What do you think?
Rate this book
Tower of Dreams
Blaine Ramsey is an image-digger. He dreams images, and turns them into computer-animated ads for an American conglomerate. While stationed in Egypt, Blaine catches a glimpse of a brutal attack on a young Arab beauty. He is tormented by the violent act--a nightmare from which he cannot escape. But Blaine soon discovers that the woman's appearance in his dreams represents more than his own outrage at human cruelty.
240 pages, Mass Market Paperback
First published January 5, 1999
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 11 of 11 reviews
Read
April 26, 2023#BogiReads Patreon | Twitter | Mastodon | Instagram | Facebook | Website
Dystopian/dreampunk/peri-apocalyptic (is that a word?) SFF novel set mostly in Egypt – with some initial scenes set in the Jordan valley; by a Palestinian American author.
Ramsey Blaine has the world’s whitest name and a face to match, but in fact one of his parents was a Palestinian refugee. He has lucid dreams for a living, which are used to produce effective marketing campaigns by the company that employs him; the idea is that his impressions tap into the collective unconscious and are thus great to use for ads. He is sent to the Eastern Mediterranean (where borders have changed, though the book doesn’t get into this in great detail) because of his background that’s supposed to give him a better compatibility with the region.
He finds himself having repeating visions of a young woman assaulted, only to find out in a local shop that the woman looks just like an Egyptian movie star. He travels to Egypt to figure this out. An enormous mess ensues.
This was a fascinating, pacy read, but I was also uncomfortable with how it handled multiple elements.
First, I really liked the choice of setting, and the tension between people assuming Blaine is an Anglo foreigner up until the inevitable moments when he opens his mouth and speaks Arabic, though sometimes they can also tell from his gestures. Sometimes all this works out for him, sometimes it gets him into even greater trouble.
I also loved the theme of dreams. I had three dreams about this book while reading it! I’m not sure if it’s supposed to produce dreams in you, but it certainly did in me.
The pacing was great, and I also appreciated what the book did with agency. In Jamil Nasir’s debut novel Quasar, the protagonist has very little agency, and that worked for me very well there (I had a Twitter thread about it that I should convert into a Goodreads review). Here there are shifts back and forth, and this worked for me too! I bounced off some of his other work, but this novel I finished quickly and found myself wishing to spend more time with it at a stretch as I was having to put it down due to work, household tasks, etc.
I had some misgivings about how violence against a woman, and specifically, implied sexual violence was the whole plot-instigating moment.
I also felt at points that the plot was a bit Heart-of-Darkness-esque, though also a mild subversion of this, because the initial scenes are still set in the wider region (and spoiler: near the end there are also scenes set in Egypt that are more pleasant than some of the preceding). Without getting into very spoilery details, the “we are going to visit this terrible slum” part was a bit frustrating, especially combined with how revulsion toward disabled people was used for horror purposes. I also felt that sometimes drug use was a bit too… cinematic.
Interesting tidbit: it’s not really a major theme – the main themes are resolutely heterosexual – but there were two side characters who were a WLW couple.
All in all, I’m still thinking about this book, and if the above entice you, by all means read it. I’m going to continue with my readthrough of Jamil Nasir’s books, though this one seems to be the most popular.
__________
Source of the book: Bought with my own money
Dystopian/dreampunk/peri-apocalyptic (is that a word?) SFF novel set mostly in Egypt – with some initial scenes set in the Jordan valley; by a Palestinian American author.
Ramsey Blaine has the world’s whitest name and a face to match, but in fact one of his parents was a Palestinian refugee. He has lucid dreams for a living, which are used to produce effective marketing campaigns by the company that employs him; the idea is that his impressions tap into the collective unconscious and are thus great to use for ads. He is sent to the Eastern Mediterranean (where borders have changed, though the book doesn’t get into this in great detail) because of his background that’s supposed to give him a better compatibility with the region.
He finds himself having repeating visions of a young woman assaulted, only to find out in a local shop that the woman looks just like an Egyptian movie star. He travels to Egypt to figure this out. An enormous mess ensues.
This was a fascinating, pacy read, but I was also uncomfortable with how it handled multiple elements.
