Вълнуваща приказка за мистериозен мъж, който ни убеждава да търсим най-важното: щастието, стаено дълбоко в душите ни!
Отчаян човек заплашва да скочи от покрива на висока сграда. Един странник го спасява от смъртта. Никой не знае откъде се появява загадъчният непознат, неговото име или житейска история. Той притежава необикновена дързост и крие много тайни. Нищо не контролира думите и действията му освен собственото му съзнание. Той е продавач на мечти... Мисията му е да убеди хората да обичат живота и да ги освободи от робството на рутината. Необикновените му идеи привличат последователи и го поставят в центъра на медийното внимание. Дали той е мъдрец или луд? „Продавач на мечти” ще ви накара да плачете и да се смеете, но най-важното е, че ще ви представи нов вълнуващ поглед върху живота. С мъдростта на посланието си тази история ни помага да преодолеем ограниченията на предразсъдъците и да ценим тези, които обичаме. Романът ни насърчава да не се боим, а да се изправим пред страховете си и да преследваме мечтите си!
Аугусто Кури е психиатър, писател, психотерапевт и учен. Книгите му са публикувани в над 50 страни, а само в Бразилия са продадени над 15 млн. копия от тях.
Augusto Jorge Cury (Colina, 2 de outubro de 1958) é um médico, psiquiatra, psicoterapeuta e escritor de literatura psiquiátrica brasileiro. Desenvolve em Espanha pesquisa em Ciência da Educação e, após a construção da teoria de Inteligência Multifocal, continua a desenvolver estudos sobre as dinâmicas da emoção e da construção dos pensamentos. Dirige a Academia da Inteligência no Brasil, um instituto de formação para psicólogos, educadores e outros profissionais, e actualmente os seus livros são usados em pesquisas de pós-graduação nas mais diversas áreas das Ciências Humanas. À sua actividade, alia ainda a participação em congressos e conferências em diversos pontos do mundo, onde os seus livros estão publicados.
After two attempts to read this, I gave up. The reason is that it reads as what it is: one man's personal philosophy dressed up as fiction. As a result the characters - mere set pieces - are soulless and the plot is just the vehicle by which the author moves from one piece of self-wisdom to the next. The Dreamseller, who is, of course, the author, comes across as a prententious pratt. If only life was as black and white as this guy paints it.
Totalmente decepcionada con esta novela, creo que es de estos libros que no está nada bien narrado, porque más que lo que cuentas, lo que importa es como lo cuentas, muy repetitivos ciertos temas, personajes muy poco creíbles .
Extractos del libro:
El miedo y la soledad son ladrones que roban la emoción.
Quien no revela su identidad, esconde su fragilidad.
O lectură lejeră, perfectă după o carte mai solicitantă..
”Cine reușește să nu sufere anticipat sau să nu rumege pierderi și frustrări? Învățăm să conducem firme și vehicule, dar nu să ne gestionăm propriile emoții ca să putem da o lovitură lucidă gândurilor care ne tulbură. Avem grijă de igiena corporală, dar nu știm să ne facem igiena mentală. Suntem consumatori iresponsabili ai resurselor emoționale ale planetei, ba chiar remarcabili susținători ai mediului. Pe lângă faptul că ne rumegăm supărările și suferim pentru viitor, obișnuim să ne epuizăm creierul, pentru că suntem perfecționiști, acționând ca niște cămătari ai emoțiilor (cerând prea mult de la ceilalți sau de la noi înșine), din nevoia nevrotică de a-i schimba pe ceilalți. fără să ne dăm seama de faptul că NIMENI NU SCHIMBĂ PE NIMENI; avem capacitatea de a-i face pe ceilalți mai răi, dar nu de a-i schimba. Am fost mereu niște vânzători de coșmaruri.”
”Trăim într-o societate de consum, într-o societate a dorințelor, și nu a proiectelor existențiale. Nimeni nu-și face planuri să fie tolerant, să-și depășească fobiile, să aibă parte de o mare iubire.”
”Dragostea nu supraviețuiește fără gesturi.”
”Nu există eroi. Orice uriaș va găsi obstacole care îl vor transforma într-un copil. E doar o chestiune de timp.”
