銀閣寺の惨劇

มรดกโลกของญี่ปุ่น #5

by 吉村達也

เกิดเหตุชายคนหนึ่งใช้ปืนยิงศีรษะตนเองเสียชีวิตในห้องปิดตาย มีเพียงจุนโกะคนเดียวเท่านั้นที่สงสัยว่านี่อาจเป็นการฆาตกรรม เธอจึงติดต่อไปหาอาซาฮินะ...นักเขียนนิยายผู้ไขคดียากๆ มาแล้วหลายคดี ทว่า...ยังไม่ทันจะได้พบกับอาซาฮินะ จุนโกะดันถูกฆ่าเสียก่อน! สภาพศพของเธอถูกเชือกรัดคออย่างโหดเหี้ยม ซ้ำยังมีแผ่นอะลูมิเนียมฟอยล์สีเงินพันรอบคอและศีรษะเหมือนกับมัมมี่ นอนสิ้นลมอยู่ตรงประตูทางเข้าวัดกินคะคุจิ (วัดปราสาทเงิน) แหล่งมรดกโลกทางวัฒนธรรมชื่อดังของเมืองเกียวโต อาซาฮินะจึงร่วมมือกับสารวัตรชิงากิและนักสืบวาคุอิตามล่าตัวคนร้าย ก่อนจะพบว่าโฉมหน้าแท้จริงของฆาตกรช่างเหนือความคาดหมาย!

สุดท้ายแล้ว ใครกันที่เป็นฆาตกรตัวจริง และแรงจูงใจให้ใช้แผ่นอะลูมิเนียมฟอยล์ ‘สีเงิน’ หุ้มห่อใบหน้าเหยื่อ เป็นเพียงเพราะลงมือก่อเหตุที่ ‘วัดปราสาทเงิน’...เท่านั้นหรือ

Genres: Suspense

Paperback Bunko

About the author

Associated Names:
* Tatsuya Yoshimura
* 吉村達也 (Japanese)
* โยชิมุระ ทัตสึยะ (Thai)

Reviews

[Siwabhorn Anothaisintawee · Rating 4 out of 5]

มีผู้พบศพหญิงสาวภายในวัดกินคะคุจิ ในสภาพที่ใบหน้าถูกห่อหุ้มด้วยอลูมิเนียมฟอยล์ทั้งศีรษะ ทำให้ทางตำรวจสงสัยว่าฆาตกรต้องการจัดฉากให้ล้อกับคดีฆาตกรรมวัดปราสาททองหรือไม่

โคซาคุ ในฐานะนักเขียนนิยายสืบสวนสอบสวนจึงร่วมมือกับตำรวจสืบหาความจริงของคดีฆาตกรรมครั้งนี้ว่าผู้ตายเป็นใคร ใครคือฆาตกร แรงจูงใจในการก่อเหตุฆาตกรรม และสาเหตุที่ต้องห่อฟอยล์จนทั่วศีรษะของเหยื่อ

ในเล่มเล่าถึงคดีฆาตกรรมนี้นิดหน่อย ส่วนใหญ่จะเล่าไปถึงคดีฆาตกรรมในห้องปิดตายสมบูรณ์แบบในห้องอัดเสียงที่ต่างประเทศ โดยสภาพที่เกิดเหตุคือพบศพชายที่ 'คาดว่า' ยิงตัวตายภายในห้องอัดเสียงที่ล็อคอยู่

ห้องอัดล็อคได้จากภายในเท่านั้น ไม่สามารถเปิดจากข้างนอก และไม่สามารถเข้าออกทางอื่นได้ ที่ปืนมีรอยนิ้วมือของผู้เสียชีวิต มีคราบเขม่าดินปืนที่มือขวาของศพ มีลูกกระสุนฝังอยู่ที่ผนัง เบื้องต้นตำรวจลงความเห็นว่าเป็นการฆ่าตัวตาย แต่โคซาคุไม่ปักใจเชื่อ เขาจึงต้องหาวิธีไขทริกในคดีนี้ให้ได้

