Amazon Beaming

by Petru Popescu

Loren McIntyre's account of how in 1971, after years of searching, he discovered the source of the Amazon. Local rumour had it that only the Mayoruma tribe, deep in the Amazon interior, could lead McIntyre to his goal, and he claims that he communicated with tribe's headman by telepathy before reaching the river's source. The explorer's journals are interwoven with detailed narrative by Petru Popescu, author of "The Last Wave".

Genres: Nonfiction, Travel, Memoir, Anthropology, Amazon, Paranormal

480 pages, Paperback

First published January 1, 1991

About the author

For more information, please see http://en.wikipedia.org/wiki/Petru_Po...

Reviews

[Betsy Robinson · Rating 4 out of 5]

The opening line of the Foreword (by Simon McBurney) is "Why are you here?" And answering that question is a good reason to read the main story of this book. I read it after having twice seen the book-based Broadway production of The Encounter with Simon McBurney. (If any Goodreaders are in NYC or the vicinity and can make it to see the play before it closes January 8th and moves out of the country, you can probably get half-price tickets at TKTS booths.)

The main story of both this play and the book (written by Petru Popescue as if he witnessed things firsthand) is National Geographic photographer and explorer Loren McIntyre's search for and residence with an elusive Amazonian tribe called Mayoruna, or cat people; they have cat-like tattoos and whisker piercings because they believe they are related to jaguars. The main drama of this story is McIntyre's experience of telepathy (or the "Beaming" in the title) with headman Barnacle and McIntyre's changing understanding of man's relationship to time—and exactly what time is. Eventually his personal experience of beaming and his later quest for the source of the Amazon River become a quest for true Source.

I have no doubts about telepathy, but I was fascinated by the explanation for why some people experience it as a "first language" and others do not. (I won't divulge this because it would be a spoiler.) Another thing I found illuminating in the book (as opposed to the play) was learning that all the power-playing ego problems that plague civilizados have parallels in this indigenous tribe where there is female mutilation and abuse, prey animals treated like objects, there are rivalries, brutality, etc. There is no idealism of tribal culture. But the one thing that is different is the tribe's experience of time and also their respect for the headman's abilities and directions—although he has to struggle to maintain his leadership.

Whereas the play (based on only the Mayoruna story—the first part of this book) was so experiential that the story sometimes got fuzzy, the book is clear and detailed; however about 50 of the last 150 pages are history and geography that sometimes felt disorganized. It is such a detailed account of the Amazon River's history and exploration that it may appeal to travel, map, and geography aficionados and historians; I read it with a world atlas beside me and often felt like I was drowning in a swamp. (As an editor, I'd have cut most of it, and picked up the final search for the source of the Amazon as it relates to the Mayoruna adventure.)

One of the first Mayoruna telepathic messages in the book—also used in the play—is: "Some of us are friends."

I believe some of us are friends—those of us who feel each other's feelings—and I believe all of us can be friends in this way.

The play ended with McBurney's after-curtain chat wherein he told us that when he'd visited the Mayoruna and told them about his project, they responded, "Good. If you tell them this story, then they will know our story. Tell them that we exist."

Knowing that these people exist, that they know that we are all one and that the Amazon is a Source for all of us, having felt the Oneness that the play evoked and having learned a fuller story through this book—all of this is comforting.

[Lizzie]

Curious about reading this in connection to seeing Complicite's The Encounter.

[Jacob Finkle · Rating 4 out of 5]

An incredible (and true) story—really two stories; part 1 is Loren’s experience living with the Mayoruna, part 2 is his adventure to find the source of the Amazon. The author added a lot of stuff that seemed to distract from the storyline, especially at the beginning of the book. But the actual events are fantastic.

[Dennis Worden · Rating 5 out of 5]

What happens in this book is so wild it's hard to believe. Quite an amazing tale of deep Amazon adventure.

[Sølve Klouman · Rating 4 out of 5]

Et biografisk innblikk i en fotografs møte med Amazonas Mayoruna og jungeltid.

