Over straatfiguren en wegpiraten: Best of YA XS (Best of YA | XS)

by Mijke Pelgrim

Humor en diepgang in een nieuwe Best of YA | XSBrugklasser Dex is helemaal blij als hij op schoolreis naar Canterbury gaat. Samen met zijn vrienden Brian, Wahid, Luuk en Freddy verheugt hij zich op vier dagen snacken, lol trappen en vrij zijn. Maar Engels praten, daar doet Dex niet aan, dus de straatinterviewopdracht die de klas krijgt, is een probleempje. Het Engelse eten is ook niet altijd om over naar huis te schrijven. En wat is er met de buschauffeur aan de hand? Dex en zijn vrienden moeten met hun vooroordelen aan de slag en ervaren dat je, als je een eindje verder kijkt dan je eigen voordeur, de beste verhalen tegenkomt. Vanaf 13 jaar. 

Over straatfiguren en wegpiraten is onderdeel van de Best of YA | XS-reeks. Meer lezen uit deze reeks? Lees
 

•  Mirjam Mous – Girl 6

•  Esther Walraven – Voor Yasmin

•  Danielle Bakhuis – De laatste uren van Josephine Donkers

•  Buddy Tegenbosch – Mijn nacht met Vedder

•  Saskia Mouissie – De belofte

•  Henk Hardeman – Wat gebeurde er met David?

•  Mirjam Mous – Welkom in Smartpark

•  Esther Walraven – Wind

Genres: Young Adult

103 pages, Kindle Edition

Published June 29, 2022

About the author

Mijke Pelgrim (1978) studeerde Engelse Taal- en Letterkunde in Amsterdam en Edinburgh. Ze werkt als docent Engels en creatief schrijven op een middelbare school. Met haar debuut, Dex – over school en andere ellende, haalde ze de finale van de Hotze de Roosprijs 2018. De grote klimaatprotesten door scholieren inspireerden haar tot het schrijven van haar eerste Young Adult boek Dwarsloper.

Reviews

[Irene · Rating 3 out of 5]

Goed en vooral fijn kort verhaal voor jongeren/niet grage lezers. Ongetwijfeld voor de doelgroep herkenbare situaties en personen.
Pelgrim heeft zich duidelijk ingeleefd in mensen, situaties en plaatsen. Fijn te lezen dat ook docenten mens blijken te zijn en dat stoere/populaire jongeren ook hun onzekerheden hebben.

[Demi Stein · Rating 3 out of 5]

Originele recensie: https://meerboekenblog.nl/over-straat...

--

SAMENVATTING:
Dex en zijn klas gaan op schoolreis naar Canterbury. Samen met zijn vrienden kijken ze er enorm naar uit, want wat gaan ze een boel lol trappen! Tot het moment komt dat ze een opdracht krijgen: Iedereen moet een straatinterview doen.

Dex spreekt geen woord Engels dus gaat vervolgens met veel spanning naar Canterbury heen. Eenmaal in Canterbury hebben veel klasgenoten algauw een interview geregeld. Voor Dex begint de tijd te dringen en de spanning op te lopen.

--

Bijzondere buschauffeur

Terugdenkend aan mijn eigen schooluitjes kan ik mij nog zo goed herinneren dat er van tevoren veel over gesproken en gegrapt werd over waar we dan ook naar toe gingen, maar als er dan een opdracht aan te pas kwam, ervaarde ik veel spanning. Ik kan mij daarom goed voorstellen hoe Dex zich gevoeld moet hebben tijdens deze schoolreis, maar of ik het daarom ook een goed verhaal vind? Dat ligt anders.

Dex en zijn klasgenoten worden van Nederland naar Canterbury gebracht met de bus. Tijdens de reis komen ze er al gauw achter dat hun buschauffeur een bijzondere man is. Hij werkt bij een reisbedrijf om onder andere klassen te vervoeren, maar wordt chagrijnig van de drukte en stelt zich mysterieus op. Mijke Pelgrim wekt hiermee het gevoel alsof er iets spannends is aan deze buschauffeur, waardoor de verwachtingen hoger komen te liggen.

