In 1929 laten Friedrich Ritter en Dore Strauch alles achter om zich te vestigen op het onbewoonde en onherbergzame eiland Floreana,op zoek naar een ascetisch leven,ver van de moderne maatschappij.
Onbedoeld wordt het verhaal van deze 'moderne Adam en Eva' echter wereldnieuws en trekt zo nieuwe gasten aan, die in de voetsporen van het Duitse koppel willen treden.
Vooral de komst van een excentrieke barones en haar twee minnaars zet veel kwaad bloed. Alle eilandbewoners staan op scherp en een periode van grote droogte zorgt vervolgens voor de lont in het kruitvat.
Gebaseerd op het waargebeurde verhaal van de 'Keizerin van Floreana' en de wereldberoemde `Galapagos-affaire.
Michaël Olbrechts (Genk,1987) studeerde geschiedenis aan de KULeuven en volgde daarna de opleiding beeldverhaal aan de Hogeschool Sint-Lukas in Brussel. Met zijn afstudeerproject De allerlaatste tijger won hij de Silvester debuutprijs voor het beste Nederlandstalige album van 2013-2014. Met het kortverhaal Onze vader, op scenario van Laure Allain, was hij laureaat van de wedstrijd Brussels in shorts, in 2014 georganiseerd door literatuurhuis Passa Porta.
Ooit gehoord over de 'Galapagos-affaire'? De meesten kennen de eilandengroep Galápagos, duizend kilometer voor de kust van Ecuador, enkel als het onderzoeksterrein van Charles Darwin, dat leidde tot de evolutietheorie in 1859. In 1929 vestigde zich een Duits koppel op één van de eilanden, op de vlucht van het rumoerige Duitsland van na de eerste en voor de tweede wereldoorlog, ze wilden zich terugtrekken op een onbewoond eiland. De wereld liet hen echter niet met rust, het terug-naar-de-natuur-verhaal deed het goed in de pers. Na een tijd dook een tweede koppel, dat zich herkende in het romantische verhaal van de pioniers, op. Die kregen even later gezelschap van nog een drietal, een mythomane 'adelijke' dame met twee minnaars, die een luxe-hotel wilden starten op het eiland. Dat kon alleen maar fout aflopen, uiteraard, en het gaat inderdaad flink fout. Maar gedroomd materiaal voor een film. De documentaire is er al, nu is er ook de strip 'Galapagos' (2023) van Michaël Olbrechts. Prachtige tekeningen, plus een uitstekend uitgebouwd verhaal. Ik hoop dat Olbrechts hiermee internationaal gelanceerd is.
Great graphic retelling of the Galapagos Affair, one of the craziest stories there is.
It's a pity they didn't include the part when Dore & Friedrich pull out all their teeth after moving to the abandoned island to ensure no dental emergencies. Or the fact that they shared one set of dentures for the remaining years.
