خانوادۀ تیبو | جلدِ سوّم از دورۀ چهارجلدی: تابستانِ 1914

Les Thibault #7

by Roger Martin du Gard, ابوالحسن نجفی (Translator)

جلدّ سوّم مشتمل است بر هفتمین‌کتاب ازین‌رمان: «تابستانِ 1914 / L'Été» (تاریخِ نخستین‌چاپ: 1935)

Genres: Classics, France, Fiction, Roman, French Literature, Novels, World War I

623 pages, Hardcover

First published January 1, 1923

About the author

Awarded the Nobel Prize in Literature in 1937 "for the artistic power and truth with which he has depicted human conflict as well as some fundamental aspects of contemporary life in his novel cycle Les Thibault."

Roger Martin du Gard (23 March 1881 - 22 August 1958) was a French author and winner of the 1937 Nobel Prize for Literature. Trained as a paleographer and archivist, Martin du Gard brought to his works a spirit of objectivity and a scrupulous regard for details. For his concern with documentation and with the relationship of social reality to individual development, he has been linked with the realist and naturalist traditions of the 19th century. His major work was Les Thibault, a roman fleuve about the Thibault family, originally published as a series of eight novels. The story follows the fortunes of the two Thibault brothers, Antoine and Jacques, from their prosperous bourgeois upbringing, through the First World War, to their deaths. He also wrote a novel, Jean Barois, set in the historical context of the Dreyfus Affair.

During the Second World war he resided in Nice, where he prepared a novel, which remained unfinished (Souvenirs du lieutenant-colonel de Maumort); an English-language translation of this unfinished novel was published in 2000.

Roger Martin du Gard died in 1958 and was buried in the Cimiez Monastery Cemetery in Cimiez, a suburb of the city of Nice, France.

Reviews

[Vit Babenco · Rating 5 out of 5]

The world is on the threshold of catastrophic changes.
Jacques is in Geneva… Geneva is a boiling cauldron of international revolutionary brew…

“Nietzsche did away with the idea of God, and replaced it by the concept of ideal man. That was nothing much – only a first step forward. It’s up to modern atheism to go one better and do away with the concept of ideal man as well.”

To deprive human being of individuality… To take away man’s humanity… Isn’t it a straight way to real equality?
With the special assignment Jacques is sent to Paris… There he meets his brother… Antoine is a true humanist… His purpose is to work for the advancement of medical science and serve mankind… To him his brother’s way of life seems to be just fruitless and even somewhat malicious…

“Inequality, injustice! Of course they exist. Do those fellows imagine they’re the first to spot that interesting fact? But what’s to be done about it? Our present civilization is a datum, damn it! We’d do best to start by taking things as they really are instead of as they might have been. And their revolution?” he murmured sotto voce. “A fine mess they have in store for us. Smashing the whole show up, and starting all over again – like kids playing with toy bricks. They’d do better to get on with their jobs instead of wailing about the rotten state of society – and refusing to do their share in it…”

Revolutionaries attempt to stop war… They write manifestos… They try to organize a global strike… A lot of tubthumping… But all their efforts are no more effective than the barking of a lapdog…
And patriotism is – as usual – the last refuge of the scoundrel…

“A good bloodletting is necessary sometimes for a nation’s health. When there’s been a too long spell of peace, the world secretes a host of toxins which it has to get out of its system somehow, like the man who leads a too sedentary life. And just now, I believe, a good bloodletting will do the French morale a world of good.”

Meanwhile Antoine manages to end his vacuous love affair… And Jacques at last succeeds in regaining a love of his youth…

She cast on him a troubled gaze but so instinct with love that he walked up to her and unthinkingly stretched out his arms. Trembling, with closed eyes, she flung herself upon his breast. Their first embrace.

But the war is already here…
Pursuits, hopes, love, life – war pitilessly sweeps away everything that stands in its way.

