What do you think?
Rate this book
Yaşama Felsefesi
Beden, gönül, kafa olarak tüm insanı, toplum ve kültür evrenindeki pekçok dolambaçlı ilişkileriyle Nermi Uygur'ca kavramaya yönelen bu başucu kitabı, 1981 yılında çıkan ilk basımın tıpkı-basımıdır. İşte size Türkiye'nin ilk "özdeyiş düşünürü" Nermi Uygur'dan "yaşama felsefesi"ne yönelik rasgele bir tutam.
- GenresPhilosophy
213 pages, Paperback
First published January 1, 1981
2 people are currently reading
73 people want to read
About the author
Nermi Uygur
30 books10 followersNermi Uygur 1925 yılında İstanbul'da doğdu. Galatasaray Lisesi'nin Latince Bölümü'nü bitirdikten sonra, İstanbul Üniversitesi Edebiyat Fakültesi'nin Felsefe Bölümü'nde ve Almanya'da Köln Üniversitesi'nde okudu. 1952'de, kültür bilimlerine ilişkin bir yapıtla felsefe doktoru oldu. Avrupa'nın çeşitli ülkelerindeki öğrenim kurumlarında araştırmalar yaptı. 1963 yılından sonra İstanbul Üniversitesi'nde Felsefe Profesörü olarak çalıştı; Almanya'nın Wuppertal Üniversitesi'nde Mantık, Dil, Sanat, Kültür Felsefesi ağırlıklı dersler verdi.
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 6 of 6 reviews
June 27, 2018
Kitabı karıştırırken okumaya karar verdirten bölüm, zamanla ilgili bölümüydü. Kalanı da çok güzel. Nermi Uygur dili bir harika. Sadece bir miktar daha kısa tutulabilirmiş bu kitap. Öyle olsa daha "öz ve derli toplu" olurdu ve belki de Oruç Aruoba yazılarını andırabilirdi.
Zaman bölümünden:
"Tüm canlıları kuşatan bir çember zaman. Diriler açısından bakınca, ölüler için zamandan söz etmenin pek bir anlamı yok. Olsa olsa bir tek mistikler (ölmeden önce ölenler), bir an bile yok sayamayacağımız bu çemberi kırıp dışarı çıkabiliyorlar. - Ama gerçek mi, gerçekse nasıl?
İnsan: zamanlı, zamanda, zamanla.
İnsanın öbür adı: zaman.
Değil mi ki zaman var- önce var, sonra var, eksilmeyen bir şey yok öyleyse.
Zaman yelse, insan yaprak.
Zama ırmaksa, insan sal.
Zaman atsa, insan ot.
...
Zaman öldürülür, - bir hayvan mı ki?
Zaman harcanır,-bir mal mı ki?
Zaman doldurulur, -bir torba mı ki?
Bir insana verilebilecek en değerli armağan, dilediğince değerlendirebileceği zamandır.
...
Zaman olmasaydı (varsa ne peki, o da başka) mutsuzluk olmayacaktı. Öyle ya, her şey kıldan ince bir şimdi'de olup bitecek, böylece ne geçmiş sıkıntıların basıncı insanı üzecek ne de geleceğe ilişkin korkular insanın içini karartacaktı.
---
Sıfırı olmayan bir dizidir zaman. Sıfır diye benimsenen başlangıçlar: İstek, özlemi amaç, yöntem bakımından birer kalkış noktası durumundadır. Zamanın sözü edilen yerde, salt ilk yoktur. İlk'ler ilk denen varsayımlardır, ilk diye benimsemelerdir.
---
İç ses: mistik ol da bil.
Zaman bölümünden:
"Tüm canlıları kuşatan bir çember zaman. Diriler açısından bakınca, ölüler için zamandan söz etmenin pek bir anlamı yok. Olsa olsa bir tek mistikler (ölmeden önce ölenler), bir an bile yok sayamayacağımız bu çemberi kırıp dışarı çıkabiliyorlar. - Ama gerçek mi, gerçekse nasıl?
İnsan: zamanlı, zamanda, zamanla.
İnsanın öbür adı: zaman.
Değil mi ki zaman var- önce var, sonra var, eksilmeyen bir şey yok öyleyse.
