ღრმა ემოციებში ვარ ..
დასანანია მხოლოდ 62 წელი რომ იცოცხლა ავტორმა , რომელმაც ქართველებს ასეთი საჩუქარი გაგვიკეთა.
საოცარია მისი თხრობის მანერა და ფანტაზიის უნარი. მოთხრობა სწრაფად ერთი ამოსუნთქვით იკითხება და არ გიტოვებს შთაბეჭდილებას თითქოს რაღაც დაგაკლდა ან რაღაც ზედმეტი იყო.
საინტერესოა თვითონ სიუჟეტი,
მაგრამ განსაკუთრებული შთაბეჭდილება დამიტოვა დასასრულმა .
"მე ის ვარ ვინც ვარ "
ვფიქრობ , საუკეთესო ქართული სამეცნიერო ფანტასტიკაა ეს ნაწარმოები.