สนุกกว่าคดีปราสาททอง

แต่บทแรก ตอนที่หนึ่ง น่าเบื่อมาก เข้าใจว่ามีการเอาประเด็นหลักๆ ในบทความมาพูดถึงในเนื้อเรื่องภายหลังอีกเป็นระยะๆ แต่มันยืดยาวเกินไป เลยทำให้ต้องกล้ำกลืนเสียเวลาอ่านซะนาน

ต้องอ่านเรียงปราสาททอง -> ปราสาทเงิน แล้วเรื่องราวจะเป็นไปตามไทม์ไลน์

อ่านจบแล้วก็ไม่ได้ตกใจขนาดนั้น เพราะพอจะเดาได้ตั้งแต่แรก

Goodreads ให้ 3.6 เราให้ 4.4

[Luk-Wa · Rating 3 out of 5]

คนที่เคยทำงานกับคนญี่ปุ่นมาก่อน อ่านเล่มนี้แล้วจะตบเข่าฉาดเลยว่า ใช่แบบนี้เลย จิกกัดนิสัยคนญี่ปุ่นได้ตรงมากๆ โดยเฉพาะสังคมเมือง

มีส่วนเล่าประวัติศาสตร์ของทั้งปราสาททองและเงิน และการบรรยายสถานที่ อ่านแล้วก็อินและนึกถึงความสวยงามตอนที่ได้ไปดูของจริง ตามที่คนเขียนได้อธิบายเลย

ชอบทริกคดีในอดีต มากกว่าปัจจุบันที่เป็นเมนเรื่อง เทียบกับเล่มปราสาททองที่เน้นคดีเดียว อันนั้นเข้มข้นกว่า แต่เล่มนี้เน้นดำเนินเรื่องฉับไว ไม่มีดราม่าครอบครัวเยอะเท่า และเน้นเรื่องคนญี่ปุ่นที่มีส่วนสำคัญในการไขคดี
บทสรุปตอนเฉลยฆาตกร ไม่มีให้ลุ้นเลย เดาได้ เราไม่อินแรงจูงใจฆาตกรเท่าไหร่

อ่านจบ2เล่มแล้ว อย่างที่หลายคนรีวิวเลยว่า ยังไงก็ควรอ่านเล่มปราสาททองก่อน ถึงตัวฆาตกรจะไม่ได้เกี่ยวข้องอะไร แต่มีตัวละครที่เกี่ยวข้องแบบเต็มๆ จะได้รู้ถึงสายสัมพันธ์และความอาฆาตแก้แค้นที่ต้องอ่านจนถึงหน้าสุดท้าย แล้วจะอึ้ง

[nana🐱 · Rating 4 out of 5]

เป็นทริคที่อ่านแล้วนึกถึงโคนันตอนนึง ที่ใช้เรื่องไวยกรณ์ภาษาญี่ปุ่นกับอังกฤษ อีกอย่างชอบการใช้ฆาตกรรมแบบงดเว้นกระทำการมาก ไม่เคยเห็น55555

ตอนท้ายถามว่าตกใจมั้ย ตกใจตรงที่ทำไมมาเรียถึงทำแบบนั้นอะ คาใจ ก็รู้อยู่ว่าเป็นอะไรกัน แต่จำไม่ได้ว่าเจอกันก่อนหน้านี้ตอนไหนโอ๊ย ในเล่มมีเล่ามั้ยหาไม่เจอ แค่คุ้นๆ ;---;

[Wasin Waeosri · Rating 4 out of 5]

หนึ่งใน series คดีฆาตกรรมเมืองท่องเที่ยวญี่ปุ่นของอาจารย์ Tatsuya Yoshimura ความพิเศษคือเป็นสองเล่ม สองคดีคือคดีฆาตกรรมวัดปราสาททองกับเล่มคดีฆาตกรรมวัดปราสาทเงิน ทั้งสองเล่มเป็นอิสระต่อกันแต่มีความเกี่ยวข้องกัน แยกกันอ่านได้ ลำดับก่อนหลังไม่มีผล