[Dream.M · Rating 3 out of 5]

با همه ریویوو های سه ستاره موافقم

[Robert Khorsand · Rating 3 out of 5]

سنگین، سخت‌خوان و غنی از محتوا اما به شدت خسته‌کننده و کسالت‌آور!

جلد سوم این کتاب که به اهتمام آقای «ابولحسن نجفی» به زبان فارسی و صدالبته به شکل ممتازی برگردان شده است، شامل «۵۸ فصلِ نخست» از «مجموعِ ۸۲ فصلِ کتاب هفتم» یعنی «کتاب تابستان ۱۹۱۴» می‌باشد.

هشدار
هر آنچه که در این ریویو می‌نویسم، در مورد جلد سوم است، طبیعی‌ست که برای هر جلد، مانند این ریویو و ریویوی جلد نخست و دوم، نظرم را خواهم نوشت، و نهایتا در صورتی که عمر من کفافِ خاتمه‌ی داستان را داد نظر نهایی خود را به شکل کامل و مفصل بیان خواهم نمود.

حقیر در این ریویو،‌ به رویداد‌ها و وقایع کتاب ورود نمی‌کنم و فقط به بیان نکاتی پررنگ از جلد سوم به شرح زیر بسنده می‌کنم:

اول آنکه، برخلاف دو جلد نخست با متنی سخت، خسته‌کننده و ملال‌آور روبرو هستیم.

دوم آنکه، کتابِ هفتم را من یک رمان نمی‌دانم، زیرا نویسنده از قالب رمان خارج شده و کاملا درس سیاست و جامعه‌شناسی به ما می‌دهد و به قدری محتوا در این زمینه غنی‌ است که حتی بخش زیادی از محتوای آن را می‌توان در دانشگاه‌ها تدریس نمود.

سوم آنکه، ژاک با همه‌ی سگ‌ دو زدن‌هایش نتوانست توجه من را به شخصیت خود جلب کند و برعکس حرص من را به شکل عجیبی در می‌آورد، بنابراین شخصیت محبوب من همچنان دکتر آنتوان است.

چهارم آنکه، اعتراف می‌کنم این جلد، سخت‌ترین کتابی بود که آن را تا به امروز مطالعه کرده‌ام و مدت زیادی شدیدا من را درگیر خود کرد، اما با تمام این سختی‌ها اطلاعات زیادی با خواندنش کسب کردم و خوشحالم که برایش وقت گذاشتم.

پنجم آنکه، درست است که سه جلد نخست را بدون توقف و پشتِ هم مطالعه نمودم اما حال استراحت را برای شروع جلد چهارم ضروری می‌دانم، این جلد شدیدا ذهنم را خسته کرده است.

نقل‌قول نامه
"انسان می‌تواند از وطنش بیرون برود، ولی نمی‌تواند بی‌وطن بشود. و این وطن‌خواهی هیچ تناقض ذاتی با آرمان انقلابی و بین‌المللی ما ندارد."

"واژگون کردن نظام طبقاتی یعنی بدی را با بدی دفع کردن، یعنی ظلمی را جانشین ظلم دیگر کردن.. همه‌ی طبقه‌های موجود رنج می‌کشند."

"برای بسیاری از ما انقلاب پیش از آن که اقدامی برای تغییر و تحول اجتماعی باشد در وهله اول فرصتی است برای برآوردن نیاز به انتقام‌جویی و این نیاز از نزاع و آشوب و جنگِ داخلی و تسخیر وحشیانه‌ی قدرت سیراب و سرمست می‌شود."

"پایگاه مذاهب در عمق جامعه است. همیشه مذاهب نیروی اصلی خود را از رنج‌های انسان اسیر به دست آورده‌اند. مذاهب همواره از فقر و بدبختی استفاده کرده‌اند. روزی که این نقطه اتکا را از دست بدهند، قدرتشان خود به خود از میان خواهد رفت. اگر انسان‌ها خوشبخت‌تر شوند، طبعا مذاهب بر آن‌ها تسلط نخواهند داشت."