[Calzean · Rating 3 out of 5]

The story of Loren McIntyre and his time in the Amazon is told in an unusual way, in a mixture and first and third person and in a book of two halves. The main part of the book is of his few weeks living with the Mayoruna tribe. The smaller part is of his short (less than a week) expedition to locate the source of the Amazon. There is an interesting epilogue where he returns to the Mayoruna after almost 20 years.
McIntyre talks about the tribe's cleansing of the past to return to the "beginning" where things were simpler and the risk of invasion from the whites was unknown. They also lived a life where things were done for the good of the tribe and individualism was unknown.
He talks about a level of telepathy were the elders could communicate with him and he could somehow translate these thoughts into English. He also talks about various ceremonies involving hallucinogenics. Maybe the later had something to do with the former.
I have mixed feelings about the book. I am not sure the method of the story telling matched the topic.

[James Kinsley · Rating 4 out of 5]

Definitely a fascinating read. I was somewhat wary going in about the hippy-sounding weirdness of McIntyre's bond with the Mayoruna headman, but thankfully McIntyre is an engaging narrator (as channelled through Popescu at least) and never overdoes the mystic wonder. He's deeply curious, rather than evangelical, about what he experiences, and maintains a healthy level of reserve. It also helps that the book has so much more to offer, in his general experience of the tribe, the history of the Amazon and, in the final third, his own later attempt to find the river's source. Seeing this astonishing part of the world through his eyes is definitely a trip worth taking.

[Shalini · Rating 3 out of 5]

It is an interesting and slightly bizarre account of a journalist's encounter with a remote Amazonian tribe and a few weeks spent in their ritualistic drug fuelled possible attempt to occupy a different time and space. The second part is about the discovery of one of the sources of the Amazon. Somehow the author neither has the mastery of the language to tell a good tale nor the prowess to connect the two stories. Loren McIntyre's photography and McBurney's play both come across as enigmatic themes worth exploring.

[Swaminathan Kb · Rating 4 out of 5]