Zaman yelse, insan yaprak.
Zama ırmaksa, insan sal.
Zaman atsa, insan ot.
...
Zaman öldürülür, - bir hayvan mı ki?
Zaman harcanır,-bir mal mı ki?
Zaman doldurulur, -bir torba mı ki?
Bir insana verilebilecek en değerli armağan, dilediğince değerlendirebileceği zamandır.
...
Zaman olmasaydı (varsa ne peki, o da başka) mutsuzluk olmayacaktı. Öyle ya, her şey kıldan ince bir şimdi'de olup bitecek, böylece ne geçmiş sıkıntıların basıncı insanı üzecek ne de geleceğe ilişkin korkular insanın içini karartacaktı.
---
Sıfırı olmayan bir dizidir zaman. Sıfır diye benimsenen başlangıçlar: İstek, özlemi amaç, yöntem bakımından birer kalkış noktası durumundadır. Zamanın sözü edilen yerde, salt ilk yoktur. İlk'ler ilk denen varsayımlardır, ilk diye benimsemelerdir.
---
İç ses: mistik ol da bil.
March 21, 2020
Yogun. Ara ara tekrar okunasi.
Pek cok kavram uzerinde zaman zaman sizin, benim, hepimizin dusunduklerini oturmus birarada samimi yazmis. Her satirda baska bir fikir selam veriyor, ne guzel.
Bana gecen genel mesaj; bir sey bilmiyoruz ve yapilacaklar cok fazla, ama gene de yilmamaliyiz, devamli sorgulamali ve ufkumuzu genisletmek icin calismaliyiz ve bunu yaparken sahip oldugumuz ufak guzelliklerde mutlulugu gorebilmeliyiz.
Pek cok kavram uzerinde zaman zaman sizin, benim, hepimizin dusunduklerini oturmus birarada samimi yazmis. Her satirda baska bir fikir selam veriyor, ne guzel.
Bana gecen genel mesaj; bir sey bilmiyoruz ve yapilacaklar cok fazla, ama gene de yilmamaliyiz, devamli sorgulamali ve ufkumuzu genisletmek icin calismaliyiz ve bunu yaparken sahip oldugumuz ufak guzelliklerde mutlulugu gorebilmeliyiz.
December 25, 2023
yaşamanın güç olduğu bir dönemde elim gidiverdi bu kitaba. yaşamla ilgili, yaşamanın tadıyla ilgili bir şeyler bulmaktı beklediğim. bulduğumu düşünüyorum. altını çizdiğim birçok cümle, paragraf var içinde. kendimden, öfkemden bir şeyler bulduğum cümleler var. yaşamayı çekilir kılan minik güzellikler var cümlelerde. anlaşıldığımı, başka birinin daha olduğum ruh halinden geçtiğini hissettim. doğru zamanda okudum.
August 26, 2014
nermi uygur kimseyi incitmeden, biraz orta yoldan giderek bi' çok şeye ilişkin sorular sormuş. bazen sevdim, bazen sevmedim. yine de, şu sıralar birileri bana bi' şeyler anlatsın, sorular sorsun istediğimden iyi geldi.
Read
August 11, 2021Felsefe Profesörü Nermi Uygur'un "Yaşama Felsefesi", "yaşamak üzerine" Türkçe'de yayınlanmış az sayıdaki kitaplardan biridir! Felsefeciler, "yaşamak üzerine" düşünmeyi, düşüncelerini yazmayı seviyorlar, Platon'la başlayan bir felsefe alışkanlığıdır, "yaşama felsefeleri" üretmek. Nermi Uygur, Alman felsefesi ile ilgili uzmanlaşmış bir felsefeci idi, felsefenin farklı dallarında yazılar, kitaplar yazdı. "Yaşama Felsefesi", Nermi Uygur'un çok okunmuş, yazın, felsefe çevrelerinde ilgi görmüş bir kitabıdır. Nermi Uygur, "yaşamak üzerine" okurlarıyla "arkadaşça" bir atmosferde felsefe yapıyor, okurlarından saklı çalışmıyor, yazarken felsefe yapmak Nermi Uygur'un hiç vazgeçmediği bir ilke!