"اصلاحات ممکن است بعضی از معلول‌های شر را تخفیف دهد، ولی هرگز به علت‌ها حمله نمی‌کند! و این طبیعی‌ست: اصلاح‌طلب‌ها هر قدر هم که دارای حسن نیت باشند، دقیقا به همین سیاست، به همین نظام اقتصادی که باید از میان برود وابسته‌اند. نمی‌شود از سرمایه‌داری توقع داشت که خودش خودش را نابود کند، تیشه به ریشه‌ی خودش بزند."

"کسی که از خودش حرف می‌زند، هرچقدر هم که کوشش کند باز نمی‌تواند تمام حقیقت را بگوید."

کارنامه
یک‌ ستاره بابت اینکه این جلد شدیدا خسته‌کننده و کسالت‌آور بود، یک ستاره بابت اینکه نیاز به این همه بحث و تفسیر در مورد انقلاب و نظام‌های حاکمیتی در یک رمان نبود و خیلی از مطالب کاملا اضافی و ملال‌آور بود، از کتاب کسر و نهایتا برای جلد سوم خانواده تیبو، سه ستاره منظور می‌نمایم.

بیست و هشتم آبان‌ماه یک‌هزار و چهارصد

[Saman · Rating 4 out of 5]

جلد سوم از یک بخش به اسم تابستان 1914 تشکیل شده.بخشی که ادامه اون در جلد چهارم میاد.این جلد برای من شوکه کننده شروع شد! در حالی که در دو جلد اول شخصیت ها زیاد نبودند،اما در این جلد از همون اوایل کلی شخصیت جدید به داستان اضافه شد.شخصیت هایی که مدام بحث سیاسی و تاریخی با هم میکردند.شخصیتهایی از ملل مختلف.در اون بین فقط ژاک آشنا بود و بقیه تازه وارد.تا میومدم شخصیتی رو بشناسم،چند صفحه بعد سر و کله شخصیتهای دیگری پیدا میشد.در این جلد شخصیتها بسیار زیاد در مورد سیاست با هم حرف میزنند.یکی از انقلاب میگه و دیگری از اصلاح طلبی،یکی از خشونت در انقلاب دفاع میکنه و دیگری به مقابله با اون میپردازه.بحث های زیادی حول محور کارگران شکل میگیره.یکی میاد و عاشق موسولینی است و دیگری از سوسیالیسم حرف میزنه.در مورد کشورهای مختلف و شخصیتهای سیاسیشون بحث های زیادی شکل میگیره. اینطور بگم جلد سوم کاملا با دو جلد قبلی متفاوت است.
بحث ها به همین صورت ادامه پیدا میکنه تا ولیعهد اتریش ترور میشه.خب،از اینجا به بعد بحثهای شخصیتهای کتاب بیشتر به این سمت میره که آیا جنگ میشود یا خیر و افراد از موافقت ها و مخالفت هاشون با جنگ میگند. در ادامه کم کم سر و کله ی آنتوان پیدا میشه و همچنین داستان کمی رنگ و بوی عشق میگیره و از اون حالت اولیه کمی خارج میشه و تا حدی تعدیل میشه اما اکثریت جلد سوم رو همین مباحث سیاسی و تاریخی تشکیل میده.طبیعتا اگر به این مباحث علاقه نداشته باشید خواندن این جلد عذاب بزرگی خواهد بود!
جلد سوم تا اینجا سخت خوان ترین جلد مجموعه بود.اما اگر کسی بخواد از حال و هوای جنگ جهانی اول خبردار بشه،این جلد رو حتی میتونه جداگانه بخونه و از این منظر منبع ارزشمندی است.شخصیتهای سیاسی و تاریخی که در خلال گفت و گوهای شخصیتها اسمشون آورده میشه با پانویس های خوب مترجم معرفی میشند.ژاک و آنتوان با تفاوت هایی که دارند برام بسیار جذاب هستند و هر کدوم کشش خاصی رو برای من دارند.
پیش به سوی جلد چهارم که از همین الان غم تمام شدن این مجموعه خواندنی منو گرفته و در کنارش برام سوال بزرگی رو در ذهنم کاشته که چرا این مجموعه اینقدر کم خوانده شده؟