”Cea mai mare răzbunare împotriva dușmanului este să-l ierți. Omoară-l în tine însuți.”
”Cum se poate să fii un tată bun, un iubit bun și un prieten bun, dacă oamenii pe care îi iubești nu se află pe agenda ta?”
”Care ființă umană nu-și trădează sănătatea pentru câteva ore de muncă în plus? Cine nu-și trădează somnul, transformându-și patul într-un culcuș plin de tensiune? Cine nu-și trădează copiii din cauza ambițiilor, argumentând că muncește pentru ei? Cine nu trădează iubirea bărbatului sau a femeii vieții sale cu prejudecăți sau din lipsa dialogului și a toleranței?”
I loved the ideology, the principles, and the motivation behind it, but on the other hand there is way too much existentialist talk for my taste, and I didn't like how the narrating character seemed to be constatly surprised by the actions of his master.
Considero, este autor, um indivíduo centrado na emoção humana, na sua compreensão e no seu uso desenvolvido e desapegado de vícios e armadilhas. Através das suas palavras, Augusto Cury, dá-nos acesso aquilo que defende serem os grandes segredos para uma vida mental saudável.
Com este romance, o autor traz-nos todas essas ideias mas apresenta-as através de uma história. A narrativa é suave, sem grandes desenvolvimentos, nem suspense. A escrita é pouco elaborada, é, exatamente, como se estivéssemos a ouvir Cury e não a lê-lo. Reconheci, entre as várias linhas do livro, frases que o tenho ouvido dizer, tanto em palestras como em entrevistas.
Este livro não é, na minha opinião, um verdadeiro romance, mas uma teoria que para melhor compreensão e maior disseminação foi incorporada numa história de um homem que se diz um Vendedor de Sonhos.
A história está bem estruturada, as personagens, criadas com objetivos específicos, foram construídas para retratarem a realidade, mas sem necessidade de profundidade ou de complexidade, pois o objetivo do livro não é contar uma história, é divulgar uma teoria.
A leitura tende a ser morna. Não há suspense, nem mistério. Não há nada para além da ideia que o autor quer transmitir. Mas tem bem presente, este não há nada para além não significa que desconsidere o livro. Aliás, o livro veio confirmar a minha admiração pelo autor. É um livro genuíno, com um intuito pedagógico e de partilha. É um livro bem escrito, bem estruturado. É um livro agradável de ler e que nos faz refletir e questionar.
totally NOT worth reading. Even if you are into cheap philosophy, there are better books. I mean, the idea is nice. Dude is gonna jump off a building and a weird guy start asking questions and changes his life. ok, nice. But is incredibly poorly written! After 2 minutes the guy tells his whole life story (in 2 paragraphs) to the stranger. I mean, please!!!! Give away important details about the main character along the book, keep up the mystery... But it's like really bad. Really cheap philosophy. Just don't. I mean it. Give your time to a good book.
[must-read] As I finished the first chapter, a thought came up to me: "I want to be a dreamseller!" Now, I just want this book to stick around, for rereading it occasionally. More human and less divine than Celestine Prophecy, this book leads you through thesis on society, be it your inner spirit or the envirovement. But treating the theme always from the critic point of view to prepare you for "his own theories", to read without prejudice. I'm giving this book a 5 ONLY because I want for more people to read it. It is a must-read.
Мъдра - да, позитивна - да, но не ме вдъхнови чак толкова. Прочетох я доста бързо, харесах си доста цитати, но не ме "разтърси", не ме накара да се замисля чак толкова много. Книгата казва много истини, позабравени от нас в стресогенното, забързано ежедневие. Точно там е работата, че аз знам, че нещата стоят така, т.е. сама по себе си книгата не ми каза нещо ново. В края, историята на Учителя беше много емоционална и разтърсваща, което само по себе си просто ни напомня да подреждаме правилно приоритетите си и дежурните, но често пропускани неща - да се радваме на малките неща, да не позволяваме на парите да ни управляват, да отделяме време за хората, които обичаме и най-вече да отделяме време да ЖИВЕЕМ. А, за малко да забравя - мечтайте. :) Честно казано, приключвам с модерната психология за тази година.
