Dolgelukkig zijn wij

by Annemarie Haverkamp

Persoonlijke ervaringen en gevoelens van een moeder met een door een chromosoomafwijking gehandicapt zoontje.

222 pages, Paperback

First published January 1, 2010

Reviews

[Samantha · Rating 4 out of 5]

Een boek waar een taboe op ligt. Hoe kun je nu niet blij zijn met je pasgeboren kindje? Maar wat als het jou overkomt? Wat als jij met je perfecte leventje en je perfecte zwangerschap nietsvermoedend je bevalling in gaat en na die enorme uitputtingsslag ontdekt dat je kindje een handicap heeft? Wil je dat wel? Is het kindje dat je nog niet ontmoet hebt dan net zo welkom als voorheen?

Ik denk dat veel mensen automatisch ja zullen zeggen. Ja, natuurlijk is het kindje welkom. Natuurlijk, dat weet je toch van te voren dat er iets mis kan zijn? Maar als je dan even je eerste gedachtes op zij zet en je probeert voor te stellen dat je zélf in zo'n situatie komt. Stel je voor je mag een beslissing maken zonder dat iemand daar ooit over zal oordelen? Zou jij je kindje dan een kans op het leven willen geven? Als je een spuitje hebt om je kindje beter te maken, zou je dat dan doen? (Dit komt stiekem natuurlijk ergens wel op het zelfde neer.)

Heel eerlijk. Ik denk dat veel mensen hierop nee zouden antwoorden. Nee, dit past niet in mijn leven. Nee, dit is niet wat ik wilde. Nee, dit wil ik ook nu niet.

Dit boek is een heel open en eerlijk relaas. Op sommige momenten vol emoties en op andere momenten hard en zonder emoties. Maar dit boek ís realistisch. En ontzettend knap dat Annemarie dit naar buiten heeft gebracht. Na het lezen van dit boek twijfel je niet aan de liefde van Annemarie voor haar kind, maar je begrijpt haar toch.

[Lute Wilhelm · Rating 4 out of 5]

Een kwetsbaar en indringend portret van om moeten gaan met het krijgen van een gehandicapt kind. De eerlijkheid van de schrijfster vind ik dapper. Ik denk dat het voor mensen die in eenzelfde soort positie zitten heel helpend kan zijn.

[MAKU · Rating 4 out of 5]

Een aangrijpend en indrukwekkend boek waarin journaliste Annemarie Haverkamp je meeneemt in de eerste tijd vanaf de geboorte van hun zoon Job die met een zeldzaam syndroom ter wereld komt en direct moet vechten voor zijn leven. Eerlijk en open vertelt de moeder over haar vechtlust, twijfels, angsten en gevoelens. Mooi en indringend.

[Rebecca · Rating 3 out of 5]

Een pijnlijk eerlijk verslag van een moeder met een gehandicapte zoon. Ik had nog wel meer willen lezen over de verschillende periodes in hun leven

[Iris · Rating 5 out of 5]

Heel bijzonder boek! Mooi geschreven en heel knap hoe eerlijk je erover bent!

[Nicky · Rating 4 out of 5]

Prachtig boek. Aangrijpend verhaal. Prettige schrijfstijl.

[Michiel Bon · Rating 3 out of 5]

Annemarie Haverkamp's "Dolgelukkig zijn wij" is een indrukwekkend boek over het ouderschap van een ernstig ziek kind. Met een openhartig en eerlijk verhaal neemt ze de lezer mee in de wereld van een gezin dat geconfronteerd wordt met de meest ingrijpende keuzes.
Waarom 3 sterren?
* Eerlijkheid en openheid: Haverkamp schrijft ontzettend open en eerlijk over haar ervaringen. Ze spaart zichzelf niet en laat de lezer toe in haar meest kwetsbare momenten.
* Belangrijk thema: Het boek behandelt een universeel thema: de liefde voor een kind en de onmacht die je kan voelen als je kind lijdt.
Waarom geen hogere waardering?
* Zwaarmoedig: Hoewel het verhaal ontroerend is, kan het ook erg zwaarmoedig zijn. De constante strijd om hoop en het omgaan met verlies kunnen voor sommige lezers te veel zijn.
* Weinig perspectiefwisselingen: Het verhaal wordt bijna volledig vanuit het perspectief van Annemarie verteld. Hoewel dit voor een intieme ervaring zorgt, had het boek wellicht nog meer diepgang gekregen met perspectiefwisselingen.
* Sommige delen voelen herhalend aan: Het gevoel van machteloosheid en verdriet keert regelmatig terug in het verhaal, waardoor sommige delen wat herhalend kunnen aanvoelen.
Kortom: "Dolgelukkig zijn wij" is een indrukwekkend boek dat een belangrijk thema op een eerlijke manier behandelt. Het is een boek dat je aan het denken zet over het leven, liefde en verlies. Toch kan de constante zwaarte en de beperkte perspectiefwisseling ervoor zorgen dat sommige lezers het boek als zwaar ervaren.

[Veronique · Rating 3 out of 5]

De gedachte achter dit boek is mooi en aangrijpend, maar toch geef ik 3 sterren. Ik had een beter en misschien wel mooier geschreven boek verwacht. Wat ik helemaal jammer vind is dat niet de echte ziekte genoemd wordt, maar een verzonnen. Dat de naam van haar zoon niet gebruikt wordt kan ik nog begrijpen, maar waarom niet de echte ziekte? Wat is daar erg aan?

[Hilde Vee · Rating 4 out of 5]

Dit waargebeurd verhaal waarin de auteur bevalt van een gehandicapt kind, is een "zwaar" boek op vlak van emoties. De auteur, journaliste, neemt geen blad voor de mond, maar schrijft eerlijk haar gevoelens en die van haar echtgenote neer over hun ernstig ziek kind met ontzettend veel afwijkingen. Zij vinden het beter dat hun baby zou inslapen, dat ze de opvoeding niet zouden aankunnen, etc... dit roept tegenstrijdige gevoelens op. Ze wensen zelfs niet dat de artsen zuurstof geven aan de baby, of andere levensreddende of -rekkende ingrepen doen... wat echter wel gebeurd. Hun zoon blijft in leven... ze willen hem, als baby, op een bepaald moment in een instelling plaatsen, maar kunnen het niet, als ze zien waar hun kind zou terecht komen. Dan komen de echte moeder- en vader gevoelens.
Meer ga ik niet vertellen over de inhoud van het boek.
Maar ik vind het zeker het lezen waard.
De auteur gebruikt haar eigen naam, maar de andere namen in het boek zijn fictief. Zelfs de naam van de ziekte van Job (hun baby) is niet de "echte" ziekte van hun kind. Ik vind dat dit toch wat afdoet aan het "waargebeurd" karakter van het boek.

[Dorine · Rating 3 out of 5]

Een pijnlijk eerlijk, vrij afstandelijk verslag van een moeder die een gezond kind wil, maar het niet krijgt.

Niet zo goed geschreven als je van een journaliste zou verwachten.

Jammer genoeg krijgt de afwijking van dit lieve kindje in het boek een fictieve naam... zonde!