[Shakiba · Rating 4 out of 5]

از تموم شدن این جلد بی‌نهایت خوشحالم. مثل بار سنگینی روی دوشم شده بود که تموم نمیشد. واقعا الان متوجه میشم که منظور بقیه از سخت‌خوان بودن جلد سوم مجموعه چی بوده :) البته اگر مثل من به تاریخ کمی علاقه داشته باشید این جلد خیلی براتون لذت بخش تر میشه.

این جلد یک منبع خیلی خیلی خوب برای آشنایی با وقایع در آستانه جنگ جهانی اول هست و تو رو کاملا میذاره وسط یه فضای پر التهاب. انتظار پیش رفتن سریع "داستان" رو اصلا نباید ازش داشت و تمرکز کاملا روی تاریخ و سیاست هست. خیلی خوبه که نویسنده تو این جلد سعی داشت ما رو به ژاک نزدیک تر کنه و شخصیتش رو بشکافه ولی باز هم چیزهایی از شخصیت ژاک هست که برای من مجهوله و قابل درک نیست. امیدوارم تو جلد ۴ تا حدودی برطرف بشه. رابطه عاشقانه آنتوان که البته نمیدونم توصیف درستی براش باشه یا نه برام کمی بی‌معنی بود.

به نظرم بدون پانوشت های مترجم و همینطور ترجمه بی نظیرشون غیرقابل خوندن میشد. حقیقتا از این همه اطلاعاتی که میدادن لذت می‌بردم.

در نهایت در کنار این همه بحث ها و نگرانی و آژیر خطر جنگ و سیاست جایی بود که می‌گفت:
"می‌خواستم صدایت را بشنوم...یعنی تو نمی‌دانی که آدم یک دفعه احتیاج پیدا میکند صدای کسی را بشنود؟"

[Ali · Rating 3 out of 5]

*خمیازه

این جلد ما رو به دل تابستون ۱۹۱۴ اروپا می‌بره. جایی که جنگ بزرگ تو یه قدمی مردمه و ترس و وحشت از جنگ روی زندگی همه سایه انداخته. وقایع این جلد رو میشه به دو بخش تقسیم کرد. بخش اول بحث‌های بسیار طولانی سیاسی و اجتماعیه که اطلاعات دقیقی از اوضاع سیاسی و افکار مردم اون زمان به ما میده و بخش دوم تیکه‌های مربوط به ژاک و ژنی و آنتوان و آن هست که سهم کمتری از کتاب برده ولی جذابیت بیشتری نسبت به اون بخش‌های سیاسی داره.
فعلا که تابستون ۱۹۱۴ هنوزم ادامه داره ولی امیدوارم بعدش بتونه جبران کنه و به ورق رو برگردونه.

[M&A Ed · Rating 5 out of 5]

و بالاخره جلد سوم تمام!

[Mehrnaz · Rating 3 out of 5]

این جلد برام یه مقدار خسته کننده تر از بقیه جلدها بود

[Jeroen Vandenbossche · Rating 4 out of 5]

Je suis sûr que, d’ici cinq ans, je me souviendrai de l’été 2025 comme celui que j’ai passé dans la compagnie des frères Jacques et Antoine Thibault, de Daniel, de Gise, de Rachel et de Jenny.

J’essaierai d’expliquer pourquoi dès que j’ai mis de l’ordre dans mes impressions de lecture.