Un libro fenomenal. Un libro que te hace cambiar o al menos reflexionar sobre lo que somos y cómo nos comportamos con los demás. Que refleja, aun cuando tratamos de ser mejores, que estamos todavía llenos de prejuicios hacia las personas "diferentes" y las situaciones que nos son extrañas o ajenas. Un libro perfecto para los que aún soñamos con un mundo distinto, que no solo es posible alcanzarlo, sino que es necesario e imprescindible si queremos triunfar como especie. Es además una lectura muy cómoda, pues no interfiere la fuerza y profundidad de la idea que intenta transmitir con la narración.
So I got this book as a b'day present and it seemed interesting.
The thing is, the story is OK, and it has a good happy little utopic message, but the narrator is incredibly annoying in his ramblings and self-doubts. I'm all about Pollyanna and 'things can be better' and such, but this was too utopic even for me! Also, when you use the word 'vehemently' three times in two pages, and the word 'insight' every other page (especially considering the word 'insight' was used in English in a Portuguese book over and over and over), you'll get on my nerves.. Hello thesaurusssss!! >.<
"Não é a dor que nos muda (...), mas sim a utilização inteligente dessa dor que fazemos ao longo da vida. (...) O dinheiro não enlouquece, mas o amor por ele destrói a serenidade. A ausência do dinheiro torna-nos pobres, mas o seu mau uso torna-nos miseráveis. (...) Peço-lhes que ampliem os horizontes da mente para respeitar, apreciar e exaltar acima de tudo a vossa condição de seres humanos. O meu maior sonho é que possamos formar uma rede de seres humanos sem fronteiras, em todas as naçõs, em todos os povos, em todas as religiões, em todos os meios científicos. Uma rede de seres humanos que resgatem a natureza humana, o instinto da espécie que perdemos. A humanidade vive num caldeirão de tensão pela loucura da competição predatória, (...) pelos conflitos sociais, pela devastação do meio ambiente, pela dificuldade de interiorização e de regresso às nossas origens. (...) revelou mais de sessenta vezes que era o Filho do Homem. Poucos na história perceberam o que ele queria dizer. Revelou que era cem por cento pela humanidade e não apenas pelos judeus. Ao insistir que era Fuilho do Homem, queria mostrar em código que era filho da humanidade, que era o primeiro ser humano completamente sem fronteiras. A sua cultura, raça, nacionalidad eram importantes mas a sua condição de ser humano era muito mais. Ele apaixonou-se pela humanidade num nível que a teologia não compreende e a psicologia não alcança. Apenas um ser humano sem fronteiras poderia dizer que as prostitutas precederiam ilustres tyeólogos fariseus. O seu amor foi um escândalo para os seus dias e ainda o é para os nossos. (...) retira a utopia e seremos máquinas. Retira a esperança e seremos servos. Retira os sonhos e seremos autómatos. (...) Actuem como socioterapeutas. Dêem e recebam. Não dominem as pessoas, não defendam a vossa crença, não imponham as vossas ideias, exaltem a vossa humanidade. Perguntem, a quem encontrem pelo caminho, no que é que vocês lhe podem ser úteis. Dialoguem com as pessoas, conheçam páginas secretas, desvendem seres humanos deslumbrantes entre os anónimos. Não os enxerguem com os vossos olhos, mas com os olhos deles. (...) - Jamais seremos iguais na nosa essência, no tecido intrínseco da nossa personalidade, no nosso pensamento, modo de reagir, ver e interpretar os fenómenos da existência. O sonho da igualdade só cresce no terreno do respeito pelas diferenças. (...) Não acredito em mudanças de fora para dentro. Acredito numa mudança pacífica de dentro para fora, uma mudança na capacidade de pensar, de ver, de criticar, interpretar os fenómenos sociais e, em especial, na capacidade de resgatar o prazer. O meu sonho está dentro do ser humano. (...) - O sistema capitalista (...) corre sério risco de implosão (...) não por disputa de classes sociais, mas sim por um problema que está no seu cerne: ele produz a liberdade de possuir e se exprimir mas não a liberdade de ser (...) depende da ansiedade pelo desejado e não pelo necessário. (...) Fomos contagiados por um vendedor de ideias que nos ensinou a não negar o que somos. Antes deste contágio, éramos todos «normais», estávamos todos doentes. Queríamos ser deuses, sem saber que ser deus é andar sobrecarregado, tenso, pesado, com o compromisso n eurótico de ser perfeito, de se preocupar com a imagem social, de dar importância vital à opinião alheia, de se cobrar, punir-se, exigir. Perdemos a leveza do ser."
