Ik vind het een interessant verhaal. Ook vind ik het knap dat de schrijver niet gekozen heeft voor een happy end. Dat maakt het verhaal geloofwaardiger. Hoewel Mathilde echt bestaan heeft, is dit boek fictief. Ik snap waarom de schrijver daarvoor gekozen heeft, want zo had hij meer vrijheid om het verhaal rond haar dood op te schrijven zoals hij denkt dat het gegaan is. Het nadeel hiervan vind ik dat het lastig is voor de lezer om het onderscheid te maken tussen wat echt gebeurd is en wat niet. Toch stoorde mij dat niet heel erg, omdat het een prettig leesbaar verhaal is. Een aanrader.
Ross maakt altijd nieuwsgierig met zijn 'factie' - fictie gebaseerd op ware gebeurtenissen die hij naar zijn hand zet: 'zo zou het gegaan kúnnen zijn'. En bij mij wint ook nu weer de nieuwsgierigheid het van de lichtelijke verveling die toeslaat door de schrijfstijl. Die vind ik wat houterig aandoen en dat gaat op enig moment de boventoon voeren waardoor het vlotte leesplezier me vergaat. Die ervaring heb ik al eerder opgedaan met een boek over de moord op Fortuyn dus ik stop ermee. Ik bevredig mijn nieuwgierigheid voortaan wel met Non-fictie! (die tweede ster is voor de waargebeurde geschiedenis die in het boek te vinden is en een beetje mijn nieuwsgierigheid bevredigde en ervoor zorgde dat ik het uitgelezen heb. :)