Παρανοϊκο-κριτική

by Salvador Dalí

Εγώ, ο Σαλβαντόρ Νταλί, ρωμαιοκαθολικός και αποστολικός, κατ' εξοχήν, απολιτικός και διανοητικά μοναρχικός, διαπιστώνω σεμνά και με μεγάλη μου χαρά ότι όλες οι ορμές της σύγχρονης δημιουργικής νεότητας συγκεντρώνονται γύρω από μια και μοναδική αρετή: την αντίθεση στην αστική κουλτούρα.
Οι πιο ωραίες και οι πιο βαθιές πολιτιστικές επαναστάσεις έγιναν δίχως οδοφράγματα, δίχως τη στασιαστική βία που εμψυχώνει μόνο το πνεύμα, που είναι κύριο του χώρου και του χρόνου. Χάρη σε πραγματικά αντιοδοφραγματικά ψαξίματα ξαναδίνεται στο παρελθόν το μέσον να κυκλοφορήσει μες στο μέλλον. Κάθε αυθεντική πολιτιστική επανάσταση οφείλει να καταλήξει στη σχέση ενός καινούργιου στιλ.
Φέρνω στη νέα επανάσταση ό,τι διαθέτω: δηλαδή, την παρανοϊκή κριτική μέθοδό μου, μοναδικά εφαρμόσιμη, νομίζω, στη χαρούμενα παράλογη φύση των συντελούμενων γεγονότων.

Genres: Art, Poetry

159 pages, Paperback

First published January 1, 1971

About the author

Salvador Domingo Felipe Jacinto Dalí i Domènech, 1st Marquis of Púbol, was a Spanish surrealist painter born in Figueres, Catalonia.

Dalí was a skilled draftsman, best known for the striking and bizarre images in his surrealist work. His painterly skills are often attributed to the influence of Renaissance masters. His best known work, The Persistence of Memory, was completed in 1931.

Salvador Dalí's artistic repertoire also included film, sculpture, and photography. He collaborated with Walt Disney on the Academy Award-nominated short cartoon Destino, which was released posthumously in 2003. He also collaborated with Alfred Hitchcock on Hitchcock's film Spellbound.

Dalí insisted on his "Arab lineage", claiming that his ancestors were descended from the Moors who occupied Southern Spain for nearly 800 years (711-1492), and attributed to these origins, "my love of everything that is gilded and excessive, my passion for luxury and my love of oriental clothes."

Widely considered to be greatly imaginative, Dalí had an affinity for doing unusual things to draw attention to himself. This sometimes irked those who loved his art as much as it annoyed his critics, since his eccentric manner sometimes drew more public attention than his artwork. The purposefully-sought notoriety led to broad public recognition and many purchases of his works by people from all walks of life.

Reviews

[Jess · Rating 4 out of 5]

good but often you're just like wait what

[Blackbird · Rating 2 out of 5]

Ciężko się czytało tę kompilację wczesnych nazwijmy to luźnych felietonów, wierszy i luźnych zapisków Dalego. Problemy były dwa - pierwszy to zbyt duża hermetyczność, tj. poziom wiedzy i rozważań na temat historii sztuki tak światowej, jak i tej bardziej wycinkowej, tj. dotyczącej Katalonii lat trzydziestych XX wieku. Problem/powód drugi - metoda paranoiczno-krytyczna często w mojej opinii nie miała nic z metody, paranoi ani krytyki, a bardzo wiele z bełkotu zgrywusa. Dali - genialny świrus w swojej najcięższej gatunkowo inkarnacji.

[Andrew · Rating 4 out of 5]

It's hard to go wrong with Dali. This collection of writings includes journalism, poetry, short prose pieces, an 'interview' with Bunuel, and lecture notes. Some aspects appealed much more than others (I got bogged down a little when he was discussing other artists/situations of the time due to the lack of my knowledge/intellect, but some other pieces were utterly joyous in their surrealism). It's a great little book packed with stuff and highly recommended.

[Matthew · Rating 5 out of 5]

Concrete poetry, aesthetic manifestos, and contemplations/analyses of the arts in Dali's irreverent, witty, and gorgeous manner.

[Pantelis · Rating 3 out of 5]

Με το μεγαλύτερο μέρος του βιβλίου να μοιάζει είτε ξεπερασμένο, είτε εξαρχής άσχετο, και τον Νταλί να περιαυτολογεί στο υπόλοιπο, τι υπάρχει προς διάβασμα εδώ; Τίποτα περισσότερο και τίποτα λιγότερο από τα μουρμουρητά του, και αυτά ακόμα έχουν πολύ ενδιαφέρον! Δεν μπορώ να ισχυριστώ πως καταλαβαίνω πολλά απ' αυτά, ούτε πως η ανάγνωσή τους επηρέασε τη ζωή μου ή ήταν κάτι περισσότερο από διασκέδαση της στιγμής, αλλά σίγουρα τα απόλαυσα. Και, ναι, διαβάζοντάς τα μπορείς με ευκολία να διακρίνεις την παρανοϊκό-κριτική του, τη διασύνδεση τυχαίων αποτυπωμάτων στη ψυχή σε κάτι μεγαλύτερο, διασκεδαστικότερο, τρομακτικότερο. Άξιο ανάγνωσης, αλλά δεν έμεινε και πολλή ουσία.

[Αλέξανδρος · Rating 2 out of 5]

Το βιβλίο είναι χωρισμένα σε διάφορα μέρη, τα οποία μας βοηθούν να μπούμε στο μυαλό του Νταλί. Κι όντως το βιβλίο μας κάνει να γνωρίσουμε καλύτερα πως σκέφτεται ο Νταλί, αλλά δεν ξέρω πόσο θα αρέσει αυτό σε κάποιους. Εμένα μ' άρεσαν τα αυτοβιογραφικά μέρη που υπήρχαν στην αρχή και στο τέλος, εκεί βγάζει χιούμορ, δεν διστάζει να αυτοσαρκάζεται, να δίνει συμβουλές και να έχει πολύ ψηλά τον εαυτό του. Κρατάω επίσης τον έρωτα για τη γυναίκα του, αλλά και την επαναστατική του διάθεση που εκφράζεται μέσα από την "αντι-τέχνη" του. Στη μέση έχει μια τελείως σουρεαλιστική ομιλία (αληθινή) και μια συνέντευξη, και δυο μεγάλα ποιήματα.