金閣寺の惨劇

มรดกโลกของญี่ปุ่น #4

by 吉村達也

พบศพหญิงสูงวัยสวมชุดกิโมโนถูกฆ่าด้วยยาพิษ นอนสิ้นใจอยู่ภายในวัดปราสาททอง (วัดคินคะคุจิ) แหล่งมรดกโลกทางวัฒนธรรมชื่อดังของเมืองเกียวโต ในสภาพอาบสเปรย์สีทองทั่วลำตัวท่อนบน...ตั้งแต่ที่มือไปจนถึงใบหน้า เส้นผม ไม่เว้นแม้กระทั่งในปาก! อาซาฮินะ...นักเขียนนิยายสืบสวนซึ่งรู้จักกับบุตรชายของผู้ตาย จึงจับพลัดจับผลูเข้ามาร่วมคลี่คลายคดี ‘ฆาตกรรมสีทอง’ ในครั้งนี้ ทั้งยังได้รับความช่วยเหลือจากสารวัตรชิงากิกับนักสืบวาคุอิ ทว่า...ยิ่งสืบเรื่องกลับยิ่งซับซ้อน เมื่อสองผู้ต้องสงสัยต่างแย่งกันรับผิด!

Genres: Suspense

Paperback Bunko

About the author

Associated Names:
* Tatsuya Yoshimura
* 吉村達也 (Japanese)
* โยชิมุระ ทัตสึยะ (Thai)

Reviews

[Siwabhorn Anothaisintawee]

ดึกคืนหนึ่งยูทากะ นักจัดรายการวิทยุเชิญโคซาคุ นักเขียนชื่อดังมาสัมภาษณ์ในรายการของตัวเอง หลังจากจบรายการยูทากะได้เชิญโคซาคุมาดื่มเหล้าที่ห้อง ก่อนจะแยกย้ายกันช่วงประมาณตีสี่

เช้าวันรุ่งขึ้นมีผู้พบศพ มินาโกะ แม่ของยูทากะเสียชีวิตอยู่ภายในวัดคินคะคุจิในเวลาเช้ามืด สภาพศพร่างกายท่อนบนถูกพ่นด้วยสีทองจนทั่วแม้กระทั่งในปาก

โคซาคุ ในฐานะนักเขียนนิยายสืบสวนสอบสวนจึงร่วมมือกับตำรวจสืบหาความจริงของคดีฆาตกรรมครั้งนี้ว่าผู้ตายเข้ามาในวัดตอนกลางคืนได้อย่างไร แรงจูงใจของฆาตกร และสาเหตุที่ต้องพ่นสีทองจนทั่วร่างของเหยื่อ

ในเล่มเล่าถึงคดีฆาตกรรมนิดหน่อย ส่วนใหญ่จะเล่าย้อนไปในอดีต พูดถึงตัวละครยูทากะ และยูโกะ พี่น้องคนละแม่ และความอึดอัดคับข้องใจต่างๆ ที่แม่เป็นผู้กระทำและถูกกระทำ

มินาโกะที่โดนแม่สามีโขกสับ สามีไม่สนใจจนตัวเองเป็นโรคซึมเศร้า พอถึงเวลายูทากะลูกชายคนโตจะแต่งงานก็ไม่ยอมให้ลูกชายได้กับคนที่รัก ต้องแต่งกับผู้หญิงที่แม่เลือกเท่านั้น ไม่อย่างนั้นจะทำให้ชีวิตแต่งงานของเขาไม่มีความสุข

ส่วนยูโกะซึ่งเป็นลูกภรรยาน้อย หลังจากแม่ที่แท้จริงและพ่อเสียชีวิตไปแล้ว ก็ย้ายมาอยู่ร่วมบ้านเดียวกับมินาโกะ และโดนเธอกลั่นแกล้งสารพัด โดยเฉพาะเวลาที่ยูทากะไม่อยู่

