What do you think?
Rate this book
De beren: en andere verhalen
Verhalenbundel.
Garsjin schreef ongeveer twintig verhalen; de negen indrukwekkendste en bekendste daarvan zijn opgenomen in De beren en andere verhalen. Daarnaast vertaalde Hans Boland een kort verhaal dat Anton Tsjechov schreef bij wijze van in memoriam voor zijn collega.
Garsjin schreef ongeveer twintig verhalen; de negen indrukwekkendste en bekendste daarvan zijn opgenomen in De beren en andere verhalen. Daarnaast vertaalde Hans Boland een kort verhaal dat Anton Tsjechov schreef bij wijze van in memoriam voor zijn collega.
230 pages, Paperback
First published January 1, 2011
7 people are currently reading
75 people want to read
About the author
Vsevolod Garshin
163 books47 followersVsevolod Garshin (Russian: Всеволод Михайлович Гаршин) is considered one of Russia's masters of short fiction. The son of a wealthy army officer, he served in the last of the Russo-Turkish Wars (1877 to 1878) and wrote his first story, "Four Days" (1877), while recovering from battle wounds. His subsequent stories, which were praised by Ivan Turgenev and Anton Chekhov, often dealt with the subject of evil. Garshin suffered from recurring bouts of mental illness and his masterpiece, "The Scarlet Flower" (1883), was based on his confinement in an asylum. He committed suicide at 33. His collected works were translated into English as The Signal and Other Stories (1912).
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 14 of 14 reviews
June 8, 2023
De Beren, Het Sein en de Rode Bloem zijn geweldig mooie verhalen
August 11, 2018
Magistrale verhalenbundel van de bijkans vergeten schrijver Garsjin. Hoewel juist het langste verhaal, "Uit de herinneringen van soldaat Ivanov", overmatig beschrijvend is en weinig ontwikkeling bevat, geef ik toch 5 sterren aan deze bundel. De overige verhalen zijn immers stuk voor stuk pareltjes die niet misstaan tussen de werken van Garsjins illustere tijdgenoten: Dostojevski, Toergenjev, Tolstoj, Tsjechov. Een absolute aanrader!
October 26, 2016
De vertaler van het gehele oeuvre van Poesjkin, Hans Boland, brengt een selectie van verhalen van 'de onbekende Rus' Vsevolod Garsjin. Niet in het archaïsche Nederlands waardoor zo veel Russische klassiekers oubolliger voelen dan ze eigenlijk verdienen; Boland heeft er levendige, toegankelijke verhalen van gemaakt die goed aansluiten bij wat een moderne lezer verwacht. Voor de extra uitleg over leven en werk van de auteur heeft hij er een uitgebreide verklarende woordenlijst en een kort biografietje bij gevoegd. Zoals wel vaker bij dit soort samengestelde bundels is er een verschil van toon tussen de losse verhalen; 'De Beren' heeft indringende realistische vertellingen over oorlogstrauma's en psychiatrische opnames, terwijl het eveneens luchtigere sprookjes heeft met een duidelijke moraal van het verhaal. Al zijn de melancholische overpeinzingen nergens ver weg.
Het meest aangrijpend zijn de realistische verhalen waarin Vsevolod Garsjin indringend de lijdensweg beschrijft van psychisch beschadigde mannen die op zichzelf worden teruggeworpen. Of het een soldaat is die naast het rottende lijk van een Turks oorlogsslachtoffer - de tegenstander in de betreffende oorlog- bemerkt dat zijn overlevingskansen aan het slinken zijn ('Vier Dagen'). Of de getraumatiseerde man die in een gesticht wordt opgesloten en zich steeds meer verliest in koortsdromen en obsessieve dwanggedachten rond een rode bloem ('De Rode Bloem'). Het aspect van het oncontroleerbare in een door mensen geschapen omgeving komt mooi terug in het wonderschone sprookje 'Attalea Princeps', waarin een exotische plant wil vluchten van zijn benarde leven in een kas en daarbij per ongeluk te groot groeit voor de glazen constructie.