Loren McIntyre, Seattle நகரில் பிறந்தவர். National Geographic-ன் புகைப்பட கலைஞர் ஆராய்ச்சியாளர். இளம் வயதில் வர்த்தகக் கப்பல்களிலும் பின் அமெரிக்க போர்க் கப்பல்களிலும் பணி புரிந்தவர். லிமா நகரில் பெரு நாட்டின் போர்ப்படையின் பயிற்சியாளராக பணி புரிந்திருக்கிறார். அமேசான் நதியின் மூலத்தை கண்டறிந்தவர். கின்னஸ் புத்தகத்தில் இடம் பிடித்தவர். அமேசான் நதியின் மூலமான ஏரிக்கு Lake McIntyre என்று பெயரிடப்பட்டுள்ளது.
1969-ல் அமேசான் நதியின் மூலத்தை தேடிச் செல்லும் Loren McIntyre-ன் அனுபவத்தை Petru Popescu எழுதியுள்ளார். Petru Popescu ரோமானிய நாட்டு எழுத்தாளர். அமெரிக்காவிற்கு குடிபெயர்ந்தபின் ஆங்கிலத்தில் எழுத ஆரம்பித்ததாகத் தெரிகிறது.
முதல் பாகம் அமேசான் நதியின் துணை நதியான Javari நதியின் மூலத்தை கண்டறிய செல்லும் போது மயோருணா பழங்குடிகளுடன் தொடர்பு ஏற்படுவதும், இரண்டாம் பகுதியில் அவர்களுடன் சிறைபட்டு வாழ்வதும், Javari நதியின் மூலத்தை அறிவதும் பின் தப்பித்து வருவதும், மூன்றாம் பகுதியில் அமேசானின் மூலத்தை கண்டுபிடிப்பதையும் எழுதப்பட்டுள்ளது.
முன்னிலையிலும் படர்க்கையிலும் நூலின் நடை மாறி மாறி இருந்தாலும், முழுவதும் நம் அனுபவம் போன்றே ஈர்ப்புடையதாக உள்ளது.
தென் அமெரிக்காவின் மழைக்காடுகளையும் அமேசான் நதிக் கட்டமைப்பையும் அதன் பழங்குடி மக்களையும் நாம் National Geographic தொலைக்காட்சியில் கண்டிருந்தாலும் வார்த்தைகளின் வித்தை நம் மனதில் பல விந்தைகளை புரிகிறது.
புகைப்படக் கலைஞனாக, இயங்கிக் கொண்டிருக்கும் ஒரு சூழலின் காலத்தைக் கூறுகளாக்கி, , பிரித்தெடுக்கப்பட்ட ஒரு வினாடிக்கூறின் மூலமாக, தோன்றி மறையும் நிகழ் காலத்தை உறைய வைத்து சூழலின் இயல்பை தான் விளக்க முற்படுவதாகக் கூறுகிறார்.
தன்னுடன் வரும் வழிக்காட்டி உடல் நலக் குறைவு ஏற்ப்பட்டு விமானியுடன் திரும்பிச்செல்ல தனித்து விடப்படுகிறார். சில மயோருணா பழங்குடி மக்களைக் கண்டு அவர்களைப் பின் தொடந்துச் சென்று அக்குழுவினரிடம் சிறைப்படுகிறார்.
ஐரோப்பியரின் 4௦௦ ஆண்டு கால ஆக்கிரமிப்பிற்குப் பின்னும் வெளி உலகத்தினரின் தொடர்புகளைத் தவிர்த்து மறைந்து வாழும் மயோருணா பழங்குடி மக்களின் வாழ்க்கை முறை சற்று விந்தையானது. ஆடையின்றி திரிந்தாலும் கட்டுக்கோப்பான குடும்ப அமைப்பையும் குழு அடையாளத்தையும் கொண்டவர்கள். தென் அமெரிக்காவின் மற்ற இனத்தவருடன் கலக்காமல் தமது தனித்துவத்தை பாதுகாத்துக் கொண்டிருக்கும் போர்க்குணம் மிக்கவர்கள். காட்டில் திரிந்துக் கொண்டேயிருக்கும் நாடோடிகள். தாங்கள் JAGUAR எனப்படும் சிறுத்தைப் புலியிலிருந்து