First, I really liked the choice of setting, and the tension between people assuming Blaine is an Anglo foreigner up until the inevitable moments when he opens his mouth and speaks Arabic, though sometimes they can also tell from his gestures. Sometimes all this works out for him, sometimes it gets him into even greater trouble.
I also loved the theme of dreams. I had three dreams about this book while reading it! I’m not sure if it’s supposed to produce dreams in you, but it certainly did in me.
The pacing was great, and I also appreciated what the book did with agency. In Jamil Nasir’s debut novel Quasar, the protagonist has very little agency, and that worked for me very well there (I had a Twitter thread about it that I should convert into a Goodreads review). Here there are shifts back and forth, and this worked for me too! I bounced off some of his other work, but this novel I finished quickly and found myself wishing to spend more time with it at a stretch as I was having to put it down due to work, household tasks, etc.
I had some misgivings about how violence against a woman, and specifically, implied sexual violence was the whole plot-instigating moment.
I also felt at points that the plot was a bit Heart-of-Darkness-esque, though also a mild subversion of this, because the initial scenes are still set in the wider region (and spoiler: near the end there are also scenes set in Egypt that are more pleasant than some of the preceding). Without getting into very spoilery details, the “we are going to visit this terrible slum” part was a bit frustrating, especially combined with how revulsion toward disabled people was used for horror purposes. I also felt that sometimes drug use was a bit too… cinematic.
Interesting tidbit: it’s not really a major theme – the main themes are resolutely heterosexual – but there were two side characters who were a WLW couple.
All in all, I’m still thinking about this book, and if the above entice you, by all means read it. I’m going to continue with my readthrough of Jamil Nasir’s books, though this one seems to be the most popular.
__________
Source of the book: Bought with my own money
August 15, 2025
Ortadoğu'da geçen bir bilimkurgu hiç okumamıştım. Bu anlamda Düşler Kulesi gerçekten orijinal bir hikaye. Reklamcılık ve tüketim kültürüyle ilgili bilimkurgulara ayrı bir merakım olduğu için bununla ilişkili arka yazısını okuyunca hemen okumak istedim. Ama roman beklentimi pek karşılamadı.
Öncelikli ilginç ve olumlu taraflarından söz edeyim. Jamil Nasir'in tasvirleri, betimlemeleri gerçekten çok iyi. Okudukça adeta anlattığı atmosferin içine giriyorsunuz, orada olduğunuzu hayal edebiliyorsunuz. Pisliği ve sefaleti o kadar iyi anlatmış ki şu anda bile Kahire'nin yakınından geçmek istemem:) Resmen yaşadım. Diğer olumlu tarafı bilimkurguyu Ortadoğu'ya taşıyarak, bilimkurgunun klasik Amerikan manzaralarından bizi uzaklaştırması. 35 milyona ulaşmış distopik Kahire kentinde İstanbul'un olası geleceğini de görüp ürperdim. Sefalet ve yoksulluk ile gelişmiş teknolojiyi iyi harmanlamış, dünyadaki ekonomik eşitsizlik ve çatışma şu anki haliyle devam ederse gelecekte de bu ikisinin aynı romanda anlatıldığı gibi bir arada olacağını göreceğiz. Romanın ortalarına kadar imge kazıma tekniği, bununla ilgili çalışan şirket ve şirketin personeli olarak baş kahramanımızın deneyimleri, düşünceleri gayet güzel anlatıldı.
Gelelim beğenmediğim taraflarına. Öncelikle kitabı okurken Hollywood'un üçüncü dünya için kullandığı sarı filtre zihnime gelip yerleşti. Tüm romandaki tasvirler böyle bir sarı filtrenin yazıyla nasıl oluşturulabileceğine güzel bir örnek. Dolayısıyla biraz oryantalist bir tarafı var bence. Ama elbette bunu Ortadoğu'daki mevcut siyasi karmaşaları da düşünerek bir eleştiri olarak ele alabiliriz. Romanda durumun iyice kötüleşmiş hali veriliyor ve yine Amerikalılar yardım edecek mi etmeyecek mi tartışması var. Ortadoğu'nun distopyası böyle mi olur? Başka türlü olamaz mı? Düşünmek lazım.
