Een kort lontje kan geen kritiek verdragen. Waarom zegt u dat? U moet u altijd mij hebben. Ze reageren vaak explosief als u ze aanraakt: Raak me niet aan, wat raak jij me aan!! Ze ontkennen dat ze iets gedaan hebben, ook als u het duidelijk hebt gezien. Na een brutale opmerking: Ik vind dat toch? Als ik het vind, mag ik het toch zeggen? Hoe kunt u korte lontjes corrigeren zonder dat u in oeverloze 'discussies' terechtkomt? Wat doet u na een woedend raak me niet aan? Hoe kunt u na een diefstal soepel iets terugkrijgen? Wat werkt en wat werkt niet?
Er ligt spuug bij de kluisjes. U weet vrijwel zeker wie het gedaan heeft. U zegt: Ah, wat is dat vies. Als jij iemand ziet die dat doet, wil je vragen of ze dat niet meer doen? U hebt plm. 60 procent kans dat hij ermee stopt. U leest ook wat u doet als hij er niet mee stopt.
Past dit bij u?
Een woedende leerling tegen een leraar: Ik sodemieter je van de trap af. Leraar: Laten we ff gaan zitten. Dan kunnen we 't er meteen over hebben.
U krijgt veel voorbeelden en veel tips die u meteen morgen al kunt gebruiken. Meer dan de 99 tips die de titel belooft.
Hans Kaldenbach is ook de auteur van andere succesvolle boeken. Respect. 99 tips voor het omgaan met jongeren in de straatcultuur (34ste druk), Machomannetjes. 99 tips om de straatcultuur terug te dringen uit uw school (10de druk), Hangjongeren (11de druk), met tips voor buurtbewoners, en Doe maar gewoon, 99 tips voor het omgaan met Nederlanders (47ste druk). Hij geeft graag trainingen en lezingen, ook op uw school.
Mijn eerste kennismaking met Kaldenbach, aangeprezen door collega's. Best een aardig boek met wat goede tips voor zowel (omgang met) leerlingen met korte lontjes als leraren die daar ook wel eens last van hebben. Wel een beetje verouderd qua verwijzingen naar onderzoeken, wetenschappelijke gegevens e.d. en ik vind hem ook vrij regelmatig wat generaliserend en makkelijke oplossingen geven, zo van 'dit en dit werkt altijd', waar ik dan vervolgens wat vraagtekens bij durf te zetten. Ook verwijst hij naar mijn smaak iets teveel naar zijn eigen andere boeken.