What do you think?
Rate this book
เลาะวัง #1
เลาะวัง 1
รวมสารคดีตอนสั้นๆ เกี่ยวกับประวัติศาสตร์ ความเป็นอยู่ ประเพณี ของเจ้านายในราชสำนัก ตลอดจนถึงข้าราชสำนัก และบุคคลสำคัญ สมัยต้นรัตนโกสินทร์
- GenresNonfiction
411 pages, Paperback
First published January 1, 1992
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 2 of 2 reviews
July 8, 2011
เป็นสารคดีเกี่ยวกับในรั้วในวัง และประวัติศาสตร์ที่ดีมากเล่มหนึ่งค่ะ เหมาะสำหรับนักศีกษาและผู้ที่ต้องการหาข้อมูล เพราะเรื่องราวเหล่านี้หาคนรวบรวมไว้น้อยเหลือเกิน
แต่เสียดาย เมื่อนำบทความตอนสั้นๆ จำนวนมากมายนี้มาตีพิมพ์แล้ว สำนักพิมพ์ น่าจะจัดหมวดหมู่ตามลำดับเวลา รวมเรื่องแต่ละรัชกาลไว้ด้วยกัน ผู้อ่านที่ไม่คุ้นเคยกับเจ้านาย สายราชวงศ์ต่างๆ อ่านแล้วจะได้จดจำได้ง่าย หรือหากจะค้นหาเรื่องใด ก็หาได้โดยสะดวก แทนที่จะสลับกันไปกันมา เดี๋ยวกล่าวถึงเรื่องรัชกาลที่3 แล้วเรื่องต่อมาในรัชกาลที่ 5
ในเล่มนี้ ดูจากสารบัญแล้ว แต่ละเล่ม จัดเรื่องตามลำดับตัวอักษรที่เป็นชื่อเรื่อง ซึ่งที่จริง การเรียงลำดับอักษรควรจะทำเป็นดรรชนีท้ายเล่มสำหรับค้นมากกว่า จะเป็นประโยชน์แก่นักศีกษารุ่นหลัง หากจะใช้ค้นคว้า ได้ดียิ่งกว่านี้มาก (เช่นหากมีพระนามเจ้านายพระองค์ใด แล้วจะหาประวัติของพระองค์ท่านจะได้เปิดหาได้)
จริงอยู่ แต่เดิมเมื่อเขียนลงนิตยสาร ท่านผู้เขียนอาจหยิบยกเรื่องขึ้นมาแล้วแต่จะมีผู้สนใจถาม ไม่จำเป็นต้องต่อเนื่องกัน แต่เมื่อนำมารวมเล่มแบบนี้แล้ว หนังสือหนาประมาณ สี่ร้อยกว่าหน้า และมีถึงห้าเล่มจบนี้ ถ้าจัดเรื่องราวเรียงตามลำดับเวลา อ่านแล้วจะได้จินตนาการถึงบรรยากาศ ผู้คน เจ้านายและข้าราชสำนักได้ชัดเจนเป็นแต่ละสมัย คล้ายอ่านนิยายเรื่องยาว ที่มีตัวละครชุดเดียวกัน จดจำง่ายกว่ามาก
นี่เวลาอ่านเรื่องนึง เหมือนนั่งคิด จินตนาการถึงตัวละครชุดนึงได้ชัดเจนพอประมาณแล้ว กำลังจะจดจำได้ ก็พอดีจบเรื่อง ขึ้นเรื่องใหม่ อีกสมัย ไม่เกี่ยวกันเลย ต้องนั่งนึกถึงท่านๆ อีกพวกหนึ่งใหม่ พาให้มึนแลเครียดเหมือนกัน คิดว่าถ้าจับเรื่อง ร.3 ให้ตลอดไปทั้งเล่ม หรือสองเล่ม จบแล้วค่อยขึ้นเรื่องในสมัย ร.4...ร.5...ร.6 ต่อไป
