What do you think?
Rate this book
In vreemde handen
nan
319 pages, Paperback
First published January 1, 2009
About the author
Corine Hartman
61 books61 followersMet vijf Gouden Strop-nominaties, twee Crimezone Awards en meerdere vier-sterrenrecensies in VN's kritische Detective & Thrillergids in haar bezit, geldt Corine Hartman als een van de meest gelauwerde en gewaardeerde thrillerschrijfsters van ons land.
Voor zover Corine Hartman (1964, Den Haag) zich herinnert, heeft haar passie voor woord en beeld, voor schrijven en tekenen, altijd bestaan. Verhalen verzinnen was één van haar favoriete bezigheden en al snel las ze alles wat los en vast zat, waaronder de boeken van Agatha Christie. George Orwells 1984 maakte grote indruk, evenals de verhalen van Edgar Allan Poe.
Voor zover Corine Hartman (1964, Den Haag) zich herinnert, heeft haar passie voor woord en beeld, voor schrijven en tekenen, altijd bestaan. Verhalen verzinnen was één van haar favoriete bezigheden en al snel las ze alles wat los en vast zat, waaronder de boeken van Agatha Christie. George Orwells 1984 maakte grote indruk, evenals de verhalen van Edgar Allan Poe.
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 19 of 19 reviews
August 19, 2020
Het verhaal komt nogal traag op gang. De hoofdpersoon heeft een groot litteken in haar gezicht, zogezegd van een ongeluk, maar al gauw geeft de schrijfster te kennen dat er meer achter zit.
Het gezin verhuist naar Toscane, waar ze een hotel willen gaan runnen. Dan blijkt dat er in Toscane een seriemoordenaar, een psychopaat, aan het werk is, die het vooral gemunt heeft op buitenlandse stellen.
Het Nederlandse koppel, Diana en Robbert, hebben ook nog een 17jarige dochter, Lieke, die erg aan het puberen is en gothic wil zijn. En ze verzamelt dode spinnen in weckpotjes.
Voor de opgewekte Robbert is de verhuis naar Toscane een nieuw begin, Diana wil dat het voor haar ook zo is, maar in feite vlucht ze voor het verleden. En Lieke is er al helemaal niet mee opgezet dat ze haar vriendinnen moest verlaten.
Het was waarschijnlijk de bedoeling van de schrijfster om de karakters van haar personages uitvoerig te beschrijven, maar ik vond het er wel wat over. Robbert die altijd opgewekt en optimistisch blijft, zelfs als een gedeelte van het hotel door een aangestoken brand vernield wordt, Diana die steeds maar weer zich wentelt in de herinneringen aan de zware tijd die ze vanaf haar tienerjaren gehad heeft, en die haar voor altijd zowel geestelijk als lichamelijk getekend heeft...
Vanaf dat de gruwel van Toscane ook hun treft, wordt het wel spannend, maar tegen dan had de schrijfster al zo uitgebreid verteld over de daden van de psychopaat, dat ik mij begon af te vragen of ze er soms genoegen in vond om altijd maar meer details van de martelingen te verzinnen...Ik weet wel dat het de bedoeling is van een thriller dat de lezer op het puntje van zijn stoel zit van de spanning, maar deze keer kreeg ik er zo'n beetje een degoût van.
Toch 3 sterren voor de spanning in het laatste deel, en voor de lang verwachte vollledige ontknoping van Diana's geheim.
Het gezin verhuist naar Toscane, waar ze een hotel willen gaan runnen. Dan blijkt dat er in Toscane een seriemoordenaar, een psychopaat, aan het werk is, die het vooral gemunt heeft op buitenlandse stellen.
Het Nederlandse koppel, Diana en Robbert, hebben ook nog een 17jarige dochter, Lieke, die erg aan het puberen is en gothic wil zijn. En ze verzamelt dode spinnen in weckpotjes.
Voor de opgewekte Robbert is de verhuis naar Toscane een nieuw begin, Diana wil dat het voor haar ook zo is, maar in feite vlucht ze voor het verleden. En Lieke is er al helemaal niet mee opgezet dat ze haar vriendinnen moest verlaten.
Het was waarschijnlijk de bedoeling van de schrijfster om de karakters van haar personages uitvoerig te beschrijven, maar ik vond het er wel wat over. Robbert die altijd opgewekt en optimistisch blijft, zelfs als een gedeelte van het hotel door een aangestoken brand vernield wordt, Diana die steeds maar weer zich wentelt in de herinneringen aan de zware tijd die ze vanaf haar tienerjaren gehad heeft, en die haar voor altijd zowel geestelijk als lichamelijk getekend heeft...
