What do you think?
Rate this book
Red ons, Maria Montanelli
Het zogenaamd moderne en liberale Montanelli-lyceum, waar kinderen ontzettend creatief moeten zijn en leraren het veel te goed bedoelen, staat centraal in deze angstaanjagend herkenbare roman. Wanneer een zwakbegaafde jongen voor de ogen van de verteller verdrinkt, wordt deze van school gestuurd. Zijn hierop volgende aanklacht tegen een omgeving waarin geld de maatstaf van alle dingen is geworden is tragisch, omdat hij ondanks zijn kritiek toch duidelijk een product blijft van het door hem zo gehate milieu.
125 pages, Paperback
First published January 1, 1989
25 people are currently reading
559 people want to read
About the author
Herman Koch
69 books1,625 followersHerman Koch (1953) is known as a television producer and a writer. The book 'Het diner', published in 2009, was his breakthrough in the Netherlands. It was published in 17 countries. It was partly based on a true story involving a homeless woman named, María del Rosario Endrinal Petit, in Barcelona (Spain), in December 2005.
Koch was born in Arnhem, and later moved to Amsterdam. He studied Russian for some months, and lived in Finland for a while. Nowadays he is married to the Spanish Amalia, and has a son, Pablo (1994).
Koch was born in Arnhem, and later moved to Amsterdam. He studied Russian for some months, and lived in Finland for a while. Nowadays he is married to the Spanish Amalia, and has a son, Pablo (1994).
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 30 of 152 reviews
August 22, 2019
Il metodo Montessori (nella finzione Montanelli) trasportato dai sobborghi di Napoli ai quartieri benestanti di una ricca città olandese non può essere che un totale fallimento.
Il giovane narratore che, prima di esserne espulso, ha frequentato quel liceo sperimentale immagina addirittura che il fantasma della celebre pedagogista venga a visitare la scuola che si fregia del suo nome e possa affossarla per sempre.
Il ragazzo, raccontando la triste storia dell’allievo “con qualche rotella fuori posto” accolto nella sua classe, ha in realtà acerrime parole per tutti: genitori, insegnanti, psicologi e adulti in genere. Ne vengono evidenziate le insulsaggini, le incapacità, l’arroganza e per finire la completa inadeguatezza. Tanto da non poter evitare in nessun modo la tragedia annunciata fin dalle prime pagine: la morte di Jan, il ragazzo ritardato.
La frusta in mano a un adolescente ribelle e ipercritico non risparmia nessuno, o quasi (save mummy).
Del resto...“Cos’altro puoi aspettarti, in un quartiere in cui lo sherry del mattino si vende a damigiane e gli abitanti afflitti dall’emicrania e dalla noia camminano in cerchi sempre più piccoli intorno al barattolo con la dose letale di sonniferi?”
Il primo romanzo scritto da Herman Koch (1989) comincia con meticolosa ferocia a fare piazza pulita dell’ipocrisia borghese e radical chic e comincia proprio da qui, dalle basi educative: la scuola, appunto.
Di strada in direzione di quella vis critica l’autore olandese ne ha fatta parecchia, da allora.
Il giovane narratore che, prima di esserne espulso, ha frequentato quel liceo sperimentale immagina addirittura che il fantasma della celebre pedagogista venga a visitare la scuola che si fregia del suo nome e possa affossarla per sempre.
Il ragazzo, raccontando la triste storia dell’allievo “con qualche rotella fuori posto” accolto nella sua classe, ha in realtà acerrime parole per tutti: genitori, insegnanti, psicologi e adulti in genere. Ne vengono evidenziate le insulsaggini, le incapacità, l’arroganza e per finire la completa inadeguatezza. Tanto da non poter evitare in nessun modo la tragedia annunciata fin dalle prime pagine: la morte di Jan, il ragazzo ritardato.
La frusta in mano a un adolescente ribelle e ipercritico non risparmia nessuno, o quasi (save mummy).
Del resto...“Cos’altro puoi aspettarti, in un quartiere in cui lo sherry del mattino si vende a damigiane e gli abitanti afflitti dall’emicrania e dalla noia camminano in cerchi sempre più piccoli intorno al barattolo con la dose letale di sonniferi?”
Il primo romanzo scritto da Herman Koch (1989) comincia con meticolosa ferocia a fare piazza pulita dell’ipocrisia borghese e radical chic e comincia proprio da qui, dalle basi educative: la scuola, appunto.
Di strada in direzione di quella vis critica l’autore olandese ne ha fatta parecchia, da allora.