[Amin Matin · Rating 4 out of 5]

جلد سوم خانواده تیبو: بخش ششم، تابستان ۱۹۱۴
در باب روایت و تغییرات آن: در دو جلد اول خانواده تیبو، همه مسائل راجع به آنتوان و ژاک، دو شخصیت اصلی کتاب بود، در حالی که در جلد سوم شاهد تمرکز به روی جنبه‌های تاریخی و سیاسی رمان خانواده تیبو هستیم. روژه مارتین دوگار به تابستان ۱۹۱۴ شیرجه می‌زند و در همین مسیر شخصیت‌های عزیزتر از جان خود را در پی‌رنگ داستان غرق می‌کند.
تابستان ۱۹۱۴ طولانی‌ترین بخش کتاب، و همچنین سخت‌خوان‌ترین آن است، تعداد اسامی زیاد است، موضوعات تماتیک عمیقی که قبلاً در لایه‌های زرین کتاب بررسی می‌شد، در جلد سوم به روی کار آمده‌اند و پی‌رنگ اصلی داستان را شکل می‌دهند.

در باب تز تاریخی جنگ جهانی اول و دلایل رخ دادن آن:
در تابستان ۱۹۱۴ که زمزه‌های جنگ با ترور ولیعهد اتریش-مجارستان شروع می‌شود، و سلسله‌ای از اقدامات رخ می‌دهد که در نهایت مسیر اروپا، کره‌ی زمین و اگه بخواهیم کلی بنگریم نسل بشریت را تغییر می‌دهد. دوگار آنچنان دقیق و با موشکافی راجع به جنگ جهانی اول می‌نویسد که گاهی در هنگام خواندن کتاب یادم می‌رفت خانواده تیبو تحلیلی تاریخی از مورخی مجرب نیست و رمان است.

در باب شخصیت‌ها:
دکتر آنتوان تیبو، اسطوره زندگی من است، شخصیتی به‌شدت دوست‌داشتنی، خوش‌فکر، خوش‌دل، و در کمال تعجب بازیگوش؛ حتی اشتباهات آنتوان را دوست دارم، اشتباهاتی که می‌کند همزادپنداری من را نسبت به خود برمی‌انگیزد.
در آن سوی دیگر، ژاک، نسبت به دو جلد اول که از مرگ ژاک خوشحال می‌شدم، باید بگویم که الان کمی نسبت به او اهمیت می‌دم، مخصوصاً که بزرگوار تصمیم گرفت بی‌شعوری و حماقت را کنار بگذارد و به همان شخصیت مورد نظر که اسم آن را برای دوری از اسپویل به کار نمی‌برم، ابراز علاقه کند. دو برادر هر کدام محاسن و معایب خود را دارند و همین است که آن‌ها را زنده و به شکلی انسانی در می‌آورد.

در باب درون‌مایه اصلی کتاب:
بعد از کمی تفکر خواهید فهمید که خانواده تیبو راجع به تفاوت عقاید است، عقایدی که در نهایت به انتخاب‌های متفاوت و دو سبک زندگی مجزا ختم می‌شوند. تفاوتی که من حتی در زندگی خودم هم شاهد آن هستم، برادری دارم که زمین تا آسمون با من تفاوت دارد و از همین حالا انشعاب زندگی‌مان را در انتخاب‌هایمان می‌بینم.

در باب ترجمه کتاب:
ابولحسن نجفی یکی از بهترین مترجم‌‌های ایرانی هست، البته اگه بخواهیم تأمل کنیم و متعصبانه نگوییم بهترین مترجم است، کاری که او با ترجمه خانواده تیبو کرده است بعید می‌دانم تا به حال انجام شده باشد، یا اگر انجام شده من سعادت خواندن آن را نداشتم، غلط‌هایی که در ترجمه خانواده تیبو در طول سه جلد پیدا کرده‌ام از تعداد انگشتان یک دستم فراتر نمی‌رود.

