De aarde is te vol. Om oorlog te voorkomen, stelt de Wereldraad een quotum een maximum aantal inwoners per land. Er moeten mensen weg.
Ook voor Axel en Tommy is geen plek meer. Ze zijn in de slinkstand ze kunnen niet naar school, moeten leven van een karig voedselpakket en werken in slinkerdienst. Net als miljoenen andere slinkers mogen ze zo weinig, dat ze maar voor de helft meetellen. Zo wil de Euro-Unie zonder bloedvergieten het quotum van de Wereldraad halen. Het leven van slinkers is zwaar, maar wie zich aan alle regels houdt, overleeft het wel. Of... toch niet?
Axel en Tommy moeten vluchten nadat hun ouders zijn opgepakt. Tijdens hun zoektocht naar een veilige plek, ontdekken ze langzaam de duistere krachten achter het quotum...
Project Z, het eerste boek van de Quotum duologie kreeg ik onverwacht cadeau en omdat ik erg houd van dystopische verhalen wilde ik er vrijwel direct in beginnen. En wat een heerlijk boek was dit. Ik vind het heel prettig om de wereld te leren kennen zoals die is in dit boek. Het wordt goed en beeldend beschreven, waarbij steeds meer duidelijk wordt hoe de onderlinge verhoudingen onder mensen en slinkers (lees de synopsis) liggen en hoe verschrikkelijk hard deze maatregel is. Aan het begin van het boek had ik eerst het gevoel dat deze maatregel nooit zou werken, omdat mensen in opstand zouden komen wanneer familie of vrienden in de slinkerstand gezet zouden worden. Maar als je doorleest dan merk je ook dat er wel degelijk een 'ik voor hen'- mentaliteit heerst, maar ook een soort 'verzetsstrijd' rondwaart. Het verhaal komt al snel heel dicht bij een werkelijkheid die je je heel goed kunt voorstellen in onze huidige maatschappij en dat maakt dat Quotum echt beklemmend is en je bijna naar je keel vliegt. Naarmate het boek vordert ontluiken zich dubbele lagen die ik niet had verwacht, maar waarvan ik wel heel nieuwsgierig ben hoe die zich gaan ontwikkelen in het tweede boek (die ga ik ook snel lezen). Het heeft daarmee heel iets van een fantasy/scifi tintje, maar alsnog weet je eigenlijk niet of het niet gewoon een mindfck is om je op het verkeerde been te zetten.
Quotum is geschreven als Young Adult. De hoofdpersonages zijn allemaal jonge tieners, maar wel tieners met ballen en dat vond ik heel erg tof gedaan. Ook de opbouw en rauwheid van het verhaal deed niet af aan dit feit en voelde volwassen aan. Ware het niet dat ik het verhaal persoonlijk liever in volwassen setting had gelezen, dan was het echt 5 sterren geweest denk ik. Maar de charme blijft en ik vond het oprecht echt een heel goed en boeiend geschreven boek. Met, overigens een goede cliffhanger. 4 tot 4.5 sterren, Ik rond het af op 4 ,maar ik kan iedereen van harte aanbevelend om dit verrassend goede boek te lezen.
Marloes Morshuis - Quotum project Z Ik mocht dit boek lezen dankzij Uitgeverij Lemniscaat. In eerste instantie werd ik aangetrokken door de cover en de vormgeving van het boek. wat een prachtige uitgave is dit.
Het verhaal gaat over Axel en Tommy. Sinds een aantal jaar geldt er in de wereld een quotum van hoeveel mensen er per land mogen verblijven. Axel en Tommy wonen in de Euro-Unie waaronder een groot deel van de huidige Europese landen vallen. Maar ze tellen niet meer mee in de samenleving. De Euro-Unie zit te vol en dus hebben heel wat mensen het stattuut van 'slinker' gekregen. Dat wil zeggen dat ze nog maar half meetellen. Ze hebben geen ID, ze mogen niks kopen of zelfs geen geld hebben en ze zijn afhankelijk van voedselpakketten. Zo vermindert hun voetafdruk en kunnen ze wel nog in het land blijven wonen. Maar de twee broers zijn nu op de vlucht. Hun ouders zijn opgepakt en werden naar een soort van kamp gestuurd voor 'overtollige bevolking'. Als ze niet hetzelfde lot willen ondergaan moeten ze uit de handen blijven van de politie. Ze komen terecht bij Bikker die in het moeras woont en slinkers onder zijn hoede neemt die niet meer in hun eigen buurt kunnen blijven wonen.