April 11, 2022
Zeker geinig maar geen verhaal dat me lang bij zal blijven. Soms voelt de schrijfstijl erg geprobeerd,
alles móét heel erg geestig zijn, daardoor zijn niet veel passages écht speciaal. Deze op aanraden van mijn penvriend Koen gelezen, ik ben het met hem eens dat het wel weer zeer aangenaam was om me voor 150 pagina's terug op ons geliefde Erasmus College te vinden.
alles móét heel erg geestig zijn, daardoor zijn niet veel passages écht speciaal. Deze op aanraden van mijn penvriend Koen gelezen, ik ben het met hem eens dat het wel weer zeer aangenaam was om me voor 150 pagina's terug op ons geliefde Erasmus College te vinden.
September 15, 2022
Videorecensione: https://youtu.be/-s4A8-pI-xA
July 5, 2010
Geweldig geschreven, mooiste zin uit het boek staat op blz. 120 - daar waar Maria Montanelli het naar haar vernoemde school(systeem) komt redden.
"Wat zijn de coordinaten?" vroeg ze. "De coordinaten?" zei ik. "Voor de luchtmacht," zei zei. "Ze vegen het in één keer van de kaart."
Het verhaal van dit boek gaat eigenlijk meer over de omgeving en omstandigheden waarin de hoofdpersoon is opgegroeid, dan het daadwerkelijke voorval wat de aanleiding voor zijn verhaal is.
Het boek is met de nodige cynische humor geschreven, wat het zeer levendig en vermakelijk maakte. Van genoten!
"Wat zijn de coordinaten?" vroeg ze. "De coordinaten?" zei ik. "Voor de luchtmacht," zei zei. "Ze vegen het in één keer van de kaart."
Het verhaal van dit boek gaat eigenlijk meer over de omgeving en omstandigheden waarin de hoofdpersoon is opgegroeid, dan het daadwerkelijke voorval wat de aanleiding voor zijn verhaal is.
Het boek is met de nodige cynische humor geschreven, wat het zeer levendig en vermakelijk maakte. Van genoten!
June 29, 2022
de nederlandse catcher in the rye
nu zin om frans duits een kogel door de kop te jassen
nu zin om frans duits een kogel door de kop te jassen
December 11, 2015
Ik vond het eigenlijk best goed. Een beetje grof, hard en pessimistisch maar wel boeiend. Het gaat over een rebelse jongen die op een 'alternatieve' school terecht komt en zijn afschuw daar tegenover uitdrukt. Zijn moeder sterft gedurende het verhaal en zijn vader heeft een buitenechtelijke relatie. 'Da's dus nie van de poes!'. Een quote om de sfeer van dit boek te verduidelijken:
“Nee, het rampzalige was wanneer ze je begonnen te vragen 'wat je nou eigenlijk wilde in dit leven?', terwijl ze zelf toch het beste voorbeeld gaven van hoe je het in elk geval niet aan moest pakken.”
Yep, happy times. :)
“Nee, het rampzalige was wanneer ze je begonnen te vragen 'wat je nou eigenlijk wilde in dit leven?', terwijl ze zelf toch het beste voorbeeld gaven van hoe je het in elk geval niet aan moest pakken.”
Yep, happy times. :)
April 24, 2022
Aanvankelijk vond ik het wel grappig, maar de stijl gaat al snel vervelen. Het is enorm cynisch en 125 pagina's daarvan is te veel. Een enkele keer een mooie zin kan daar niet tegenop wegen. Ik heb er weken over gedaan, maar gelukkig is het eindelijk uit.
Het boek staat vol validisme, als je daar moeite mee hebt kun je het maar beter niet lezen. Verder gaat het over een stervende moeder en een vader die vertrekt naar zijn nieuwe vriendin, maar veel woorden worden er niet aan besteed. Jammer, dat had het gelaagder kunnen maken of ik had medelijden met de hoofdpersoon kunnen voelen, maar helaas.
Het boek staat vol validisme, als je daar moeite mee hebt kun je het maar beter niet lezen. Verder gaat het over een stervende moeder en een vader die vertrekt naar zijn nieuwe vriendin, maar veel woorden worden er niet aan besteed. Jammer, dat had het gelaagder kunnen maken of ik had medelijden met de hoofdpersoon kunnen voelen, maar helaas.
February 6, 2017
Dit was gewoon zo'n negatief boek.
March 31, 2022
2,5 ☆
Rake typeringen maar iets te veel negativiteit en afwijzing in dit boek.
Rake typeringen maar iets te veel negativiteit en afwijzing in dit boek.