தோன்றியதாகக் கூறிக்கொள்பவர்கள். புலியின் மீசையைப் போன்று தம் முகத்தில் வண்ணத்தை வரைந்துக் கொள்பவர்கள். உதடுகளிலும் மூக்கிலும் பனைக்குச்சிகளைக் குத்திக்கொண்டிருப்பவர்கள். காடுகளில் உள்ள அனைத்துத் தாவரங்கள், விலங்க��கள் ஆகியவற்றின் மருத்துவ குணத்தையும், நச்சுத் தன்மையையும் அறிந்தவர்களாகக் கூறப்படுகின்றனர். அமேசான் நதியில் உள்ள கொடுரத்தன்மை வாய்ந்த பிரானஹா (Piranha) வகை மீன்கள் அவர்களை கடிப்பதில்லையாம்.
அப்படிப்பட்ட மக்களிடம் சிறைப்படும் Loren McIntyre, தன்னுடைய புகைப்படக்கருவியையும் தன்னை வெளி உலகுடன் தொடர்பு படுத்திக் கொள்ள இருந்த கடைசி அடையாளமான கைகடிகாரத்தையும் இழந்து விடுகிறார்.
McIntyre, ஜாவரி நதிக்கரையிலிருந்து மயோருணா பழங்குடி மக்களைப் பின் தொடர்ந்து செல்வதை விவரித்து சொல்வது தென் அமெரிக்காவின் காடுகள் உயிரினங்கள் நீர் நிலைகள் என இயற்கையினுடே பயணமாக மட்டுமல்லாமல் உளவியலாகவும் ஒரு உள்ளார்ந்த பயணம். மனித வரலாற்றில் பல்லாயிரக்கணக்கான ஆண்டுகள் பின்னோக்கிச் சென்ற அனுபவம்.
அக்குழுவின் தலைவனுடன் அவருக்கு ஏற்படும் மனோரீதியான தொடர்பு (TELEPATHY) வியப்புக்குரியது. Telepathy மூலம் தாங்கள் இருவரும் பேசிக்கொண்டதாகவும் தங்களுக்குள் நல்ல புரிதல் இருந்ததாகவும் கூறுகிறார். அத்தகைய தொடர்பை பழைமையான மொழி என்றும், குழுவின் மூப்பர்கள் அவற்றை அறிந்தவர்கள் என்றும் பழங்குடிகள் குறிப்பிடுகின்றனர். ஒரு கட்டத்தில் தன எண்ணங்களையே குழுவின் தலைவன் தன ஆக்கிரமிப்பில் வைத்துக்கொண்டதாக McIntyre உணர்கிறார்.
அவர்கள் பயணத்தில் மற்றுமோர் மயோருணா குடிகளுடன் இணைகிறார்கள். அங்கு போர்த்துகேசிய மொழி சிறிது அறிந்த ஒரு மயோருணா இளைஞனை சந்திக்கும் வாய்ப்புக் கிட்டும் போது அம்மக்களின் வாழ்க்கை முறையைப் பற்றி மேலும் அறிந்துக்கொள்கிறார். அவர்களின் குடும்ப அமைப்பு, உணவு முறைகள், வேட்டையாடும் முறைகள் சமுதாய அமைப்பு, கருவிகள் என்று பலவும் விவரிக்கப்பட்டுள்ளது. குறுக்கு உறவு (Cross cousin marriage) திருமண முறையைப் பின்பற்றுபவர்கள். உடல் ஊனமுடன் பிறக்கும் குழந்தைகளைக் காப்பாற்றுவதில்லை.
McIntyre சிறு வயது முதலே ஐன்ஸ்டினின் சார்பநிலைத் தத்துவத்தில் காலம், விண்மீன்களின் காலக்கணக்கு(sidereal), புவியின் காலக்கணக்கு(terrestrial), கால அளவியல் (chronometric), மனித மனதில் காலத்தின் பரிணாமம் என்று காலம் என்னும் கருது கோளால் தான் வெகுவாக ஈர்க்கப்பட்டதாகக் கூறுகிறார்.
Quantum Mechanics முதல் காலத்தின் அழுத்தமே இல்லாத மயோருணா பழங்குடிமக்கள் வரை, காலம் என்னும் கருத்து பல்வேறு தளங்களிலும் பரிமாணங்களிலும் மனதில் பல மாயங்களை தோற்றுவிக்கின்றது