เล่มนี้เค้าเคลมว่าเป็นทริกของหนังสือที่ต้องอ่าน 2 เล่ม (เล่มไหนก่อนก็ได้) แล้วคนที่คิดว่าเป็นฆาตกรจะเปลี่ยนไป ตอนเฉลยคดีของเล่มนี้มีความไม่สมจริงบางอย่าง เลยต้องรอลุ้นว่าอ่านคดีฆาตกรรมวัดปราสาทเงินจบแล้วจะเป็นยังไง

Goodreads ให้ 3.6 เราให้ 4.2

[Luk-Wa]

ปกสวยเกินต้านมาก และสนใจคอนเซปต์ของนักเขียนที่ให้ผู้อ่านสามารถอ่านแยกเล่มปราสาททองและเงินได้ และเคลมว่าถ้าอ่านจบทั้ง2เล่ม ฆาตกรที่เฉลยไว้ในเล่มที่อ่านตอนแรกจะเปลี่ยนไปด้วย

เล่มนี้เล่าคดีฆาตกรรมแปลกๆที่สาวสูงอายุคนหนึ่งโดนสเปรย์สีทองฉีดพ่นทั่วร่างกาย ร่างถูกพบในวัดปราสาททอง

ในเล่มจะมีการเล่าย้อนอดีตถึงความสัมพันธ์ภายในครอบครัวอันเย็นชาและมีความระหองระแหงกันของสามี ภรรยา แม่สามี และลูกๆในบ้าน พร้อมเล่าถึงประวัติศาตร์เหตุการณ์ของประเทศญี่ปุ่นในสมัยนั้นๆด้วย

อยากอ่านเล่มปราสาทเงินต่อละ อยากรู้ว่าจะหักมุมยังไง

[Onarisa]

ชอบการสร้างบรรยากาศของผู้เขียนที่ถึงแม้จะมีคดีฆาตกรรมเกิดขึ้นแค่ครั้งเดียว แต่การบรรยายฉากย้อนอดีตว่าด้วยความสัมพันธ์ที่บิดเบี้ยวของครอบครัวนี้มันทำให้เราขนลุกสันหลังเย็นวาบได้ตลอดเวลา มันเข้มข้นทางอารมณ์พอแต่ก็จริงพอที่จะเชื่อได้ว่าอะไรแบบนี้แหละที่ผลักคนให้เป็นฆาตกรได้ และยังมีการรวมเอาประวัติศาสตร์ร่วมสมัยของญี่ปุ่นที่เราไม่เคยรู้มาก่อน ไม่ว่าจะเป็นการประท้วงและต่อสู้กันของนักศึกษากับรัฐบาล และความเป็นอยู่ การแบ่งชนชั้นช่วงหลังการพ่ายแพ้สงครามโลกครั้งที่สองเข้ามาเติมเต็มเรื่องราวให้ยิ่งเข้มข้นเข้าไปอีก

[nana🐱]

เน้นความสัมพันธ์ในครอบครัว ซึ่งก็ชอบนะ ชวนให้สับสนอีกว่าใครเป็นฆาตกรกันแน่ สุดท้ายก็ต้องมาหาเองว่าใครเปงคนทำ

[BAiTEUYbAiTY]

No.37/2023 ~ คดีฆาตกรรมวัดปราสาททอง

**************************************************
"ไม่มีความสัมพันธ์แบบไหนที่จะเปราะบางแตกหักง่ายมากไปกว่าความสัมพันธ์ทางสายเลือดอีกแล้ว...
พ่อแม่กับลูกไม่ได้รักกันเพราะสายเลือดสัมพันธ์กัน แต่เพราะต้องการรักษาสายสัมพันธ์ทางจิตใจของครอบครัวจึงเกิดความรักต่อกันและกันขึ้น"

เล่มนี้เป็นการเล่าเรื่องปัจจุบันสลับกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นในอดีต เป็นเรื่องราวด้านมืดของครอบครัวที่ส่งผลร้ายแรงมาจนเกิดเหตุฆาตกรรมขึ้น