Misschien nog wel het meest interessant is het titelverhaal ('De Beren') waarin een gezin van dorpelingen neerkijkt op een troep zigeuners die met hun gevangen beren in de weer zijn. De dag erna zullen ze geëxecuteerd worden omdat de lokale overheid daartoe besloten heeft. Een wrang politiek pamflet is versluierd in een bitterzoete tragedie over de fijne jeugdherinneringen van de dorpelingen tegenover het nakende onrecht wat de zigeuners te wachten staat. De novelle 'Uit de Herinneringen van Soldaat Ivanov' deed mij persoonlijk niet zo veel (schijnbaar was Karel van het Reve hier een liefhebber van). Te veel details en uitweidingen over het oorlogsgebeuren terwijl de heftige crux razendsnel wordt afgehandeld. Voor de rest heeft de bundel nog enkele aardige sprookjes en korte verhalen die interessant zijn omwille van de tijdsgeest maar niet zozeer omdat ze op zichzelf krachtig zijn.
Het meest aangrijpend zijn de realistische verhalen waarin Vsevolod Garsjin indringend de lijdensweg beschrijft van psychisch beschadigde mannen die op zichzelf worden teruggeworpen. Of het een soldaat is die naast het rottende lijk van een Turks oorlogsslachtoffer - de tegenstander in de betreffende oorlog- bemerkt dat zijn overlevingskansen aan het slinken zijn ('Vier Dagen'). Of de getraumatiseerde man die in een gesticht wordt opgesloten en zich steeds meer verliest in koortsdromen en obsessieve dwanggedachten rond een rode bloem ('De Rode Bloem'). Het aspect van het oncontroleerbare in een door mensen geschapen omgeving komt mooi terug in het wonderschone sprookje 'Attalea Princeps', waarin een exotische plant wil vluchten van zijn benarde leven in een kas en daarbij per ongeluk te groot groeit voor de glazen constructie.
Misschien nog wel het meest interessant is het titelverhaal ('De Beren') waarin een gezin van dorpelingen neerkijkt op een troep zigeuners die met hun gevangen beren in de weer zijn. De dag erna zullen ze geëxecuteerd worden omdat de lokale overheid daartoe besloten heeft. Een wrang politiek pamflet is versluierd in een bitterzoete tragedie over de fijne jeugdherinneringen van de dorpelingen tegenover het nakende onrecht wat de zigeuners te wachten staat. De novelle 'Uit de Herinneringen van Soldaat Ivanov' deed mij persoonlijk niet zo veel (schijnbaar was Karel van het Reve hier een liefhebber van). Te veel details en uitweidingen over het oorlogsgebeuren terwijl de heftige crux razendsnel wordt afgehandeld. Voor de rest heeft de bundel nog enkele aardige sprookjes en korte verhalen die interessant zijn omwille van de tijdsgeest maar niet zozeer omdat ze op zichzelf krachtig zijn.
February 25, 2023
Heel originele verhalenbundel van een intrigerende auteur die onterecht wat vergeten wordt!
February 14, 2026
Harsh in was blijkbaar een fenomeen in zijn tijd. Hordes uitzinnige fans en staande ovaties bij lezingen. Ik snap dat wel. Zijn verhalen voelen heel erg ‘waar’ aan, zelfs voor ik wist dat we gebaseerd waren op zijn eigen ervaringen.
Kleine gebeurtenissen, spaarzame dialogen, genoeg informatie en toch zo ontzettend dichtbij. Ik wou dat ik had kunnen staan gillen in zijn tijd.
Kleine gebeurtenissen, spaarzame dialogen, genoeg informatie en toch zo ontzettend dichtbij. Ik wou dat ik had kunnen staan gillen in zijn tijd.
July 12, 2021
een absolute aanrader en volledig onterecht vergeten auteur, vooral de verhalen vier dagen en de beren hebben me enorm weten te bekoren!!!
November 13, 2024
In 1888 overleden (33) ruim voor de geboorte van mijn grootvaders en toch zo fris, menselijk, lichtvoetig, ironisch. Invoelbaar dat zijn tijdgenoten verliefd op hem waren. Tijdloos.
August 20, 2021
Met een verhaal van Tsjechow, ter nagedachtenis van de overleden auteur. De verhalen over de Turks-Russische oorlog zijn indrukwekkend. Vier Dagen en Uit de herinneringen van soldaat Ivanov.
August 7, 2018
Vsevolod Garsjin is maar 33 jaar oud geworden, en heeft een klein, relatief onbekend en kwalitatief zeer wisselend oeuvre nagelaten. Hans Boland koos de in zijn ogen negen beste van Garsjin’s 23 korte verhalen om (opnieuw) te vertalen. Samen met een verhaal van Anton Tsjechov - een soort van in memoriam voor Garsjin - vormen ze de verhalenbundel De beren en andere verhalen. Na het laatste verhaal, dat van Tsjechov, besteedt Boland nog een aantal pagina’s aandacht aan het leven en werk van Garsjin. De bundel sluit af met een reeks aantekeningen van de vertaler.