மயோருணா மக்களுக்கு “தொடக்கத்திற்கு திரும்ப செல்லுவோம்” என்று ஒரு சடங்கு இருப்பதாக கூறுகிறார். தங்கள் உணர்வுகளையும் வீரியத்தையும் புதுப்பித்துக்கொள்ளவும், தங்களைக் காத்துக்கொள்ளவும் காலத்தில் பின்னோக்கிச் செல்ல வேண்டும் என்று கூறுகின்றனர். சடங்கின் குறியீடாக படிப்படியாக தங்கள் வசமுள்ள ஆயுதங்களையும், கருவிகளையும், உடைமைகளையும், வெற்றியின் சின்னங்களையும் அடையாளங்களையும் தொடர் நிலைகளில் அழித்துக்கொண்டே பயணப்படுகிறார்கள். அத்தகைய பொருட்களுக்கு உணர்வு (spirit-ஆன்மா) இருப்பதாகவும் நம்புகிறார்கள். அவற்றில் காலம் உறைந்திருப்பதாகவும், அவற்றின் அழிவில் காலத்தில் பின்னோக்கி செல்ல முடியும் என்று கூறுகிறார்கள். Loren McIntyre-ன் சடங்கு குறித்த உரையாடல்களும் அனுபவங்களும் ஒரு உயர் தரமான தத்துவ விளக்கங்களாகவேத் தோன்றுகின்றன. பழங்குடி மக்களின் பிடியில் காலம் இருப்பதாகவும், காலத்தின் பிடியில் நாகரிகம் அடைந்த மனிதர்கள் இருப்பதாகவும் கூறுகிறார். “Knowing the ancient beginning is the essence of Tao” இத்தகையதுதானோ என்றுத் தோன்றுகிறது.
மயோருணா மக்களின் காலம் குறித்த கருத்து சற்று விந்தையானது. நேர அளவைகளோ ஆண்டு மாதக் கணக்குகளோ இல்லாதவர்கள், காலத்தில் பின்னோக்கி செல்வோம் என்னும் புலனறிவுகுட்படாத கருத்தையும் கொண்டிருந்ததாகக் குறிப்பிடுகிறார்.
உலகில் அனைத்து உயிர்களுக்கும் உயிரற்ற பொருள்களுக்கும் ஒரு அடையாளம்-நோக்கம்-பயன்பாடு இருப்பதாக கருதுகின்றனர். மயோருணா மொழியில் (MATSE) அதை Ca’ah என்று குறிப்பிடுகின்றனர். Ca’ah என்பதே மனிதர்களை வழிநடத்துவதாகவும், மனிதன் தன சுய சிந்தனையால் தன் ca’ah-வை நெறி படுத்திக்கொள்ள முடியும் என்றும் கருதுகிறார்கள். வெள்ளை மனிதர்களிடம் இந்த ca’ah முரண்பட்டு இருப்பதாகவும், ஆகவே தான் அவர்களிடம் இருந்து பிரிந்து மீண்டும் தன இனத்தினருடன் இணைந்து விட்டதாகவும், அவர்களுடன் சிறிது காலம் கழித்த போர்த்துகேசிய மொழி அறிந்த மயோருணா இளைஞன் கூறுகிறான்.
அப்பயணத்தில் அன்டிஸ் மலைத்தொடரில் Javari நதியின் அருவி மூலத்தையும் காண்கிறார். வெளி உலகத் தொடர்பிற்கு வழியேதுமின்றி தன் முடிவு மயோருணா மக்களுடன்தான் இருக்கபோகின்றது என்று நினைத்துக்கொண்டிருக்கும் போது, பெரும் மழையில் ஏற்படும் காட்டு வெள்ளத்தில் அடித்துச் செல்லப்பட்டு, மயோருணா மக்களிடமிருந்து விடுபட்டு சில நாட்களுக்குப் பின் ஆற்றிலிருந்து மீட்கப்படுகிறார்.