Hoe verder je in het verhaal komt, hoe meer je je als lezer afvraagt wanneer die spanning dan komt. Waarom is deze buschauffeur zo mysterieus neergezet en wat is het verhaal erachter? Normaliter vind ik het erg tof wanneer een boek ervoor zorgt dat je bepaalde vragen krijgt en daardoor door wilt lezen, maar…

De afsluiting

Hoewel de schrijfstijl van Mijke Pelgrim prettig is, is het verhaal zelf niet heel bijzonder. Het geheel leest makkelijk weg, de personages zijn herkenbaar en enigszins interessant, maar de ontknoping en afsluiting zijn zeer matig. Het verhaal achter de buschauffeur is lang niet zo spannend als verwacht wordt, waardoor de afsluiting aanvoelt als een teleurstelling. Omdat er door het gehele boek heen verder ook weinig spanning of bijzonders te vinden is voelt het geheel niet bijzonder aan. In mijn optiek is dit niet de sterkste XS dat uitgeverij Best of YA heeft uitgegeven.

Over straatfiguren en wegpiraten is onderdeel van de XS-lijn van Best of YA. Een lijn geschikt voor jongeren die geen fan zijn van dikke boeken. Dit boek is in mijn optiek één van de mindere. Mijn nacht met Vedder is van deze lijn mijn favoriet.

[Liz Yaela Lynn van de Haterd · Rating 3 out of 5]

Heel lange burger king reclame

[Dagmar · Rating 3 out of 5]

Ik vraag me echt of de schrijver nou een samenwerking met Burger King had... En is het realistisch dat jongeren de heeeele dag naar fast food verlangen? Leek wel alsof ze nergens anders aan konden denken lol.
Verder wel een leuk boek. Vond de ontwikkeling van Dex erg mooi, ondanks dat het een kort boek was. Knap gedaan.

[Bert Hensema · Rating 4 out of 5]

Over herkenbare puberdingetjes en lastige vooroordelen

In juni van dit jaar verscheen al weer het zesde deel in de serie Best of YA XS, een serie betaalbare, makkelijk leesbare en niet al te dikke boeken, die menig docent ondersteunt om leerlingen met een mindere leesmotivatie aan het lezen te krijgen. Ook met “Over straatfiguren en wegpiraten” van Mijke Pelgrim zal dat prima lukken. Het is best een lastige klus om in ongeveer 100 bladzijden een verhaal te introduceren en ook nog eens passend af te ronden. Daarin is de auteur prima geslaagd.

Ze neemt je op een schilderachtige reis mee met brugklas H1A, die op schoolreis gaat naar het pittoreske, middeleeuwse, Engelse stadje Canterbury. Hoofdrolspeler Dex verheugt zich daar enorm op, doordat hij dan samen met zijn vrienden Brian, Wahid, Luuk en Freddy vier dagen kan snacken, lol trappen en vrij zijn. Er lijken echter wat ‘probleempjes’ te zijn, die dat in de weg staan.

Het meegaan van de niet erg geliefde biologiedocente mevrouw Kadmilos voorspelt niet veel goeds. Aanvankelijk wordt ze zeer stereotiep neergezet als een controlfreak en nog drie keer erger dan allerergste docent die je je maar kunt voorstellen. Is ze echt zo erg zoals het lijkt? Ook met de norse buschauffeur Cor klikt het niet zo geweldig. Zijn rol is in het begin niet erg vriendelijk. Wat zou er toch met hem aan de hand zijn? En wat is de betekenis van zijn geheimzinnige tattoo?

Als de docenten dan ook nog eens uitleggen dat er een straatinterviewopdracht moet worden gedaan, lijkt het voor Dex een minder plezierig reisje te worden: “Denk je dat je vier dagen geen toetsgezeik aan je hoofd hebt... En dan krijg je een opdracht waarvoor je Engels moet praten, wat ik niet kan." Zal hij erin slagen die opdracht uit te voeren? En dan heeft hij over het Engelse eten ook niet al te beste dingen gehoord: "Iedereen weet dat Engels eten smerig is. Zelfs mijn vader zegt dat en die is kok."