ส่วนตัวชอบเล่มวัดปราสาททองมากกว่า เพราะมันเดินเรื่องสนุกกว่า แต่เล่มนี้ (ปราสาทเงิน) หักมุมเกินคาดกว่า ทั้งสองเล่มแทรกรายละเอียดเมืองท่องเที่ยว การเดินทางในญี่ปุ่นได้ดีเหมือนเดิม

ส่วนตัวคิดว่าตัวเอกอย่างฮาซาฮินะยังสู้สารวัตรชิงากิและนักสืบวาคุอิไม่ได้แฮะ คือในความเป็นตัวเอกสองคนนั้นโดดเด่นกว่า มีความดึงดูดชวนให้เราติดตามมากกว่า

[Kamons · Rating 3 out of 5]

รู้สึกไม่ค่อยเหมือนนิยายสืบสวนเลย เหมือนมีสืบสวนแค่1/5 ส่วน ยิ่งคดีในวัดปราสาทเงินพูดถึงน้อยมากกกกก แทบจะเป็นแค่ส่วนประกอบของเรื่อง ไม่ยิ่งใหญ่เหมือนหน้าปก เดี๋ยวจะอ่านปราสาททองต่อหวังว่าจะมีความสืบสวนมากกว่านี้ และจะต้องรู้สึกว้าว~เหมือนที่โฆษณาไว้ไหม

[Sora Reader · Rating 4 out of 5]

สนุกกว่าเล่มปราสาททองค่ะ
เล่มที่แล้ว เนิบหน่วง เน้นดราม่า
ส่วนเล่มนี้รวดเร็ว ตื่นเต้น ลุ้นระทึก เหมือนหนังแอคขั่น

ผู้เขียนเคลมว่าอ่านเล่มไหนก่อนก็ได้ แต่เราว่าอ่านเล่มปราสาททองก่อนดีกว่า เพราะเรียงตามไทม์ไลน์ จะไม่ค่อยงง
ควรอ่าน2เล่มต่อกันเลย เพื่อจะได้ไม่ลืมเนื้อหา 😆

มีคดีฆาตกรรมเกิดขึ้นที่วัดปราาทเงิน แต่ไม่ใช่คดีหลักของเรื่อง
คดีหลักคือ คดีที่(อาจจะเป็นการฆาตกรรม)ชายทียิงตัวตายในห้องปิดตาย

เล่มนี้ใช้ลูกเล่นของความเป็นคนญี่ปุ่นมาเล่นกับผู็อ่าน ทั้งบุคลิกของคนญี่ปุ่น วัฒนธรรม ภาษา
มีการอธิบายถึงประเด็นเหล่านี้อยู่ประมาณหนึ่ง ึงอาจจะมีน่าเบื่อนิดหน่อย

อ้อ เล่มนี้ไม่พาทัวร์วัดแล้วค่ะ สบายใจได้😂

[BAiTEUYbAiTY · Rating 4 out of 5]

No.38/2023 ~ คดีฆาตกรรมวัดปราสาทเงิน

**************************************************
เล่มนี้สนุกกว่าเล่มที่แล้ว !!!!
คุณโยชิมุระเคลมไว้ในบทส่งท้ายว่า
คดีฆาตกรรมวัดปราสาททองจะเกี่ยวกับสายสัมพันธ์ของครอบครัว
คดีฆาตกรรมวัดปราสาทเงินจะเกี่ยวกับคนญี่ปุ่น
ซึ่งเล่มนี้มันคือคนญี่ปุ่นจริงๆ ทั้งค่านิยม ธรรมเนียมต่างๆ รวมถึงภาษาที่ใช้ คุณโยชิมุระนำมาใช้รวมกัน ทำให้หนังสือเล่มนี้สนุกขึ้นไปอีก

ถ้าเทียบระหว่าง 2 เล่มนี้ ปราสาททองจะออกแนวดำเนินเรื่องแบบช้าๆแต่เนื้อเรื่องหนักหน่วง ส่วนปราสาทเงินนั้น เนื้อหาจะกระชับ เดินเรื่องค่อนข้างไว หักมุมจนหัวหมุนตาละปัดไปหมด (แต่แทรกความเป็นคนญี่ปุ่นได้เกือบหมดเลย แถมอ่านแล้วไม่หงุดหงิดด้วยนะ เนื้อหาส่วนนั้นไม่ได้น่าเบื่อเลย เรายังมีแอบคิดด้วยว่า ถ้าคนญี่ปุ่นอ่านเอง เค้าจะไม่เคืองเหรอที่สะท้อนด้านไม่ดีของพวกเค้าออกมาขนาดนี้)

