Als kind wil Idriss een meisje zijn. Dat zou alles oplossen, volgens hem. Hij zou jurken kunnen dragen, en hoge hakken. En hij zou gewoon verliefd mogen zijn op jongens. Elke avond bidt hij tot god om genezing. Elke morgen is alles nog altijd zoals het was. Op 20-jarige leeftijd trekt hij de deur achter zich dicht en stapt hij een nieuwe wereld in. Weg van huis, weg van God. Op zoek naar zichzelf. 'Jaouad Alloul is misschien wel de revelatie van dit podiumjaar.' - De Morgen 'De meisje is een authentieke, belangrijke vertelling over zijn wie je wilt zijn, over strijden tegen normativiteit, over afstand doen van geïnternaliseerde schaamte en schuld.' - De Standaard, over de theatervoorstelling De meisje
Vanaf de eerste pagina werd ik gegrepen door dit intense verhaal. Als queer persoon vind ik het belangrijk om boeken te lezen en steunen geschreven door andere queer personen, zowel met vergelijkbare ervaringen als de mijne als juist hele andere. Een verhaal als dit, met queer-moslimrepresentatie, is zo waardevol en zo belangrijk dat ik het natuurlijk wilde lezen. De schrijfstijl voelde erg toegankelijk en persoonlijk, wat ervoor zorgde dat ik me nog meer betrokken voelde bij het verhaal. Ik vond de boodschap van zelfliefde mooi, vooral omdat deze boodschap kwam van een hoofdpersoon die van ver heeft moeten komen om deze boodschap uit te dragen.
3.5 voor deze openhartige vertelling van Jaouad Alloul. Grappig bij momenten, andere stukken zijn ontroerend en pakkend. Hopelijk ooit verplichte lectuur in de laatste jaren van het middelbaar onderwijs.
Oeioei... Ik had echt gehoopt dit goed te vinden. De stukken over de kindertijd waren nog leuk en het is een ander perspectief dan we gewend zijn, maar voor de rest was dit niet veel soeps. Het was bovenal zeer slecht geschreven, er zit daar bij Lannoo een redacteur die heel foei is geweest!
De Meisje van @allouljaouad gepubliceerd bij @uitgeverijlannoo
Idriss is zoon van een Marokkaanse vader en moeder, met één oudere broer en vijf zussen. Met Aïchia heeft hij de beste band als kind, want zij zijn qua leeftijd het dichts bij elkaar. Zij beschermt Idriss dan ook op school als hij gepest wordt… en dan geeft ze hem de niet mis te verstane boodschap: ‘gedraag je mannelijker.’ Want Idriss is een buitenbeentje, hij is anders. Maar hij is ook moslim en anders zijn, homo zijn, is niet mogelijk. Hij denkt dat hij een meisje wil zijn want dan kan hij wel op jongens verliefd worden.
Idriss’ moeder sterft als hij vijftien is en dan stort zijn wereld helemaal in en wordt de zoektocht naar zichzelf overschaduwd door het gemis van de belangrijkste persoon in zijn leven.
We gaan in het boek verder met Idriss’ jeugd en zijn vriendschap met Kristof, die twee moeders heeft en die Idriss duidelijk maakt dat hij zichzelf moet zijn. Een vriendschap die hem zal helpen een keurslijf te ontsnappen thuis. Maar ook dan loopt het fout… hij stort zich in een relatie, in het nachtleven en in drugs en verkeerde toxische vrienden. Hij gaat een liefdeloos huwelijk aan en het leven wordt een groot drama. Waar hij zijn weg zoekt, geraakt hij het almaar meer kwijt.
Trigger waarschuwing: alcohol en drugsgebruik, homofobie, rouw
Ik moet zeggen dat de titel en de flaptekst mij enigszins op het verkeerde spoor brachten. Ik had verwacht dat het boek meer over gender zou gaan, maar eigenlijk gaat het vooral over Idriss’ seksualiteit. Desalniettemin was het een mooi verhaal over de weg naar zelfacceptatie. Bij vlagen was het een verdrietig verhaal, omdat Idriss zo worstelt met zijn seksualiteit en zijn familie hem uitstoot. Toch zaten er ook grappige stukjes in, vooral de scenes met drag queen Jan maakte me aan het grinniken.
Daarnaast vond ik het in het begin verwarrend welke leeftijd Idriss had, want het personage komt vrij kinderlijk over, maar is al wel seksueel actief. Soms had er net even meer context in gemogen om het hele verhaal rond te krijgen.