Bir diğer sıkıntı romanın ortalarından sonra baş kahramanın oradan oraya sürüklenmesinin iyice mantıkdışı hal alması ve sıkıcı hale gelmesi. Takıntı yaptığı şeyle ilgili önemli açıklamalar, ifşalar olacak diye yine de sabredip okudum ama vardığı yer hiç tatmin edici gelmedi ne yazık ki. Bu haliyle reklam ve şirket eleştirisi diye takip ettiğim şey gelenek eleştirisine çıktı. Gelenek eleştirisi dediğim şey(kadınlara Ortadoğu'da yapılan eziyet ve haksızlıklar) de haklı bir toplumsal taşlama ama baştaki vaadi yerine getirmiyor işte. Bir sürü soru cevaplanmadan kalıyor.
Yine de orijinal bir hikaye ve bence bir şans verilmeli.
Öncelikli ilginç ve olumlu taraflarından söz edeyim. Jamil Nasir'in tasvirleri, betimlemeleri gerçekten çok iyi. Okudukça adeta anlattığı atmosferin içine giriyorsunuz, orada olduğunuzu hayal edebiliyorsunuz. Pisliği ve sefaleti o kadar iyi anlatmış ki şu anda bile Kahire'nin yakınından geçmek istemem:) Resmen yaşadım. Diğer olumlu tarafı bilimkurguyu Ortadoğu'ya taşıyarak, bilimkurgunun klasik Amerikan manzaralarından bizi uzaklaştırması. 35 milyona ulaşmış distopik Kahire kentinde İstanbul'un olası geleceğini de görüp ürperdim. Sefalet ve yoksulluk ile gelişmiş teknolojiyi iyi harmanlamış, dünyadaki ekonomik eşitsizlik ve çatışma şu anki haliyle devam ederse gelecekte de bu ikisinin aynı romanda anlatıldığı gibi bir arada olacağını göreceğiz. Romanın ortalarına kadar imge kazıma tekniği, bununla ilgili çalışan şirket ve şirketin personeli olarak baş kahramanımızın deneyimleri, düşünceleri gayet güzel anlatıldı.
Gelelim beğenmediğim taraflarına. Öncelikle kitabı okurken Hollywood'un üçüncü dünya için kullandığı sarı filtre zihnime gelip yerleşti. Tüm romandaki tasvirler böyle bir sarı filtrenin yazıyla nasıl oluşturulabileceğine güzel bir örnek. Dolayısıyla biraz oryantalist bir tarafı var bence. Ama elbette bunu Ortadoğu'daki mevcut siyasi karmaşaları da düşünerek bir eleştiri olarak ele alabiliriz. Romanda durumun iyice kötüleşmiş hali veriliyor ve yine Amerikalılar yardım edecek mi etmeyecek mi tartışması var. Ortadoğu'nun distopyası böyle mi olur? Başka türlü olamaz mı? Düşünmek lazım.
Bir diğer sıkıntı romanın ortalarından sonra baş kahramanın oradan oraya sürüklenmesinin iyice mantıkdışı hal alması ve sıkıcı hale gelmesi. Takıntı yaptığı şeyle ilgili önemli açıklamalar, ifşalar olacak diye yine de sabredip okudum ama vardığı yer hiç tatmin edici gelmedi ne yazık ki. Bu haliyle reklam ve şirket eleştirisi diye takip ettiğim şey gelenek eleştirisine çıktı. Gelenek eleştirisi dediğim şey(kadınlara Ortadoğu'da yapılan eziyet ve haksızlıklar) de haklı bir toplumsal taşlama ama baştaki vaadi yerine getirmiyor işte. Bir sürü soru cevaplanmadan kalıyor.
Yine de orijinal bir hikaye ve bence bir şans verilmeli.
June 6, 2019
VOYA review 2000
Even after almost 20 years, I remember parts of this book. It was so unique.
My review includes, "The overall effect of the novel is that of a disturbing vivid dream. Recommend this great book to Neal Stephenson and William Gibson fans ready for a cultural cyberpunk twist."
Even after almost 20 years, I remember parts of this book. It was so unique.
My review includes, "The overall effect of the novel is that of a disturbing vivid dream. Recommend this great book to Neal Stephenson and William Gibson fans ready for a cultural cyberpunk twist."