November 17, 2021
Gewoon goed.
Geestig en herkenbaar verhaal over hoe de middelbare school, de leraren en het leven een scholier belachelijk voorkomen.
"Waar verzet jij je tegen?"
Mooie toevoeging aan het genre: "Ik ben een adolescente jongen/man en ik ben begrijp de wereld veel beter dan de rest van de wereld en daardoor vind ik geen plaats in de wereld en word ik ongelukkig." Mooi genre.
In dit boek wel nog met (mogelijk) positieve noot aan het einde!
Hard geschreven. Sowieso grappig, maar ook soms mooi "stream of consciousness".
(Opdracht voor Erasmus boys: lees deze en rapporteer welk stuk je het meest aan Tibo van Wingen deed denken!!)
Geestig en herkenbaar verhaal over hoe de middelbare school, de leraren en het leven een scholier belachelijk voorkomen.
"Waar verzet jij je tegen?"
Mooie toevoeging aan het genre: "Ik ben een adolescente jongen/man en ik ben begrijp de wereld veel beter dan de rest van de wereld en daardoor vind ik geen plaats in de wereld en word ik ongelukkig." Mooi genre.
In dit boek wel nog met (mogelijk) positieve noot aan het einde!
Hard geschreven. Sowieso grappig, maar ook soms mooi "stream of consciousness".
(Opdracht voor Erasmus boys: lees deze en rapporteer welk stuk je het meest aan Tibo van Wingen deed denken!!)
July 24, 2024
Ik geef dit boek 3,5 ster omdat het vaak geforceerd grappig is een daardoor een beetje flauw wordt (Ik vraag me nog wel af of dat niet juist expres is gedaan door de schrijver omdat het boek zogenaamd door een cynische tiener is geschreven, wat het dan wel weer vet zou maken).
Wel heel vet dat ze een boek hebben uitgevonden dat over het erasmus college gaat
Wel heel vet dat ze een boek hebben uitgevonden dat over het erasmus college gaat
July 13, 2022
Mag er ook best zijn
February 12, 2018
Nee, echt bekoren deed Herman Koch me niet met dit boek. Een ik-verteller kijkt vilein terug op zijn middelbare schooljaren. Een protserig Amsterdam-Zuid (de verteller noemt het tot drie keer toe 'kankerbuurt'), kleurloze docenten, zelfzuchtige ouders, meelijwekkende klasgenoten, alles en iedereen moet eraan geloven. Het doet ergens denken aan Salingers Catcher in the rye, maar dan iets cynischer en Hollandser, want de verteller is minder ondernemend en laat de gemaaktheid gelaten over zich heenkomen. Via diverse stadia van plichtmatigheid werken we gestaag toe naar een climax die niet echt voelt als een climax.
De droom, het visioen in het laatste hoofdstuk maakte de tsunami van onlustgevoelens goed. Eindelijk een (zij het virtuele) afrekening, eindelijk actie, eindelijk gebeurt er iets. Een korte verademing na zovele bladzijdes onmacht en lusteloosheid.
De droom, het visioen in het laatste hoofdstuk maakte de tsunami van onlustgevoelens goed. Eindelijk een (zij het virtuele) afrekening, eindelijk actie, eindelijk gebeurt er iets. Een korte verademing na zovele bladzijdes onmacht en lusteloosheid.
August 11, 2021
Luisterboek, voorgelezen door de schrijver. Zelden heb ik de puberdenkwereld zo goed verwoord zien worden als in dit boek. Goedgebekt, uitgesproken meningen, weinig zelfkritiek, ondiplomatiek , oordelend en niet relativerend. Tegelijkertijd schetst Koch (de vertellende puber) een wereld waarin hij zich moet zien te handhaven, met een overleden moeder, een vreemdgaande vader en een halfzacht onderwijssysteem in een welvarende, hypocriete Amsterdamse buurt. Goed geschreven, op de juiste toon. De zwakbegaafde jongen is natuurlijk zo zwakbegaafd niet, maar is dat wel in de ogen van zijn klasgenoten.
March 28, 2020
grof
zoals ik
zoals ik
October 6, 2022
Ik vond dit boek af en toe wel grappig, maar het wordt vervelend naar mate je verder gaat met lezen. Een enkele keer een mooie zin kan daar niet tegenop wegen. Het boek staat vol validisme, als je daar moeite mee hebt kun je het maar beter niet lezen. Bijvoorbeeld:
"... hij heette Jan Wildschut, wat precies de goede naam is voor iemand van wie het hoofd niet helemaal in orde is. Hij had een dik, een beetje opgeblazen gezicht, ..."
