Όλη η ζωή του Μιχάλη... ένα τελευταίο τσιγάρο. Ένα τελευταίο τσιγάρο, προτού πάρει την απόφαση να παντρευτεί τη γυναίκα που αγάπησε κι ας ήταν τόσο νέος. Ένα τελευταίο τσιγάρο, προτού στραφεί σε ένα ριψοκίνδυνο επαγγελματικό βήμα, που τον εκτόξευσε στην κορυφή για να τον ρίζει σ' έναν γκρεμό δίχως τέλος. Ένα τελευταίο τσιγάρο, για να μην πηδήξει στο κενό, όταν η ζωή του, η δουλειά του, τα όνειρα και ο έρωτας έγιναν στάχτες και αποτσίγαρα... Και ένα τελευταίο τσιγάρο, όταν μπροστά του ορθώθηκε η απειλή μιας ύπουλης ασθένειας και η κόρη του βούλιαξε στο σκοτάδι της. Η νευρική ανορεξία άρχισε να κεντά βασανιστικά τις μέρες της, αλλά ο Μιχάλης ήταν αποφασισμένος να μη γίνει και το παιδί του στάχτη στην πυρά της. Δίπλα του, η Μαρκέλλα, φύλακας άγγελος της ζωής του και μια πραγματική φίλη που μόνο στα βιβλία συναντάει κανείς... Ή μήπως όχι;
Μια ιστορία για τη ζωή ενός ανθρώπου που συναντήθηκε με τη φωτιά. Μια ιστορία για ένα... τελευταίο τσιγάρο...
Δεν το αρνούμαι, με κατατάσσω στις αναγνώστριες της που αγαπούν να τη διαβάζουν ..
Αυτό το βιβλίο όμως δεν με τράβηξε και δεν με κράτησε καθόλου. Το τελείωσα μόνο και μόνο για να δω που θα καταλήξει. Επαναλαμβανόμενο από την αρχή σχεδόν ως το τέλος, με κούρασε .
κοινωνικοί μυθιστόρημα πασπαλισμένο με τόνους από μελόδραμα και προβλήματα. όσο το θυμάμαι τόσο καταλήγω ότι δεν έχω δει πιο βλαμμένο ήρωα που να τα υπομένει όλα ενώ έπρεπε να ρίξει πέντε φάσκελα και να πάει να φύγει. Μπορεί να μην συμφωνήσουμε πολλές φόρες με της αποφάσεις των ηρώων και στο τέλος τέλος δεν είναι δουλειά μας αυτό να όταν τα πράγματα δεν έχουν λογική δεν μπορεί πάρα άπλα να σε εκνευρίσει Τώρα θα μου πεις αν έφευγε και έκανε το λογικό πως θα γινόταν το βιβλίο ... ήταν τόση πολύ η βλακεία του που δεν μπόρεσα ούτε να τον λυπηθω
Έχει καιρό που το διάβασα και μπορώ να θυμηθώ μόνο ότι μου φάνηκε τόσο χαζή και βαρετή η υπόθεση που με το ζόρι το διάβαζα, μόνο και μόνο επειδή δεν είχε τίποτα καλύτερο εκείνη την εποχή.Μη μπείτε στον κόπο... είναι το πρώτο και τελευταίο της Μαντά που διαβάζω. Κρίμα γιατί είχα ακούσει καλά λόγια για τη συγκεκριμένη συγγραφέα.
