Karin Fossum (née Mathisen) is a Norwegian author of crime fiction,often known there as the "Norwegian queen of crime". She lives in Oslo. Fossum was initially a poet, with her first collection published in 1974 when she was just 20. It won the Tarjei Vesaas' Debutant Prize. She is the author of the internationally successful Inspector Konrad Sejer series of crime novels, which have been translated into over 16 languages. She won the Glass key award for her novel "Don't Look Back", which also won the Riverton Prize, and she was shortlisted for the Crime Writers' Association Gold Dagger in 2005 for "Calling Out For You".
Meeslepend verhaal, al is het weinig voorspelbaar. De lezer leeft mee in de bubbel van het huwelijk van de hoofdpersonen vanuit het perspectief van de man. Herkenbaar thema
A really eery book. I can't say too much, but I love how small sentences and words tells us what is to happen, but you only know it the second time you read the book.
Trotz aller Tragik ein Buch zum Schmunzeln. In dieser, von Karin Fossum atemberaubende, brilliant geschriebene Geschichte über eine Paarbeziehung, werden sich viele wieder erkennen. Meine absolute Leseempfehlung.
Magazijnchef Jonas Eickel (met c.k.) is een onopvallende, nietszeggende bijna veertigjarige man. Hij is rustig en beleefd in de omgang en heeft zijn principes waar hij niet graag van afwijkt. Op een dag komt Lillian Ask, een wat dikkere vrouw, het magazijn ingelopen. Ze werkt bij een koffiebranderij en daardoor is ze omgeven door een geur van koffie. Jonas is meteen weg van haar en vraagt haar al snel ten huwelijk. Ze trouwen, maar dan blijkt dat het leven als getrouwd stel toch anders is dan Jonas had verwacht. Als laatste redmiddel stelt Jonas voor dat ze met vakantie naar het zuiden gaan. Het wordt de Algarve. Maar ook daar is en wordt het niet zoals Jonas voor ogen had.
De Noorse schrijfster Karin Fossum is het bekendst als thrillerauteur, maar ze schrijft ook psychologische romans. Voordat ze met het schrijven van boeken begon, schreef ze gedichten en verhalen. Haar eerste thriller, met Konrad Sejer als hoofdpersonage, werd meteen al bekroond met de Riverton-prijs.
Gestrand is een mooi geschreven psychologische roman die in het begin de sfeer heeft van de jaren vijftig en zestig. In het boek wordt heel duidelijk beschreven hoe twee mensen binnen een huwelijk langs elkaar heen kunnen leven. De een, Jonas, had hoge verwachtingen van dat huwelijk. Want dan hoort hij er ook helemaal bij. De ander, Lillian, heeft wat ongeïnteresseerde manier toegestemd met dat huwelijk. Waarom ze dat gedaan heeft, wordt tijdens het lezen helaas niet duidelijk. De vraag is zelfs of zij wél verwachtingen heeft gehad.
De twee beginnen zich steeds meer aan elkaar te storen. Fossum zorgt ervoor dat er tussen beiden een geleidelijk toenemende spanning ontstaat. Op een bepaald moment zitten ze zelfs op totaal verschillende golflengtes. Jonas probeert door middel van de dialoog de crisis, want zo ziet hij het zelf inmiddels, de kop in te drukken. Maar Lillian gaat desondanks haar eigen gang.
Halverwege het boek is een duidelijke kentering zichtbaar. Lillian wordt steeds mondiger en Jonas lijkt van zijn principes af te wijken. Ze veranderen beiden heel zichtbaar. Het gevolg is dat de ontstane kloof steeds groter begint te worden. Tijdens de vakantie heeft Jonas nog even de indruk dat het probleem tussen hen tweeën zich ten goede zal keren, maar dat speelt zich alleen in zijn eigen gedachten af.
Tijdens het verloop van het verhaal merk en voel je steeds meer dat er tussen Jonas en Lillian iets dreigt te gebeuren. Fossum werkt heel duidelijk naar een bepaalde ontknoping toe. Het is in feite een ontknoping die te verwachten was, maar hoe het feitelijk zou uitpakken is tot het eind een verrassing.
De Nederlandse boektitel Gestrand is goed gekozen. Want het kan zowel op het huwelijk als op de vakantie slaan. Een ding is in ieder geval zeker: het boek geeft heel duidelijk weer dat een huwelijk niet hoeft te zijn wat iemand er misschien van verwacht en dat het heel beklemmend kan zijn als het tussen twee mensen uiteindelijk toch niet klikt. Die ambiance is door Karin Fossum heel goed weergegeven.