ตัวเอกของเรื่องเป็นคนที่ไม่เคยได้รับความรักจากคนเป็นพ่อเลย แม้แต่กับแม่ที่เป็นคนน่ารักอ่อนโยน ก็มีแค่ความทรงจำที่เลือนลางเท่านั้น แม่ที่เค้าต้องเจอนับตั้งแต่โตขึ้นมา เหมือนคนละคนกันเลย คนที่ให้ความรักกับเค้ามากที่สุดก็คือย่า แต่เมื่อย่าตายไป ทุกอย่างก็เหมือนพังไปด้วยเลย
แต่หนังสือก่ะเขียนให้เห็นอีกมุมนึงนะว่าสาเหตุที่ทำให้แม่ของตัวเอกเปลี่ยนไป ปัจจัยมีอะไรบ้าง อะไรที่ทำให้ชีวิตคนๆนึงถึงกับเปลี่ยนจากหน้ามือเป็นหลังมือ
สำหรับเรามันคือวงจรอุบาทว์ ที่วนลูปแบบไม่จบไม่สิ้น

อ่านพาร์ทในอดีตแล้วรู้สึกชีวิตหม่น อ่านพาร์ทปัจจุบันก็ลุ้นไปด้วย คนร้ายจะเป็นคนที่เราคิดรึป่าว แรงจูงใจก็ดูมีเยอะอยู่ แต่สุดท้ายหนังสือกลับตัดจบซะงั้น
ขัดใจ ขัดใจ ขัดใจมาก เป็นการเล่าแบบรวบรัดตัดความสุดๆ แล้วฆาตกรที่จับได้สรุปตัวจริงมั้ย มันจะง่ายแค่นี้จริงๆเหรอ โอ้ยยยยยย อะไรกันเนี่ยยยย
เหมือนมีปมอยู่หลายจุดที่ไม่เคลียร์ ตัวละครบางตัวที่เหมือนจะมีบทบาท แต่สุดท้าย อ้าวหายไปเฉย มาแค่เนี๊ย มาทำไม ขัดใจจริงๆ

อ่านคดีฆาตกรรมชุดมรดกโลกมา 4 เล่ม เล่มนี้คือไม่ถูกใจที่สุด 😑😑😑
ขอตัวไปอ่านคดีฆากรรมวัดปราสาทเงินก่อนนะ หวังว่าเล่มนั้นจะไม่หงุดหงิดแบบเล่มนี้ เพี้ยงงงงงง~

FB~ bAi Look Book
IG~ bAiLookBook

#bAiLookBook #bAiTYReviewsABook #ReviewBook #BookAholic #BookStagram #BookStagramThailand #BookStagramTH #ThaiReader #BookAddict #BookLover #Reading #ReadingTime #รีวิวหนังสือ #หนังสือน่าอ่าน #แนะนำหนังสือ #คดีฆาตกรรมวัดปราสาททอง #โยชิมุระทัตสึยะ #HummingBooks

[Kritsada Kitpetcharat]

คดีฆาตกรรมวัดปราสาททอง - คดีฆาตกรรมวัดปราสาทเงิน, โยชิมุระ ทัตสึยะ

ผลงานในนิยายชุดมรดกโลกเล่มที่ 4 และ 5 ซึ่งจริง ๆ ต้องบอกว่านิยายในชุดนี้เป็นนิยายสืบสวนสอบสวนแบบจบในเล่มซึ่งจะอ่านเล่มไหนก่อนก็ได้ แต่เล่มปราสาทเงินและปราสาททองมาพร้อมกับกิมมิคที่จะทำให้บทสรุปของคนร้ายในเล่มเปลี่ยนไปทันที แถมยังเป็นการเฉลยถึงมูลเหตุจูงใจของตัวละครที่มีความเกี่ยวโยงกันในทั้งสองเรื่องอีกด้วย