Ļoti interesanta grāmata! Attēlotas Jēzus un Viņa mācekļa attiecības un dzīve tikai mūsdienu kontekstā. Sapņu pārdevējs un viņa sekotāji. Autors interesanti pavērsis šo vēsturisko un biblisko fonu mūsdienu kontekstā!
A friend said this book changed her life. Who can resist a recommendation like that? The genius of this book is not in the plot or character development but rather in the thought-gems proffered by the protagonist as he journeys with the others through contemporary urban life. After engaging with a suicidal man, he says, "For those who think of putting a period to their life, I try to sell a comma....so they can continue to write their story" (26). About dreams: "The fundamental purpose of dreams isn't success but to free us from conformity" (41). "Don't fear criticism from the outside. Fear your own thoughts for only they can penetrate into your essence and destroy it." "Do you know the essence of who you are? How many moments of real pleasure have you had today? Have you had time to relax? Have you invested in your personal projects or have you buried them?" (183). He has some particularly choice statements on the lives of tech entrepreneurs and startup wannabes who would lose their souls for fame and fortune...
Admittedly, in the wrong [read rational, critical, closed] frame of mind, these pithy meditations may seem trite; in a reflective, open state, they can be transformative. If you like Paolo Coelho, you are likely to enjoy this. (What is it about Brazil that it produces authors like this?).
This is a book by a Brazilian author. We read it for the couples book club that I am in so that our Portuguese speaking friend could read it too and be a part of our discussion.
This book is written somewhat like a parable. It's the story of a man who appears to be a poor bum, yet he goes around saving others. He saves a suicidal man, an alcoholic, a thief, etc. He teaches lessons as he goes and gains a big group of followers. As I read I wondered if he was suppose to be a Christ-like figure. You don't learn who he is until the end of the book. Without giving anything away I can say that he was just a man, but someone who, through lives hard experiences, had come to value what was real. He was also loving and non judgmental. Each chapter is another lesson that the dream seller taught.
The book wasn't a page turner but it had some beautiful lessons about life and made for a delightful conversation.
The plot follows a weird man that appears in the one city of the South America, starts spreading sophisticated yet simple ideas that speak right into peoples' souls. This man gathers a crowd of disciples and all together they look like homeless people that don't have money, identity and, well, home. In several months this teacher turns the whole city upside down reminding them that the system of consumerism and thick life schedules has made slaves out of them and thought they think they are "normal people" they are crazy. This is a dangerous book that an unprepared mind with no firm foundation would be entangled by. However, i did find some good thoughts to chew. I felt tired of the thoughts formed from the post modernistic mindset that lacks legitimacy and logic that's why i gave it 3 stars.
O livro tem muitos elementos que remetem a filmes "pipoca" brasileiros da nova safra. A linguagem é fácil e dinâmica, permitindo uma empatia logo de cara. Os capítulos são curtos, seguem uma estrutura muito parecida e terminam sempre por uma grande lição - o que também facilita a leitura.
Porém, o que é a pretensa virtude do livro também é sua limitação. Os personagens tem pouquíssima profundidade psicológica e os diálogos são bem rasos. As situações propostas são de uma simplicidade quase infantil, com diálogos que nunca teriam espaço no mundo real. Por isso, as lições são, também elas, bastante clichês.
Se você está pensando em lê-lo, saiba que já sabe 90% do que está por vir. Os 10% surpreendentes ficam por conta da surpresa-kinder-ovo do final, mas nada que valha as 250 páginas que já terão sido superadas
A great book to reflect on the values of contemporary society, and to review concepts about what really matters in life. It is extremely important to fight against a controlling and abusive system - it does exist, although some people to ignore its existence. Cury makes us look deep inside and rescue our virtue and essence - That's why he is SURELY my favorite writter.