Garsjin beschikte over een vlotte pen en schreef gemakkelijk leesbare verhalen. Hij schuwt moeilijke onderwerpen echter niet, en verschaft hier en daar inzicht in zijn eigen chaotische belevingswereld. Hij leed aan hevige depressies en is in zijn korte leven een paar keer opgenomen in een kliniek. In het verhaal De rode bloem beschrijft hij zo’n crisisopname, vanuit het oogpunt van de patiënt – hijzelf. Het is een indringend verhaal, en je krijgt onherroepelijk medelijden met de hoofdrolspeler. De eenzaamheid van iemand die in een mentale crisis belandt, is zeer treffend beschreven.
Het openingsverhaal is Vier dagen, over soldaat Ivanov die zwaar gewond raakt tijdens de Russisch-Turkse oorlog van 1877-1878. Een beklemmend verhaal met eveneens een autobiografisch tintje; Garsjin diende zelf tijdens die oorlog, en raakte zwaar gewond. Later in het boek volgt nog zo'n aangrijpend verhaal over die oorlog, met weer soldaat Ivanov in de hoofdrol. Garsjin laat je de ellende van de gewone soldaat meebeleven, het afzien in de regen, modder, kou en hitte, de honger en dorst, de uitputting, verveling en angst…
Garsjin's oorlogsverhalen worden gezien als een voor zijn tijd ongewoon felle aanklacht tegen het oorlogsgeweld.
De andere verhalen zijn soms (deels) autobiografisch en soms hebben ze veel weg van een sprookje, het genre waar Garsjin zelf dol op was. In Attalea princeps maken bomen en planten ruzie, en in De bereisde kikker kunnen verschillende diersoorten met elkaar praten en werken zelfs samen. Garsjin’s sprookjes bevatten een flinke dosis humor, met een serieuze boodschap, zoals dat hoort bij een sprookje.
Het titelverhaal, De beren, zou in onze tijd kunnen spelen. Het gaat over het ruimen van de dansende beren van zigeuners; hun inkomen. Garsjin slaagt er goed in de emoties van de zigeuners over te brengen, het is een triest gebeuren. Je zou de overeenkomst kunnen zien met de ruimingen zoals wij die nog niet zo heel lang geleden hier in Nederland een paar keer hebben meegemaakt.
Het feit dat het een verzameling korte verhalen betreft, heeft tot gevolg dat er geen uitgebreide opbouw of enorme diepgang in het boek als totaal zit. Dat maakt het een tikkeltje kaal. Daarnaast laat het redigeerwerk hier en daar een beetje te wensen over; een paar ontbrekende woorden, en zelfs een niet bestaand woord.
Ondanks dit laatste is het een lezenswaardig boek.
Garsjin beschikte over een vlotte pen en schreef gemakkelijk leesbare verhalen. Hij schuwt moeilijke onderwerpen echter niet, en verschaft hier en daar inzicht in zijn eigen chaotische belevingswereld. Hij leed aan hevige depressies en is in zijn korte leven een paar keer opgenomen in een kliniek. In het verhaal De rode bloem beschrijft hij zo’n crisisopname, vanuit het oogpunt van de patiënt – hijzelf. Het is een indringend verhaal, en je krijgt onherroepelijk medelijden met de hoofdrolspeler. De eenzaamheid van iemand die in een mentale crisis belandt, is zeer treffend beschreven.
Het openingsverhaal is Vier dagen, over soldaat Ivanov die zwaar gewond raakt tijdens de Russisch-Turkse oorlog van 1877-1878. Een beklemmend verhaal met eveneens een autobiografisch tintje; Garsjin diende zelf tijdens die oorlog, en raakte zwaar gewond. Later in het boek volgt nog zo'n aangrijpend verhaal over die oorlog, met weer soldaat Ivanov in de hoofdrol. Garsjin laat je de ellende van de gewone soldaat meebeleven, het afzien in de regen, modder, kou en hitte, de honger en dorst, de uitputting, verveling en angst…
Garsjin's oorlogsverhalen worden gezien als een voor zijn tijd ongewoon felle aanklacht tegen het oorlogsgeweld.
