Frederique van Ostende is een befaamd violiste. Overal waar ze optreedt, mag ze staande ovaties in ontvangst nemen en in binnen- en buitenland oogst ze lovende kritieken op haar gepassioneerde spel. Ook de carrière van haar man Davide staat in de vijfde versnelling; hij is betrokken bij het Mose-project in Venetië, een groots plan om de overstromingen te lijf te gaan in deze historische stad. Zijn ultieme uitdaging.
Onder het rimpelloze oppervlak van een succesvol leven blijkt echter een groot verdriet schuil te gaan. Verdriet dat de symfonieën en sonates van Frederique een ondertoon verleent van schuld en spijt.
In korte tijd worden drie mensen op gruwelijke wijze vermoord. Het onderzoek van inspecteur Kees-Jan van Aerendonck leidt in de richting van Davide en Frederique. Van Aerendonck is een ervaren rot, maar ditmaal staat hij voor een raadsel. De oplossing laat zelfs het duistere water in de Venetiaanse lagune niet onberoerd...
Met vijf Gouden Strop-nominaties, twee Crimezone Awards en meerdere vier-sterrenrecensies in VN's kritische Detective & Thrillergids in haar bezit, geldt Corine Hartman als een van de meest gelauwerde en gewaardeerde thrillerschrijfsters van ons land.
Voor zover Corine Hartman (1964, Den Haag) zich herinnert, heeft haar passie voor woord en beeld, voor schrijven en tekenen, altijd bestaan. Verhalen verzinnen was één van haar favoriete bezigheden en al snel las ze alles wat los en vast zat, waaronder de boeken van Agatha Christie. George Orwells 1984 maakte grote indruk, evenals de verhalen van Edgar Allan Poe.
Enkele jaren geleden las ik al het boek 'In vreemde handen' van dezelfde schrijfster. Dat vond ik een ontzettend goed boek. Het heeft even geduurd voordat ik weer een boek van haar las, maar toen ik 'Zwart Water' in de bieb zag liggen heb ik het meteen meegenomen. En ook dit boek is heel erg aan te raden.
Het heeft wel even geduurd voordat ik in het verhaal zat. Het komt vrij traag op gang. Dat komt misschien ook wel door het gebruik van de ik-persoon. Ik heb ook wel de neiging gehad om het weg te leggen, maar ik heb toch doorgezet. Er zat toch iets in waardoor ik door wilde lezen. Ik ben toch wel blij dat ik dat gedaan heb, want dit boek zit heel goed in elkaar.
In totaal bestrijkt het boek een periode van ongeveer drie maanden. Het verhaal begint eind oktober wanneer de eerste moord gepleegd is. Daarna worden tegenwoordige tijd en het verleden in rap tempo afgewisseld. Het is wel even schakelen, maar hierdoor blijft het wel spannend. Ook wordt het levensverhaal van Frederique verweven in het verhaal. Beetje bij beetje kom je erachter, waarom er zoveel verdriet in haar leven zit. Van voorspelbaarheid is geen sprake. De schrijfster gooit er wel een aantal verdachte personen in, om vervolgens met een totaal onverwachte ontknoping te komen. Ik heb dit boek met plezier gelezen, het is een echte aanrader voor de thriller liefhebber.
Na het lezen van de Jessica Haider toppers van Corine Hartman, was ik ook wel nieuwsgierig naar eerdere boeken van haar hand. Op aanraden van Corine ben ik Zwart Water gaan lezen.
In het boek spelen violiste Frederique en haar Italiaanse man Davide de hoofdrol. Zij wonen afwisselend in Den Haag en Venetie. In Venetie is Davide verantwoordelijk voor het Mose project om Venetie te behoeden voor de stijgende waterspiegel. Frederique is een beroemde violiste in binnen en buitenland. Zes jaar geleden hebben zij jammerlijk hun dochter Isabelle verloren aan een acute hersenvliesontsteking. Dit is niet opgepikt door hun huisarts. Toen de diagnose gesteld was, was het te laat voor Isabelle.
Na drie moordslachtoffers komt de verdenking op Frederique en Davide te liggen. Alle vermoorde personen hebben een link met de dood van Isabelle. We lezen afwisseld mee in de gedachten van Frederique en de rechercheur belast met het onderzoek. Ook wisselen de hoofdstukken tussen het heden en verleden, maar ook in de heden zit er regelmatig een flashback in. Dit is prima te volgen en niet verwarrend. De uiteindelijk dader was me helaas al snel duidelijk, het plot wees hier iets te veel op. Jammer dat dit enigzins voorspelbaar was. Toch was het een interessante thriller en ik heb het boek met plezier gelezen. Niet te vergelijken met de huidige Jessica Haider serie!
Het was op zich wel een goed boek. Ergens vind ik zeker dat Corine Hartman goed schrijft. Waarom kwam ik dan zo moeilijk door het boek? Ik ben daar niet helemaal over uit. Ik denk dat ik niet snel weer een boek van deze schrijfster zal lezen. Jammer genoeg.
Leuke thriller. Je vraagt je het hele verhaal waar het naar toe gaat. Sommige verhaallijntjes worden niet verder uitgewerkt als ze niet voor de doorlopende lijn meer nodig zijn, maar daardoor blijf je je afvragen wat wel en wat niet belangrijk is.