What do you think?
Rate this book
De 10 Minuten van Stanislao Olo
Jos Vandeloo, bekend om zijn romans, verhalen en gedichten, levert met deze bundel een nieuw bewijs van zijn literaire veelzijdigheid. Behalve het lichtelijk magisch-realistische titelverhaal 'De 10 minuten van Stanislao Olo', geschreven in de nuchtere-en-toch-beeldende stijl die al het proza van Vandeloo kenmerkt, bevat dit boekje het scenario ('filmverhaal' zegt Vandeloo) Black Basilius, een tragisch liefdesverhaal, door de schrijver bijna emotieloos maar meeslepend genoteerd, en tenslotte de beklemmende eenakter Autostrada, die door de Nederlandse (AVRO) en de Vlaamse televisie werd uitgezonden. 'Bewezen werd dat Vandeloo ijzersterke dialogen kan schrijven,' schreef Het Vaderland n.a.v. de Nederlandse uitzending van Autostrada, 'en ook dat Vandeloo, door steeds een nieuwe ontwikkeling aan de intrige toe te voegen, een enorme spanning weet op te roepen.' Dit laatste geldt ook voor het geheel van deze waardevolle bundel.
Paperback
First published January 1, 1969
5 people want to read
About the author
Jos Vandeloo
63 books13 followersJosephus (Jos) Albertus Vandeloo is een Vlaamse schrijver.
Jos Vandeloo in de Nederlandstalige Wikipedia
Jos Vandeloo in de Digitale Bibliotheek voor de Nederlandse Letteren
Jos Vandeloo bij "Schrijversgewijs"
From the English Wikipedia:
Jos Vandeloo is a Belgian writer and poet. He grew up in a miner family and graduated as a chemist for the mining industry.
After the war he started working in the mine as a coal specialist and for this he traveled throughout Europe (up to 1953). In the meantime he also studied also Dutch and French literature at the Royal Academy and the Higher Institute for Arts in Antwerp.
After his career in the mine, he (first deputy director and afterwards) became director of the Belgian division of the publisher Manteau. In the sixties he was for a while sports commentator for the Belgian Radio and Television (BRT). Since 1963 he lives in Mortsel near Antwerp.
He made his debut in 1955, with the collection of poems Speelse parade (E: Playful parade) became well known with the stories De muur (E: The Wall) en Het gevaar (E: The Danger). In 1982, he became full-time writer.
In his work he generally describes the negative impact of modern society, such as loneliness and alienation and he tries to strive for an idealistic, paradisaical environment. He not only wrote novels, tales and poetry but also wrote several screenplays for television and theatre plays. His work has been translated into several European languages (such as Russian) and he has won several awards.
Jos Vandeloo in de Nederlandstalige Wikipedia
Jos Vandeloo in de Digitale Bibliotheek voor de Nederlandse Letteren
Jos Vandeloo bij "Schrijversgewijs"
From the English Wikipedia:
Jos Vandeloo is a Belgian writer and poet. He grew up in a miner family and graduated as a chemist for the mining industry.
After the war he started working in the mine as a coal specialist and for this he traveled throughout Europe (up to 1953). In the meantime he also studied also Dutch and French literature at the Royal Academy and the Higher Institute for Arts in Antwerp.
After his career in the mine, he (first deputy director and afterwards) became director of the Belgian division of the publisher Manteau. In the sixties he was for a while sports commentator for the Belgian Radio and Television (BRT). Since 1963 he lives in Mortsel near Antwerp.
He made his debut in 1955, with the collection of poems Speelse parade (E: Playful parade) became well known with the stories De muur (E: The Wall) en Het gevaar (E: The Danger). In 1982, he became full-time writer.
In his work he generally describes the negative impact of modern society, such as loneliness and alienation and he tries to strive for an idealistic, paradisaical environment. He not only wrote novels, tales and poetry but also wrote several screenplays for television and theatre plays. His work has been translated into several European languages (such as Russian) and he has won several awards.