Wat een goed boek was dit! Ik heb het in één adem uitgelezen. Het was spannend en avontuurlijk. En bovendien was er nog een onverwachte plotwending in het boek. Nu is het wachten op het tweede deel, waar ik sowieso naar uitkijk!
Aleksis ir Tomis - broliai, tapę liekiais. Dėl savo „statuso“ jie nebegali lankyti mokyklos, sunkiai dirba, gyvena be elementariausių patogumų. Liekiai atsirado iš noro išsaugoti žemę, kurioje jau vienuolika milijardų gyventojų. Siekdama sureguliuoti žmonių skaičių, Pasaulio taryba nustatė kvotą - gyventojų perteklių išveža į mažyklas. Tokiai tvarkai pritaria visos valstybės, išskyrus Eriperiją...
Distopiniai romanai, leidžiantys perskaityti skirtingus galimos ateities scenarijus ir skirti jauniesiems skaitytojams, yra vienas iš leidyklos „Debesų ganyklos“ skiriamųjų bruožų. Nežinau kitos leidyklos, kuri leistų tokio pobūdžio knygas, atrinkdama pačias įmantriausias, stipriausiai perteikiančias tai, kas vieną dieną iš tiesų gali tapti realybe. Pasaulio pabaiga, masinis žmonių nykimas/naikinimas, nuožmūs karai ir kova už išlikimą - dalykai, kurie ilgą laiką mums atrodė neįmanomi esamame istorijos tarpsnyje. Deja, Europoje vykstant karui, visuotinei ekonomikai ritantis į dugną, klimato krizei gilėjant, pasauliui keičiantis ne dienomis, o valandomis, mano nuomone, pastarųjų tikimybė išaugo bent du kartus...
Nuo platesnio konteksto grįžtant prie pačios knygos ir gilinantis į būtent istorijoje perteikiamą ateities scenarijų, nors čia vaizduojama ne galutinė pasaulio pabaigos prognozė, o veikiau - pastarojo kardinalus persitvarkymas, nuo to lengviau netampa. Įsivaizduokite, visos Europos valstybės tapo vienu teritoriniu vienetu - Eriperija, valdžios atrinkti žmonės - liekiais (atstumtaisiais, savo būties sąlygomis prilygstančiais vergams senovėje), o, jeigu pastarojoje žmonių skaičius nesumažės, tam tikros institucijos pasirūpins, kad pradėtų kristi bombos, ne tik sunaikinsiančios gyvybę, bet ir Eriperiją. Skamba baisiai, tiesa? Jau metus kasdien girdėdami grasinimus, gal šiek tiek ir pripratome prie baisių scenarijų, mums tai neatrodo naujiena. Bet tai nepaneigia fakto, kad knyga „8-oji diena. Kvota“ perteikia žemės, kuri nebėra gera vieta, vaizdinį, o jos žmonėms tenka gyventi sudužusių iliuzijų apsuptyje - pasaulyje po katastrofų.
Kritinių situacijų metu išryškėja tikroji žmogaus laikysena, jo puoselėjamos vertybės. Kai reikia pasirinkti tarp gėrio ir blogio, dviprasmybės ir dvilypumas tiesiog išnyksta. Ne išimtis ir ši distopinė istorija, kurioje jaunųjų herojų asmenybės auga, bręsta bei keičiasi su lyg kiekvienu puslapiu, kuri leidžia suprasti, kad žmonės dažnai išorėje yra ne tokie, kokie viduje (tokiu būdu užsitikrindami savo apsaugą nuo tų, kurie tikisi juos psichologiškai sužeisti, moraliai palaužti), kurią skaitydamas įsitikini, kad vienybė yra viso ko pagrindas, nes būdami vieningi, asmenys gali nuveikti tai, kas neįmanoma.
