Hannah ontmoet op jonge leeftijd Karel en ondanks hun verschillen ontstaat er een hechte band. De in zichzelf gekeerde Karel heeft een hekel aan elke vorm van fysiek contact. Hij is gefascineerd door de impulsieve en levenslustige Hannah. Door een onnozel incident verbreekt zij hun vriendschap. Na een kortstondig huwelijk en een aanranding met schokkende gevolgen stort Hannah zich op haar werk. Karel worstelt met zichzelf en zijn ondoorgrondelijke geaardheid. Als ze elkaar opnieuw ontmoeten zijn ze verrast over de oplaaiende aantrekkingskracht. Onaangenaam verrast, omdat ze weten dat de hindernissen die tussen hen in staan ongrijpbaar zijn maar wel reëel. Kunnen zij zichzelf opnieuw uitvinden zonder hun eigenzinnig temperament te verloochenen?
Edith van Walsum woont in Hoorn. Eerder verschenen van haar o.a. de roman Het Trapgat (AKO- longlist), Ongehoord, de Ander, Onzichtbaar, een bundel interviews In mijn Verbeelding, en een kettingroman Verdronken Dromen.
Deze recensie werd eerder gepubliceerd op mijn blog GraagGelezen.
Hannah is een jonge, impulsieve en levenslustige vrouw die bijna nooit moeite heeft gehad met jongens en mannen. Soms zijn de reacties op haar aanwezigheid een beetje ‘te’ en ze twijfelt dan aan wie het ligt dat ze zo op haar reageren. Ze vraagt zich af of ze écht zo’n raar mens is, te uitdagend of zo…
Op een dag ontmoet ze Karel, een man die aseksueel is. De lichamelijke kant van liefde trekt hem helemaal niet; hij heeft er zelfs een afkeer van. Hannah en Karel worden toch verliefd en ze ontdekken dat ze een relatie kunnen hebben zonder seks. Maar dat geluk blijft niet lang duren. Hannah verbreekt hun relatie door een onnozele gebeurtenis.
“Het was duidelijk dat hun verkering voorbij was. Hij miste zijn kleine vriendin, haar brutale ogen, haar plotselinge invallen, haar maling aan alles en iedereen, de zachte en enigszins wrede mond, haar onbeschaamdheid en haar tedere stem als ze over tante en haar vogel sprak, de vele lagen uit wie zij bestond. Zo veel en hij zo weinig. Miste de blijheid als hij haar zag.”
Hannah stort zich in een huwelijk, wat helemaal niet loopt zoals zij verwacht had. Het duurt dan ook niet lang. De hoofdstukken die afwisselend uit het gezichtspunt van Hannah en van Karel geschreven zijn, zorgen er voor dat je beide hoofdpersonen goed leert kennen. De auteur laat hier ook goed zien dat opvoeding belangrijk is in het leven. Dat wat je niet kent, kun je moeilijk koesteren.
Het is prachtig om te lezen hoe de relatie tussen Hannah en Karel zich ontwikkelt, ondanks hun grote tegenstellingen. De hoofdstukken met als titel allebei hun namen zijn een juweeltje om te lezen. Hannah probeert wat te schipperen en wat water bij de wijn te doen.
“Was dat wat verliefd zijn was dan? Hoe moest je zoiets weten als je het nog nooit gevoeld had? Hannah kwam terug met twee glazen water, ‘voor bij de wijn’, zei ze.”
HannaH is een mooi en aangrijpend verhaal over liefde, acceptatie en het jezelf leren kennen. Het is een boek dat je bovendien aan het denken over hoe je omgaat met mensen die anders zijn dan jij.
Na het lezen van het laatste hoofdstuk dacht ik: “Dit voelt als een nieuw begin.”