July 9, 2016
Yaşama Felsefesi'ni geçen yaz tatilinde okumuştum. Öncellikle beğenmediğim yönleri dile getirmeden kitabın ustaca yazılmış ve bence derin anlama taşıyan yönlerinin olduğunu düşünüyorum.
Kitabın birçok bölümünde çok güzel, etkileyici bir dille yazılmış yerler var. Devrik cümlelerin fazla olması anlatımın akıcılığını etkilese bile göz ardı edebileceği bir noktadır.
Nermi Uygur'un bu eserinden çıkartabilecek birçok ders var. Bunlardan bir tanesi sizi sürekli çürütmeye çalışan ve yağtığınız her şeyi eleştirenlere başarınızı borçlu olduğunuzdur. Bu kişiler sizi hiç sorgulamadan dediklerinizi kabul etseydi, bizler gelişemezdik. Bu zorluklar bizi daha derin düşünmeye ve daha ikna edici konuşmaya zorlayacaktır. Başka aldığım bir ders 'hata yapmanın' yaşamın bir parçası olduğudur. Yanlışlar yaparak doğrulara ulaştığımızı ve bunu yapmak içinde düşündüğümüzdür.
İnsanlar çok sevip saydığı başkalarına asla güvenemiyeceğini de söyler. Yakınlarınızın aslında en büyük düşmanlarınız olabileceğini dile getirir. Bence bu çok doğrudur çünkü benim babam abisi tarafından dolandırıldı. Bu yetmezmiş gibi bir de babamı terk etti. Ayrıca siyasetçilere de Nermi Uygur deyinir ve sürekli böbürlenen ve 'biz yaptık. Onu ben diktim. Halkımız için uğraştık' diyenlere bir göndermede bulunur. Bu insanların iki yüzlülüğüne ve abartıcılığına rağmen çok sevildiğini ve böylelerin adına heykel dikildiğini söyler. Bu da halkımızın maalesef cahilliğini ve saflığını yansıtır.
Bunlara rağmen kitabı genel olarak beğendiğimi söyleyemem. Kitabın hastalık kısmına deyindiği bir noktada Nermi Uygur'un savunduğunu kesinlikle katılmıyorum. Hastalık, azgın bir düşman, kökü kazınması gereken bir kötülük diye tanıtıp benimseten eğitimler carpık eğitimlerdir. Yaşamını bir de sen kısıtlamak istemiyorsan yaşayışının içinde özümse hastalığı.İnsan olduğu için yazgısı bu insanın: yazgıya karşı, çaresiz olduğunu bile bile savaşır insan. Başa geldiğinde hastalığa saygı duymayı, uzaklaşırken de uğurlamayı çğretmekle ödevlidir.
Hastalık hayatın bir parçası olabilir.Bazı insanlar hayatta kalırken bazılarının yıldığı bir dünya gerçeğidir. Nermi Uygur hastalığı benimsememiz gerektiğini iddia ediyor. Kanser, kuduz, verem, Down Sendromu gibi birçok hastalık insanların hayatını alt üst eden şeylerdir. Üzüntüye ve acıya yol açarlar. İnsanların özünde hayatta kalma(Survival) iç güdüsü vardır. İnsanları bu kadar yıpratan ve hayatını tehdit eden bir şeye bir insan yılmalı mıdır? İnsanlar tüm güçleriyle direnmeli ve onu hayatından kazıtmak için uğraşmalı. Çözümün ucunda ölüm ihtimali olsa bile insan hastalıktan kurtulmaya çalışmalı. Geçen yıl sigara içmeyen dedemi akciğer kanserine kaybettik. Onu kurtarmak için birçok doktara ve hastaneye gittik. Hiç bir tedavi sonuç vermedi ve çoğu doktor artık bu safhada yapılabilecek bir şeyin olmadığını savundu. Biz ne yaptık? Biz direndik. Dedemi kurtarmak için istanbul'un her köşesini doktor için taradık. Nermi Uygur'un dediğine asla katılmıyorum. İnsanların yazgısı yoktur. Bizler düşünerek geleceğimizi değiştiririz. İnsanlar hastalığı asla özümsememeli. onu kaderimizin bir parçası gibi kabul etmek büyük bir aptallıktır. Nermi Uygur bu kısmı kitabına dahil etmeseydi buna dört yıldız verirdim.
