Bayıldım, üzüldüm, gerçek olmalarıyla tüylerim ürperdi. Atom bombasından sağ, ama nasıl sağlarsa artık Hibakuşa’lar çok üzdü beni. İki dudak arasından çıkan “yok orası olmaz biz karımla orada balayımızı geçirmiştik” lafı üzerine Hiroşimaya yönelen bomba, Amerika’nın ne sonuç vereceğini bilmediği zararlar, Openhaimer’i seyrederken beğendiğim filmi filan üstüme kabus gibi çöktü. Openhaimer olmasa Alman Wolfgang, Rus Boris olabileceği gerçeği korkunç, ama ne yazık ki insanoğlu ve onun gerçekleri de bu. Ne diyeyim Sevil Atasoy iyi okuyan, iyi araştıran bir bilim kadını. Ve deneyimlerini en iyi şekilde yansıtabilen bir yazar. Her kitabını severim zaten. Teşekkürler Sevil Atasoy. Bir spot yaktın çekinip yakından incelemekten kaçındığım katıksız gerçeklere. 5 verdim ama daha fazlasını verirdim. Birkaç yıldızlı beş.