Dex en zijn vrienden hebben meerdere keren hun oordelen al snel klaar, maar kloppen die wel? Ze moeten met hun vooroordelen aan de slag en ervaren dat, als je een eindje verder kijkt dan je eigen voordeur, je de beste verhalen tegenkomt. De auteur laat de jongeren, zonder daarbij belerend te zijn, ervaren dat je de wereld ook door een andere bril kunt bekijken en dat sommige dingen ook wel eens anders zouden kunnen zijn.

Mijke Pelgrim is in het dagelijks leven docente (Engels) en dat merk je. Ze weet heel goed wat er speelt in het koppie van de jongste leerlingen in het VO en wat hun interesses zijn. Met “Over straatfiguren en wegpiraten” heeft ze voor pubers een zeer herkenbaar boek geschreven. Tussen neus en lippen door beschrijft ze wat school minder leuk maakt, maar ook waardoor er toch best veel momentjes zijn dat je het daar erg naar je zin kunt hebben.

De achterflap van het boek geeft aan dat het geschikt is voor 13+, maar het kan prima worden gelezen vanaf een jaar of twaalf. Je leest het vanwege de korte zinnen en hoofdstukken en het eenvoudig taalgebruik uit in een mum van tijd.


Er zitten wat mooie paralellen in het boek verscholen die je zelf maar moet gaan ontdekken. Het is een leerzame tripje geworden, doordat de auteur tussen de regels door nog wat interessante informatie meegeeft, zoals bijvoorbeeld de achtergrond van het middeleeuwse “The Canterbury Tales” van Geoffrey Chaucer en de toeristische trekpleisters, die een bezoek aan Canterbury de moeite waard maken.

[Nienkethepanda | dauntlesswxzard.reads · Rating 4 out of 5]

Beoordeling:
4 uit 5 sterren

Samenvatting:
H1A gaat gezellig met de hele klas een paar dagen op schoolreisje naar Canterbury! Echt vakantie, toch? Helaas voor de klas moeten de leerlingen ook werken aan een schoolopdracht en dat gaat niet iedereen even gemakkelijk af… Ondanks dat Dex een hele leuke tijd heeft in Canterbury, heeft hij toch wat moeite met zijn Engels, maar wie weet krijgt hij toch wat hulp uit onverwachte hoek…

Recensie:
Mijke Pelgrim heeft een hele fijne en vlotte schrijfstijl, waardoor je echt door het verhaal heen vliegt. Tel daarbij op dat het verhaal uberhaupt een novella van 100 pagina’s is en dit is het perfecte verhaal voor tussendoor!
Als (inmiddels) afgestudeerde in Engelse taal en cultuur had Mijke natuurlijk geen betere plek kunnen kiezen voor het schoolreisje: Canterbury! Naast dat deze plek sowieso op mijn bucketlist staat om eens te bezoeken, is het stadje in het boek erg leuk beschreven en naar wat ik ervan heb gehoord ook waarheidsgetrouw en dat vind ik sowieso leuk om te zien, want daar is dus research naar gedaan! Daarnaast zijn de toevoegingen van de Engelse cultuur verder erg leuk verwerkt in het verhaal.
Wat het verhaal extra leuk maakt, is dat het heel erg herkenbaar is voor de puberleeftijd (en voor degenen die net puber-af zijn en werken met pubers). Er komen veel herkenbare uitspraken en gedragsuitingen in voor en dat maakt dat het lijkt alsof je zelf deelneemt aan de reis, al dan niet als begeleiding 😉.
Daarnaast vind ik het altijd extra leuk als schrijvers net iets meer aandacht besteden aan de lay-out van het boek en, zoals in dit geval, voor hoofdstuktitels kiezen in plaats van gewoon voor getallen. Het geeft een soort van sneak peak in het onderwerp van het hoofdstuk en maakt je meteen nieuwsgierig om door te lezen (wat je dan dus ook doet als je, net als ik, geen ruggengraat hebt whoops).
Het enige verbeterpuntje wat ik momenteel zou willen geven aan dit boek is iets meer diepgang in de karakters. Je merkt dat er in zo’n klein boek weinig ruimte is voor hele onderscheidende persoonlijkheden en dat is natuurlijk begrijpelijk gezien de schrijfruimte, maar ik denk dat een paar typetjes die te vinden zijn in elk klaslokaal (buiten Dex, die is vrij duidelijk uitgewerkt) een leuke toevoeging waren geweest aan het verhaal of iets meer diepgang in de docenten. Ik vond het bijvoorbeeld heel leuk om te lezen dat meneer Hendriks de favoriete docent was, maar een anekdote waar dat uit had gebleken was denk ik erg leuk geweest.