Vanaf dat de gruwel van Toscane ook hun treft, wordt het wel spannend, maar tegen dan had de schrijfster al zo uitgebreid verteld over de daden van de psychopaat, dat ik mij begon af te vragen of ze er soms genoegen in vond om altijd maar meer details van de martelingen te verzinnen...Ik weet wel dat het de bedoeling is van een thriller dat de lezer op het puntje van zijn stoel zit van de spanning, maar deze keer kreeg ik er zo'n beetje een degoût van.
Toch 3 sterren voor de spanning in het laatste deel, en voor de lang verwachte vollledige ontknoping van Diana's geheim.
May 23, 2012
Helaas viel mij In vreemde handen tegen. Ik moest mezelf er echt doorheen slepen en heb er dan ook enkele weken over gedaan. De spanning wordt heel langzaam opgebouwd. Voor mij dan toch té langzaam, want zoals ik het ervaren heb komt het verhaal pas bij blz. 115 op gang.
Aan de schrijfstijl heb ik heel erg moeten wennen en vooral in het begin heb ik af en toe gehad, dat ik terug moest lezen. Sommige zinnen vond ik ook moeilijk overkomen, hoewel ik daar later weer geen problemen mee had.
Het is dat iedereen razend enthousiast is over dit boek dat ik doorgezet heb. Ieder ander boek had ik aan de kant gegooid. Ik hoopte dat de spanning allemaal nog moest komen en dat kwam ook wel, maar pas bij blz. 228 :-( Vanaf daar boeide het me pas echt en las ik het dan ook in een ruk uit. De ontknoping vond ik daarentegen erg goed!
Aan de schrijfstijl heb ik heel erg moeten wennen en vooral in het begin heb ik af en toe gehad, dat ik terug moest lezen. Sommige zinnen vond ik ook moeilijk overkomen, hoewel ik daar later weer geen problemen mee had.
Het is dat iedereen razend enthousiast is over dit boek dat ik doorgezet heb. Ieder ander boek had ik aan de kant gegooid. Ik hoopte dat de spanning allemaal nog moest komen en dat kwam ook wel, maar pas bij blz. 228 :-( Vanaf daar boeide het me pas echt en las ik het dan ook in een ruk uit. De ontknoping vond ik daarentegen erg goed!
February 22, 2015
Wow, dit was heavy. Leuk boek, verslavend en fantastisch geschreven. Ik ben fan van Corinne Hartman!
September 10, 2018
Een superspannende thriller die zich afspeelt in Toscane.
Diana en Robbert kopen met het geld dat ze winnen in een TV show een bed en breakfast in Toscane.
Vanaf het eerste hoofdstuk is echter al duidelijk dat Diana een geheim met zich draagt.
Wat in eerste instantie een emigratie sprookje lijkt (bestaat dat eigenlijk wel) mondt al snel uit in een nachtmerrie.
Vrij snel in het boek wordt al duidelijk wie de boosdoener in dit verhaal is hoewel de auteur de lezer in eerste instantie op een vrij doorzichtige manier op het verkeerde been probeert te zetten.
De tweede helft van het boek is zo spannend dat je het nauwelijks weg kunt leggen.
Diana en Robbert kopen met het geld dat ze winnen in een TV show een bed en breakfast in Toscane.
Vanaf het eerste hoofdstuk is echter al duidelijk dat Diana een geheim met zich draagt.
Wat in eerste instantie een emigratie sprookje lijkt (bestaat dat eigenlijk wel) mondt al snel uit in een nachtmerrie.
Vrij snel in het boek wordt al duidelijk wie de boosdoener in dit verhaal is hoewel de auteur de lezer in eerste instantie op een vrij doorzichtige manier op het verkeerde been probeert te zetten.
De tweede helft van het boek is zo spannend dat je het nauwelijks weg kunt leggen.
January 1, 2026
De kaft heeft iets met het verhaal.
De titel is OK maar kan ook zijn : ik vertrek als het TV programma waar Nederlanders naar het buitenland gaan om een zaak op te zetten.
Diane, moeder, man Robbert, dochter Lieke en de hond Bobby gaan naar Toscane om een hotel op te starten na enkele verbouwingen.
Tegenslag maar van een andere aard dan problemen bij het verbouwen.
In de krant staat regelmatig: Tiran van Toscane slaagt weer toe.
Is er een seriemoordenaar aan het werk?
Het verleden van Diane heeft niet veel met het verhaal.
Epiloog overbodig.
plot:spanning:4
leesplezier:3
originaliteit:4
Veel leesplezier met Diane en haar familie in Toscane.
