Een schermwerker met burn-out reist naar New York om een bloedhete zomer met zijn oude studievriend en diens vriendin te spenderen. Daar, in hun kleine, benauwde appartement, is hij getuige van een waar wonder. Maar heeft hij het wel echt gezien? En hoe kan hij het er in vredesnaam over hebben? Om het onmogelijke te bevestigen en aan de hitte van de stad te ontsnappen, hopt de naamloze ik van bibliotheek naar bibliotheek in een queeste naar kennis over seksualiteit. Worstelend met verwarring, onwetendheid en ontluikende liefde, raadpleegt hij talloze bronnen – van blogs en fanfiction tot eeuwenoude manuscripten en werken die nog niet eens geschreven zijn – op zoek naar antwoorden op nog onbekende vragen over seks. Paren of de kunst van de slaapkamer is een literaire verkenning van seksualiteit, een unieke roman die een ander gesprek over seks wil aanwakkeren en woorden zoekt voor die kanten van seksualiteit die ongezegd blijven.
love de experimentele elementen van dit boek, in vormgeving en in taal. Leuk om te lezen, maar voor mij inhoudelijk niet heel aangrijpend. Spel tussen fictie en non fictie is ook heel vet, want op een gegeven moment wordt het niet meer belangrijk wat nou echt is, maar draait het meer om wat er gebeurt.
Werd heel enthousiast van alles wat in dit boek geprobeerd werd, zowel qua verhaal (en samenplaatsingen van verhalen) als de experimenten met de vormgeving, leestekens en het gebruikte beeldmateriaal. Helaas werd ik verder niet echt door het verhaal gegrepen, waardoor het steeds even duurde voor het boek weer terug oppakte.
Ik weet nog niet helemaal wat ik nou van dit boek vind. Ik had hele hoge verwachtingen naar deze creatieve manier van schrijven. Soms had het verhaal me in de houdgreep, soms ging het van hot naar her en had ik geen grip. Misschien moet ik er nog wat langer in marineren? Voor nu 3 sterren! (stukje over plantseks was mijn favoriet)