Ik vond het jammer dat er niet meer van Idriss’ gevoelens beschreven werden, vooral omdat het vanuit de ik-persoon geschreven is en dat zo niet volledig benut werd. Een vrij groot deel van het verhaal gaat over het nachtleven waarin Idriss jarenlang verkeerd. In deze periode verdringt hij eigenlijk als zijn emoties en draait alles vooral om afleiding. Dit is zeer begrijpelijk na de traumatische situaties die Idriss meemaakte, maar in mijn mening ging het over deze periode iets te veel in het boek. Idriss maakte in dit deel van het verhaal weinig karakterontwikkeling door en het werd daardoor een tikkeltje langdradig.
Ook vond ik het einde vrij abrupt en de resolutie van het verhaal was niet helemaal uitgewerkt. Hoe Idriss opeens die omslag maakte naar acceptatie en hereniging met zijn familie kon ik niet helemaal volgen. Op het einde bleef ik zitten met het gevoel: “Maar hoe nu verder dan?”
Het boek bevat een QR-code die leidt naar een Spotify afspeellijst passend bij het verhaal. Dit vond ik een leuk detail, want het paste goed bij het wilde nachtleven van de club waarin Idriss werkte.
Queer zijn in de moslimgemeenschap is iets waar ik zelf niet over kan meepraten en ik denk dat ik daarom een deel van het verhaal minder indruk op mij maakte dan als dat wel het geval was geweest. Dat gezegd te hebben, vond ik het verhaal inhoudelijk mooi en indrukwekkend. Aan de schrijfstijl en opbouw van het verhaal daarentegen had nog wel wat gesleuteld mogen worden.
Dit boek heb ik ontvangen van uitgeverij Lannoo. Mijn recensies bevatten mijn eigen oprechte meningen.
Boek van het jaar voor mij (tot nu toe dan). Niet alleen prachtig geschreven en modern vormgegeven maar ook een heel belangrijk boek denk ik met een boodschap. Ik kan alleen maar hopen dat we almaar over dit onderwerp blijven praten zodat de tolerantie groter wordt dan hij nu is. Dus mensen lees dit, leer ervan , volle kracht vooruit en wees lief voor jezelf en naasten.
Een luchtig geschreven boek over een ernstige problematiek, nl.uit de kast komen in een moslimfamilie. Breken met de familie en voor jezelf kiezen? Of jezelf wegcijferen en een schijnvertoning opvoeren? Er zitten enkele heel originele grafische elementen in het boek ook.
Loved every part of this. So beautiful, so important, so innovative when it comes to language. I was quite impressed, but would have loved this book to be longer and include some more in depth exploration of all the topics.
Zo een mooi, aangrijpend boek! Ik herken zooooooooveel van mezelf hier in. Verschillende momenten waarop ik n traantje heb gelaten, vooral het einde heeft me diep geraakt. Ik vind het een geweldig boek en heb spijt dat ik m uit heb, ik zou graag eindeloos blijven verder lezen
Wow! Wat een prachtig boek! Ingrijpend, prachtig geschreven. Ik schrijf dit met tranen in mijn ogen.
Een boek over identiteit, familie, gekozen familie, jezelf leren vinden, wie je wilt zijn en wat je wilt doen, ophouden met vluchten. Ruimte innemen, je wonden helen, er voor jezelf zijn. En vanuit daar in verbinding treden met je geliefden.
Het is ook een boek over delen van jezelf onderdrukken en kwijt raken. De hoofdpersoon spreekt veel talen en dat wordt heel mooi in het boek verwerkt. Het is dan ook schokkend om op een gegeven moment te realiseren dat hij al jaren 1 van zijn moedertalen niet heeft gesproken. Dat hij het deel van zichzelf dat denkt in die taal, die denkt vanuit culturele en familie waarden verbonden met die taal, heeft onderdrukt. Dat hij zich heeft afgesloten van een deel van zichzelf. Op een vergelijkbare manier waarop hij in zijn jeugd zo hard probeerde zich af te sluiten van het deel van zichzelf dat zich aangetrokken voelt tot mannen. Voor mij is het grootste thema van het boek dat hij over de jaren heen probeert om alle delen van zichzelf de ruimte te geven. Om zijn hele zelf te kunnen zijn.
Queer nederlandse boeken en andere media raken me toch echt dieper, op een andere manier dan engelstalige media. Het komt dichterbij.
De meisje gaat over identiteit, seksualiteit, gender, familie, vriendschap, geloof, found family, en nog veel meer. Elk thema is prachtig verweven met het verhaal. Idriss is deels gebaseerd op Alloul zelf en dat maakt Idriss extra ‘echt’. Naar mijn gevoel zijn verhalen die gebaseerd zijn op het leven van de auteur altijd een tikkeltje authentieker. Daarom houd ik daar zo van.