January 9, 2009
La Tour des Rêves est un roman d'un américain, Jamil Nasir, dont l'action se déroule majoritairement au Caire. Un Caire du futur proche, peuplé de vingt millions d'habitants à la merci d'un grand tremblement de terre, et ne disposant d'aucune possibilité de se protéger de cette convulsion géante. Dans cet environnement très joyeux, un chasseur de rêves vient, appelé, ou plutôt hanté par une Image. Son métier est d'utiliser les Images de l'inconscient collectif pour en faire de la publicité psychoactive. Et là, le noonaute averti me hurlera : mémétique, mais mes tics ! Et il aura bien raison. Les chasseurs de rêves (on les appelle d'un nom du genre responsable secteur d'aquisition de données) sont en effet des spécialistes, qui s'imprègnent d'un substrat culturel et en tirent les idées sous-jacentes. Et là, l'idée, ou plutôt l'image, est très forte et très sensible. Il s'agit en quelque sorte d'une vision prophétique de ce qui pourrait sauver les cairotes du tremblement de terre : une antique légende parlant d'une prêtresse de la terre, capable de sentir ce qui va se produire et, peut-être, de l'éviter.
Ne passons pas par quatre chemins. Il s'agit d'un roman extrêment étrange, ou plutôt inhabituel, c'est un vrai roman onirique, au sens où le héros donne constament l'impression d'être plongé dans une sorte de rêve dont il ne serait qu'un spectateur. C'est réellement une impression étrange que celle donnée par cette histoire, où on suit un type qui ne comprend rien à ce qui lui arrive (nous non plus, d'ailleurs), et qui pourtant est réellement construite, au sens où elle possède toutes les vertus d'une bonne histoire : de l'action (vue de très loin, du haut des immeubles pour être précis), de l'amour, mais dévoyé, des sentiments, bref, que des bonnes choses...
Mais vous n'avez encore rien vu. En effet, durant ma lecture de ce roman assez étonnant, j'ai eu l'occasion de voir The Cell avec celle qui s'appelait Jennifer Lopez et qui désormais se nomme J.Lo (peut-être son nom est-il trop long à mémoriser pour ses deux neurones), et on trouve entre les deux des similarités troublantes, non pas au niveau de la forme, mais du fond : l'exploitation d'un monde onirique en tant qu'outil de communication entre individus, et surtout son existence propre qui ne découle pas de celle du monde physique, mais qui semble plutôt lui être préliminaire.
Ne passons pas par quatre chemins. Il s'agit d'un roman extrêment étrange, ou plutôt inhabituel, c'est un vrai roman onirique, au sens où le héros donne constament l'impression d'être plongé dans une sorte de rêve dont il ne serait qu'un spectateur. C'est réellement une impression étrange que celle donnée par cette histoire, où on suit un type qui ne comprend rien à ce qui lui arrive (nous non plus, d'ailleurs), et qui pourtant est réellement construite, au sens où elle possède toutes les vertus d'une bonne histoire : de l'action (vue de très loin, du haut des immeubles pour être précis), de l'amour, mais dévoyé, des sentiments, bref, que des bonnes choses...
Mais vous n'avez encore rien vu. En effet, durant ma lecture de ce roman assez étonnant, j'ai eu l'occasion de voir The Cell avec celle qui s'appelait Jennifer Lopez et qui désormais se nomme J.Lo (peut-être son nom est-il trop long à mémoriser pour ses deux neurones), et on trouve entre les deux des similarités troublantes, non pas au niveau de la forme, mais du fond : l'exploitation d'un monde onirique en tant qu'outil de communication entre individus, et surtout son existence propre qui ne découle pas de celle du monde physique, mais qui semble plutôt lui être préliminaire.
August 6, 2017
One common trait of near future SF is that it becomes alternate history very soon. This book, for instance, was published in 1999. This knowledge helps when reading.
Our hero Blaine Ramsey is in the Middle East, digging. Which is to say, looking for Images that spring from the collective unconscious that can be used for advertising and the like. It's been a blank thus far, but he gets one -- a lovely dream of a beautiful young woman hopping up on the wall between her garden and his. Then someone drags her down on the other side and starts to beat her.