Η ΒΑΘΜΟΛΟΓΙΑ ΕΙΝΑΙ 2,5 Έχω διαβάσει πολλά βιβλία από την συγκεκριμένη συγγραφέα και όλα λίγο ή πολύ μου φάνηκαν το ίδιο. Το συγκεκριμένο δεν αποτελεί εξαίρεση στον παραπάνω κανόνα. Αν και ήταν αρκετά μεγάλο σε έκταση το διάβασα σχετικά εύκολα και δεν με κούρασε ιδιαίτερα καθώς είχε καλή ροή και δεν είχε πολλές επαναλήψεις. Το έργο πραγματεύεται τις ζωές δύο φίλων, οι οποίες έχουν αντίθετη τροχιά. Ο ήρωας μας είναι ο Μιχάλης που θα μπορούσες να τον πεις και ο πιο αφελείς άνθρωπος στο σύμπαν. Ο ίδιος λόγο αφέλειας μπλέκει σε διάφορες καταστάσεις, κάνει έναν πολύ λάθος γάμο και γενικά πάντα έχει την φίλη του να τον βοηθάει και να τον ξεμπλέκει. Το ίδιο μοτίβο ακολουθείται σε όλο το βιβλίο, καθώς από ότι φαίνεται εκείνη έχει λυμένα όλα της τα προβλήματα και η μόνη της έννοια είναι ο παιδικός της φίλος.
(5/10) Προσωπικά μου αρέσει ο τρόπος που γράφει. Αυτά που γράφει άλλοτε ναι και άλλοτε όχι, άλλοτε περισσότερο και άλλοτε λιγότερο. Όμως ποτέ δεν με κουράζει το να διαβάζω βιβλίο της κ. Μαντά, και αυτό το διάβασα με ενδιαφέρον μέχρι το τέλος. Μετά δεν είχε να μου αφήσει κάτι, αυτό όμως δεν έχει σημασία. Και τα γλυκά τα προτιμούμε από τα καρότα, παρόλο που τα πρώτα είναι κενές θερμίδες και τα δεύτερα γεμάτα βιταμίνες. Ένα όμορφα φτιαγμένο γλυκό, που μου έδωσε ευχαρίστηση καθ'όλη τη διάρκεια του.
I found the first half of the book really boring - nothing was actually happening. The book started moving fast in the second half, but still I think it is a story that I would more easily watch as a TV series instead of reading it as a book.
Ένα βιβλίο, που μας περιγράφει «προβλήματα» υπό το πρίσμα της ματιάς του Μιχάλη.
Μιας ανδρικής ματιάς.
Ένας πρωταγωνιστής που από την μία ένιωθα συμπόνια και από την άλλη σκεφτόμουν ότι αν ήταν φίλος μου θα του έλεγα να ρίξει ένα φάσκελο και να πάει παρακάτω.
Μου άρεσε πάρα πολύ η αγάπη του Μιχάλη για την κόρη του και η προσπάθειά του για να «βγει» από τα δίχτυα της ανορεξίας.
Ένα τελευταίο τσιγάρο πριν αντικρίσουμε την αλήθεια όπως είναι.
Ένα τελευταίο τσιγάρο για να σταματήσουμε να εθελοτυφλούμε.
Δεν ξερω αν ποτε θα διαβασω ενα βιβλιο της Μαντα και θα με απογοητευσει. Οι σελιδες γυρνανε μονες τους. Με πολλα διδαγματα πισω απο ολοκληρη την ιστορια αρχικως οτι το φαινεσθαι δεν εχει καμια απολυτως σημασια γιατι τελικα μπορει να κρυβει απεριοριστη σαπιλα. Την σημασια που εχουν η αγαπη η φιλια και η οικογενεια εκμηδενιζουν τα χρηματα και οποιος εχει χρημα τον Θεο του εντελει μενει μονο με αυτα παρεα με την μοναξια του ( ειτε και χωρις χρηματα ) . Οπως επισης οτι πολλες φορες πληρωνουμε τα λαθη και τις αμαρτιες των γονων μας χωρις να φταιμε ..αλλα το θεμα ειναι να βρισκουμε την δυναμη να σταθουμε στα ποδια μας ξανα.
*Η φιλια ειναι ενα πολυ δυνατο και αναποσπαστο κομματι αλλα αμφιβαλλω αν κατι τετοιο μπορει να υπαρξει στις μερες μας δυστυχως . *Οταν αγαπαμε δυστυχως μερικες φορες εθελοτυφλουμε και ετσι κανουμε περισσοτερο κακο στον ευατο μας και μετα στους γυρω μας! *Οπως επισης αναλογως τις επιλογες μας και τις πραξεις μας αργοτερα η ροδα γυριζει και οι συμπεριφορες μας πληρωνονται.