ส่วนตัวแล้วไม่เคยอ่านงานในชุดมรดกโลกมาก่อนเลย ที่เลือกปราสาทเงิน-ทอง มาก่อนก็เพราะกิมมิคล้วน ๆ กะไว้ว่าด้วยเนื้อเรื่องที่เชื่อมโยงกันมันก็เป็นนิยายแนวรหัสคดีซับซ้อนไปด้วยกลอุบายแน่ ๆ แต่เอาเข้าจริงแล้วส่วนที่สนุกกลับไปใช่ช่วงการแก้ปริศนาเฉลยคดีแต่กลับเป็นดรามาและความดำมืดของมนุษย์มากกว่า ซึ่งทั้งสองเล่มก็เรียกได้ว่าให้รสชาติที่แตกต่างกันอย่างสิ้นเชิงเลย

จริง ๆ ทั้งสองเล่มนี้เล่าเรื่องราวไทม์ไลน์ต่อเนื่องกันโดยที่เหตุการณ์ในเล่มปราสาททองจะเกิดขึ้นก่อน (ในญี่ปุนจะใช้คำว่าทองน้ำหน้าเงิน ไม่เหมือนบ้านเราที่ใช้คำว่าเงินทอง) และแทบจะตามด้วยเหตุการณ์ในเล่มปราสาทเงินแทบจะห่างกันไม่นานนัก ซึ่งในเล่มปราสาททองจะไปเน้นเนื้อหาดรามาปัญหาภายในครอบครัวเป็นหลัก ในขณะที่เล่มปราสาทเงินก็จะเป็นการยั่วล้อสังคมการใช้ชีวิตของคนญี่ปุ่น ซึ่งแม้จะฟังดูห่างไกลจากการเป็นนิยายแนวฆาตกรรมแต่ผู้แต่งก็เก่งมาก ๆ ที่เอาธีมของเรื่องมาผนวกเข้ากับทริคและมูลเหตุในการฆาตกรรมได้อย่างแนบเนียนเลย

แต่ถ้าถามว่าชอบเล่มไหนมากกว่ากัน ก็ต้องบอกว่าโดยส่วนตัวเราชอบเล่มปราสาททองมากกว่า ส่วนหนึ่งคือเราค่อนข้างรีเลทกับตัวละครในเรื่องค่อนข้างมาก อ่านแล้วก็อดอินไปกับตัวละครในเรื่องด้วยไม่ได้ แถมยังเอาเกร็ดความรู้ทางประวัติศาสตร์มาเชื่อมโยงเข้ากับคดีได้ด้วย แต่ในขณะเดียวกันเล่มปราสาทเงินก็เป็นเล่มที่อ่านได้สนุกมาก ๆ เราชอบลีลาการเสียดสีสังคมของคนญี่ปุ่นของผู้เขียน ที่บางทีก็ทำให้เรามาตระหนักว่าจริง ๆ แล้ว ไม่ว่าจะเป็นประเทศหรือสังคมไหน ๆ ไอ้คนแบบนี้มันก็มีกันอยู่ทุกที่ล่ะนะ (555) แถมเล่มปราสาทเงินยังดำเนินเรื่องฉับไวน่าติดตามชนิดวางไม่ลงเลย ผิดกับปราสาททองที่ค่อนข้างเรื่อย ๆ มาเรียง ๆ มากกว่า จะเสียดายก็แค่ตอนจบที่แอบรู้สึกว่าฝืดยัดไปนิด ๆ

