As stated in the Introduction, this book has been republished at least every 10 years since its first appearance in 1976. That pace has represented a sort of "watchful waiting," for this is a book of history, not current events, and it often takes a long time for tyrants to arise and seize power. It takes even longer for these perpetrators of misery and repression to arouse sufficient revulsion that their removal from prominence is undertaken, their punishment or demise assured, and their place in infamy recorded. Who will the next tyrants be? Look east. Donald D. Hook, Ph.D., is Professor _emeritus_ of Modern Languages and Literature at Trinity College, Hartford, Connecticut. Author of books and articles on linguistics and literary subjects, religious matters, sociology, cultural history, quotations, genealogy (with wife Harriett Blackwell Hook), and short fiction, Dr. Hook retired from university teaching in 1994 and moved to Delaware, where he continues to treat controversial topics both in non-fiction and fiction writings, as in his recent _ Short Stories and Psychograms_.
در این کتاب زندگی 11 شخصیت تاریخی (به ترتیب: راسپوتین، ایوان مخوف، تورکمادا، روبسپیر، جان ویلکس بوث، موسولینی، هیتلر، آیشمن، یوکیو میشیما، تروخیلو و لی هاروی اسوالد) روایت شده است. نقطهی قوّت کتاب این است که برشی از کودکی یا دوران پیش از به قدرت رسیدن هر فرد را روایت کرده و ریشهی تمایلات جنونآمیز برخی را شاید بتوان بدین وسیله توجیه کرد. منظور از دیوانه در این کتاب به معنای تخصّصی مدّ نظر طبقهبندیهای علمی روانپزشکی نیست؛ بلکه جنون قدرت و جنون سیاسی نیز از منظر نویسنده در چتر اصطلاح دیوانگی گنجیدهاند. از طرفی نقاط ضعف کتاب چنین هستند: در وهلهی اوّل آن که نویسنده هیچ معیار و ملاکی به دست نداده است که چرا از میان همهی شخصیتهای تاریخ، این یازده تن را برگزیده است؟ در وهلهی دوم آن که در مقدّمه گفته شده که «دیوانگان تاریخ» یک کتاب قصّه نیست و یک کتاب تاریخ است؛ حال آن که اقلاً در نسخهی ترجمهی فارسی کتاب، هیچ گونه منبعی برای ادّعاهای مطرحشده ذکر نشده است و بیشتر به یک داستان زندگینامهگونه میماند تا یک کتاب تاریخ قابل اتّکا. با این حال به نظر میرسد که این کتاب برای آگاهی عام از زندگی افراد مذکور مفید باشد، امّا به عنوان یک منبع مستند پژوهشی نتواند نقش خود را خوب ایفا کند. این امر به طور ویژه خود را در جایی نشان میدهد که هنوز قطعیّت و اتّفاق نظری وجود ندارد؛ مثلاً هنوز برخی معتقد هستند که راسپوتین یک قدّیس بود و برخی دیگر مخالف هستند. برخی معتقدند او عامدانه مقدّمات سقوط نظام تزاری را فراهم کرد و برخی دیگر به گونهای دیگر میاندیشند. و یا در مورد مسئلهی ترور کندی به دست اسوالد، شاید نتوان برچسب دیوانگی را بر او زد؛ چرا که برخی معتقدند این ترور نه از روی دیوانگی که اقدامی سازمانی و از سوی گروههایی در پشت پرده بود.
DNF. The writing is not very polished, and it has a lot of "hooky" phrases, which come across as "clickbaity" but that also read more like opinions than facts.