நாகரிகமடைந்த மனிதர்கள் பழங்குடி மக்களைக் கண்டு அச்சமுற்றும் இகழ்ந்தும் தாழ்வாக நோக்கினாலும், உள்ளுக்குள் அவர்களின் இயற்கையுடன் இயைந்த வாழ்க்கை முறையையும் காட்டிற்குள் இயற்கையை எதிர்க் கொண்டு வாழும் உறுதிப்பாட்டையும் எண்ணி வியந்தனர் என்று கூறுகிறார்.
தங்க புதையலுக்கான தேடலாக தொடங்கிய ஐரோப்பியரின் பயணங்களும் ஆதிக்கமும், காலப்போக்கில் இரப்பர் மற்றும் இயற்கை கனிம வளங்களால் நிலைபெற்று, தென் அமெரிக்காவின் பழங்குடிகளை அடிமைகளாக்கி அவர்களின் பண்பாட்டையும், இனங்களையும் அழிவு நிலைக்கே கொண்டு வந்து விட்டது.
மனித இனக்குழுக்கள் ஒன்றை ஒன்று அழிக்கவோ அல்லது தமது கலாச்சாரத்தில் உள்வாங்கிக்கொள்ளவோ முற்படுகின்றன. வேளாண்மையும் நகர வாழ்வு முறையும் கொண்டு செல்வச் செழிப்புடன் இருந்த இனத்தினர் ஐரோப்பியருடன் இணக்கமாக இருந்தாலும் அல்லது அவர்களுடன் போரிட்டாலும் காலபோக்கில் அடிமைகளாகி தம் அடையாளத்தையும் பண்பாட்டையும் வாழ்வியல் முறைகளையும் முற்றிலும் இழந்து அழிந்தும் விட்டனர். போர்க்குணம் மிக்க மயோருணா மக்களோ ஐரோப்பியரிடமிருந்து ஓடி ஒளிந்தும் போரிட்டும், வாழும் பரப்பு குறைந்தும் காலப்போக்கில் எண்ணிக்கையில் கரைந்து விட்டதாகவும் கூறுகிறார்.
நாகரிகம் என்னும் ஒரு வழிப் பயணம் பழங்குடிகளையும் அவர்களின் இயற்கையுடன் இயைந்து வாழும் முறைகளையும் அறிவையும் நுண்ணுர்வுகளையும் அழித்துவிட்டது. மழைக் காடுகளின் நீண்டு நெடுந்துயர்ந்த மரங்கள் வெட்டப்பட்டு நான்கடி உயர கோக்கோ விளை நிலங்களாக மாறுவதும் கவலைக்குரியது. நாகரிகம் பல விதங்களில் மனித வளத்தை பெருக்கி மனிதனின் மேலாதிக்கத்தை நிறுவியிருந்தாலும் பல நுண் புலணறிவுகளை இழக்கவும் வைத்துள்ளது.
அதிவேக அறிவியல் வளர்ச்சி, அனைத்து பண்பாடுகளையும் உள்வாங்கி உலக மக்களை ஒரே தளத்தில் கொண்டு செல்லும் நாள் தூரத்தில் இல்லை.
சிறிது காலத்திற்குப் பின் மீண்டும் தன பயணத்தைத் தொடர்ந்து அமேசான் நதியின் ஆதி மூலமான ஏரியை அன்டிஸ் மலைத்தொடரில் 14000 அடி உயரத்தில் கண்டறிகிறார். அமேசான் நதியின் பெயர்க் காரணத்தையும் ஐரோப்பியரின் ஆக்கிரமிப்பு குறித்த சில வரலாற்று செய்திகளையும் விவரித்துள்ளார்.
புத்தகத்தை படித்து முடிக்கும் போது அமேசான் காடுகளில் அலைந்து திரிந்த அனுபவமும் மயோருணா மக்களுடன் இருந்த அனுபவமும் நமக்கு ஏற்பட்டுவிடுகின்றது. பழங்குடி மக்களின் வாழ்க்கை முறையைப் போன்றே அவற்றை அறிய முனையும் நாகரிகமடைந்த மனிதர்களின் துணிவும் முனைப்பும் வியப்புக்குரியது.