แต่เอาเข้าจริง ๆ พออ่านจบทั้งสองเล่มก็ไม่ได้รู้สึกว่ากิมมิคมันเป็นจุดขายอะไรขนาดนั้น เพราะมันแทบจะส่งผลแค่เนื้อหาเพียงส่วนเดียวของคดีจบในตอนทั้งสองเล่ม ด้วยการที่เราเป็นคนอ่านเล่มปราสาททองก่อนปราสาทเงิน การเฉลยก็เป็นไปตามลำดับเลยไม่ได้รู้สึกตื่นเต้นไปกับมันมากเท่าไหร่ ในเล่มปราสาททองจะทิ้งท้ายปมบางอย่างเอาไว้และไปเฉลยให้เราได้รู้ในปราสาทเงิน แต่ว่ากันว่าถ้าใครอ่านปราสาทเงินก่อนบทเฉลยในเล่มปราสาททองก็จะให้รสชาติของการหักมุมทันที แต่ถึงจะไม่นับกิมมิคการอ่านก่อนหลังทั้งสองเล่มตัวนิยาย 2 เล่มในชุดมรดกโลกนี้ก็สนุกในตัวของมันเองมาก ๆ แล้วล่ะครับ โดยส่วนตัวคิดว่าน่าจะตามเก็บหมดทั้งชุดในเวลาอันรวดเร็วอย่างแน่นอน

[Wasin Waeosri]

หนึ่งใน series คดีฆาตกรรมเมืองท่องเที่ยวญี่ปุ่นของอาจารย์ Tatsuya Yoshimura ความพิเศษคือเป็นสองเล่ม สองคดีคือคดีฆาตกรรมวัดปราสาททองกับเล่มคดีฆาตกรรมวัดปราสาทเงิน ทั้งสองเล่มเป็นอิสระต่อกันแต่มีความเกี่ยวข้องกัน แยกกันอ่านได้ ลำดับก่อนหลังไม่มีผล

ส่วนตัวชอบเล่มนี้ (วัดปราสาททองมากกว่า) เพราะมันเดินเรื่องสนุกกว่า แต่เล่มปราสาทเงินหักมุมเกินคาดกว่า ทั้งสองเล่มแทรกรายละเอียดเมืองท่องเที่ยว การเดินทางในญี่ปุ่นได้ดีเหมือนเดิม

ส่วนตัวคิดว่าตัวเอกอย่างฮาซาฮินะยังสู้สารวัตรชิงากิและนักสืบวาคุอิไม่ได้แฮะ คือในความเป็นตัวเอกสองคนนั้นโดดเด่นกว่า มีความดึงดูดชวนให้เราติดตามมากกว่า

[ดินสอ สีไม้]

ครอบครัวนี้เป็นครอบครัวที่หลอนมาก
สงสารเด็กๆ ทุกคน
รวมทั้งคนที่ต้องมาพัวพันกับพวกเขาด้วย

แต่เราไม่เก็ตกับตอนจบที่ผู้เขียนบิ้วท์แล้วบิ้วท์อีกว่าให้อ่านบทส่งท้ายดีๆ
อ่านยังไงก็ไม่เข้าใจ ทำไมเหรอ
ถึงเหตุการณ์ตอนจบทั้งสองเล่มจะคล้ายๆ กัน
สถานที่ก็คนละสถานที่
เล่มหนึ่งเป็นวัดที่ญี่ปุ่น อีกเล่มที่บาหลี
จะสื่ออะไร คนปริศนาที่อุบไว้ของแต่ละฝ่ายคือใคร
พอไม่เก็บ เลยไม่อิน และรู้สึกคาใจ ไม่สนุก

[Kamons]

ปกสวยแต่เนื้อเรื่องเฉยมาก ปกให้ 5 แต่เนื้อหาให้ 3ดาวลบ มีความดราม่าครอบครัวในการเดินเรื่อง ส่วนคดีฆาตกรรมไม่ใช่จุดหลัก(อีกแล้ว) แต่ก็ยังมีพาร์ทความสืบสวนมากกว่าตอนวัดปราสาทเงิน การหักมุมที่เป็นตัวโฆษณาขายชุดหนังสือ กับลูกเล่นสำหรับการอ่าน 2 เล่มคู่กัน ให้ตกนะ เพราะเฉยมาก แถมงงไม่เก็ตอ่ะ อ่านจบสองเล่มแล้วไงเหรอ? ต้องเซอไพร์มั้ย-ก็ไม่นะ