ส่วนตัวคิดว่าน่าจะมีเล่มต่อจาก 2 เล่มนี้อีก
โอ๊ะ!!! ลืมบอกไป เนื้อหาใน 2 เล่มนี้เค้าเชื่���มถึงกันด้วย ไม่ใช่ในแง่ของคดี แต่เป็นที่ตัวบุคคล น่าตามต่อแบบมากๆเลยแหละ

คดีฆาตกรรมในเล่มนี้ ล้วนเกิดจากมุมมืดในจิตใจด้านชู้สาวทั้งนั้น ต่อให้ภาพลักษณ์ภายนอกที่เราเห็นจะดูดีแค่ไหน มีชื่อเสียงมากขนาด ก็ไม่ได้การันตีว่าคนๆนั้นคือคนดีได้จริงๆ เมื่อมนุษย์หน้ามืดตามัว หลงใหลไปกับความสัมพันธ์ที่อยากได้อยากครอบครองแล้วหล่ะก้อ ซาตานในจิตใจก็เริ่มก่อตัวขึ้นแล้วแหละ

จริงๆจะอ่านเล่มไหนก่อนก่ะได้ แต่เราแนะนำว่าอ่านปราสาททองก่อนจะเข้าใจฟีลลิ่งของตัวละครได้มากกว่า

FB~ bAi Look Book
IG~ bAiLookBook

#bAiLookBook #bAiTYReviewsABook #ReviewBook #BookAholic #BookStagram #BookStagramThailand #BookStagramTH #ThaiReader #BookAddict #BookLover #Reading #ReadingTime #รีวิวหนังสือ #หนังสือน่าอ่าน #แนะนำหนังสือ #คดีฆาตกรรมวัดปราสาทเงิน #โยชิมุระทัตสึยะ #HummingBooks

[ดินสอ สีไม้ · Rating 3 out of 5]

หึๆ ญี่ปุ่นเขาเอาทองขึ้นก่อนเงินสินะ
ไอ่เราก็คนไทย มโนเอาเองว่าเงินก่อนทอง
เลยเผลอหยิบเล่มนี้มาอ่านก่อนแบบไม่รู้เรื่องรู้ราว
ไปรู้ทีหลัง ว่าเขาอ่านปราสาททองก่อนปราสาทเงินกัน ..
แต่ก็น่าจะไม่ได้พลาดอะไรกัน (เพราะทุกคนบอกแบบนั้น)
แค่มันไม่ได้เรียงตามไทม์ไลน์
และไม่เข้าใจความหักมุมของบทจบ
เอาเป็นว่า ไปอ่านปราสาททองก่อน แล้วค่อยมาเก็ตละกัน

เล่มนี้ ผู้เขียนเฉลยตัวฆาตกรตั้งแต่ต้นเรื่องเลยทีเดียว
เจ้าตัวสารภาพเองในบทบรรยาย
ว่าเพิ่งทำการฆาตกรรมในห้องปิดตายสำเร็จ
โดยที่ไม่ลงรายละเอียดทั้งวิธีการและผู้ตาย
หลังจากนั้น เรื่องจึงค่อยๆ เล่า พาเราเดินทางไปสู่เหตุฆาตกรรมนั้น
ซึ่งพัวพันเกี่ยวโยงไปถึงผู้คนอื่นๆ
และเหตุฆาตกรรมในครั้งต่อมา

แปลกดี ที่เนื้อหาของนิยายมรดกโลกเล่มนี้
ผู้เขียนสอดแทรกข้อความวิพากษ์วิจารณ์คนญี่ปุ่นผ่านตัวละครมาเป็นเล่มที่ 2 แล้ว
เป็นการวิพากษ์ที่รุนแรงทั้งสองครั้ง และเนื้อหาเป็นไปในทางเดียวกัน
อ่านแล้วอยากรู้เลยว่า คนญี่ปุ่นรู้สึกอย่างไรกับนิยายชุดนี้

