Ervaringen van een joodse student medicijnen tijdens zijn verblijf in het doorgangskamp Westerbork en later in het beruchte concentratiekamp Bergen-Belsen.
Dagboek geschreven door Louis Tas, de psychiater/psychoanalyticus aangevuld met een later geschreven ‘brief aan een Duitse’ waarin hij op zijn dagboek reflecteert. Het is een bijzondere leeservaring omdat hij al in 1942 in analyse was en dus veel van het dagboek in die sfeer is opgetekend, waardoor het een terughoudende, rationele en geremde indruk maakt. Mogelijk ook omdat hij dit schreef in het kamp Bergen Belsen, dus hij zichzelf heeft gecensureerd. Er is veel ambivalentie merkbaar omdat hij en zijn ouders terecht kwamen in een ‘lichter’ regime in het kamp omdat ze tot de groep mensen behoorden die tegen het einde van oorlog zijn vastgezet ivm uitruiling tegen Duitse gevangenen. De later toegevoegde brief maakt het geheel beter begrijpelijk, maar eea blijft opvallend afstandelijk geschreven. Mooie theorie rondom schaamte bij joodse mensen die in jaren dertig al in kampen hadden gezeten maar daarover zwegen na het vrijkomen.