And he starts to see Images even while he's awake. And then -- he learns that the young woman is the famous actress Aida, which is impossible. Once an Image has been dredged up from the unconscious and presented to the multitudes, all that conscious attention drains the power from it.
He sets out to Cairo to get to the bottom of it, and finds that other diggers have also had problems. He gets to meet Aida and discovers many things, leading up to a remarkable ending.
Anyone interested in the use of religion in fiction will probably find it interesting.
Our hero Blaine Ramsey is in the Middle East, digging. Which is to say, looking for Images that spring from the collective unconscious that can be used for advertising and the like. It's been a blank thus far, but he gets one -- a lovely dream of a beautiful young woman hopping up on the wall between her garden and his. Then someone drags her down on the other side and starts to beat her.
And he starts to see Images even while he's awake. And then -- he learns that the young woman is the famous actress Aida, which is impossible. Once an Image has been dredged up from the unconscious and presented to the multitudes, all that conscious attention drains the power from it.
He sets out to Cairo to get to the bottom of it, and finds that other diggers have also had problems. He gets to meet Aida and discovers many things, leading up to a remarkable ending.
Anyone interested in the use of religion in fiction will probably find it interesting.
May 15, 2014
3,5/5
Dikkat, %50 Dick %25 Ballard %15 Jamil Nasr %10 Strange Days içerir.
En azından ben öyle hissettim. Dick ve Ballard tadını , tabiki de uyuşturucu malzememizin varlığından :) , yine Ballard tadını yakın gelecekteki insanları daha iyi tüketime yönlendirmek için yapılan ileri düzey çalışmaların varlığından (kazıma), ve ayrı olarak Dick tadını da yine içindeki gerçeklik sorgusundan dolayı almaktayım. Kahramanımızın peşinde koştuğu kızın toplumda bilinen/ünlü bir kişi oolup ama arka planda kendini uyuşturucuya esir etmiş olan bir karakter olmasından ve Kahire halkının aynı Strange Days'deki gibi isyan eşiğinde olmasından dolayı S.D. kokusu gelmekte burnuma.
Nasir'in tek kattığı özgünlük içindeki noir, cyberpunk, dystopia türünü heralde Müslüman bir ülkeye adapte etmiş olması. Bu ilk başta özgünlük katsa da, yer yer dikkatimin dağıldığı anlar olduğunu itiraf edebilirim.
Etkileyici olmaktan uzak ama okunmayacak kadar da kötü bir kitap değil farklı birşeyler için boş vakti olan BK'cılara öneriyorum.
Dikkat, %50 Dick %25 Ballard %15 Jamil Nasr %10 Strange Days içerir.
En azından ben öyle hissettim. Dick ve Ballard tadını , tabiki de uyuşturucu malzememizin varlığından :) , yine Ballard tadını yakın gelecekteki insanları daha iyi tüketime yönlendirmek için yapılan ileri düzey çalışmaların varlığından (kazıma), ve ayrı olarak Dick tadını da yine içindeki gerçeklik sorgusundan dolayı almaktayım. Kahramanımızın peşinde koştuğu kızın toplumda bilinen/ünlü bir kişi oolup ama arka planda kendini uyuşturucuya esir etmiş olan bir karakter olmasından ve Kahire halkının aynı Strange Days'deki gibi isyan eşiğinde olmasından dolayı S.D. kokusu gelmekte burnuma.
Nasir'in tek kattığı özgünlük içindeki noir, cyberpunk, dystopia türünü heralde Müslüman bir ülkeye adapte etmiş olması. Bu ilk başta özgünlük katsa da, yer yer dikkatimin dağıldığı anlar olduğunu itiraf edebilirim.
Etkileyici olmaktan uzak ama okunmayacak kadar da kötü bir kitap değil farklı birşeyler için boş vakti olan BK'cılara öneriyorum.
July 20, 2012
By far my favorite of all of Nasir's imaginative and unique science fiction novels. Nasir's ideas on dreams and the way he works them into his story lines are quite interesting. The only author I can even begin to compare him to would be Philip K Dick. If you are a PKD fan then definitely pick up all of Nasir's novels. This one is a must read for a scifi fans in general
September 13, 2016
Disaster, obsession, the collective unconscious, in a future Middle East. Very interesting, couldn't put it down. Author provides vivid details of Middle East culture, traditions, squalor, customs, etc. Reminds me of "tech noir".