[Azel Oor · Rating 3 out of 5]

ทิ้งระยะมาสองเดือนกว่าจะมีโอกาสได้หยิบเล่มนี้มาอ่านต่อจากเล่มปราสาททอง ค่อนข้างชอบมากกว่า เพราะดำเนินเรื่องรวดเร็ว ไม่ชวนง่วง และมีคดีย่อยแทรกอยู่กับคดีหลัก ชอบทริคของเรื่องนี้ที่อ่านแล้วก็ได้แต่ร้อง ว้าว ทริคเท่มาก! แต่น้ำหนักของเรื่องจะเน้นไปที่การ criticize สังคม จึงอาจบดบังประเด็นด้านการสืบสวนสอบสวนไปหน่อย จุดนี้ค่อนข้างน่าเสียดาย

ส่วนเรื่องลำดับการอ่าน เห็นด้วยที่ว่าควรอ่านปราสาททองก่อน เพราะจะค่อนข้างปูพื้นตัวละครไว้เยอะ ทำให้นำมาเชื่อมโยงต่อได้ง่ายในเล่มนี้

สำหรับบทสรุปที่เคลมไว้ว่าจะได้จากการอ่านจบทั้งสองเล่ม ส่วนตัวยอมรับว่าไม่ถึงกับว้าวมาก แต่ก็ทึ่งในความพยายามของนักเขียนในการสร้างปมตัวละครให้ออกมาได้ซับซ้อน

ภาพรวมปราสาททองให้ 3/5 ส่วนปราสาทเงินให้ 3.5/5 ทั้งนี้แล้วแต่จริตในการอ่านของแต่ละคน ยังไงลองหาอ่านกันดูก่อนได้นะคะ

[Onarisa · Rating 4 out of 5]

อ่านจบแล้ว คนเขียนเก่งมากจริง ๆ ที่อุตส่าห์คิดลูกเล่นที่ต้องอ่านจบทั้งสองเล่มถึงจะเข้าใจถ่องแท้
.
ชอบวัดปราสาททองมากกว่านิดหน่อยในฐานะที่มันสำรวจภาวะบิดเบี้ยวทางจิตใจของตัวละครผสมกับการสร้างบรรยากาศที่น่าขนลุกตลอดเวลา
.
แต่คดีวัดปราสาทเงินได้เปรียบที่ ‘ทริค‘ จริง ๆ การแก้โจทย์ของคดีฆาตกรรมในห้องปิดตายที่สมบูรณ์แบบมันเย้ายวนเสมอ แต่ก็ยากและถ้าผู้เขียนคิดแบบอ้างข้าง ๆ คู ๆ จะรู้สึกอิหยังวะ ได้ แต่อันนี้คิดทริคได้อย่างแยบยล และมีเรื่องราวประกอบให้เชื่อว่าฆาตกรเลือกวิธีนี้ได้เพราะรูปแบบการกระทำและสภาพจิตใจอยู่แล้ว
.
โดยรวมคิดว่าถ้าเป็นคอสืบสวนฯ น่าอ่านทั้งสองเล่ม ขอบคุณน้องจากบู๊ทหนังสือที่ป้ายยาพี่มาค่า

[Kanyada Kongtrakool · Rating 4 out of 5]

ได้อ่านปราสาทเงินต่อจากเล่มปราสาททอง ตามคำแนะนำของนักอ่านหลายท่าน ซึ่งก็เป็นจริงตามที่ได้แนะนำกันไว้ในแง่ของ timeline อ่านแบบนี้จะดีกว่า

ส่วนตัวนึกว่าจะมีการเชื่อมโยงของทั้งสองเล่มมากกว่านี้ แต่กลับมีความเชื่อมกันในแง่ตัวละครไม่ใช่เรื่องราวเท่าไหร่ และมีการเฉลยแบบน้อยนิดอยู่บทท้ายบทสั้นๆ (ซึ่งทำให้รู้สึกว่าเราอ่านแบบพลาดอะไรรึเปล่าอยู่เหมือนกัน จริงๆแล้วมีอะไรมากกว่าที่เรารู้สึกรึเปล่า)