[Punnchyyy]

คดีฆาตกรรมเกิดขึ้นที่วัดคินคะคุจิ หญิงวัยกลางคนในชุดกิโมโนสีแดงถูกพบเป็นศพบริเวณวัด ช่วงบนตั้งแต่ผม ใบหน้า ในปาก ลำคอถูกพ่นสเปรย์สีทองคำอร่าม
อาซาฮินะ นักเขียน/นักสืบหนุ่มประจำซีรี่ย์ต้องคลี่คลายคดีที่เกิดขึ้นและตามหาฆาตกรตัวจริงจากผู้ต้องสงสัย 2 คนที่แย่งกันรับสารภาพว่าลงมือก่อเหตุ

สรุป: ไม่มีอะไรให้จดจำเลย อ่านแบบไปเรื่อยๆ หยุดพักหลายครั้งมาก ไม่เหมาะเลยสำหรับสายสืบสวนเข้มข้นที่กำลังมองหาปริศนาและทริคอันแยบยล ตัวละครเอกที่ตามแกะรอยและไขปริศนาด้วยลีลาน่าค้นหา ทั้ง 2 เล่มนี้ไม่มีจ้ะ แบนราบ ไม่แปลกใจว่าทำไมถึงเขียนให้จบในเล่มทั้งๆ ที่ 2 เล่มนี้เชื่อมกันในบางจุด เพราะบางคนที่หมดใจกับเล่มแรกแล้วก็คงไม่อ่านเล่มต่อไปอีก ข้ามได้ข้าม

[Kanyada Kongtrakool]

อ่านชุดมรดกโลกเล่มนี้เป็นเล่มที่ 2 ต่อจากชิราคาวาโกะ รู้สึกชอบเรื่องนี้มากกว่า ทั้งความซับซ้อนของคดีและรู้สึกอินกับเหตุการณ์ที่ดูมีความเป็นปัจจุบันมากกว่าเล่มชิราคาวาโกะ ที่เนื้อเรื่องค่อนข้างเกี่ยวกับประเพณีท้องถิ่น

ในส่วนของเล่มนี้ ตั้งใจอ่านเล่มนี้ก่อนปราสาทเงินตามที่หลายๆคนแนะนำไว้ ซึ่งหลังจากอ่านจบ ก็อยากอ่านปราสาทเงินต่อมากๆเพราะอยากรู้ว่าจะเกี่ยวข้องกันยังไง เพราะเหมือนเรื่องราวก็สามารถจบในเล่มได้อยู่ ถึงแม้จะมีอะไรเอ๊ะๆเล็กน้อยก็ตาม

สิ่งที่ไม่ค่อยชอบส่วนตัว คือ ในหนังสือมีคำศัพท์การเรียกชื่อพระเยอะแยะมากมายจนงงไปหมด

[Azel Oor]

เล่มนี้ค่อนข้างให้น้ำหนักเรื่องความสัมพันธ์ในครอบครัว ประเด็นการไขคดีไปกองอยู่ช่วงท้ายเล่มซะเป็นส่วนใหญ่ ยอมรับว่าเป็นอีกครั้งที่อ่านไปวางไป ใช้เวลาค่อนข้างนานกว่าจะจบ (เมื่อเทียบกับหนังสือแนวเดียวกัน ที่มีความยาวใกล้เคียงกัน)

ขอให้ 3 คะแนนก่อน หากความรู้สึกเปลี่ยนหลังจากอ่านเล่มปราสาทเงินจบแล้ว จะมา edit ใหม่อีกครั้ง จริงๆ ก็ค่อนข้างคาดหวังกับเล่มต่อไป เพราะนักเขียนเน้นย้ำเรื่องการเปิดเผยทริคที่ซ่อนไว้ของทั้งสองเล่มนี้มาก หวังว่าจะมีเซอร์ไพรส์ที่น่าสนใจรออยู่นะ :)

