Dag na dag beschrijft Virginie Loveling het leven tijdens de Duitse bezetting - de angst, de ellende, de hoop. Haar dagboek is een uniek en aangrijpend document. Oorlogsdagboeken is het werk van een groot schrijfster die haar tijd ver vooruit was. Loveling schrijft zonder taboes over de problemen tijdens de Eerste Wereldoorlog, de maatschappelijke ontwikkelingen, haar doodsangst, haar contacten met de bezetter en niet in het minst over haar vrees voor de inbeslagname van haar dagboek, dat haar steeds dierbaarder werd. Uniek is Oorlogsdagboeken door de grote zin voor detail waarmee Loveling verslag uitbrengt over haar oorlog. De kranige oude dame gaat voor haar dagboek zelfs op reportage.
Virginie Loveling vormde samen met haar zuster Rosalie een schrijversduo dat de Nederlandstalige letteren vernieuwde. Ze schreef tal van spraakmakende boeken en werd geroemd om de ‘mannenmoed’ waarmee zij zich mengde in het maatschappelijke debat. De achtenzeventigjarige éminence grise van de Vlaamse literatuur begon in het onheilsjaar 1914 aan haar omvangrijkste werk: een oorlogsdagboek.
Tot stand gekomen onder verantwoordelijkheid van de Koninklijke Academie voor Nederlandse Taal- en Letterkunde (Gent). Dit oorlogsdagboek van Virginie Loveling is een selectie van fragmenten uit het originele manuscript, dat zich in de Gentse Universiteitsbibliotheek bevindt. Aan deze editie werd een primeur gekoppeld: De volledige, integrale tekst is raadpleegbaar op het internet via de link http://hdl.handle.net/1854/3308
Virginie Loveling was a Flemish poet and writer. She was the younger sister of Rosalie Loveling and the aunt of Cyriel Buysse. In 1870, the two sisters published poems together which brought them instant recognition.
Virginie wrote poems, novellas, novels and journalistic prose.
Interessante leeservaring. Ik weet vrij veel over WOII, maar niet zo veel over WOI. Werd er toen niet vier jaar lang gevochten aan de IJzer? Nu weet ik, na het lezen van de dagboeknotities van Virginie Loveling, dat er ook veel gebeurde in het binnenland. Op gevaar van eigen leven – ze was toen al 80 – beschreef ze in het geheim en op bijna journalistieke wijze wat ze in Gent en omstreken zag gebeuren tussen 1914 en 1918. De verplichtingen en verboden, de inbeslagnames van voedsel en metalen. De armoedige omstandigheden, de honger, de grove winsten van sommige handelaars, de bombardementen, de executies… Maar ook de sympathie voor sommige Duitse soldaten, vaak beleefd en attent, die ook hun gezin hadden moeten achterlaten om in den vreemde te gaan vechten. Honderd jaar na datum leest het boek nog steeds vlot, hoewel onze taal verbazingwekkend veel is veranderd is qua spelling, woordenschat en stijl.
Vooral interessant voor wie Gent en omgeving kent. De eerste wereldoorlog speelde zich voor velen van ons vooral af in de loopgraven aan de Ijzer, maar dit boek doet beseffen dat ook de mensen in de rest van België zwaar eronder geleden hebben. Ook interessant is de ontwikkeling en beoordeling van het activisme als gevolg van de 'Flamenpolitik' van de Duitse bezetter.
een bejaarde Gentse vrouw houdt een (verboden) dagboek bij tijdens de Duitse bezetting in de Eerste Wereldoorlog. Ze schrijft over haar dagelijks leven, met voedseltekorten, woekerprijzen en fraude, over gebrek aan correcte nieuwsgaring, over zeppelins met bommen en opgepakte (en vaak vermoorde) weerstanders, en hoe moeilijk het is om tegelijk te overleven en niet te 'heulen met de vijand'.
Dit ooggetuigenverslag heeft nog niets aan relevantie verloren. Ook al lijkt de Grote Oorlog die hier heeft gewoedt ver weg, door het lezen van deze dagboeken komt het plots heel dichtbij. Een goede reminder van de onvoorspelbaarheid van politics by other means.
Extremely interesting diaries, giving a valuable account of day-to-day life in Gent (Belgium) during the Great War. Especially extraordinary when you consider that Virginie Loveling, a well-known Flemish author at the time, was already 78 when the war started.