De roemlozen

by Justine le Clercq

Dood ben je meer waard, veel meer! riep Moema vaak naar mijn vader, de kunstenaar. Ze riep het vaker dan: Maak je huiswerk, of: Gooi die hond weg, hij stinkt. Voor Titine is opgroeien vooral een kwestie van overleven. Hoewel ze niets liever wil dan normaal zijn, hangen het doorgeschoten kunstenaarschap van haar vader en de zelfverheerlijking van haar moeder als een zware schaduw over haar kinderjaren. Zelfs wanneer Titine de afgetrapte villa uit haar jeugd heeft verlaten en in Den Haag met hulp van twee excentrieke vrienden een carrière als filmscenariste probeert op te bouwen, blijft het verleden haar achtervolgen. Soms letterlijk, wanneer haar moeder die op de meest ongelegen momenten aandacht vraagt voor haar grillen, soms in de vorm van herinneringen aan haar verdwenen broertje.

285 pages, Paperback

First published February 1, 2001

Reviews

[Alies van der Ploeg · Rating 4 out of 5]

al mijn gedachten gaan nu even naar het formuleren van een mening bestaande uit betekenisvolle beoordelingswoorden met (meervoudige) argumentatie voor mijn mondeling morgen, misschien later een update👍

[Sahidah · Rating 3 out of 5]

Een vermakelijk tussendoortje. Personages blijven echter wel plat. Er zit weinig ontwikkeling in de roman.

[Laure · Rating 1 out of 5]

Iemand worden moet je toch voor je veertigste doen.

De oudste heeft het voorrecht de ouders als eerste tot wanhoop te drijven.

Je moet het belang van leven niet overdrijven.

[Rooserd · Rating 1 out of 5]

Niet uitgelezen, halverwege afgehaakt ...




http://www.bol.com/nl/p/nederlandse-b...

Debuutroman van een schrijfster (1967) wier korte verhalen werden geprezen door Arnon Grunberg. De hoofdpersoon is kunstenaarsdochter. Zij heeft nog niet veel gemaakt van haar leven; ze schrijft weleens, maar publiceert bijna nooit en hangt eeuwig rond met vriend Boi. Wanneer ze Welmoed ontmoet, krijgt haar leven plots een doel: voor hun veertigste willen ze het gemaakt hebben. Welmoed wil een film maken over de tsunami en vraagt Titine om daarvoor het scenario te schrijven. Dit is echter gedoemd te mislukken wegens gebrek aan geld en te vage plannen. Alles mislukt steeds, maar Titine zit nooit bij de pakken neer. Zelfs haar vervelende leverkwaal ondergaat ze met een relativerende nuchterheid. Geslaagde en humoristische roman over de zelfkant van het leven. Het boek wordt bevolkt door de meest idiote personages zonder dat ze geforceerd aan doen. De ironie is dat Titine net zozeer een mislukte kunstenaar is als haar vader, ook al doet ze nog zo haar best zich van haar ouders los te maken. Bevat geweldige sfeerimpressies van het kunstenaarsmilieu in de jaren zeventig.

[Sanne Antoni · Rating 3 out of 5]

Ik vond de dialogen in dit boek enorm goed. Ik heb vaak moeten lachen met de absurditeit en de krasse uitspraken. Ook enkele diepzinnige oneliners konden me bekoren. Verder zijn er weinig verhaallijnen en gebeurt er niets, maar dat is de charme van dit boek.