Floreana, île des Galapagos, 1929. Le médecin Friedrich Ritter débarque d’Allemagne sur ce caillou inhabité avec sa patiente et amante Dore Strauch. Très fortement influencé par Nietzche et sa philosophie de l’Übermensch (le surhomme), Ritter souhaite construire un paradis nietzschéen à force d’abnégation, de volonté et de dépassement de soi. Son projet farfelu va vite intéresser la presse internationale et attirer de nouveaux arrivants. C’est ainsi qu’en 1932 un second couple, Heinz et Margaret Wittmer, va mettre le pied sur l’île. Margaret, enceinte, donnera naissance au premier habitant natif de Floreana. Pour Ritter, qui souhaitait continuer à vivre loin de la communauté des hommes, l'installation des Wittmer est une catastrophe. Qui sera finalement bien moins douloureuse que celle, quelques mois plus tard, de la « Baronne » Eloise von Wagner-Bosquet, accompagnée de ses deux prétendants, Robert Philippson et Rudolf Lorenz. Une baronne qui va peu à peu se comporter en tyran revendiquant la propriété de la majorité des terres, au grand dam de Ritter et des époux Wittmer. Je n’avais jamais entendu parler de l’histoire (véridique) de Floreana et de ses (rares) habitants. Une forme d’utopie qui a tourné au fait divers et dont le mystère reste à ce jour non résolu. Michael Olbrechts ne prend pas parti, il montre simplement à quel point la moindre communauté, même extrêmement réduite, peut être source de conflit. L’intérêt tient dans le fait qu’il accorde de l’attention à chaque personnage. Et si aucun ne sort grandi du récit, tous peuvent revendiquer un rôle fort et légitime dans l’histoire tourmentée de l’île au 20ème siècle. Niveau graphique, le trait est hyper lisible, le choix des couleurs montre à la fois la chaleur et la luminosité d’un environnement aussi hostile que paradisiaque. Je ne connaissais pas Michael Olbrechts, dessinateur flamand qui n’avait jusqu’alors publié en France qu’un seul album, mais je suis ravi de découvrir un auteur aussi prometteur et je compte bien suivre de près la suite de sa carrière. Floreana est devenue un haut lieu du tourisme au Galapagos. Son essor économique est aujourd’hui encore entre les mains des descendants d’acteurs de l’histoire racontée dans l’album. Je ne vous dirai évidemment pas lesquels, hors de question de vous spoiler les rebondissements de cette incroyable aventure humaine.
Tiempo de lectura: alrededor de 65 minutos. Lengua: traducción al francés a partir del holandés.
Me ha gustado mucho esta novela gráfica que parece estar basada en hechos reales. Una pareja se va a una isla desierta para escapar de las multitudes y llevar a práctica la teoría de “El superhombre” de Nietzsche. Sin embargo, comienzan a llegar visitantes inesperados y con ellos los problemas. Una historia mu entretenida y bellamente ilustrada. Muy recomendable.
Je hebt zo van die verhalen waarbij de realiteit de fictie overtreft. De Galapagos-affaire is er zo één van. Olbrechts kon met dit waargebeurd verhaal drie keer zoveel pagina’s hebben gevuld maar hij houdt een strak tempo aan en levert zo een boeiende, avontuurlijke beeldroman af. Dit is de allerbeste strip van Michaël Olbrechts. Dit zou in het buitenland ook potten moeten kunnen breken.
De GN geeft het leven van de filosoof levendig weer. De flash backs en het eiland hoppen geeft het verhaal een goeie dynamiek. Een fijne manier om een stukje vergeten geschiedenis onder de aandacht te brengen.
Een oncomfortabele maar intrigerend verhaal gebaseerd op het waargebeurde Galapagos affaire, waar in een handjevol mensen besluiten om op een onbewoond eiland te (over)leven. Een verdoemde missie.
Mijn allereerste graphic novel ooit, getriggerd omdat het verhaal waargebeurd is. Ik vond het niet echt waauw maar wel eens leuk om te lezen. En snel! 😅
Wow, wat een prachtige strip: knappe illustraties (de cover alleen al maakt het de moeite waard om dit boek aan te schaffen), subliem ingekleurd, goede verhaalopbouw, ... Het plaatje klopt helemaal.
Olbrechts brengt in 'Galapagos' een (mij onbekend) waargebeurd verhaal rond een 8-tal Duitsers die in de jaren '30 om diverse redenen op een onbewoond eiland gaan wonen. En natuurlijk ontdekken ze de meest fundamentele natuurwet: 'l'enfer c'est les autres'.
Wát een geschiedenis heeft daar plaats gevonden op Floreana, één van de kleine eilanden van de Galapagoseilandengroep. In 1929 laten Friedrich Ritter en Dore Strauch alles achter om zich te vestigen op het onbewoonde en onherbergzame eiland Floreana, na enige tijd vestigen zich nog een paar mensen op het eiland, vanaf dat moment ontspinnen zich een paar zeer vreemde gebeurtenissen. Fascinerend en volslagen bizar tegelijkertijd. De sfeer kroop onder mijn huid, de prachtige kleuren en beelden van de natuur op het eiland op mijn netvlies. Knap werk van Michaël Olbrechts.