Um ótimo livro para refletir sobre os valores da sociedade e para rever conceitos sobre o que realmente importa. É extremamente importante lutar contra um sistema controlador e abusivo - que existe SIM, embora algumas pessoas ignorem sua existência. Cury nos faz olhar para dentro de nós e resgatar nossa virtude e essência. Por esta razão, ele certamente é o meu escritor favorito.
O livro inicia com uma trama que poderia ser extremamente interessante e termina com uma enxurrada de conselhos de auto-ajuda forçados e utópicos.
Extremamente repetitivas, as ideias que o autor transmite não casam bem com o decorrer da história e acabam passando a sensação de que foram introduzidas na trama a bel-prazer.
A unica coisa que não me fez abandonar o livro no meio foi o fato de ter gostado das primeiras linhas da história e ter mantido uma esperança, não satisfeita, de que o final pudesse ser bom também. Ledo engano.
Pior de tudo, para minha aflição, ganhei este livro junto com os outros dois que completam a trilogia. Não sei nem o que fazer.
This book was more or less a 21st-century rendition of the life & teachings of Jesus. There's a charismatic, roving wanderer who uses the Socratic method to wake up society from its ignorance and self-destruction. It's part self-help book, part allegory. To be truthful, only a few instances were profound and most of the book felt "been there done that." Cury writes starkly and directly, without flourish. I prefer to read flowery prose; that's just me.
5 stars. A must read. This book makes you think and I mean some soul searching thinking. It also makes you take an honest look at your life no matter where you are in you life journey. Do you dream? Have you had a strong dream and naysayer told you you couldn't do it? Then this book is for you. Don't have a dream? This book is still for you. Grab hold of your dreams and walk out of society's boundaries.
Demorei muito para ler esse livro. Por puro preconceito do gênero, admito. Até mesmo no começo eu estava lendo de forma contrariada. Ninguém me obrigou, claro, mas eu não estava confortável. Talvez tenha sido porque eu sabia a porrada na boca do estômago que levaria. Quando assumi para mim mesmo que a porrada era necessária, devorei a metade final da obra como um prato de comida. Reconhecer muitas das questões pertinentes à nossa psique é fundamental para termos uma vida mais plena, satisfatória. Fico feliz de ter lido esse livro aos quase 34 anos. Teoricamente ainda tenho tempo de colocar em prática muita coisa, corrigir tantas outras. Viver melhor como um ser humano deve viver.
se o vídeo dos famosos cantando imagine na pandemia fosse um livro, só que pior. porque é mais prepotente e menos divertido
1 estrela pq me divertiu muito toda vez que o Mestre falava qualquer coisa a forma como desestabilizava a todos e entrava na cabeça de quem ouvia de uma forma que imagino que nunca antes havia passado um pensamento na cabeça deles
to na missão de ler todos os livros da minha estante e foi só por isso que li esse aqui, talvez tivesse gostado um pouco mais em 2017, que foi quando ganhei ele.....
Isento de novidade, começo a ler um autor popular pelo seu livro mais popular. Augusto Cury é um dos mais bem sucedidos escritores brasileiros que ainda respira, e uma referência quando o assunto é literatura de auto ajuda, literária de um tempo em que esse gênero era um pouco diferente do que hoje. O Vendedor de Sonhos- O Chamado, livro no qual comentarei nesse texto, é um desses, hiper popularizado, diferente das cartilhas coach topiculares de menos páginas de hoje, e com uma didática psicólogica profissional que é usada até em ambientes escolares. De fato, começo a Cury - verdadeiramente - pelo seu projeto mais comentado, que inclusive até virou filme.
Verdadeiramente, porque superficialmente eu já o conhecia, principalmente pelas frases soltas em posts na internet e pelos discursos de conversão que ele testemunha, no qual me interessou em algum momento da minha vida. Não me lembro qual momento agora, mas ouso imaginar o impacto disso na literatura da qual vos resenha. Atrás talvez só de Clarice Lispector, José Saramago e alguns outros, Cury é um nome de muito repetência na minha mente quando o tópico da conversa é citação.