Conclusie:
Dit is echt een ontzettende aanrader! Niet alleen is het een verhaal om lekker weg te lezen, het zit ook nog eens erg goed in elkaar. Het is herkenbaar, laat een kwetsbare kant van hele stoere pubers zien (aka de werkelijkheid) en is ook nog eens leerzaam wat betreft Britse cultuur! Win-win-win zou ik zeggen!

[Ria]

Een volgend kort verhaal in de serie Best of YA XS bevestigt dat een aantal dingen door de jaren heen niet veranderen. De brugklas van hoofdpersoon Dex gaat op schoolreis, direct treffen we een dagprogramma met daarbij de mededeling dat je vooral je paspoort niet moet vergeten. Een klas die bij vertrek in de bekende sociale groepjes is verdeeld, per persoon een interviewopdracht krijgt, terwijl lol veel leuker is. Op reis lijken docenten ineens ook mensen te zijn die je helpen en waarmee je kunt praten. Ze moesten alleen die opdrachten niet geven, want hoe doe je dat in een taal die je niet machtig bent en in een omgeving die je niet kent?
Wat wel is veranderd zijn de bij de leeftijd en belevingswereld passende verhalen in series voor middelbare schoolleerlingen. Nauwelijks 100 bladzijden, toegankelijke stijl met voor hen herkenbare taal, makkelijk leesbaar dus in no time uit met toch een verhaal dat kop en staart heeft.

In ‘Over straatfiguren en wegpiraten’ is Dex de derde keer de hoofdpersoon, maar is goed afzonderlijk te lezen. Canterbury is de stad waar de klas van de vijf vrienden Brian, Wahid, Luuk in de rolstoel, Freddy en Dex heengaat. Bij vertrek is er al direct een confrontatie met de buschauffeur. Dex probeert de populaire jongen uit te hangen maar zit intussen behoorlijk in de rats over een in het Engels te houden straatinterview. Toch blijft wat ze zullen eten en vooral wèlke snack als jongensgroep het belangrijkste. Intussen wandel je als lezer mee langs hoogtepunten in het oude stadscentrum en komen ook The Canterbury Tales langs.

Perikelen in het hostel, het van huis weg zijn, ervaringen onderling en het toelaten van gevoel en gedachten zorgen ervoor dat machogedrag verandert. Er zijn gesprekjes, er komt saamhorigheidsgevoel en vriendschap wordt versterkt. De tatoeage en het gedrag van Cor de chauffeur blijft m.n. Dex intrigeren. Hij leert veel deze groepsreis, ook dat het beter is om met vooroordelen iets te doen. In een volgende ‘Dex’ zou Cor een interessant onderdeel van de verhaallijn kunnen zijn. Niet alle leerlingen leer je kennen wat ook niet mogelijk is in dit aantal bladzijden in een verhaal voor deze doelgroep.