Broliai Aleksis ir Tomis - skirtingi, mėgstantys vienas kitą erzinti, kritikuoti ir neretai pyktis, bet kiekvienas pagal savo išgales stengiasi padaryti viską, kad kitas būtų saugus ir laimingas. Saulė - iš pažiūros kietaširdė mergina, kuri nori laikytis atokiai nuo žmonių, tačiau iš tiesų ji ta, kuri kaip niekas kitas supranta skausmą, o, išgyvenusi nepakeliamą netektį, nori apsaugoti kitus nuo to, ką pačiai teko patirti. Geroji kaimynų pora, kuri visomis išgalėmis padėjo broliams, nusipelno atskiro dėmesio, kadangi įrodo, jog svetimi žmonės savo pasiaukojančiais poelgiais kartais gali būti tokie pat artimi, kaip ir šeima. Tiesa, istorijoje yra ir dvilypių veikėjų, kurie iš pradžių elgiasi vienaip, tačiau, kintant siužeto dinamikai, o su ja drauge ir jų vertybiniam suvokimui, žvilgsniui į esamas situacijas ne savanaudiškai, bet teisingai. Ir, žinote, tie pokyčiai, mano galva, yra vienas reikšmingiausių dalykų šioje knygoje, kuri turi pamokančią siužeto liniją, skirta ugdyti jaunąsias asmenybes. Nors deramas elgesys nuo pat pradžių, aišku, būtų daug geresnis ir labiau sveikintinas, tačiau gebėjimas pasimokyti iš klaidų ir jų nebekartoti ateityje - taip pat svarbus.
Negaliu nepaminėti - tai dar vienas atvejis, kai „Debesų ganyklos“ išleidžia tokią knygą, kurią su malonumu perskaitys suaugęs, daug skaitantis žmogus, kuriam patinka tokio pobūdžio knygos, kuriam nesvarbu, kas yra veikėjai - paaugliai ar subrendę žmonės. Tekstas kokybiškas, įdomus, aktualus, pagaulus ir įtraukiantis. Kas liečia turinio išpildymą, tai iškart galiu pasakyti, kad istorija ne tik pagrindinės temos, bet ir visomis likusiomis prasmėmis nėra miela ar pūkuota, ne, ji tikro, nuožmaus ir visaip individą išbandančio gyvenimo atspindys, kadangi nevengiama čia ir brutalaus smurto epizodų, neretai prilygstančių tiems, kurie yra suaugusiems subalansuotuose kūriniuose, ir kitų veiksmų, atskleidžiančių du realius pasaulio moralės polius, tik nedažnai sutinkamų jaunuoliams skirtoje istorijoje. Bet ar nuo to ši istorija pasidaro blogesnė, o gal net netinkama? Anaiptol. Kraujas čia neteka upeliais, detalių žudynių ar egzekucijų nėra, užtat esu įsitikinusi, kad įtampos kupini epizodai privers jaunuosius skaitytojus nepaleisti iš rankų knygos ir stebėti, kas herojams nutiks toliau, kuo baigsis 8-oji diena, kokių išbandymų jiems dar nepagailės likimas. O gal tiksliau būtų sakyti - tie, kurie reguliuoja jų likimą...
„8-oji diena. Kvota“ - distopinis nuotykių ir pavojų kupinas romanas, kuriame ne mažiau svarbią rolę užima humanizmo sąvokos netiesioginis paaiškinimas, vertybių išbandymas ir jauno žmogaus laikysena, susiduriant su rimtomis, net pavojingomis problemomis. Draugystė, parama, ištikimybė, geraširdiškumas, viltis - kertinės šios istorijos vertybės, netiesiogiai stojančios į akistatą su pseudo vertybėmis - amoralumu, garbės troškimu, savanaudiškumu. Be vertybinių ir moralinių temų, skaitydami šią knygą atrasite būrį nuotykių, išsiaiškinsite daug pasaulio paslapčių, net filosofiškai pamąstysite, kaip mūsų žemė atrodys po kelių ar keliasdešimties metų. Pažadu, visa tai darant, nuobodu tikrai nebus, nes visos svarbiausios temos yra įvilktos į rūbą, neleidžiantį akivaizdžiai jų pastebėti, bet tuo pačiu ugdantį suvokimą. Na, o aš su nekantrumu lauksiu antrosios dalies, kadangi pabaiga savotiškų klaustukų tikrai paliko.