Want to Read
April 25, 2008Because of our conversation, I want to reread it...
July 31, 2014
Great atmosphere of the Middle East, Egypt in particular. Kind of vague about the 'collective unconscious' image diggers, but that's ok.
April 28, 2017
Düşler Kulesi / Jamil Nasir..
http://jaleninalemi.blogspot.com.tr/2...
Çok ama çoook enteresan, garip, fazlasıyla fütüristik bir ütopya ya da sanırım disütopya hikayesi var karşınızda.
Kitabı vakti zamanında reklamcılık dersimde duymuştum, sonrasında çokça da adını övgülerle hocalarımızdan işitmiştim. Ancak yüksek lisans dönemimde almama rağmen bir türlü okuyamamıştım. Kısmet bugüneymiş diyim :)
Okuması biraz zor, içine girmesi biraz zorlayan ancak garip bir şekilde içine girince yine garip (ama harbiden garip) bir merak uyandıran, meraklandıran ve girdap gibi (aynı hikayenin kendisi gibi!) sizi içine çekiyor, sonuna değin sürüklüyor. Fakat bitirince (belki de bana öyle olmuştur, onu bilemiyorum, emin olamam) güzeldi-çirkindi, beğendim-beğenmedim diye bir duygu yaratmıyor! Sadece 'bitti' oluyor!, tabiri caize sizi mal gibi bırakıyor, öyle kala kalıyorsunuz!
Yok ben öyle kitaplara gelemem diyorsanız karar sizin, ancak çok farklı, olabilitesi olmayacak kadar inanılmaz olmayan! (burası da çok acı, orası ayrı) bir gelecek, hatta yakın gelecek hikayesi okumak isterseniz, hem de Ortadoğu'da geçen! bir okuyun derim.
Zaten ütopya severseniz, hele ki kara ütopya hayranı iseniz, reklamcılık bölümünde, hatta iletişim fakültesinde iseniz de kesinlikle okumalısınız derim.
Sonuç da çok kült bir eser ve yazarın biyografisini okursanız da hayran kalmamak elde değil. O açıdan da dikkate değer bir kitap, orası da ayrı.
http://jaleninalemi.blogspot.com.tr/2...
Çok ama çoook enteresan, garip, fazlasıyla fütüristik bir ütopya ya da sanırım disütopya hikayesi var karşınızda.
Kitabı vakti zamanında reklamcılık dersimde duymuştum, sonrasında çokça da adını övgülerle hocalarımızdan işitmiştim. Ancak yüksek lisans dönemimde almama rağmen bir türlü okuyamamıştım. Kısmet bugüneymiş diyim :)
Okuması biraz zor, içine girmesi biraz zorlayan ancak garip bir şekilde içine girince yine garip (ama harbiden garip) bir merak uyandıran, meraklandıran ve girdap gibi (aynı hikayenin kendisi gibi!) sizi içine çekiyor, sonuna değin sürüklüyor. Fakat bitirince (belki de bana öyle olmuştur, onu bilemiyorum, emin olamam) güzeldi-çirkindi, beğendim-beğenmedim diye bir duygu yaratmıyor! Sadece 'bitti' oluyor!, tabiri caize sizi mal gibi bırakıyor, öyle kala kalıyorsunuz!
Yok ben öyle kitaplara gelemem diyorsanız karar sizin, ancak çok farklı, olabilitesi olmayacak kadar inanılmaz olmayan! (burası da çok acı, orası ayrı) bir gelecek, hatta yakın gelecek hikayesi okumak isterseniz, hem de Ortadoğu'da geçen! bir okuyun derim.
Zaten ütopya severseniz, hele ki kara ütopya hayranı iseniz, reklamcılık bölümünde, hatta iletişim fakültesinde iseniz de kesinlikle okumalısınız derim.
Sonuç da çok kült bir eser ve yazarın biyografisini okursanız da hayran kalmamak elde değil. O açıdan da dikkate değer bir kitap, orası da ayrı.
Displaying 1 - 11 of 11 reviews