ปมปาริชาต

by อรพิม

จะเป็นอย่างไรหากลืมตาขึ้นมาในวันหนึ่งแล้วพบว่า...ความทรงจำทั้งหลายทั้งปวงของตนเองหายวับไป ตัวตนของเราเป็นเช่นไรล้วนขึ้นกับคำบอกเล่ากล่าวอ้างของคนแวดล้อม...คนที่รู้หน้าไม่รู้ใจ 'ปาริชาต' ฟื้นขึ้นมาจากการผ่าตัดสมองด้วยอาการเช่นว่า โชคดีของเธอที่พระเจ้าไม่โหดร้ายเกินไปนัก ในวันที่สูญเสียความทรงจำ เธอกลับได้ความสามารถพิเศษบางประการมาทดแทน ความสามารถที่ช่วยคลายเงื่อนปมปริศนาในชีวิต ขณะเดียวกันก็เปิดเปลือยสิ่งซึ่งซ่อนซ้อนในหัวใจของคนใกล้ชิดให้ได้รับรู้ ทั้งที่ดำมืดน่าหวาดหวั่นและสวยงามหวานหอมเกินกว่าที่หัวใจวาดหวัง ทว่าการเดินทางค้นหาตัวตนไม่ใช่เรื่องง่ายเมื่อยังมีเงาทึบทะมึนครอคลุมคุกคามชีวิต อะไรที่จะชี้นำทางหญิงสาวท่ามกลางความมืดดำ คือความจริง...หรือหัวใจ?

574 pages

First published September 1, 2009

Reviews

[Ning · Rating 3 out of 5]

อ่านไปเครียดไปสำหรับเรื่องนี้

พล็อตน่าสนใจมาก ๆ เป็นสิ่งเดียวที่ทำให้อ่านติดตามอ่านได้จนจบ

แต่ความสมจริงนี่ทำให้ต้องคิดหนัก
ไม่พูดในเรื่องเทคโนโลยีต่าง ๆ ละกัน ปัดให้เป็นแฟนตาซีไป

แต่การกระทำของตัวละครต่าง ๆ น่าผิดหวังมาก ๆ
บางตัวทำในสิ่งที่ไม่น่าจะกระทำ เพียงเพื่อให้เรื่องดำเนินไปเท่านั้นเอง

รวมถึงการที่สร้างตัวละครขึ้นมามากมาย โดยที่กะทำให้คนอ่านหลง
แต่บางตัวละครมันก็ไม่จำเป็น เปลืองหน้ากระดาษเสียเปล่า ๆ



ถาม ..
ความจำเสื่อมจะมีผลอะไรกับ การเป็นอัจฉริยะหรือไม่

นางเอกก่อนความจำเสื่อมเป็นอัจฉริยะ
แต่หลังผ่าตัดแล้ว เหมือนต่อมอัจริยะได้โดนตัดทั้งไปด้วย
หง่าวจั๊ด มาก ๆ ค่ะ

[Emmalee · Rating 4 out of 5]

ให้3.5 ชอบที่คนแต่งมีจินตนาการด้านวิทย์เทคโนโลยี นี่ก็หลายปีละเท่ห์ดี และสามารถหลอกเราให้หวั่นไหวเรื่องพระเอกได้ สุดท้ายใครว้าาา แต่เราก็เลือกถูกแหละ 55

[Moo Montatip · Rating 1 out of 5]

งงตอนที่สหกรณ์จับเกื้อกูลไปฉีดยาทรมานแล้วนางเอกเอาข้อมูลมาแลก สหกรณ์บอกนางเอกว่า
ห้ามให้หมอไหนมารักษาเพราะจะทำอาการทรุด พอพาเกื้อกูลกลับบ้าน ทิศากับนางเอกก็เอาหมอมาฉีดยาเกื้อกูลเฉ๊ย แล้วพออาการกำเริบจริงก็ยังก๊ง โดนเขาทำร้ายหัวแหก แล้วยังคิดไม่ได้อีกอ่อว่าตัวไปเอาหมอมาฉีดถึงเป็นแบบนี้ ทำไมนางปญอฺงี้ไหนบอกว่าอัจฉริยะ แล้วทำตะละอย่าง


อ้อ อีกอย่าง บ้านนายทัศไนยทำผัดซีอิ้ว อ่านไปอีกหลายหน้า ยัยไหมแก้วก็ทำผัดซีอิ้วอีก เอิ่ม คนบ้านนี้กินเป็นเมนูเดียวเลยนะ -,.- นางเอกนี้อ่านไปโง่มากกว่าฉลาดจริงๆ ลำไยมากจ๊า