Rekomenduoju mėgstantiems distopines knygas apie pasaulį, bet kurią akimirką galintį apsiversti aukštyn kojomis, o drauge ir apie tai, kad žmogus net ir tokių kritinių situacijų metu turi galimybę rinktis, kurioje pusėje būti - išlikti žmogumi ar paklūsti savo gyvuliškai prigimčiai. Jeigu pasiilgote veiksmo, dramatiškos kovos ne tik už savo, bet ir kitų laisvę bei teisę egzistuoti, trupučio fantastikos elementų, ateities spėlionių bei nežinios - dalykų, kuriuos į bendrą visumą sujungia išskirtinės veikėjų asmenybės, siūlau. Skaitydami „8-oji diena. Kvota“, patirsite pluoštą įvairiausių jausmų ir emocijų (nebūtinai tik gerų ir griebiančių, bet ir ne tik moralizuojančių, pamokančių), imsite labiau vertinti tuos, kurie yra šalia, ir gal net geriau suprasite, kodėl taip svarbu išsaugoti mūsų planetą ramią ir taikią. Nors esu įsitikinusi, kad knyga gali patraukti ir suaugusiųjų dėmesį, ypatingai rekomenduoju su ja susipažinti jauniesiems skaitytojams, pamažu tampantiems suaugusiais ir taip prisiimantiems kiekvieno brandaus žmogaus atsakomybę bei pareigas už dabarties ir ateities kūrimą, už tą pasaulį, kurį paliksime po savęs.
Ik wist in het begin niet zo goed wat ik kon verwachten van dit boek, ook omdat ik de auteur niet kende. Maar wat een geweldig en goed verhaal is dit! Wel een van de beste boeken die ik dit jaar heb gelezen.
In dit boek zitten diepere lagen die in verband staan met de wereld waarin we momenteel leven. Je herkent verwijzingen naar het klimaatprobleem en vluchtelingen. Ondanks dat het verhaal onrealistisch is, is het wel een mogelijk toekomst scenario. Echt onwijs mooi hoe de schrijver dit in een jeugd dystopie heeft verwerkt!
Thomas en Axel - Tommy en Ax - worden van de ene op de andere dag 'slinkers' - burgers die maar voor de helft meetellen. Het is een manier van de Euro Unie om onder het zogenaamde Quotum uit te komen: het aantal mensen dat in een land mag wonen. Het Quotum is een manier van de Wereldraad om de bevolkingsaantallen in toom te houden, zodat de aarde nog leefbaar blijft. Landen vullen dit Quotum op verschillende manieren in: door mensen te doden, door mensen buiten de grenzen te zetten, en dus door mensen voor de helft mee te tellen.
Dat Tommy en Ax slinkers zijn geworden is op zijn minst vreemd te noemen. Ze kwamen uit een goede familie, en stonden daardoor niet echt heel hoog op de nominatie. Maar op de dag dat president Foxen, een radicalere politicus wordt gekozen en er razzia's plaatsvinden, komen ze er achter dat hun moeder, een voormalig journaliste, veel verborgen heeft. Zij en hun vader worden beiden opgepakt, en Ax en Tommy weten maar ternauwernood te ontkomen. Wat speelt er allemaal?
Wat volgt is een rollercoaster van actie waarbij de broertjes moeten vluchten en langzamerhand het mysterie achter de zaken die hun moeder heeft achtergelaten proberen te ontrafelen. Daarbij komt op een knappe manier een toekomstbeeld voorbij dat bij vlagen maar al te realistisch lijkt. Ondergelopen steden, een grote kloof tussen bevoorrechten en minder bedeelden, vooroordelen jegens minderheden en corrupte politici. Het is allemaal best geloofwaardig - een extrapolatie van what if.
Voor een young adult is Project Z een behoorlijk volwassen boek. Natuurlijk, de personages zijn tieners, en gedragen zich ook zo, en daardoor is het wereldbeeld en het proza soms in een eenvoudige taal geschreven. Maar de onderwerpen zijn volwassen. Daardoorheen loopt een spannende actiethriller die draait om goed uitgewerkte protagonisten en antagonisten. Het smaakt naar meer! Vier sterren, wat mij betreft, en ik kijk uit naar het vervolg!
Verrassend, pakkend verhaal waarin zo veel herkenbaarheid zit dat je er soms een akelig gevoel van krijgt. Dit kan zomaar echt gebeuren. De karakters zijn levendig en geloofwaardig, de spanning blijft continu sluimeren, tussen de pieken door.
