Со амбиетална атмосфера на дождец и библиотека, читам и се враќам десетина години наназад, кога Горјан Петревски ја испиша посветата на првата страница од книгата. Се чувствувам повторно како девојче.
"Поглед кон сонцето" ми е омилен расказ.
"Секој залез ми е новодоживеан. Сонцето пак си оди. Нешто ме растажува. Она што е минливо во животот. Како детството." (Од "Пламенот на Залезот")