Σχετικα με τους χαρακτηρες το μονο που δεν μ αρεσε ηταν οτι ο Μιχαλης καθε λιγο και λιγακι παρουσιαζοταν κλαιγοντας .
Το τελευταίο τσιγάρο της Λένας, ήταν για το Μιχάλη, αλλά και για πολλούς από εμάς, μια αποτύπωση της πραγματικότητας, το τελευταίο βήμα πριν την αλήθεια. Γιατί, τι άλλο μπορεί να κρύβουν οι αποφάσεις μας, παρά μόνο την αλήθεια που αρνούμαστε να δούμε, την αλήθεια που αρνούμαστε να πιστέψουμε. Αυτό που ήδη γνωρίζουμε, που ήδη έχουμε αποφασίσει πολύ πριν ανάψουμε το τελευταίο τσιγάρο. Η κυρία ΜΑΝΤΑ απέδωσε την πραγματικότητα του κόσμου μας, μέσα από πράξεις, συναισθήματα και σκέψεις καθημερινές, με το δικό της μοναδικό τρόπο που τόσο αγαπάμε. Για μία ακόμη φορά, συγχαρητήρια κυρία ΜΑΝΤΑ, μας μαγέψατε!
αδυνατον να μην τελειωσω ενα βιβλιο της κας λενας μαντας σε ενα σαββατοκυριακο..ρουφω την καθε λεξη ,την καθε αραδα σε δευτερολεπτα...ταυτιζεται ο ανγνωστης με τον ηρωα τον μιχαλη που προσπαθει να δωσει αγαπη στην κορη του κα να τη σωσει απο τη νευρικη ανορεξια και να ανεχτει την αλαζονεια και την περιφρονηση της γυναικας του...η μοναδικη του παρηγορια η παιδικη του φιλη με τον αντρα της και ενα τσιγαρο που καιγεται μονο για εκεινον ..ενα τσιγαρο το τελευταιο πριν απο καθε αποφαση του...ενα τσιγαρο παρηγορια για τα λαθη του καθε ρουφηξια δυναμη να συνεχισει να για οτι αγαπαει..
απλό, τόσο ''λαϊκό'' που δεν πάει άλλο περισσότερο πεθαίνεις. βιβλίο που σε κάνει να αναρωτιέσαι: πως το εκδίδουν? γιατί πουλάει? τόσο πολύ οι αναγνώστες τα έχ��υν χαμένα? Η αλήθεια είναι ότι βάση αυτόν τον προβληματισμών και τον άλλον που παρέα με αυτούς γεννιούνται σε βάζει σε ένα μεγάλο τριπάκι σκέψης.
Ήταν έξοχο βιβλίο,που διαβαζόταν αβίαστα,θα μπορούσα να πω ότι ήταν,απ' όσο έχω διαβάσει της Μαντά,απ' τα πιο κοντινά στην υπάρχουσα ψυχοσύνθεση και καθημερινότητα ενός σύγχρονου ανθρώπου.... Τέσσερα αστεράκια γιατι ο Μιχάλης είχε κάποιες στιγμές γυναικείες αντιδράσεις, είναι δύσκολο όσο και καλός συγγραφέας να είσαι να μπεις απ' το γυναικείο στο αντρικό συναίσθημα... Επίσης γιατί δεν ήθελα αυτό το τέλος με την Εύα, θα προτιμούσα να έφευγε κυρία και περήφανη να συνεχίσει οποία ζωή ήθελε πάρα κατεστραμμένη έτσι,η τιμωρία δεν είναι πάντα αυτό που επιθυμούμε οι αναγνώστες..... Ο δε κύριουλης πατέρας του Μάρκου που υπάρχει να τον βρω να με δανείσει και μένα;δεν υπάρχουν τέτοιοι έτσι; Βέβαια με την ίδια λογική δεν υπάρχουν και γυναίκες σαν την Εύα που αν την ήξερα θα την είχα πλακώσει στα κλωτσομπουνιδια σίγουρα,ή φιλίες σαν της Μαρκέλλας και του Μιχάλη.... Μου έκανε εντύπωση και μου αποτυπώθηκε στη μνήμη ότι κάποια στιγμή η Μαρκέλλα δίνει τον ορισμό της σύγχρονης γυναίκας,αν κάποιες μαμάδες νοικοκυρές το είχαν διαβάσει στα πρώτα τους συζυγικά χρόνια δεν θα υπήρχαν τώρα καταπιεσμένες νευρωτικές ίσως και κακοποιημένες νοικοκυρές σε απόγνωση!!!