Como se achar sem nunca se perder ? Pergunta-citação na contra capa do verso da edição que eu tenho aqui em casa, que adquiri da minha irmã por um empréstimo meio injusto ( ela não sentiu falta e eu não sei quando ou se realmente eu VOU devolver ), da editora Academia. Seu Grande Sonho Está A Venda ?
Augusto Cury é psiquiatra e um psicoterapeuta, e obviamente, um escritor. Ao terminar o livro, eu senti que as duas primeiras coisas são determinantes para conflitar uma utopia muito interessante para se comentar - vou tentar fazer isso. Já a escrita do escritor me causou algumas ressalvas, e a forma como eu conciliei a abordagem terapêutica dessas profissões em tinta, determinaram o quanto eu me envolvi com O Vendedor De Sonhos, subtítulo: O Chamado. A partir do que podemos chamar de conto.
277 páginas, fora dedicatória e agradecimentos, em que Augusto Cury conta a história de um homem misterioso que surge filosofando com um pretenso suicida no alto de um edifício. O pretenso suicida, perturbado com as inquietações de sua vida inquieta, parece se surpreender com os efeitos não ortodoxos de convencimento á vida do maltrapilho que surge, descrito como um mendigo de gestos delicados.
Se eu esperava ver um melodrama piedoso como solução inicial, fui surpreendido por provocações mais duras, que acaba marcando o livro pra sempre - ou até o seu cabeçalho final. Provocações analíticas, propensas de uma psicanálise de desarme, de questionamento, de correção e de inversão taxativa.
É até muito amplo a recompensa analítica da história á sociedade psíquica que Augusto Cury propõe. Mas é interessante encaixar isso em paralelo ao eixo do conto, que - pra ser suspeito na tese da aurora da conversão Cury a uma hermenêutica religiosa - basicamente veste as túnicas de um evangelicismo alegórico, mas muito assumido.
Quando Júlio César, nosso narrador diegético, protagonista, assume a história pra si, no exato momento em que larga a ideia de se matar e começa a seguir o " mestre " em um experimento social urbano, a história vira um evangelho anonimativo segundo o Mestre, com direito a parábolas, certos proto-milagres e até aclamações divinas. É uma apropriação do discipulado de Cristo feito de forma integral, só substituindo o sobrenaturalismo característico da crença para uma crença talvez até mais distante, a utopia social. Os pescador de homens, modernizando o Jesus apocalipsista da opressão romana, para o cientista social da opressão capitalista.
Os seguidores desse mestre são agregados por meio de eventos perpendiculares a esses tópicos de assimilação de um universo a outro. Pode parecer uma forçada de barra alegórica, mas é impossível ignorar as reiterações de Augusto Cury a uma base moral cristã para apresentar o discurso de imaginação magnética e do populismo esperançado numa versão idealizada da realidade. O universo originário é assumidamente referenciado a Jesus, inclusive. O mestre é um fã assumido dele. O universo do livro é uma matéria disso.
Mas é aonde o slogan-coach se fortifica bem mais do que vemos hoje como literatura de auto ajuda. Á proposição é utópica, mas ela vem de argumentações travestidas de constatações sociais muito pertinentes pra quem lê.
Objetivamente é um texto maculado da ênfase no miself, de encontrar sua própria identidade num mundo caótico e acelerado. Hoje pode parecer sim clichê, e até os livros de auto ajuda de hoje, por mais preguiçosos e óbvios que possam ser, já superaram boa parte das intenções de O Vendedor de Sonhos. Mas a diferença, é que aqui a experimentação social é bem mais densa, bem mais imersiva e bem mais humana. Não é uma ordem ou sugestão de mentoria para cristalizar um avanço psicológico, é mais uma descrição, explicação e vivência desses problemas sociais, que perpassam desde a educação ( tem um quê de Paulo Freire e Jean Piaget aqui que é ótimo ) até às fronteiras entre insanidade coletiva e insanidade isolante ( não são teorias propostas por Cury, mas invariavelmente elas se manifestam na inversão taxativa que eu citei - os loucos e os normais ). Aí tem um quê de Freud, e um quê de todo o resto onde críticas ao consumismo exacerbado, ao capitalismo predatório e aos padrões aparentais da massa possam se encaixar. Mais do que só um coach psicanalítico, é um experimento de intimidade com questões muito próximas do leitor. É algo bem trabalho com o individualismo. Não há quebras ou discursos contra um aspecto do sistema sem considerar as diferenças entre indivíduos, como não dá pra considerar indivíduos por massas. A réplica a um discipulado é um enxerto perfeito pra Augusto Cury nessa intenção protestantivista.