[Virginia Nadalin · Rating 5 out of 5]

This book is so amazing in so many ways. It's very rich describing the experience living amongst the indigenous people called Mayoruna in the brazilian Amazon forest, their costumes, including the so-called "beaming" communication, among other very interesting things.
The book is an account from a National Geographic photographer, which to me was a plus, as I love anything National Geographic related.
Almost as another book within the book, the final chapters include the story of this same photographer that investigated and "found" the ultimate source of the Amazon river, this time in the cold Andes in Peru.
Amazing book all around, easy to read and very enjoyable.

[Charleen Hird · Rating 3 out of 5]

Very interesting, even more so since it is based upon fact. I read it in preparation of seeing THE ENCOUNTER on Broadway. The show was very true to the main events of the book; am glad I read the book first.

The middle section, upon searching for the source of the Amazon, was rather dry for me, so I skimmed it.

I enjoyed the end of the book where Loren returns to see the Mayaruna twenty years later. It makes it a more beautiful story.

[Marilynn · Rating 4 out of 5]

The adventures of a National Geographic photographer who discovered the source of the Amazon River. In doing so, he made the first contact with an undiscovered tribe of Mayoruna in Southern Peru. After being kidnapped by the tribe, he relates his experiences of interacting within this ancient culture.

[Carol Booth · Rating 5 out of 5]

I found a very tattered copy in a charity shop. Once started it was hard to put down. A gripping account of one man's contact with an amazonian tribe. Have always been fascinated by Bruce Parry, but this is much closer to real life and yet includes a form of communication 'beaming', that civilisation would regard as paranormal. I feel privileged to have learned about the tribe and its magic.

[Daniil Lanovyi · Rating 4 out of 5]

One lazy and warm Sunday in Paris, I wandered into the Odeon theatre and heard those words for the first time: "some of us are friends". "The Encounter" is a story of human relationships when there is no common language. Part documental, part fantasy - it's a fascinating tale of curiosity, humanity and adventure.

[Margy Levine Young · Rating 3 out of 5]

I found the odd word choices annoying until someone (Jordan) pointed out that the author is a Romanian writing in English. The hero of this true story – an explorer whom Jordan Sr. must have met – is intrepid and smart, but not always the best planner, so I had trouble not wanting to yell at him.

[John · Rating 5 out of 5]

Am absolutely engrossing true story of a present day explorer who inadvertently spent three months as an unwilling member of a previously uncontacted tribe of natives. I couldn't put it down.

[Karen Heuler · Rating 5 out of 5]

2/3 of this book had me enraptured. Even though the last bit about finding the source didn't engage me as much, it still averaged out to 5 stars.

[Ted Berner · Rating 4 out of 5]

Very interesting a based on a true story.

[David Buenneke · Rating 1 out of 5]

I had to give this up after realizing what an insufferable ass the narrator of this story, Loren McIntyre, truly is. McIntyre, framed early on as an admirer of all things Amazon, ventures into the deep jungle specifically to encounter and photograph a little-contacted band of tribal hunter-gatherers who speak none of his languages. He does find some and follows them into the jungle of his own accord, and is taken into and cared for by them as they move from place to place, on the run from the ever-destructive encroachment of civilization. Loren assumes that they will lead him back to his camp but is unable to communicate with them. He then has the gall to describe them repeatedly as his “captors.” Even the back cover states that he was “kidnapped” by them, which is nothing short of a flat-out lie. Already we see the tendency to sensationalize. He experiences inexplicable telepathic communication with a tribal elder, as well as one tribe member who speaks Portuguese, and comes to understand that the tribe is currently on a collective journey to escape civilization’s influence through a process of ritual renewal. Despite frequent pining for civilization and his need to be “rescued,” he expresses a desire to participate in some of the rituals and does. However, before the main ritual is even over, in a fantastic display of ignorance and tone-deafness, he insults the tribe by telling them of his desire to collect census information on them, submit paperwork to the Brazilian government, and have a rural development program install an outpost that would help the tribe learn to farm - literally all of the exact noxious things the tribe has been desperate to avoid. At that point I stopped reading, but I don’t think I missed much because the story appears to shift just a few chapters later, spending the rest of the book detailing his oh-so-heroic exploits “discovering” the source of the Amazon. Reflecting on the whole thing. the tones and attitudes conveyed in his writing his self-absorbed monologues, his refusal to learn and adapt, I don’t think McIntyre ever really respected the natives. He wanted to photograph them, as a novelty to be packaged up and consumed back at home. His whole experience was just an interesting detour he had to take before getting on with the actually-important business of securing his own legacy. I should have been cued in to what kind of book this would be early on by the subtle way the authors romanticized other white men’s past “achievements” in exploration and conquest. But I was fascinated by the idea of getting a look into the lives of a little-contacted hunter-gatherer society. But this book isn’t about them. It’s about him and his own ego.