Een groep die aan het begin van de schoolreis als los zand aan elkaar hangt is na vijf dagen werkweek een geheel, jongeren die er voor elkaar zijn. De schrijfopbouw voelt exact zo aan. Voor jongeren zoals Dex zou het mogelijk duidelijker zijn als er werkweek i.p.v. schoolreis op de schoolbrieven staat. Via de QR-code achterin kunnen lesvragen per hoofdstuk worden gedownload.
Het geheel laat zien dat de auteur zowel de doelgroep als de te bezoeken stad goed kent. Een vlotte, goed lezende novelle met humor en diverse herkenbare thema’s die prima als samenleesproject kan worden aangereikt. Vanaf 12 jaar.

[Mehsi · Rating 5 out of 5]

Een nieuwe Dex, had alleen niet door dat het een nieuwe was want er stond geen Dex op de voorkant en de voorkant was ook net anders. Maar weer genoten. Ditmaal dus het reisje naar Canterbury en we zien Dex en zijn vrienden en klasgenoten het beste ervan maken. Ik vond het heerlijk geschreven en leuk om te zien hoe Dex ook echt zijn best deed voor van alles. Leuk om over Canterbury te lezen, over de verslaving naar Burger King, over Engels eten, en meer. En balen om opdrachten (geef ik hem geen ongelijk bij, haha).
Alleen die chauffeur? Hoe is die ansich chauffeur? Later had ik wat meer sympathie voor die gast, maar voor het meest van het boek? Die vent mag wel een andere baan vinden. :|

[Billy · Rating 4 out of 5]

Ik vond het taalgebruik in het begin nogal “grinch” maar toen realiseerde ik me dat dit precies is hoe mijn leerlingen praten, dus complimenten daarvoor. Het boek belichaamt heel erg het gevoel waarom ik docent wil worden, want ook leerlingen die er geen zin in hebben zijn tot mooie dingen in staat, ze hebben alleen een duwtje in de rug nodig.

[Imke · Rating 3 out of 5]

De herkenbaarheid maakt het een grappig verhaal. Het zoetsappige einde maakt dat het niet een fantastisch verhaal is. Ik had hogere verwachtingen.

[Arienne · Rating 4 out of 5]

Boek om snel tussendoor te lezen.Érg leuk geschreven, humoristisch, vanuit het oogpunt van een tiener.

[Karin houdt van boeken · Rating 3 out of 5]

Brugklasser Dex is blij als hij op schoolreis mag naar Canterbury. Samen met z’n vrienden verheugen ze zich op 4 dagen lol. Alleen Engels spreekt Dex niet, dus de straatinterviews die ze moeten doen als schoolproject, is een probleempje. En wat is er met de buschauffeur?
Dex en zijn vrienden lopen tegen veel mooie verhalen aan.

Een derde van het boek gaat over de reis naar Engeland. Onnodig lang.

Het boek was leuk geschreven. Je vliegt er door heen en ik las het graag.

Echter gebeurde er bijzonder weinig in het boek. De personages waren ook niet zo interessant.

Vermakelijk, maar helaas niet meer dan dat.

[Susan Wijbrandts-Pelk · Rating 5 out of 5]

In dit boek lees je over klas H1A die drie dagen op schoolreis gaan naar Canterbury (Engeland).
Alles wordt verteld vanuit het oogpunt van Dex. Hij is 13 jaar en woont in Amsterdam.

De titel van het boek verwijst naar de opdracht die de leerlingen in Engeland moeten doen voor de vakken Engels en Nederlands, namelijk: een straatinterview houden (in het Engels) met iemand die daar woont en daar later op school een verslag over schrijven en presentatie over houden.

In 102 bladzijdes lees je hoe het schoolreisje van H1A verloopt, vanaf het vertrek bij school tot en met de laatste avond van de reis.

Ondanks dat er geen 'spannende' dingen gebeuren, heb ik toch genoten van het boek. Je leert meer over de verschillende klasgenoten en begeleidende docenten van Dex, maar ook over de mysterieuze buschauffeur (Cor).

Iedere activiteit van H1A wordt levendig beschreven. Je krijgt er zo zelf zin van om op reis te gaan.