Dat vond ik wel jammer, want ik dacht eerst dat het een mooi verhaal zou zijn (voordat ik het boek heb gelezen).
Het gaat over een rebelse jongen die op een 'alternatieve' school terecht komt en zijn afschuw daar tegenover uitdrukt. Zijn moeder sterft gedurende het verhaal en zijn vader heeft een buitenechtelijke relatie. 'Da's dus nie van de poes!'. Een quote om de sfeer van dit boek te verduidelijken:
“Wat wil je later worden?' Dat is volgens mij precies waar het om draait, dat je dat pas weet wanneer dat 'later' eenmaal is aangebroken. Het lijkt wel of ze allemaal bang zijn dat je zelf iets beters zult bedenken dan zij. Ze maken in elk geval geen gelukkige indruk met wat ze later geworden zijn. Wanneer je die afgeleefde en doodzieke koppen ziet dan weet je toch meteen dat het maar het beste is om helemaal niets te worden.”
"... hij heette Jan Wildschut, wat precies de goede naam is voor iemand van wie het hoofd niet helemaal in orde is. Hij had een dik, een beetje opgeblazen gezicht, ..."
Dat vond ik wel jammer, want ik dacht eerst dat het een mooi verhaal zou zijn (voordat ik het boek heb gelezen).
Het gaat over een rebelse jongen die op een 'alternatieve' school terecht komt en zijn afschuw daar tegenover uitdrukt. Zijn moeder sterft gedurende het verhaal en zijn vader heeft een buitenechtelijke relatie. 'Da's dus nie van de poes!'. Een quote om de sfeer van dit boek te verduidelijken:
“Wat wil je later worden?' Dat is volgens mij precies waar het om draait, dat je dat pas weet wanneer dat 'later' eenmaal is aangebroken. Het lijkt wel of ze allemaal bang zijn dat je zelf iets beters zult bedenken dan zij. Ze maken in elk geval geen gelukkige indruk met wat ze later geworden zijn. Wanneer je die afgeleefde en doodzieke koppen ziet dan weet je toch meteen dat het maar het beste is om helemaal niets te worden.”
October 27, 2020
Als boze puber had ik dit waarschijnlijk fantastisch gevonden, maar nu ergerde ik me aan die bittere stoerdoenerij.
Ik denk overigens wel dat dit een hit zou kunnen zijn op de vrijeschool in Amsterdam Zuid waar ik werk. 't Is geen Montessori, maar 't zal de leerlingen qua locatie en negatief onderwijsbeeld toch wel aanspreken. Alleen al omdat er een paar keer wordt gerept over kankerbuurt en soortgelijks. Ik kreeg er een naar gevoel van.
Vraag me af of als ik mijn lieveling The Catcher in the Rye nu voor het eerst zou lezen ik ook dit gevoel zou hebben. Maar dát zullen we nooit weten lieve lezers.
Ik denk overigens wel dat dit een hit zou kunnen zijn op de vrijeschool in Amsterdam Zuid waar ik werk. 't Is geen Montessori, maar 't zal de leerlingen qua locatie en negatief onderwijsbeeld toch wel aanspreken. Alleen al omdat er een paar keer wordt gerept over kankerbuurt en soortgelijks. Ik kreeg er een naar gevoel van.
Vraag me af of als ik mijn lieveling The Catcher in the Rye nu voor het eerst zou lezen ik ook dit gevoel zou hebben. Maar dát zullen we nooit weten lieve lezers.
July 15, 2014
Gewoon een sterk debuut van Herman Koch. Ik vind het altijd prachtig als een auteur het milieu waar hij uitkomt goed weet neer te zetten, zeker als dat vergezeld gaat van enig sarcasme. Koch bevestigt hier op hilarische wijze een hoop vooroordelen over Montessori-onderwijs. Regelmatig hard gelachen dus, maar het is ook voor de rest een prima opgezet boek. Met de boeken die hierna volgden heeft Koch ook wel bewezen een serieuze auteur te zijn.
April 24, 2017
Reminded me of The Catcher in the Rye with its boisterous teenage main character. He hates the bourgeois neighbourhood he lives in, the fancy school and its teachers. It's a story about grief, frustration, and growing up when you're not looking. The main character has a very strong voice, and I quite appreciate what Koch did here, yet I wished we could've seen more of his sympathetic qualities once in a while.
February 20, 2020
Bij vlagen grappig, maar toch met een wat vervelende toon verteld.
January 28, 2021
E nulla, non ho ancora capito se Koch mi affascina o mi disgusta, anche se propendo per la prima.