พวกความรู้ทั่วไปที่เกี่ยวเนื่องหลายรัชกาล ก็รวมไว้อีกที อย่างนั้น อ่านจบคงจำได้หมดไม่ต้องใช้ความพยายามเลย ว่าใครเป็นใคร มีบทบาทอย่างไร มีตำนานอย่างไรในสมัยของพระองค์ท่าน
แต่อันนี้อ่านแล้ว จำยากจริงๆ อ่านจบไม่เท่าไหร่ก็เกิดสับสน ว่าตกลงเรื่องราวของท่านผู้นี้เกี่ยวเนื่องในรัชสมัยใด เฮ้อ เหนื่อยค่ะ เสียดาย ถ้าการบรรณาธิการทำดีๆ น่าจะเป็นหนังสือแบบเรียนประวัติศาสตร์ของนักเรียน ที่อ่านเพลินจำง่ายได้เรื่องหนึ่ง
และควรมีคำนำบอกประวัติความเป็นมา ว่าผู้เขียน เขียนไว้เมื่อไร ตีพิมพ์ครั้งแรกที่ไหน เนื่องในโอกาส หรือเพราะเหตุอะไร
และบอกประวัติผู้เขียนสักเล็กน้อยพอสังเขปก็ยังดี เพื่อให้ผู้สนใจใฝ่ศึกษาได้ทราบข้อมูล ที่นับวันคนรู้จะหาตัวน้อยลงทุกทีนี้ด้วยค่ะ
พออ่านจบเลยรู้สึกเหมือนว่า ได้เห็นกองเพชรพลอยที่มีค่า เอามาห่อรวมๆ กันไว้ด้วยกระดาษอย่างง่ายๆ เลยนึกอย่างให้ใส่เรือน รองพานเสียให้งดงามยิ่งขึ้น สารคดีที่ทรงคุณค่านี้จะได้ฉายประกายและเปล่งแสงแห่งคุณค่าได้มากยิ่งกว่านี้ค่ะ
ด้วยความมึน คงต้องขอเวลาพัก ก่อนเริ่มอ่านเล่มสองต่อไปค่ะ กำลังคิดว่า เรื่องที่เหลือ อาจต้องเปิดดูแต่ละบท แล้วคั่นไว้ว่าสมัยใด ให้หมดก่อน แล้วไล่อ่านไปทีละสมัย ทีละรัชกาล แบบนั้นจะได้อ่านตามใจเรา และไม่งง อิอิ
แต่เสียดาย เมื่อนำบทความตอนสั้นๆ จำนวนมากมายนี้มาตีพิมพ์แล้ว สำนักพิมพ์ น่าจะจัดหมวดหมู่ตามลำดับเวลา รวมเรื่องแต่ละรัชกาลไว้ด้วยกัน ผู้อ่านที่ไม่คุ้นเคยกับเจ้านาย สายราชวงศ์ต่างๆ อ่านแล้วจะได้จดจำได้ง่าย หรือหากจะค้นหาเรื่องใด ก็หาได้โดยสะดวก แทนที่จะสลับกันไปกันมา เดี๋ยวกล่าวถึงเรื่องรัชกาลที่3 แล้วเรื่องต่อมาในรัชกาลที่ 5
ในเล่มนี้ ดูจากสารบัญแล้ว แต่ละเล่ม จัดเรื่องตามลำดับตัวอักษรที่เป็นชื่อเรื่อง ซึ่งที่จริง การเรียงลำดับอักษรควรจะทำเป็นดรรชนีท้ายเล่มสำหรับค้นมากกว่า จะเป็นประโยชน์แก่นักศีกษารุ่นหลัง หากจะใช้ค้นคว้า ได้ดียิ่งกว่านี้มาก (เช่นหากมีพระนามเจ้านายพระองค์ใด แล้วจะหาประวัติของพระองค์ท่านจะได้เปิดหาได้)