Dit boek verdient een plek in de Lijsters. Jongeren, maar ook volwassenen, kunnen hier nog een hoop van leren. Over normen en waarden, vriendschap, trouw en over de aarde en wat de mens ermee doet.
Een confronterende blik op de mensheid, met al zijn goede en slechte kanten.
4.5 voor mij. In het begin had ik het boek bijna weer weggelegd; het kwam erg heftig binnen, is dit wel iets voor mij? Gelukkig heb ik doorgelezen!! Wat een ontzettend spannend en goed geschreven verhaal. Deel 2 heb ik al gereserveerd bij de bieb.
Een leuk YA-boek. Bij het geven van de sterren, heb ik mijn leesplezier als uitgangspunt genomen. Het start intrigerend maar als volwassen lezer word ik op 3/4 van het boek ongeduldig: ‘nu weet ik het wel’. Ook zie ik richting het einde iets te veel gekunstelde situaties om het verhaal tot een goed einde te brengen. Toch zou ik het zeker aanbevelen aan jonge lezers (13-15). Interessant verhaal!
Wat een heerlijk ouderwets avonturenboek met een duidelijke boodschap! Ik werd teruggesmeten naar mijn zolderkamer waar ik Evert Hartmans als “Vechten voor overmorgen” en “Oorlog zonder vrienden” verslond. Ook in “Quotum” voeren spanning en bravoure het hoogste woord. En dat in een zeer origineel en urgent plot. In het begin voelt het nog ietwat gekunsteld aan. Maar het wordt door Morshuis zo gedetailleerd met verwijzingen naar de huidige wereld en overtuigend uitgewerkt dat je erin meegaat. Jammer van de onvolkomenheden hier en daar (wat is er nu precies met Viv gebeurd? De doden vallen wel erg talrijk. En Sunny verdiende als personage echt wat meer diepgang) maar verder heel erg lezenswaardig, ook voor de wat minder geoefende lezer. Meer van dit! (En dat komt er ook heb ik begrepen...)
3,5 ster. Eindelijk weer een leuke serie van Nederlandse bodem! Het idee van dit boek is zo cool en actueel. De karakters vind ik daarentegen soms wat minder. Sunny is wel prima, maar ik kan niet echt empathie tonen voor Axel en Tommy soms. Dat betekent niet dat ik ze haat, maar ik heb wel eens een beter duo die de hoofdpersonen zijn, meegemaakt. Vooral bij Axel is dat het geval. In Tommy zit wel potentie alleen het lijkt soms alsof hij drie verschillende personen is en dat dat per hoofdstuk verandert, terwijl dat niet de bedoeling is van de schrijver. Yannis is by far het beste karakter in deze serie en maakt ook goede ontwikkeling door. Soms was het wel een beetje ongeloofwaardig dat hij zich zo snel bevriend had met de mensen en niet meer koelbloedig was, maar I'll let it pass en schuif het wel op z'n karakterontwikkeling af. In het middenstuk bleef het wel effe hangen en gebeurde er niet zo veel, maar daarna was de pacing weer prima. Nog een groot pluspunt vond ik de POV van Yannis hoofstukken. Beste hoofdstukken van het boek. Zin in deel twee.
This entire review has been hidden because of spoilers.
3.5 sterren. Naar onder afgerond omdat het meer naar de 3 dan naar de 4 sterren neigt.
Het boek ziet er prachtig uit, de cover en de zijkanten van de bladzijdes: dat is echt super tof gedaan. Dat was ook 1 van de redenen waarom het boek me zo aantrok. Ik was door het uiterlijk nieuwsgierig waar het over ging.
Waar de cover mij direct aansprak deed de inhoud dit niet direct. Het duurde even voor dat er spanning in het boek zat. Opzich is dat niet altijd erg, maar ik vond het begin daardoor gewoon te traag. Pas halverwege het boek was voor mij het moment dat ik dacht: leuk! Maar ergens was het voor mij toen al te laat. En begrijp me niet verkeerd: ik snap waarom mensen dit boek 5 sterren geven, maar het was het hem net niet voor mij. Maar alsnog een ruime voldoende. Of ik het volgende deel direct zou oppakken weet ik nog niet, waarschijnlijk wel: alleen al omdat ik nieuwsgierig ben of dit deel direct met de spanning verder gaat en mij daarom beter weet te boeien.