De titel is OK maar kan ook zijn : ik vertrek als het TV programma waar Nederlanders naar het buitenland gaan om een zaak op te zetten.
Diane, moeder, man Robbert, dochter Lieke en de hond Bobby gaan naar Toscane om een hotel op te starten na enkele verbouwingen.
Tegenslag maar van een andere aard dan problemen bij het verbouwen.
In de krant staat regelmatig: Tiran van Toscane slaagt weer toe.
Is er een seriemoordenaar aan het werk?
Het verleden van Diane heeft niet veel met het verhaal.
Epiloog overbodig.
plot:spanning:4
leesplezier:3
originaliteit:4
Veel leesplezier met Diane en haar familie in Toscane.
November 21, 2023
Begint super traag. Ze schrijft wel echt super personages en het plot is ook erg goed. De uitvoering is helaas wat meh. Het begin echt spanned te worden en dan verpest ze bet boek eigelijk met zo’n einde. Ben erg teleurgesteld
3⭐️
3⭐️
June 4, 2017
Tenenkrommend spannend!
October 4, 2018
Spannend. Goed opgebouwd. Invoelbaar.
June 26, 2019
Wat een lekker boek. Heerlijk tempo, spannend, sfeervol, geloofwaardige personage. Van genoten.
July 25, 2021
Erg trage start en het einde lijkt afgeraffeld. Haar latere boeken zijn beter en evenwichtiger.
September 7, 2025
Een beetje teleurstellend. Het boek komt heel traag op gang ik voelde pas aan het einde een beetje spanning. Het is een prima boek, maar ik ben er niet weg van.
August 24, 2015
Zeer kritische review, als je van het boek houd, niet lezen.
Het verhaal komt in het begin helemaal niet op gang. Wat men leest zijn de beslommeringen van een egocentrische, zich in zelfmedelijden wentelende vrouw van middelbare leeftijd die ondankbaar is tegenover iedereen en alles. Ze laat uitschijnen dat er "een groot geheim" is, dat haar gedrag verklaart. De schrijfster wacht er echter veel te lang mee om te onthullen wat dit is, waardoor je jezelf niet meer kan verbinden met het hoofdpersonage. Wanneer "het" eindelijk onthuld wordt, voel je als lezer enkel nog een soort van walging. Walging omdat de vrouw nooit hulp heeft gezocht en dit voorval als de oorzaak van al haar mislukte relaties noemt en alle falen en tegenslag in haar leven. Mannen gaan haar anders bekijken, trekken zich terug en verlaten haar. Dat is de redenering van het hoofdpersonage en de schrijfster. Het feit dat het hoofdpersonage een verschrikkelijk irritante, geobsedeerde tut is, speelt blijkbaar niet mee in die overweging.
-Begrijp me niet verkeerd, wat het hoofdpersonage heeft meegemaakt IS erg en tekent inderdaad de rest van iemands leven indien het voorkomt in de echte wereld, maar het verhaal speelt zich af in de hedendaagse tijd en de redeneringen die gebruikt worden zijn achterhaald. Dat in de jaren 40 tot eind de jaren 80 zo een praktijken plaatsvonden, ja, maar het taboo is al lang doorbroken en de manier van uitwerking wekt enkel irritatie op-
De uitwerking van het hoofdpersonage is eenvoudigweg teleurstellend.
Ook de andere personages van de kleine familie zijn karakterloos en niet uitgediept. De stereotiepe nukkige tiener die een gothic fase doormaakt draaft op, net als de immer vrolijke man zonder zorgen.
Over naar de serie moordenaar. Er wordt een paar hoofdstukken lang geprobeerd om je tussen twee mannen te laten twijfelen maar ook hierin slaagt Corine Hartman niet volledig. Dat de gemiddelde 'fifty-shades-of-grey-huisvrouw' niet zal weten wie het gedaan heeft, daar kijk ik niet van op, maar elke ervaren lezer voelt de ontwikkelingen omtrent wie de moordenaar is en zijn kunsten al van ver aankomen.
Kort samen gevat, een triller die goed leesbaar en toegankelijk is voor de onervaren massa -die per toeval een niet erotisch getint boek oppakt-.
Ook als je van typische vrouwenromans houd, waarbij alles draait om de gedachtewereld van het hoofdpersonage, is dit een aanrader.
Ben je echter opzoek naar een goed uitgewerkte triller die je bij de keel grijpt, niet meer loslaat en waarvan het einde een mysterie blijft tot het einde? Dan is dit boek helemaal niets voor jou.