Kitabın birçok bölümünde çok güzel, etkileyici bir dille yazılmış yerler var. Devrik cümlelerin fazla olması anlatımın akıcılığını etkilese bile göz ardı edebileceği bir noktadır.
Nermi Uygur'un bu eserinden çıkartabilecek birçok ders var. Bunlardan bir tanesi sizi sürekli çürütmeye çalışan ve yağtığınız her şeyi eleştirenlere başarınızı borçlu olduğunuzdur. Bu kişiler sizi hiç sorgulamadan dediklerinizi kabul etseydi, bizler gelişemezdik. Bu zorluklar bizi daha derin düşünmeye ve daha ikna edici konuşmaya zorlayacaktır. Başka aldığım bir ders 'hata yapmanın' yaşamın bir parçası olduğudur. Yanlışlar yaparak doğrulara ulaştığımızı ve bunu yapmak içinde düşündüğümüzdür.
İnsanlar çok sevip saydığı başkalarına asla güvenemiyeceğini de söyler. Yakınlarınızın aslında en büyük düşmanlarınız olabileceğini dile getirir. Bence bu çok doğrudur çünkü benim babam abisi tarafından dolandırıldı. Bu yetmezmiş gibi bir de babamı terk etti. Ayrıca siyasetçilere de Nermi Uygur deyinir ve sürekli böbürlenen ve 'biz yaptık. Onu ben diktim. Halkımız için uğraştık' diyenlere bir göndermede bulunur. Bu insanların iki yüzlülüğüne ve abartıcılığına rağmen çok sevildiğini ve böylelerin adına heykel dikildiğini söyler. Bu da halkımızın maalesef cahilliğini ve saflığını yansıtır.
Bunlara rağmen kitabı genel olarak beğendiğimi söyleyemem. Kitabın hastalık kısmına deyindiği bir noktada Nermi Uygur'un savunduğunu kesinlikle katılmıyorum. Hastalık, azgın bir düşman, kökü kazınması gereken bir kötülük diye tanıtıp benimseten eğitimler carpık eğitimlerdir. Yaşamını bir de sen kısıtlamak istemiyorsan yaşayışının içinde özümse hastalığı.İnsan olduğu için yazgısı bu insanın: yazgıya karşı, çaresiz olduğunu bile bile savaşır insan. Başa geldiğinde hastalığa saygı duymayı, uzaklaşırken de uğurlamayı çğretmekle ödevlidir.
Hastalık hayatın bir parçası olabilir.Bazı insanlar hayatta kalırken bazılarının yıldığı bir dünya gerçeğidir. Nermi Uygur hastalığı benimsememiz gerektiğini iddia ediyor. Kanser, kuduz, verem, Down Sendromu gibi birçok hastalık insanların hayatını alt üst eden şeylerdir. Üzüntüye ve acıya yol açarlar. İnsanların özünde hayatta kalma(Survival) iç güdüsü vardır. İnsanları bu kadar yıpratan ve hayatını tehdit eden bir şeye bir insan yılmalı mıdır? İnsanlar tüm güçleriyle direnmeli ve onu hayatından kazıtmak için uğraşmalı. Çözümün ucunda ölüm ihtimali olsa bile insan hastalıktan kurtulmaya çalışmalı. Geçen yıl sigara içmeyen dedemi akciğer kanserine kaybettik. Onu kurtarmak için birçok doktara ve hastaneye gittik. Hiç bir tedavi sonuç vermedi ve çoğu doktor artık bu safhada yapılabilecek bir şeyin olmadığını savundu. Biz ne yaptık? Biz direndik. Dedemi kurtarmak için istanbul'un her köşesini doktor için taradık. Nermi Uygur'un dediğine asla katılmıyorum. İnsanların yazgısı yoktur. Bizler düşünerek geleceğimizi değiştiririz. İnsanlar hastalığı asla özümsememeli. onu kaderimizin bir parçası gibi kabul etmek büyük bir aptallıktır. Nermi Uygur bu kısmı kitabına dahil etmeseydi buna dört yıldız verirdim.
Displaying 1 - 6 of 6 reviews