‘Odessa Star’ mi ha sorpresa, ‘La cena’ e ‘Villetta con piscina’ svettano nella lista - sempre più simile a un trattato - dei to be read.
E di questa ‘Scuola’, che dire?
Un istituto superiore all’avanguardia nella Amsterdam più chic è il teatro di una perigliosa sbrogliatura di quel gomitolo arruffato che sono le relazioni tra docenti e alunni, alunni e compagni ma anche ragazzi e genitori. Come sempre, l’autore è implacabile, acuto e politically scorrect, ma l’impressione è di una narrazione un po’ fine a se stessa, senza un senso ne’ un finale compiuto.
Giudizio tecnico altamente professionale: BOH.
‘Odessa Star’ mi ha sorpresa, ‘La cena’ e ‘Villetta con piscina’ svettano nella lista - sempre più simile a un trattato - dei to be read.
E di questa ‘Scuola’, che dire?
Un istituto superiore all’avanguardia nella Amsterdam più chic è il teatro di una perigliosa sbrogliatura di quel gomitolo arruffato che sono le relazioni tra docenti e alunni, alunni e compagni ma anche ragazzi e genitori. Come sempre, l’autore è implacabile, acuto e politically scorrect, ma l’impressione è di una narrazione un po’ fine a se stessa, senza un senso ne’ un finale compiuto.
Giudizio tecnico altamente professionale: BOH.
August 7, 2023
Koch is echt één van mijn favoriete schrijvers. Ik was al een paar uur aan het worstelen met James Salter op vakantie... Zo pseudo intellectuele literatuur. Had deze ook in mijn vakantiekoffer zitten en wat een verademing. Die satirische toon doet het hem elke keer weer voor mij.
Vraag me dan altijd af hoe het komt dat ik nog niet alles gelezen heb van Herman koch maar misschien moet ik daar juist blij om zijn. Dan heb ik nog wat goeds te goed.
Vraag me dan altijd af hoe het komt dat ik nog niet alles gelezen heb van Herman koch maar misschien moet ik daar juist blij om zijn. Dan heb ik nog wat goeds te goed.
April 11, 2024
Het is verreweg niet zo vreselijk als "het diner" maar die herman koch zal toch nog stukken beter moeten schrijven wil hij mij overwinnen. Heb wel paar keer hardop gelachen en dat is ook heel wat.
(Edit) Heb er nog 1 minuut over nagedacht en wat me het meest stoort aan Koch is dat hij ontiegelijk Amerikaanse boeken schrijft en dan alleen de slechte aspecten van die literatuur overneemt en niet de goede.
(Edit) Heb er nog 1 minuut over nagedacht en wat me het meest stoort aan Koch is dat hij ontiegelijk Amerikaanse boeken schrijft en dan alleen de slechte aspecten van die literatuur overneemt en niet de goede.
July 29, 2025
Stond al lang op mijn lijst op te lezen en vandaag in een ruk uitgelezen. Geestig en deprimerend tegelijk, het boek leest heel gemakkelijk en er zitten uitermate grappige passages in. Tegelijkertijd weet ik niet of dit verhaal beklijft maar dat hoeft ook helemaal niet. Je vraagt je wel af hoeveel Koch uit eigen ervaring heeft geput, en van de tijd die hij op het Montessori Lyceum in Amsterdam heeft gezeten.
June 11, 2021
Herinner me net dat ik deze gelezen had en hem echt fantastisch vond, afkomende van een montessorischool. Such a Hoot.
February 20, 2024
verfrissend ongefilterd
March 6, 2024
Kort, geestig verhaal. Ook herkenbare dingen over montessori onderwijs (hoewel het mij wel beviel ;) )
January 8, 2025
2.5⭐️
Verhaal over dood en verlies met een komische verteller. Mist voor mij de diepgang doordat er eigenlijk alleen de ik-verteller een beetje is uitgewerkt. Ook weinig spanning, doordat er naar een climax toe wordt verteld die toch een beetje uitblijft.
Verhaal over dood en verlies met een komische verteller. Mist voor mij de diepgang doordat er eigenlijk alleen de ik-verteller een beetje is uitgewerkt. Ook weinig spanning, doordat er naar een climax toe wordt verteld die toch een beetje uitblijft.
February 12, 2025
Het verhaalt over een puberale jongen met issues, maar eigenlijk ook een beetje een zeurneus. De hoofdpersoon en schrijfstijl maakten het niet makkelijk om uit te lezen.
Displaying 1 - 30 of 152 reviews