De andere verhalen zijn soms (deels) autobiografisch en soms hebben ze veel weg van een sprookje, het genre waar Garsjin zelf dol op was. In Attalea princeps maken bomen en planten ruzie, en in De bereisde kikker kunnen verschillende diersoorten met elkaar praten en werken zelfs samen. Garsjin’s sprookjes bevatten een flinke dosis humor, met een serieuze boodschap, zoals dat hoort bij een sprookje.
Het titelverhaal, De beren, zou in onze tijd kunnen spelen. Het gaat over het ruimen van de dansende beren van zigeuners; hun inkomen. Garsjin slaagt er goed in de emoties van de zigeuners over te brengen, het is een triest gebeuren. Je zou de overeenkomst kunnen zien met de ruimingen zoals wij die nog niet zo heel lang geleden hier in Nederland een paar keer hebben meegemaakt.
Het feit dat het een verzameling korte verhalen betreft, heeft tot gevolg dat er geen uitgebreide opbouw of enorme diepgang in het boek als totaal zit. Dat maakt het een tikkeltje kaal. Daarnaast laat het redigeerwerk hier en daar een beetje te wensen over; een paar ontbrekende woorden, en zelfs een niet bestaand woord.
Ondanks dit laatste is het een lezenswaardig boek.
November 17, 2019
Vsevolod Garsjin, korte verhalenschrijver. De meest tragische van de 19e eeuwse Russische schrijvers. Zeer geliefd in zijn tijd, geroemd door zijn collega’s, maar nu haast volledig over het hoofd gezien. Hij leed aan ernstige depressies. Op z’n 33e sprong hij vanaf de derde verdieping van z’n huurkazerne in het trapgat.
Qua genre en stijl loopt het erg uiteen. Sprookjesachtige verhalen, zoals De bereisde kikker. Historische, zoals zijn debuut Vier dagen, over de lotgevallen van een gewonde soldaat met een meer realistische, directe stijl. Deels autobiografisch, Garsjin diende namelijk zelf in de Russische-Turkse oorlog van 1877-1878.
Het titelverhaal springt eruit. Prachtig geschreven, waarbij de ter vermaak dienende beren van de zigeuners geruimd dienen te worden. Maatschappijkritisch, maar zo leest het absoluut niet. Eerder tijdloos mooi.
Aangrijpend is De rode bloem, ook weer autobiografisch, over een man met wanen die wordt opgenomen in een psychiatrische instelling.
Fraai is het eerbetoon van Tsjechov in zijn verhaal Zwakke zenuwen, waarin hij Garsjin als personage opvoert.
4-4.5*
Qua genre en stijl loopt het erg uiteen. Sprookjesachtige verhalen, zoals De bereisde kikker. Historische, zoals zijn debuut Vier dagen, over de lotgevallen van een gewonde soldaat met een meer realistische, directe stijl. Deels autobiografisch, Garsjin diende namelijk zelf in de Russische-Turkse oorlog van 1877-1878.
Het titelverhaal springt eruit. Prachtig geschreven, waarbij de ter vermaak dienende beren van de zigeuners geruimd dienen te worden. Maatschappijkritisch, maar zo leest het absoluut niet. Eerder tijdloos mooi.
Aangrijpend is De rode bloem, ook weer autobiografisch, over een man met wanen die wordt opgenomen in een psychiatrische instelling.
Fraai is het eerbetoon van Tsjechov in zijn verhaal Zwakke zenuwen, waarin hij Garsjin als personage opvoert.
4-4.5*
April 15, 2022
Fijne Russische kortverhalen - de twee langere waar hij zijn oorlogservaringen omzet naar tekst zijn in deze tijden erg relevant, wie dacht dat oorlog glorieus kan zijn denkt dat waarschijnlijk niet meer.
Verder is er ook een verhaal over beren, en eentje over het schilderen van arbeiders (of dat kunst is). Dat mag allemaal, en het is nog fijn vertaald ook.
Verder is er ook een verhaal over beren, en eentje over het schilderen van arbeiders (of dat kunst is). Dat mag allemaal, en het is nog fijn vertaald ook.
March 21, 2018
Mooie verhalen van een manische schrijver en dat blijkt ook wel uit zijn verhalen.
February 25, 2019
De verhalen "Vier Dagen", "De Beren" en "Zwakke Zenuwen" (van Tsjechov, een eerbetoon aan Garsjin, opgenomen in deze bundel) zijn echt wel goed. De rest is middelmatig.
January 20, 2023
Ons leeskring jaar begint goed . Indrukwekkende verhalenbundel
Displaying 1 - 14 of 14 reviews