เป็นหนังสือที่อ่านสนุกอีกเรื่อง มีความซับซ้อนและได้ความรู้รอบตัวค่อนข้างเยอะ ชอบมากกว่าเล่มเดิมนิดนึงตรงที่ไม่มีศัพท์เรื่องพระและวัด แต่จะเป็นเรื่องลักษณะนิสัยของคนญี่ปุ่นเป็นสำคัญ ซึ่งก็ถือว่าเขียนได้จริงเลยทีเดียว

[Punnchyyy · Rating 1 out of 5]

ไม่นานหลังจากเกิดคดีปราสาททอง ที่วัดกินคะคุจิมีคนพบศพหญิงสาวนอนตายในสภาพพิลึก หัวของศพถูกพันโดยฟอยล์ถนอมอาหารจนกลมเหมือนลูกบอล ซ้ำผู้ต้องสงสัยคดีนี้ยังพัวพันกับคดีฆาตกรรมในห้องปิดตายที่สมบูรณ์แบบที่ยังไม่มีใครไขได้ อาซาฮินะต้องหาทางไขปริศนาเพื่อคลี่คลายคดีไปพร้อมๆ กับกำหนดส่งต้นฉบับที่เลยเดดไลน์มาไกลแล้ว

สรุป: ไม่มีอะไรให้จดจำเลย อ่านแบบไปเรื่อยๆ หยุดพักหลายครั้งมาก ไม่เหมาะเลยสำหรับสายสืบสวนเข้มข้นที่กำลังมองหาปริศนาและทริคอันแยบยล ตัวละครเอกที่ตามแกะรอยและไขปริศนาด้วยลีลาน่าค้นหา ทั้ง 2 เล่มนี้ไม่มีจ้ะ แบนราบ ไม่แปลกใจว่าทำไมถึงเขียนให้จบในเล่มทั้งๆ ที่ 2 เล่มนี้เชื่อมกันในบางจุด เพราะบางคนที่หมดใจกับเล่มแรกแล้วก็คงไม่อ่านเล่มต่อไปอีก ข้ามได้ข้าม

[Txga · Rating 3 out of 5]

ชอบกว่าเล่มปราสาททอง ไม่มีพาทัวร์วัด แต่บอกเล่าประวัติยังมีอยู่ เล่มนี้วิจารณ์คนญี่ปุ่นฉ่ำ มีทั้งส่วนที่เกี่ยวข้องกับเนื้อเรื่องและส่วนที่ไม่เกี่ยวข้อง ถ้าคนที่เน้นโฟกัสที่เนื้อเรื่องอาจจะไม่ชอบเล่มนี้ (เล่มปราสาททองก็เหมือนกัน) ส่วนเรื่องสาเหตุที่ใช้ฆาตกรรม เราแอบหวังให้ซับซ้อนกว่านี้ แต่โดยรวมก็สนุกดี อ่านจบภายในวันเดียว ยอมรับเลยว่าผู้เขียน สามารถเขียนให้เราเกลียดตัวร้ายได้ดี ส่วนเรื่องความเชื่อมโยงกับปราสาททองก็คือเรื่องตัวละครนั่นแหละ ถามว่าหักมุมมั้ย เราว่าไม่ขนาดนั้นพอเดาออก (ดูท่าจะแค้นมาก🧐) ต้องอ่านเล่มปราสาททองก่อนถึงจะสนุก


⭐️ 3.75

[Nats Lakkatham · Rating 4 out of 5]