Διαβάζεται πολύ ευχάριστα, δεν μπορώ να πω. Βέβαια λάθος εποχή να το διαβάσεις, αρκετά οπισθοδρομικό και ομοφοβικό ( μια χαρά για την εποχή του αλλά όχι για το 2024 😂)
Αυτό που δε μαρεσε είναι το ποσό επιφανειακοί είναι οι πρωταγωνιστές. Όσο επιφανειακή ήταν η μαντάμ τόσο επιφανειακός ήταν κι ο Μιχάλης. Δε γίνεται η άλλη να έχει κάνει τα μυρια όσα, να έχει καταστρέψει τόσους ανθρώπους, να βλέπεις τι άνθρωπος είναι - που δεν είναι άνθρωπος- και παρόλα αυτά να μένεις στην εμφάνιση και να λες α ωραία τη θέλω δεν φεύγω. Να βλέπεις ότι η κόρη αρρωσταίνει με τη μάνα στο σπίτι και να λες ‘οοοοοοχι το παιδί χρειάζεται τη μάνα την οικογένεια ενωμένη ας κάτσουμε όλοι μαζί. ‘ Τελείως μπουρτζοβλακας χαρακτήρας ο Μιχάλης.
Ένα μυθιστόρημα που θίγει πολλά κοινωνικά ζητήματα όπως η ανορεξία,οι σχεσεις των ανθρώπων,οικογενειακές και φιλικες,προβλήματα της διπλανής πόρτας! Ευκολοδιαβαστο ,με πλούσια πλοκή που σου κρατά αμείωτο το ενδιαφέρον και καθως ταξιδευεις στις σελιδες του,πιανεις τον εαυτό σου να αντιδρά με τη φύση των ηρώων,τον χαρακτηρα και τις πραξεις τους!Θα θυμωσεις με τον Μιχάλη,θα αγανακτισεις με την Εύα!!! Αλλά μολις φτάσεις στην τελευταία σελίδα θα έχεις μια γεύση αισιοδοξίας στο στόμα,μετά το τελευταίο τσιγάρο!
Για ονομα του Ιησου Χριστου, τι μαρτυριο ηταν αυτο το βιβλιο; Ο Μιχαλης που κανει την μια ηλιθιοτητα μετα την αλλη, αλλα θεωρειται «αγιος και καλο παιδι»; Η Ευα που εχει λιγοτερη νοημοσυνη κι απο ενα φλυτζανι τσαι; Η Μαρκελλα που την εχει δει «οσια Τερεζα» και νομιζει πως ειναι η υπερτατα ηθικη, σωστη, οργανωμενη και τιμια για να κρινει ολον τον κοσμο; Πραγματικα, το διαβασα με το ζορι και 9 στα 10 συναισθηματα μου ηταν νευρα με τους ηρωες. Πληρες χασιμο χρονου.
This entire review has been hidden because of spoilers.
Δεν ήταν κάτι το ιδιαίτερο, ένα ευκολοδιάβαστο βιβλίο. Έχει πολλά μηνύματα σχετικά με τη μητρική αγάπη, τη φιλία, τις συζυγικές σχέσεις, την εμπιστοσύνη ανάμεσα στους ανθρώπους. Ο λόγος σε πολλά σημεία είναι προφορικός και αλλού έχει παρομοιώσεις λογοτεχνικού επιπέδου. Αξιοσημείωτο είναι, επίσης, το γεγονός ότι 3 σημαντικά σημεία της πλοκής "λύνονται" με 3 αυτοκινητιστικά ατυχήματα!