จริงอยู่ แต่เดิมเมื่อเขียนลงนิตยสาร ท่านผู้เขียนอาจหยิบยกเรื่องขึ้นมาแล้วแต่จะมีผู้สนใจถาม ไม่จำเป็นต้องต่อเนื่องกัน แต่เมื่อนำมารวมเล่มแบบนี้แล้ว หนังสือหนาประมาณ สี่ร้อยกว่าหน้า และมีถึงห้าเล่มจบนี้ ถ้าจัดเรื่องราวเรียงตามลำดับเวลา อ่านแล้วจะได้จินตนาการถึงบรรยากาศ ผู้คน เจ้านายและข้าราชสำนักได้ชัดเจนเป็นแต่ละสมัย คล้ายอ่านนิยายเรื่องยาว ที่มีตัวละครชุดเดียวกัน จดจำง่ายกว่ามาก
นี่เวลาอ่านเรื่องนึง เหมือนนั่งคิด จินตนาการถึงตัวละครชุดนึงได้ชัดเจนพอประมาณแล้ว กำลังจะจดจำได้ ก็พอดีจบเรื่อง ขึ้นเรื่องใหม่ อีกสมัย ไม่เกี่ยวกันเลย ต้องนั่งนึกถึงท่านๆ อีกพวกหนึ่งใหม่ พาให้มึนแลเครียดเหมือนกัน คิดว่าถ้าจับเรื่อง ร.3 ให้ตลอดไปทั้งเล่ม หรือสองเล่ม จบแล้วค่อยขึ้นเรื่องในสมัย ร.4...ร.5...ร.6 ต่อไป
พวกความรู้ทั่วไปที่เกี่ยวเนื่องหลายรัชกาล ก็รวมไว้อีกที อย่างนั้น อ่านจบคงจำได้หมดไม่ต้องใช้ความพยายามเลย ว่าใครเป็นใคร มีบทบาทอย่างไร มีตำนานอย่างไรในสมัยของพระองค์ท่าน
แต่อันนี้อ่านแล้ว จำยากจริงๆ อ่านจบไม่เท่าไหร่ก็เกิดสับสน ว่าตกลงเรื่องราวของท่านผู้นี้เกี่ยวเนื่องในรัชสมัยใด เฮ้อ เหนื่อยค่ะ เสียดาย ถ้าการบรรณาธิการทำดีๆ น่าจะเป็นหนังสือแบบเรียนประวัติศาสตร์ของนักเรียน ที่อ่านเพลินจำง่ายได้เรื่องหนึ่ง
และควรมีคำนำบอกประวัติความเป็นมา ว่าผู้เขียน เขียนไว้เมื่อไร ตีพิมพ์ครั้งแรกที่ไหน เนื่องในโอกาส หรือเพราะเหตุอะไร
และบอกประวัติผู้เขียนสักเล็กน้อยพอสังเขปก็ยังดี เพื่อให้ผู้สนใจใฝ่ศึกษาได้ทราบข้อมูล ที่นับวันคนรู้จะหาตัวน้อยลงทุกทีนี้ด้วยค่ะ
พออ่านจบเลยรู้สึกเหมือนว่า ได้เห็นกองเพชรพลอยที่มีค่า เอามาห่อรวมๆ กันไว้ด้วยกระดาษอย่างง่ายๆ เลยนึกอย่างให้ใส่เรือน รองพานเสียให้งดงามยิ่งขึ้น สารคดีที่ทรงคุณค่านี้จะได้ฉายประกายและเปล่งแสงแห่งคุณค่าได้มากยิ่งกว่านี้ค่ะ
ด้วยความมึน คงต้องขอเวลาพัก ก่อนเริ่มอ่านเล่มสองต่อไปค่ะ กำลังคิดว่า เรื่องที่เหลือ อาจต้องเปิดดูแต่ละบท แล้วคั่นไว้ว่าสมัยใด ให้หมดก่อน แล้วไล่อ่านไปทีละสมัย ทีละรัชกาล แบบนั้นจะได้อ่านตามใจเรา และไม่งง อิอิ
June 3, 2017
อ่านง่าย ไม่เป็นเชิงวิชาการ สนุก ชอบๆ
Displaying 1 - 2 of 2 reviews