Jonas Eckel er 38 år og er en nøysom og korrekt lagersjef. En dag kommer Lillian Ask inn på lageret, lubben, grønnøyet og omgitt av svak duft av nybrent kaffe. Det som Eckel trodde skulle bli et rolig samliv som kunne gi næring til selvfølelsen, viser seg å by på helt andre og dramatiske konsekvenser.
Jeg synes boks er velskrevet, og at den har en del spenning i seg frem til de bestemmer seg for å reise til Syden. Etter dette blir det ganske forutsigbart og lite antiklimaks. Et sterkt tema i denne boken, vil jeg si er det med å ha tålmodighet ovenfor hverandre. Det å forstå at alle er gode mennesker, men at ingen er ufeilbare, ikke en gang deg selv! Alle er verdt like mye. Dette føler jeg Karin har fått frem i sin fortelling. Jeg synes boka er suveren, men jeg savner litt sidestykke. Dette er den første boka jeg leser av Karin, og jeg vil så klart lese mer av henne etter denne boka. Jonas Eckel fanger meg på en måte som er meget vanskelig, og ikke ofte sett. Boka viser til typiske sider, og er et speilbilde av hvordan mange lever i Norge, den dag i dag!
Een onverwacht pareltje van Karin Fossum. Geen thriller, doch een briljante roman die zich eerst vooral vermomt als saai stadsromannetje. Traag. Er gebeurt weinig. Maar voor je het goed en wel beseft kruipt het verhaal steeds meer onder je huid, wordt de situatie steeds beklemmender en wil je, wanneer je ontdekt hoe het eindigt; het boek meteen opnieuw lezen om te ontdekken welke hints je er allemaal zijn ontgaan. Een bijzondere leeservaring.
En ganske lettlest bok. Jeg mener selv at dette er en av Karin Fossums bedre romaner og den fanger leseren på en måte som er meget vanskelig, og ikke ofte sett. Viser til typiske sider, og kanskje er et speilbilde av hvordan mange lever, i Norge den dag i dag. Arroganse og tålmodighet ovenfor medmennesker er noe jeg syns beskriver denne boken veldig god.
Een intieme en liefdevolle roman over de liefde en het leven. Je leest over de roze brillenperiode. Het langzaam aan elkaar wennen. Samen leven. En dan .... de eerste scheuren. Die barstjes worden. Om uiteindelijk totaal uit elkaar te barsten. Geen 'standaard' Karin Fossum. Wel met hetzelfde diepe inlevingsvermogen en empathie. Een prachtig boek.
Gestrand (Jonas Eckel, 2006) is een kleine psychologische roman, niet een thriller. Het gaat over een huwelijk, waarin het niet zo botert.
Jonas Eickel is een magazijnchef bij een groothandel van ver in de dertig als hij Lillian Ask ontmoet. Zij werkt in een koffiebranderij en kan de allerheerlijkste koffie zetten. Zij is de vrouw van zijn dromen en ze trouwen snel. Het huwelijk is niet wat Jonas zich er van voorgesteld had. Lillian verandert, ze houdt zich naast haar werk alleen nog bezig met haar uiterlijk. Ze communiceren eigenlijk niet. Lillian heeft soms buien, dat ze veel in de badkamer zit of haar bed niet meer uitkomt. Om het huwelijk nieuw leven in te blazen, besluit Jonas een reis naar de Algarve te boeken. Maar aangekomen is het verblijf daar ook niet zoals gedacht. Lillian wil steeds in hetzelfde restaurantje eten, want de ober geeft haar de nodige aandacht. Ook raakt ze geobsedeerd door een levend standbeeld. Wat de bedoeling was van Jonas, om zijn huwelijk te redden, daar komt weinig van terecht.
De roman Gestrand wordt verteld door de ik- persoon Jonas Eickel. Geleidelijk aan wordt de sfeer steeds beklemmender. Het eind is verrassend.
Ruotsiksi luettu lyhyehkö ihmissuhderomaani, jolla ei tuntunut olevan oikein minkäänlaista pointtia. Juoni ei jaksanut kiinnostaa sitkun ymmärsi ettei oikeestikaan oikeen mitään tapahdu missään vaiheessa. Ruotsiksi lukeminen kuitenkin sujui odotettua sujuvammin.
This one did not work for me as many of Karin Fossums other books. Too slow-moving, laconic prose and too short to really build and keep up the interest. I would recommend any book in the Sejer series over this one.