Godine koje su pojeli skakavci

Uspomene iz Zatvora ili Antropopeja 1948-1954

by Borislav Pekić

U tri toma izašle su „Godine koje su pojeli skakavci”, kultno delo posvećeno uspomenama na one „koji nisu bili nevini”. Te zatvorske uspomene (1948-1954) mogao je da napiše, i sve te silne torture da opiše samo veliki pisac. Pekić natenane opisuje dolazak u zatvor, isleđenje na Obilićevom vencu, islednike, provokatore, doušnike, zatvorski kućni red, piše o ljudskoj prirodi, a posebno je uzbudljiv deo koji govori o povesti srpskog zatvorskog društva u doba revolucije.

331 pages, Hardcover

First published January 1, 1984

About the author

Borislav Pekić was a Serbian/Montenegrin political activist and writer. He was born in 1930, to a prominent family in Montenegro, at that time part of the Kingdom of Yugoslavia. From 1945 until his immigration to London in 1971, he lived in Belgrade. A staunch anti-communist throughout his life, he was the founding member of the Democratic Party during the post-Tito era and is considered one of the greats of 20th century literature.

Reviews

[Bezimena knjizevna zadruga]

Ima zatvorskih ispovesti koliko hoćete, ima autentičnih, razarajućih tomova iz gulaga i mračnih hodnika, zatvorska je literatura prebogata i najčešće fantastična, mada nisam siguran zašto.

No, samo je u Pekićevom slučaju ona lucidna, duhovita, autoironična, multidisciplinarna, vremenski ispresecana, naizgled haotična i svo vreme živa i zapravo pozitivna.

Grandiozan čovek, isto takav pisac.

[kata · Rating 5 out of 5]

ako sam jednome muškarcu posvetila dobar dio života, ne žalim jer je to bio pekić! ❤️

[Milan]

Zbog svog članstva i aktivnosti u gimnazijsko-studentskoj organizaciji Savez demokratske omladine Jugoslavije (u kojoj su bili okupljeni ideološki i vrednosni protivnici nove komunističke vlasti... koliko sam shvatio to je bila elitističko-snobovska skupina mladih hipstera uzvrele krvi iz Kruga dvojke koja se opasno približila terorizmu i špijunaži) mladi Borislav Pekić je, po treći put u životu, uhapšen i nakon uobičajenih procedura osuđen, isprva na deset, a posle na petnaest godina robije sa prisilnim radom. Odrobijao je pet godina u zatvorima u Mitrovici i Nišu nakon čega je pušten na "slobodu" naše lepe SFRJ.

Nekoliko decenija nakon ovoga, tokom.osamdesetih godina minulog veka, Pekić piše svojevrsne memoare "Godine koje su pojeli skakavci" u kojima opisuje ovaj period svog života. Prvi deo se bavi hapšenjem i boravkom u istražnom zatvoru.

Dosta je gorčine u ovoj knjizi. Čak i kada želi da bude duhovit i ciničan Pekić lako sklizne u zajedljivost. Sasvim opravdano, ukrali su mu bitne godine života... Mračno delo, na trenutke naporno i dosadnjikavo. Praviću veću pauzu pre nego što počnem da čitam drugi deo.

[Alhemičar želja · Rating 5 out of 5]

Odlična! Kombinacija ispovesti sa antropološkim analizama zatvorskog života, paralelne civilizacije koja je regulisana posebnim unutrašnjim društvenim pravilima.

[Dusan Jolovic · Rating 4 out of 5]

Klasican Pekic :)
Dosta filozofije zatvora, kao i u Zlatnom Runu, vreme nema pravolinijsku dimenziju. Ne ocekujte pravolinijsku pricu. Vise su zapazanja i introspekcija. Covek je i od vremena u zatvoru uspeo da napravi pricu. Tako da skakavci nisu skroz pojeli te godine.