Het verhaal komt in het begin helemaal niet op gang. Wat men leest zijn de beslommeringen van een egocentrische, zich in zelfmedelijden wentelende vrouw van middelbare leeftijd die ondankbaar is tegenover iedereen en alles. Ze laat uitschijnen dat er "een groot geheim" is, dat haar gedrag verklaart. De schrijfster wacht er echter veel te lang mee om te onthullen wat dit is, waardoor je jezelf niet meer kan verbinden met het hoofdpersonage. Wanneer "het" eindelijk onthuld wordt, voel je als lezer enkel nog een soort van walging. Walging omdat de vrouw nooit hulp heeft gezocht en dit voorval als de oorzaak van al haar mislukte relaties noemt en alle falen en tegenslag in haar leven. Mannen gaan haar anders bekijken, trekken zich terug en verlaten haar. Dat is de redenering van het hoofdpersonage en de schrijfster. Het feit dat het hoofdpersonage een verschrikkelijk irritante, geobsedeerde tut is, speelt blijkbaar niet mee in die overweging.
-Begrijp me niet verkeerd, wat het hoofdpersonage heeft meegemaakt IS erg en tekent inderdaad de rest van iemands leven indien het voorkomt in de echte wereld, maar het verhaal speelt zich af in de hedendaagse tijd en de redeneringen die gebruikt worden zijn achterhaald. Dat in de jaren 40 tot eind de jaren 80 zo een praktijken plaatsvonden, ja, maar het taboo is al lang doorbroken en de manier van uitwerking wekt enkel irritatie op-
De uitwerking van het hoofdpersonage is eenvoudigweg teleurstellend.
Ook de andere personages van de kleine familie zijn karakterloos en niet uitgediept. De stereotiepe nukkige tiener die een gothic fase doormaakt draaft op, net als de immer vrolijke man zonder zorgen.
Over naar de serie moordenaar. Er wordt een paar hoofdstukken lang geprobeerd om je tussen twee mannen te laten twijfelen maar ook hierin slaagt Corine Hartman niet volledig. Dat de gemiddelde 'fifty-shades-of-grey-huisvrouw' niet zal weten wie het gedaan heeft, daar kijk ik niet van op, maar elke ervaren lezer voelt de ontwikkelingen omtrent wie de moordenaar is en zijn kunsten al van ver aankomen.
Kort samen gevat, een triller die goed leesbaar en toegankelijk is voor de onervaren massa -die per toeval een niet erotisch getint boek oppakt-.
Ook als je van typische vrouwenromans houd, waarbij alles draait om de gedachtewereld van het hoofdpersonage, is dit een aanrader.
Ben je echter opzoek naar een goed uitgewerkte triller die je bij de keel grijpt, niet meer loslaat en waarvan het einde een mysterie blijft tot het einde? Dan is dit boek helemaal niets voor jou.
May 29, 2012
Ik heb er even over moeten nadenken maar ben toch tot de conclusie gekomen dat dit boek vijf stemmen verdient. Ik moest alleen erg wennen aan de schrijfstijl, ik vond sommige zinnen wat moeilijk overkomen op de een of andere manier. Maar wat een goed verhaal zeg, hoe krijg je het verzonnen, erg knap gedaan! Wat wel jammer is, is dat je al vroeg in het boek weet wie de dader is maar in dit geval kan dat eigenlijk ook niet anders, het einde van het boek vond ik briljant! Corine, als je dit leest...graag meer!
January 31, 2016
Het boek doet in het begin denken aan de boeken van Suzanne Vermeer; leuk om tussendoor te lezen maar niet heel spannend. Het einde van het boek maakt dat wel weer goed, ondanks dat het verhaal voorspelbaar is. Eerder boeken gelezen van Corine Hartman (Jessica Haider reeks), deze vind ik beter geschreven en spannender.
June 28, 2012
Mijn eerste boek van Corine Hartman. De schrijfwijze is vlot en er zit veel snelheid en spanning in. De verdenking word zonder veel woorden op een bepaalde persoon gelegd, welke uiteindelijk totaal anders uitpakt. Je waant je echt in Toscane tijdens het lezen van dit boek.
October 14, 2014
Spannend boek. Dit was het eerste boek wat ik van haar las, maar zeker niet het laatste!
March 25, 2015
Het was het eerste boek dat ik van haar heb gelezen en eigenlijk viel het een beetje tegen. Het duurde tot in de helft voor ik in het boek kwam en toen wist je eigenlijk al wie de dader was.
Read
October 3, 2015vrij luguber naar het einde toe, maar wel heel spannend!
April 16, 2015
Eerste kennismaking met Corinne Hartman
Ik ben fan
Ik ben fan
Displaying 1 - 19 of 19 reviews