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 of 1 review
September 29, 2025
Dag Jos,
September was een beetje jouw maand. Grotendeels zelfs. Door zes van je boeken heb ik me gewerkt. Gewerkt klinkt als een straf. Dat is het niet. Waarom zou ik mezelf straffen? Goed, af en toe ploeg ik me door erbarmelijkheden, maar daar valt wat van te leren, voor mijn schrijfleerlingen, voor mezelf. Ook jouw zestal heeft me iets bijgebracht: nederigheid. Sta me toe dat te verklaren.
Pas vier jaar geleden schoof je voor het eerst in mijn schoot. Het gevaar blies me meteen omver. Met tussenpozen zaagden De vijand en De muur de poten onder mijn leeszetel weg. Vergeet ik nog Copernicus of de bloemen van het geluk. Na die twee romans, die verhalen- en die dichtbundel nu dus één grote gulp Vandeloo: Een mannetje uit Polen. De week van de kapiteins. De coladrinkers. Vrouwen. De 10 minuten van Stanislao Olo. Les Hollandais sont là.
Overdosis zou je denken. Mooi niet. Goed, in oktober wordt het eens wat anders, maar dat komt alleen maar door het simpele feit dat ik nu door mijn voorraad Vandeloo heen ben. Gelukkig, er valt nog veel werk van je op de kop te tikken. Het zal me niet verbazen als ik ook bij dat andere werk nederig blijf. Nederig omwille van je veelzijdigheid. Bestaat er een genre waarin jij niet uitblonk? In het eenlettergreepgedicht had je me vast ook overtroefd.
Ach, wat smulde ik van elk kortverhaal, van het filmverhaal, van de novelle, van de twee televisiespelen. Het kan niet anders of ik duw mijn schrijfleerlingen uit dat rijke aanbod iets onder ogen. Van de meesters valt het meeste te leren. Deze maand zou je honderd zijn geworden. Er werd aan je gedacht. Je werd gelezen. Je zal worden gelezen.
goede groet, David
September was een beetje jouw maand. Grotendeels zelfs. Door zes van je boeken heb ik me gewerkt. Gewerkt klinkt als een straf. Dat is het niet. Waarom zou ik mezelf straffen? Goed, af en toe ploeg ik me door erbarmelijkheden, maar daar valt wat van te leren, voor mijn schrijfleerlingen, voor mezelf. Ook jouw zestal heeft me iets bijgebracht: nederigheid. Sta me toe dat te verklaren.
Pas vier jaar geleden schoof je voor het eerst in mijn schoot. Het gevaar blies me meteen omver. Met tussenpozen zaagden De vijand en De muur de poten onder mijn leeszetel weg. Vergeet ik nog Copernicus of de bloemen van het geluk. Na die twee romans, die verhalen- en die dichtbundel nu dus één grote gulp Vandeloo: Een mannetje uit Polen. De week van de kapiteins. De coladrinkers. Vrouwen. De 10 minuten van Stanislao Olo. Les Hollandais sont là.
Overdosis zou je denken. Mooi niet. Goed, in oktober wordt het eens wat anders, maar dat komt alleen maar door het simpele feit dat ik nu door mijn voorraad Vandeloo heen ben. Gelukkig, er valt nog veel werk van je op de kop te tikken. Het zal me niet verbazen als ik ook bij dat andere werk nederig blijf. Nederig omwille van je veelzijdigheid. Bestaat er een genre waarin jij niet uitblonk? In het eenlettergreepgedicht had je me vast ook overtroefd.
Ach, wat smulde ik van elk kortverhaal, van het filmverhaal, van de novelle, van de twee televisiespelen. Het kan niet anders of ik duw mijn schrijfleerlingen uit dat rijke aanbod iets onder ogen. Van de meesters valt het meeste te leren. Deze maand zou je honderd zijn geworden. Er werd aan je gedacht. Je werd gelezen. Je zal worden gelezen.
goede groet, David
Displaying 1 of 1 review