[Nats Lakkatham]

- หนังสือเล่มนี้ไม่ได้ชอบที่คดีฆาตกรรม แต่เราชอบวิธีการเล่าเรื่องแบบ "อัตชีวประวัติ" ของคนที่น่าสงสัยมากกว่า
- ชอบในความอธิบายความบิดเบี้ยวของความสัมพันธ์ในครอบครัวและการเลี้ยงดู
- ทำให้เราจินตนาการได้ว่ามันหดหู่และโหดร้ายมากแค่ไหน ถ้ามีการเลี้ยงดูและความสัมพันธ์ไม่ดี
- ชอบมากเพราะมันทำให้เรารู้สึกได้เองว่า ไม่ว่าใครก็เลวร้ายได้เหมือนกัน และมันก็เป็นแบบนั้นจริงๆ

[cp Psw]

เน้นเรื่องสายสัมพันธ์ครอบครัวในอดีตค่อนข้างมาก หมองหม่น มืดมัว ดราม่าสุดๆ เล่มนี้เป็นการสืบคดีไขปริศนาใน50หน้าสุดท้าย เป็นเล่มที่ผู้เขียนบอกว่าต้องอ่านคู่กันกับคดีฆาตกรรมวัดปราสาทเงินจะมีการผูกปมเรื่องซับซ้อนหลายชั้นและจบได้สองแบบ ต้องลองติดตามในเล่มต่อไป

[Ing Sanita]

สนุกสนาน รวดเดียวจบ และลุ้น อยากอ่านวัดปราสาทเงินแล้ว

[Npasinee]

เล่มนี้เหมือนเน้นดราม่าครอบครัวมากกว่าตัวคดี และมีแทรกเกร็ดญี่ปุ่นเยอะมากๆๆๆๆๆ ในความรู้สึกคือมากเกินไปนิดนึง

[MT]

- หื้มในหื้ม

[T.]

เฮื้อกกกก ไม่ฟิน

[gentlekorz]

สนุกกว่าปราสาทเงิน แต่อาจจะต้องไปทำความเข้าใจอีกรอบว่าการเปลี่ยนแปลงของตัวฆาตกรของอีกเล่มว่าเป็นไปได้ยังไง สำหรับเราไม่เข้าใจ แต่อ่านได้เรื่อย ๆ สนุกดี แต่ไม่เข้าใจ

[Txga]

สนุกดี จะมีช่วงที่พูดถึงประวัติที่อ่านแล้วรู้สึกน่าเบื่อ ยอมรับเลยว่ามีอ่านผ่านๆบางช่วง ถ้าคนที่เน้นโฟกัสเนื้อเรื่อง จะไม่ชอบเล่มนี้ เพราะออกทะเลค่อนข้างไกลอยู่ แล้วเล่มนี้จะเน้นพูดถึงประวัติของตัวละครมากกว่าตัวรูปคดี ความสัมพันธ์ของตัวละครทำให้อยากรู้ต่อว่ามีความเป็นมาอย่างไร หดหู่ใช้ได้ แอบหวังให้อธิบายที่มา และ process & tricks ของการฆาตกรรมมากกว่านี้ จะอ่านเล่มปราสาทเงินต่อเลย เห็นเกริ่นไว้อย่างดี


⭐️ 3.5

[Mirai]

พบศพหญิงสูงวัยถูกฆ่าด้วยยาพิษภายในวัดปราสาททอง (วัดคินคะคุจิ) ในเมืองเกียวโต สภาพศพถูกสเปรย์สีทองพ่นทั่วลำตัวท่อนบนตั้งแต่มือไปจนถึงช่องปาก ‘ฮาซาฮินะ โคาซาคุ’ นักเขียนนิยายสืบสวนที่เผอิญได้รู้จักกับบุตรชายของผู้ตายในคืนวันเกิดเหตุจึงได้เข้าร่วมการสืบคดีนี้อย่างเสียมิได้