Αγαπώ όλα τα βιβλία της. Με συναρπάζει ο τρόπος που με παίρνει μαζί της. Νιώθω πως ζω σε όλα τα βιβλία της. Λες και είμαι και εγώ ένα κομμάτι τους. Όταν τελειώνω ένα νιώθω πως έχασα κάποιους φίλους μου και πως δεν θα ξανά ακούσω νέα τους...
Πρωταγωνιστής άνδρας, το χάρηκα πολύ. Όμορφο βιβλίο γεμάτο συναισθήματα.
Το τελευταιο τσιγαρο που εκανε ο μιχαλης πριν παρει την καθε αποφαση για την ζωη του ειναι ενας τροπος για να δειξει σε ολους τους ανθρωπους οτι πρεπει καθε φορα που πρεπει να παρουμε μια αποφαση πρεπει να σκεφτουμαστε με σωστη κριση και χωρις να επιρεαζομαστε απο τους γυρω μας...
Ίσως καλό για την εποχή που γράφτηκε. Για το σήμερα είναι απλά ένα βιβλίο γεμάτο στερεοτυπα και σεξισμο. Παρόλα αυτά διαβάζεται εύκολα όπως γενικώς τα βιβλία της Μαντάμ.
Έχω ανάμεικτα συναισθήματα για το συγκεκριμένο βιβλίο. Πιστεύω πως είναι ένα από τα πιο εκπληκτικά βιβλία της συγγραφέως. Κατάφερε να περιγράψει τον χαρακτήρα και την ζωή του Μιχάλη με αρκετή λεπτομέρεια αν και θεωρώ πως πότε πότε οι αντιδράσεις του άρμοζαν περισσότερο σε μια γυναίκα :Ρ. Σαν βιβλίο είχε αρκετά εύκολη ανάγνωση και δεν άφηνα εύκολα το βιβλίο από τα χέρια μου. Ως περιεχόμενο, με έκανε να σκεφτώ πως το κράτος ευνοεί περισσότερο αυτούς που έχουν την οικονομική δυνατότητα και τα μέσα για να γλιτώσουν, ενώ είναι άδικο για τους έντιμους και ειλικρινείς ανθρώπους. Επίσης, θεωρώ σχεδόν αδύνατον να υπάρξει κάποιος άνθρωπος να κάνει αυτό που έκανε ο πατέρας του Μάρκου στο τέλος. Μου άρεσε ιδιαίτερα η φιλιά του Μιχάλη και της Μαρκέλλα. Σε κάνει να αναρωτιέσαι αν μια τέτοια φιλία μπορεί να υπάρξει και στην πραγματικότητα. Επίσης, χαίρομαι πάρα πολύ για την κατάντια της Έυας, ήταν μια άκαρδη bitch που δεν είναι αδύνατο να την βρεις στην καθημερινή σου ζωή.
Ένα μυθιστόρημα που θίγει πολλά κοινωνικά ζητήματα όπως η ανορεξία,οι σχεσεις των ανθρώπων,οικογενειακές και φιλικες,προβλήματα της διπλανής πόρτας! Ευκολοδιαβαστο ,με πλούσια πλοκή που σου κρατά αμείωτο το ενδιαφέρον και καθως ταξιδευεις στις σελιδες του,πιανεις τον εαυτό σου να αντιδρά με τη φύση των ηρώων,τον χαρακτηρα και τις πραξεις τους!Θα θυμωσεις με τον Μιχάλη,θα αγανακτισεις με την Εύα!!! Αλλά μολις φτάσεις στην τελευταία σελίδα θα έχεις μια γεύση αισιοδοξίας στο στόμα,μετά το τελευταίο τσιγάρο!
Με αυτό το βιβλίο σας κα Μαντά, νομίζω ότι ήρθατε πιο κοντά στους αναγνώστες σας, γιατί ασχοληθήκατε με καταστάσεις και προβλήματα που όλοι λίγο έως πολύ έχουμε συναντήσει ή συναντάμε … Μπράβο γιατί με απλά λόγια περνάτε πολύ βαθιά μηνύματα!!!!