Dit boek is voortgekomen uit een monoloog van Alloul en ook dat merk je goed. De schrijfstijl is helder, creatief en meeslepend met af en toe een vleugje humor. Ik kon me perfect voorstellen hoe Alloul sommige passages zou brengen, al had ik nog niet het geluk om haar te horen spreken. Mocht het nog niet duidelijk zijn: ik heb De meisje heel graag gelezen. En ik ga het veel mensen om wie ik geef aanraden.
"De meisje" is een krachtig verhaal over de zoektocht van een Marokkaanse jongen uit Antwerpen naar zijn plaats binnen de moslim- en queergemeenschap. Ondanks wat de titel doet vermoeden gaat het eigenlijk niet echt over genderidentiteit, of toch niet rechtstreeks. Het boek leest als een trein. Alleen op het einde lijkt het te vertragen en leken de emoties wat minder bij mij binnen te komen, ook al werden die net daar eindelijk expliciet uitgesproken. Misschien raakten ze mij op die manier net wat minder omdat ze daarvoor in de subtext meer konden resoneren?
De muzikale voorstelling van dit boek in de bibliotheek was ook bijzonder mooi.
Ik herinner me nog goed dat ik met mijn moeder op 15 juli 2020 de theatervoorstelling 'de meisje' zag tijdens de Zomer van Antwerpen. Jaouad heeft toen in al zijn puurheid, eerlijkheid en mededogen mijn hart geraakt en dit boek doet dat opnieuw. Een absolute aanrader.
Geen rating omdat dit boek literair weinig te bieden heeft. Inhoudelijk daarentegen is het gedurfd, belangrijk en erg relevant. Om die redenen dus een aanrader.
*Review copy* Idriss wants to be a girl as a child. His feelings for boys tell him this. He grows up with his Moroccan family, but feels that something is wrong. When he is twenty, it becomes too much for him and he closes the door behind him to step into a new world. Jaouad Alloul tells a beautiful story about a queer person from the Muslim community. With feeling and vulnerability he writes down the life of Idriss, a character based on himself. Make no mistake: it's not a diary or a biography. It's fiction. However, Idriss feels completely real. There is also a complex relationship with the gay community, something I also often experience. The message of self-love shines brilliantly towards the end of the book. This is an important addition to LGBTQ+ literature and should be read. I actually hope that this book may be translated in many different languages. My rating: 5 out of 5 stars --- *Recensie-exemplaar* Idriss wil als kind een meisje zijn. Zijn gevoelens voor jongens vertellen hem dit. Hij groeit op met zijn Marokkaanse familie, maar voelt dat er iets mis is. Wanneer hij twintig is, wordt het hem teveel en trekt hij de deur achter zich dicht om een nieuwe wereld in te stappen. Jaouad Alloul vertelt een prachtig verhaal over een queer persoon uit de moslimgemeenschap. Met gevoel en kwetsbaarheid schrijft hij het leven van Idriss neer, een personage dat gebaseerd is op zichzelf. Vergis je niet: het is geen dagboek of biografie. Het is fictie. Idriss voelt echter volkomen echt aan. Er is ook een complexe relatie met de homogemeenschap, iets wat ik ook soms ervaar. De boodschap van zelfliefde straalt schitterend tegen het einde van het boek. Dit is een belangrijke toevoeging aan de holebiliteratuur en moet zeker gelezen worden. Ik hoop eigenlijk zelfs dat dit boek mag vertaald worden in veel verschillende talen. Mijn rating: 5 op 5 sterren
De meisje Auteur Jaouad Alloul Taal Nederlands Uitgever Tielt: Lannoo, 2023 271 p. ISBN 9789401486217 (paperback) Fanatieke religie of eender welke extreme ideologie zijn moeilijk te verenigen met homoseksualiteit. Dat blijkt ook duidelijk uit de roman met een autobiografisch verhaal. die de Vlaamse/Marokkaanse auteur, theatermaker, zanger en queer-activist Jaouad Alloul publiceerde. Het is een uiterst doorleefd boek over eenzaamheid en zelfacceptatie waarin ook het verlangen .naar erkenning door zijn familie een bijzondere plaats inneemt. In ‘De Meisje’ maken we kennis met Idriss. Een rustige jongen die aanvankelijk met zijn ouders, zussen en broer in een harmonieus gezin woont. Hij trekt veel op met zijn zussen en denkt op den duur dat hij een van hen is. Idriss komt uit een Moslimgezin, waar alles volgens de Islamitische regels en wetten wordt beleefd. Voor moslims is het verboden om van iemand van hetzelfde geslacht te houden en een intieme relatie mee op te bouwen. Het verhaal wordt in korte hoofdstukken verteld en dringt diep door in de personages. Idriss is een personage waar je mee meeleeft. Zijn leven wordt van kind tot man geschetst en de belangrijke gebeurtenissen in zijn leven komen aan bod. Die achtergrond zorgt ervoor dat je de volwassen Idriss beter begrijpt. Er worden enkele zwaardere thema’s in dit boek aangestipt en de auteur gaat geen enkel taboe uit de weg. Met de belangrijkste teksten in het boek is typografisch iets bijzonders gedaan. Ze zien eruit als gedichten, zijn handgeschreven of worden in het Arabisch weergegeven. . Met mooie stukjes wordt het levensverhaal van een homoseksuele man verteld . Maar het laat ook zien dat er Marokkanen zijn die de levenswijze van de LHBTIQ+ gemeenschap niet afkeuren en ze heel begripvol benadert.