De aarde is overbevolkt. We zijn met te veel mensen en maken de aarde kapot. De oplossing? Een quotum. Een maximum aantal inwoners per land. Axel en Tommy hebben pech, zij zijn een van de gezinnen die uitgekozen zijn om in de slinkstand te gaan. De Euro-Unie probeert met de slinkstand te voorkomen dat ze mensen moeten vermoorden om aan de quota te komen. Slinkers tellen namelijk als een half persoon omdat zij niet naar school mogen, ze krijgen een armazlig voedselpakket en werken in slinkerdienst. Als de ouders van Axel en Tommy worden opgepakt moeten ze vluchten naar een veiligere plek. Maar is er wel een veilige plek voor slinkers?
Ik vind het een ontzettend goed bedacht dystopisch verhaal. Tijdens het lezen was ik onder de indruk van de wereld en hoe alles in elkaar zat. Het heeft me ook best wat kippenvel bezorgd omdat een overvolle aarde toch best dicht bij de realiteit ligt en bepaalde toestanden niet ondenkbaar zijn als je kijkt naar de geschiedenis van de mensheid.
Helaas voelde ik heel weinig binding met de hoofd personages. Dit kwam vooral omdat ik me totaal niet kon vinden in hun gedrag of gedachtengang. Tommy was de enige waarbij ik me wel wat kon inleven maar Axel en Sunny wekte vooral wat irritatie op. Ze waren naar mijn mening vaak onnodig hard en gemeen en iets te veel "tough love". Wel merkte ik dat de personages groeide naarmate het verhaal vorderde.
Wat ik een beetje miste in dit boek was een map. Ik had heel graag gezien hoe de Euro Unie er precies uitzag, welke landen erbij horen, waar het moeras was etc. Dat had het net wat tastbaarder gemaakt voor mij. Ook hoop ik dat we in het tweede deel wat meer te zien zullen krijgen over slinkkampen, ondanks dat ze zo gruwelijk klinken.
Al met al vond ik het boek leuk en smaakt het naar meer! Ik ben heel benieuwd naar het vervolg en hoe het verhaal zich verder gaat ontwikkelen.
Great dystopian read. Grim, exciting, scary and fantastic. It is a story about a world in which quota for how many people can stay alive is a reality. It raises some really inconvenient questions and made me wonder: how long till it becomes a necessity for the human race's survival that we need to downsize the population?
Ik durfde het boek nooit te lezen, maar maakte wel iedereen enthousiast voor het boek. Tot mijn duo collega, die ik ook enthousiast had gemaakt voor dit boek, zo enthousiast was dat hij het voor wilde lezen voor groep 8, samen met mij. Dus moest ik ook. Thuis de stukken gelezen die werden voorgelezen op mijn vrije dagen en op een gegeven moment kon ik niet meer stoppen. Een voor mij nieuw genre, dystopie. Pittig om te lezen hoe veel al werkelijkheid is geworden. Mooi en spannend verhaal! Begonnen in deel 2!
Ik heb hier vet lang over gedaan, maar niet omdat ik het niet interessant genoeg vond om verder te lezen. Damn, ik vond het goed! Niet dat ik verwacht dat we op zo’n punt komen in deze wereld (ik heb het vaak fout, dus who knows), maar desondanks was het interessant om te lezen. Deel 2 ga ik zeker ook oppakken :)
Pfoe… Door de realistische problemen in een perfect verzonnen wereld kroop dit verhaal echt onder mijn huid. Ik moest het zelfs een aantal keren wegleggen om er even afstand van te nemen. Desondanks heb ik er mega van genoten en kan ik nu al niet wachten tot deel 2 door de brievenbus valt!
Deze dystopie is akelig geloofwaardig in haar nogal duistere toekomst- en mensbeeld en zo spannend dat je snel door wilt lezen om te weten of het Axel en Tommy gaat lukken… Of wat gaat lukken? Lees het boek!
Schijnbaar zijn Nederlandse (en Belgische) schrijvers er erg goed in realistische dystopian neer te zetten. Het verhaal pakt je gelijk in het begin en houdt je constant vast. Vol spanning en plotwendingen. Het zit zo goed in elkaar. En ook dat je je blijft afvragen wie je nu kunt vertrouwen.