[Leo Tech · Rating 3 out of 5]

First off, I really liked the way this is written - a throwback to the time when authors wrote books for people with longer attention spans. It goes into a lot of (welcome) detail about Loren McIntyre's real-life 1969 expedition to meet the "Cat People" (the Mayoruna tribe) of the Amazon rainforest. At the time they were almost uncontacted. However, upon landing on the river in his plane - his translator is immediately taken ill and has to return with the pilot. Leaving McIntyre to make contact with the tribe alone...

Much happens while he is with the Mayrouna - both good and bad and we learn a lot about the tribe. A couple of mysterious things also happen - McIntyre seems to be able to communicate telepathically with the tribe's head man. Also perhaps even more strange, the tribe seem to be attempting to go back in time - literally they plan to time-travel back to the very beginning...

Overall I'm glad I read this book and it's fascinating at times. However, I would say the part where McIntyre is looking for the source of the Amazon - after he leaves the Mayoruna tribe - is notably less interesting and harder to read. This expedition itself was well-worth recounting but there is too much excessive detail beforehand, to the point where I found myself switching off.

I was slightly suspicious about the "telepathic beaming" part of the book - was it just a device to attract more readers? Or actually real? Who knows?

[Cathal Reynolds · Rating 4 out of 5]

I love this book, yet it still stared at me from my bookshelf, making me feel guilty for not finishing it for OVER A YEAR. I saw Complicite's production of it and STILL didn't finish it. I've used it in two different essays for uni without finishing it.
But I have now so HA SUCK IT BOOK.
The parts actually involving the Mayoruna tribe were definitely the most interesting and the easiest to read. The epilogue was definitely a satisfying place to leave McIntyre (Cambio!). 'The Source' section was the hardest to get through, still interesting but hard, and every time the Mayoruna were mentioned it made me miss them. Like, intensely.
Sidenote: the Complicite encounter is really good. Properly immersive and innovative. And Simon McBurney is bae.

[Kelly · Rating 4 out of 5]

Having seen Simon McBurney's one-man play based on this novel, and having visited the Amazon rainforest myself, I was excited to read this book; it didn't disappoint. I really enjoyed getting a deeper look at McIntyre's (real or fictionalized) thoughts. Popescu is a great storyteller. This is a fascinating meditation on time, human progress, colonialism, and the wilderness.

[Chris · Rating 3 out of 5]

This book is divided into two parts: McIntyre's time among the Mayoruna, and his discovery of the true headwaters of the Amazon. The first part is deeply interesting, the second, the shallow signaling of an adventurer. The consequences of beaming, if this is a true account, are given short shrift. An imperfect book.

[Pauline · Rating 5 out of 5]

Now this book got me thinking.... It is best read to form your own opinion but lets just say I was LOST when I had finished it. It's not everyday you pick up a book that you can say that about! What makes it really gripping is that it really happened.

[Benjamin Richards · Rating 4 out of 5]

It's a great read, definitely worthy of 4.5/5 but not quite 5/5. At its best the story, the pacing and the language are superb. I could have spent the whole book with McIntyre and the Mayoruna. And, although I really didn't enjoy the second phase in the Andes, I came to appreciate that too as the perfect rejoiner to finding the beginning.

I felt sad for Cambio, I also wonder if the inteference of Loren ultimately did lead to the civilising of Cambio and the tribespeople or if that was unavoidable. I hope for his sake, that his ultimately selfish presence didn't hasten this.

[Diana · Rating 4 out of 5]

Good book. It tells the experience of a National Geographic photographer who searches for the source of the Amazon, and his journey as he meets a native tribe and spends a few months with them. He describes how the lived and some of their rituals, and a different view of life in the Amazon Jungle. It is captivating.

[KaryAnn · Rating 5 out of 5]

Life changing.

[Suzanne · Rating 5 out of 5]

An absolute must-read!

[John · Rating 5 out of 5]

Found the first two thirds of this book totally engrossing. To be fir it is the section that I most wantd to read covering the material of interest.

[Sarah · Rating 4 out of 5]

Fascinating story. (Skipped most of the second part, apart from the epilogue)