วนกลับมาอ่านงานสืบสวนในนิยายชุด ‘มรดกโลกของญี่ปุ่น’ อีกครั้งหลังจากห่างหายและทิ้งหนังสือเล่มนี้ในกองดองมานานนม กลับมาอ่านครั้งนี้ก็ยังรู้สึกสนุกเหมือนเดิม 😁

แต่เล่มนี้แปลกหน่อยตรงที่มีการเปลี่ยนตัวละครหลักในการสืบเรื่องค่ะ พ่อตัวเอกยอดนักสืบคนใหม่ของเราเล่มนี้ คือ ‘ฮาซาฮินะ โคซาคุ’ นักเขียนนิยายสืบสวนชื่อดังที่ได้ยินข่าวคราวมาว่าเคยร่วมไขคดียากๆ กับตำรวจมานักต่อนักแล้ว อืมมมม.. น่าสนใจดี ถึงแม้ว่าอาชีพนักเขียนสืบสวนที่จับพลัดจับผลูมาร่วมสืบคดีจริงๆ ออกจะดูจำเจไปหน่อย แต่เราก็ไม่ติดขัดนะ อ่านได้ ตัวฮาซาฮินะเองก็ถือว่าทำหน้าที่ได้ดีอยู่ แม้ในใจยังคิดถึงสองคู่หูสารวัตรชิงากิและนักสืบวาคุอิ แต่อย่างน้อยทั้งสองคนก็โผล่มาแว้บๆ ให้พอชื่นใจ มีบทน้อยนิดดีกว่าหายวับไปเลยล่ะน้า 🥹

พูดถึงเนื้อเรื่องหน่อย คดีไม่ซับซ้อนนะ ค่อนข้างตรงไปตรงมา แต่มาเจ็บหัวเอาตอนท้ายๆ ว่า สรุปแล้วคนร้ายรือใครกันแน่ ทำไมผู้ต้องสงสัยทั้งหลายถึงแย่งกันรับบทฆาตกรกันเช่นนี้ 55555 แต่เล่มนี้ออกจะดึงดราม่าครอบครัวมากกว่าเน้นไปที่การสืบสวนล้วนๆ รู้สึกถูกจริตมากเลย เหมือนได้ไปท่องในอดีตของตัวละครทั้งหลายว่าเติบโตมายังไง พบเจอกับอะไรบ้าง และเรื่องราวในอดีตพวกนั้นส่งผลต่อชีวิตในปัจจุบันยังไง บทสรุปสุดท้ายมันจะลงเอยที่ตรงไหน อ่านจบแล้วรู้สึกเห็นใจทุกคนมากกว่าอยากจะเห็นคนร้ายถูกจับและได้รับบทลงโทษเสียอีก

เล่มนี้ถูกโปรโมทคู่ขนานมากับเล่ม ‘คดีฆาตกรรมวัดปราสาทเงิน’ ที่ว่าผู้อ่านจะเลือกหยิบเล่มไหนมาอ่านก่อนก็ได้ อ่านทั้งสองเล่มจบก็จะพบความจริงบางอย่าง.. ก็ฟังดูน่าสนใจดี แต่เราก็เลือกหยิบเล่มนี้มาอ่านก่อนด้วยเหตุผลแค่ว่า ชอบหน้าปกนี้มากกว่า แค่นั้นจริงๆ 😂 และตอนนี้เราอ่านเล่มวัดปราสาทเงินจบแล้วด้วย คิดว่าการหยิบเล่มไหนมาอ่านก่อนน่าจะไม่มีปัญหา เพราะเส้นเรื่องไม่เกี่ยวพันกัน timeline แต่ละคดีแยกจากกันชัดเจน มีแต่เพียงตอนจบนั่นแหละที่ทำให้รู้ความจริงบางอย่างของตัวละครบางตัวเท่านั้น