Het oeuvre van Maurice Gilliams (1900-1982) beslaat twaalfhonderd pagina’s verhalend proza, poëzie en essays. Hoe beperkt ook van omvang, de kwaliteit en intensiteit van zijn sterk autobiografische werk is groot. Toen hij zesendertig was brak Gilliams in Nederland en Vlaanderen door met de roman Elias of de nachtegalen. Met zijn poëzie, waarin het besef van vergankelijkheid voortdurend aanwezig is, inspireerde hij vele auteurs, onder wie Stefan Hertmans en Marieke Lucas Rijneveld. Gilliams, een stilist pur sang, ontving voor zijn werk de Driejaarlijkse Staatsprijs en de Prijs der Nederlandse Letteren en Elias of de nachtegalen is opgenomen in de Vlaamse Canon van de Nederlandstalige Literatuur. Toch wordt zijn werk niet veel meer gelezen, en zelfs zijn naam is velen onbekend. Nu, veertig jaar na zijn overlijden, stelt schrijfster Leen Huet een mooie, representatieve bloemlezing samen. Deze verzameling toont eens te meer het meesterschap van de auteur en de tijdloze kwaliteit van zijn werk. Gilliams streefde naar introspectie en zelfkennis en moest daarvoor diep in de spiegel kijken.
He was a typograph and a lecturer on typography at the Vakschool voor Kunstambachten in Antwerp. From 1947 until his death in 1982 he became a member of the Koninklijke Academie voor Nederlandse Taal- en Letterkunde. From 1960 until 1976 he held the position of secretary of the academy in Ghent.
His writings are autobiographical, and generally concern his failed marriage and his lost youth. He wrote both poems and prose. His most reknown work is the novel 'Elias of het gevecht met de nachtegalen' (Elias or the Struggle With the Nightingales).
He received a number of nominations and awards for his works:
1980 - Award: 'Prijs der Nederlandse Letteren' 1972 - Award: 'Driejaarlijkse Staatsprjs ter bekroning van een schrijverscarrière' 1969 - Award: 'Emile Bernheimprijs / Prix Littéraire Emile Bernheim' 1969 - Award: 'Constantijn Huyghensprijs' 1939 - Nomination: 'Driejaarlijkse Staatsprijs voor romankunst', for Elias of het gevecht met de nachtegalen 1938 - August Beernaertprijs, voor Elias or the Struggle With the Nightingales
In Belgium he was elevated to the peerage and granted the titel of baron (1980).
Ergens tussen de 3,5 en 4 sterren. Weinig schrijvers hebben zo’n diepe navel als Maurice Gilliams. Dat gaat vaak goed, en soms denk je: Neehee, Maurice. Maar in zijn beste bladzijden schrijft Gilliams wereldliteratuur; hij doet niet onder voor Rilke, met wie hij vaak vergeleken wordt. Leen Huet maakte een mooie, representatieve bloemlezing uit zijn werk, die mooi dubbelt met de biografie die Annette Portegies onlangs publiceerde. Op naar een revival van MG!