In ‘De Meisje’ maken we kennis met Idriss. Een rustige jongen uit Tanger die daar woont met zijn ouders, zussen en broer. Hij trekt veel op met zijn zussen en denkt op den duur dat hij een van hen is. Echter blijkt het anders te zijn. Idriss komt uit een Moslimgezin, waar alles volgens de Islamitische regels en wetten wordt nagestreefd. In de Islam is het verboden om van iemand van hetzelfde geslacht te houden of maar aantrekkelijk te vinden. Op den duur vertrekt het gezin naar België, waar Idriss in de puberteit nog verwarder raakt door zijn hormonen, gevoelens, gedachten en de regels die hij altijd nageleefd heeft. Tot er op een dag iets gebeurt en hij zijn ouderlijk huis verlaat. Dan is het tijd voor Idriss, en te gaan ontdekken wie Idriss nou eigenlijk écht is.
Jaouad verteld het verhaal vanuit de eerste persoon. Dit maakt dat je je goed kan verplaatsen in de hoofdpersoon Idriss. Zijn leven in Tanger en zijn leven in België en Frankrijk. Jaouad weet de aandacht over het algemeen goed vast te houden. Met mooie stukjes verteld hij stapsgewijs het levensverhaal van een homoseksuele man. Hij laat zien dat er Marokkanen zijn die de levenswijze van de LHBTIQ+ gemeenschap niet afkeuren en ze zelfs met open armen ontvangt. Hij laat echter ook op bittere wijze zien hoe een familie van elkaar kan vervreemden. Jaouad maakt er een compleet afrondend geheel van met een hoopvol einde.
Wat kanttekeningen; de Arabische zinnen zijn niet vertaald, wat erg jammer is. De tijdsverspringingen zijn chronologisch, echter niet continu een zelfde tijdverspringing waardoor het soms (als je niet goed had opgelet) verwarrend was hoeveel tijd er verstreken was.
Al met al een mooi openhartig boek wat kan raken, maar ook vermaken.
Allereerst: ik ben met verkeerde verwachtingen aan dit boek gestart: hoewel ik nu zie dat de achterflap zeer duidelijk vermeldt dat het om fictie gaat, dacht ik eerst dat het een autobiografie was. Bovendien ben ik geen grote fan van young adult, een categorie waartoe ik dit boek zou toewijzen. Ik vermoed dat ik er hierdoor niet ten volle van heb genoten. Bepaalde verhaallijnen deden bij mij de wenkbrauwen fronsen wegens het soms onrealistisch verloop () of abrupte plotwendingen. Bepaalde - weliswaar belangrijke - thema's (genderidentiteit, homoseksualiteit binnen moslim gemeenschap, verslaving, relatie met vrienden...) worden aangehaald, maar naar mijn mening niet echt uitgediept. Je merkt wel dat er met veel passie aan dit boek geschreven is. Ook de vlotte schrijfstijl zorgt ervoor dat het aangenaam leest. Ik ben ervan overtuigd dat dit boek bij zijn (jongere?) doelgroep zeker in de smaak zal vallen. Ook vermeld ik graag het prachtige omslagontwerp en binnenwerk, opnieuw een bewijs dat er met een duidelijke visie aan dit boek gewerkt is. Persoonlijk zou ik geïnteresseerd zijn in het verhaal van de auteur zelf, ik vermoed dat zulk roman zeer boeiend zou kunnen zijn.