- ชอบในความหักมุมคือ ตัวร้ายรู้อยู่แล้วทุกอย่าง แล้วเลือกที่จะแก้แค้นด้วยวิธีการของตัวเอง แถมเป็นจุดที่ช่วยเฉลยคดีฆาตกรรมของหนังสือ วัดปราสาททองอีกด้วย
- แล้วยิ่งคดีที่ 2 เป็นคดีที่อีหลักอีเหลื่อมาก เพราะทั้งคู่ต่างต้องการกำจัดคนที่เป็นเหตุที่ไม่ได้ทำให้มาเที่ยวมาชอบกันคนที่ตนรัก พอหักมุมแบบนี้ยิ่งทำให้รู้ว่ามันไม่มีเรื่องใดโหดร้ายไปกว่าเรื่องนี้อีกแล้วแหละ
- ชอบทั้งสองเล่มเลย อ่านง่าย อ่านไว เล่มนี้ให้ความรู้สึกตื่นเต้น รวดเร็ว มีความงงกันอยู่บ้าง

[Npasinee · Rating 4 out of 5]

ชอบปราสาทเงินกว่าทองนะ รู้สึกเรื่องดำเนินไวดี เน้นคดี เน้นการสืบสวนมากกว่า และมีสอดแทรกเกร็ดของความญี่ปุ่นๆเยอะพอๆกับปราสาททอง ซึ่งแล้วแต่คนแหละว่าจะชอบรึเปล่า

[gentlekorz · Rating 3 out of 5]

ไม่เข้าใจ แต่การเล่าเรื่องการตอบกลับของคนญี่ปุ่นเป็นเรื่องที่น่าสนใจ แต่ก็ไม่เข้าใจอยู่ดี อาจจะต้องอ่านคู่กับปราสาททอง แต่ถ้าตามคำเคลมหลังสือว่าอ่านแค่เล่มเดียวก็สนุก แต่นี่ไม่

[Mirai · Rating 3 out of 5]

เกิดเหตุชายยิงตัวตายในห้องปิดตาย มีเพียง ‘จุนโกะ’ เท่านั้นที่คิดว่านี่คือการฆาตกรรม เธอจึงติดต่อไปยัง ‘ฮาซาฮินะ’ เพื่อขอความช่วยเหลือ แต่ไม่ทันได้พบกัน จุนโกะก็ถูกพบเป็นศพที่ประตูทางเข้าของวัดปราสาทเงิน (วันกินคะคุจิ) โดยสภาพศพมีแผ่นฟอยล์อะลูมิเนียมสีเงินพันรอบคอของเธอ ฮาซาฮินะจึงต้องออกโรงสืบคดีนี้อีกครั้ง

มีความซับซ้อนทั้งในแง่การเดินเรื่องและการสืบคดี ไม่รู้เพราะอ่านเล่ม ‘วัดปราสาททอง’ มาก่อนรึเปล่า เลยทำให้เวลาอ่านเล่มนี้เกิดอาการ ‘คิดหนัก’ ระแวงแม่งทุกบรรทัด ทุกคำพูด ทุกเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น 55555

เล่มนี้ซับซ้อน ซับซ้อนหมดทุกอย่าง ความสัมพันธ์ตัวละครก็ซับซ้อน คดีก็ซับซ้อน เหมือนจะมีหลายๆ คดีในเรื่องเดียวกัน อิรุงตุงนังได้อีก เล่มนี้จะต่างจากเล่ม ‘วัดปราสาททอง’ อย่างเห็นได้ชัดคือไม่มีการดึงดราม่าแล้ว แต่เน้นสืบคดีล้วนๆ เลย ให้ความรู้สึกเข้มข้นจัดๆ ตึงจัดๆ ในทุกย่างก้าวของตัวละคร

พอไม่มีดราม่าเข้ามา เน้นสืบอย่างเดียว เราเลยรู้สึกไม่ค่อยถูกจริตเท่ากับตอนอ่านเล่มวัดปราสาททองเท่าไหร่ แต่ก็มีจังหวะให้ลุ้นอยู่บ้างที่ทำให้รู้สึกสนุก โดยเฉพาะตอนท้ายเรื่อง รวมไปถึงความจริงที่ซ่อนเร้นในตอนจบที่ทำให้เราต้องแวะกลับไปอ่านเล่มวัดปราสาททองในตอนท้ายอีกรอบว่าตัวเองเข้าใจถูกต้องรึเปล่า 55555