Porque a ideia é vender sonhos para cada pessoa, em sua característica basilar, seja ela intelectual ou não, rica ou não, bonita ou não, satisfeita ou não, para que cada um consiga, mesmo assim, chegar a alguma coletividade. É uma crítica muito bem feita nesse sentido, porque tem um elemento intercultural muito potente.
Ainda assim, eu tenho que lamentar ter que assumir a estrutura narrativa como um enfeite exageradamente lírico da mensagem. Nenhum personagem, salvo o mestre, me pegaram no sentido empático da coisa. Sabe, a patologia comportamental, fora das evoluções e ideias psicológicas que os cercam. Achei que Cury concebeu personagens não muito críveis, portados com diálogos e atitudes bem foras de uma realidade no mínimo imaginável. Por muitas vezes, me peguei lendo sacrifícios de desenvolvimento para enxerto oportuno de frases de efeito - aí sim dignos de um livro de auto ajuda de farmácia - que me desviaram bastante de alguns desejos emocionais que Augusto Cury buscou em algumas partes.
Talvez Cury tenha buscado propositadamente uma elucidação mais infantil na relação grupal desses personagens, mas me pareceu bem desconcertante se comparados aos dilemas adultos que esses próprios personagens passam. E isso me pegou de um jeito desagradável.
E sim, o experimento é bem mais sobre uma revolução individual e introspectiva do que na utopia mundial. A utopia é uma esperança usada como uma fatoração longíqua do que podemos até conquistar caso todo mundo refaça esses questionamentos. Mas é uma ilustração que se assume premiar uma caminhada que começa na psique individual primariamente.
Como o primeiro livro do Cury que eu leio, saio satisfeito, talvez pensando que poderia ter sido uma experiência melhor pela expectativa prévia, mas tirando pra mim algumas boas coisas que provavelmente levarei pra vida. Uma linguagem didática, envolta numa palestra psicológica condundente.
A idealização meio distante, uma assimilação meio infantil desses discípulos com o meio, uma venda as vezes simplificada da utopia. Ainda assim, um experimento social muito revelador, transformado numa literatura quase cristã, que justifica sua popularidade.
Afinal, tudo o que buscamos nessa vida parece reafirmar um desespero pela identidade.Um desespero pelo pertencimento, e um certo desespero pela liberdade. Coisas que Augusto Cury enfatizou com ótima propriedade, e ficcionou com um amontoado de provocações que dismistificou o sistema com um enxerto psicológico totalmente testável e observável além das páginas.
Intenté leer este libro pero me aburrió al 25% del mismo. Muy por debajo de mis expectativas. Las primeras hojas están "buenas", luego el vendedor de sueños arranca con un divague de preguntas y cuestionamientos demostrando suepuestamente ser un sabio y maestro, pero en realidad no es ni tan profundo, ni tan analítico, ni nada. Llegué hasta la parte en que el ladrón se une al "equipo de locos" (ya muy embolada de los autoplanteos que se hace el suicida julio en base al divague del vendedor de sueños), y a esta altura me di cuenta hacia donde iba el libro: personajes sin motivo de existencia más que brindar contenido al vendedor de sueños para que siga haciendo cuestionamientos y planteos sin profundidad y exclusivamente basado en su filosofía. Conclusiones: desarrollo de personajes precario y desarrollo de cuestiones psicológicas y filosóficas aún más precario. Lean otra cosa.
This entire review has been hidden because of spoilers.