امتیاز کتاب:
صرفاً به علت سرعت روایت عذاب‌آور کتاب در بخش‌های ابتدایی و میانی و کسالت‌باری آن یک ستاره کم می‌کنم و چهار ستاره را برای جلد سوم خانواده تیبو می‌گذارم.

با فاصله‌ای کوتاه به سراغ جلد چهارم می‌رم و نظر کلی‌ام را راجع به خانواده تیبو به قلم روژه مارتین دوگار می‌نویسم.

[Zeynep T. · Rating 5 out of 5]

Serinin en sevdiğim bölümü bu kitap oldu. Savaşın gerek cephe gerisinde gerekse ön saflarda sebep olduğu yıkımı, kötülüğü, çaresizliği kısacası çatışmanın gerçek yüzünü bu kitapta derin bir şekilde hissediyorsunuz.

Kitabı bu dönemde okumak oldukça moral bozucuydu. Tarihten asla ders alınmadığının bir kanıtı adeta bu metin. Günümüzle benzerlikler o kadar çarpıcı ki karamsarlığa kapılmamak elde değil.

"Hepinizi, komşu "emperyalist ordular"la dövüşeceğinize inandırdılar. Sanki bütün ordular böyle değilmiş gibi. Sanki şu son yıllarda cenkçi milliyetçilik Fransa'da olduğu kadar Almanya'da da yandaş bulmamış gibi!

Hangi birini yazsam bilemiyorum.

"az ya da çok bilerek savaşın çıkmasına yardımcı olanlar var. Bunlar ya büyük bankaların parasal dalaverelerine destek olarak ya da hırslı devlet adamlarının girişimlerini, yan tutarcasına onaylarıyla cesaretlendirenlerdir, tutucu partilerdir, patronların örgütleridir, milliyetçi gazetelerdir! Kiliselerdir aynı zamanda. Çünkü ruhban sınıfı hemen her yerde varlıklı sınıfların manevi jandarmalığını yapmaktadır."

Dünyanın nereye gittiğini daha iyi kavramak isteyenlere tavsiye ediyorum bu seriyi. Benzerlikler gerçekten korkutucu. Özellikle son bölümlere doğru silahlanmayla ilgili tespitler ufuk açıcı.

Son olarak, yazar Roger Martin du Gard ve aynı zamanda çevirmen Adnan Cemgil yetenekleri ile her türlü takdiri hak eden kişiler. Bu eser iyi ki Türkçe'ye kazandırılmış.

[Sina Iravanian · Rating 3 out of 5]

بیشتر جلد سوم خانواده تیبو در مورد اتفاقاتی است که منجر به جنگ جهانی اول شد، و همین‌طور افکار و فعالیت‌های سوسیالیست‌های سراسر اروپا. با این که این اتفاقات مربوط به تاریخ گذشته است، اما ساده‌لوحانه منتظر بودم یکی از اقدامات صلح‌طلبانه به نتیجه برسد و از این جنگ خونین جلوگیری کند. جنگی که تبعاتش همین امروز جان‌های زیادی را در خاورمیانه می‌گیرد و زندگی‌های بی‌شماری را هدر می‌دهد.

«نگرانی مسافری را حس می‌کرد که ناگهان در میان طوفان پی برده باشد که همه‌ی افسران کشتی عقل خود را از دست داده‌اند.»
این حس آشنا از زبان کسی است که تبعات ویرانگر جنگ را درک می‌کند ولی زمامدارانی را می‌بیند که یا جنگ‌طلبند یا اقداماتشان برای رسیدن به صلح کافی نیست.

چند نقل قول از کتاب:

«اغلب در مورد جوانان پیرامون خود سخت قضاوت می‌کرد. به نظرش می‌آمد که بیشتر آن‌ها به شیوه‌ای عجولانه و سطحی می‌اندیشند و به آسانی تن به کینه‌توزی و بی‌انصافی می‌دهند و هوش خود را فقط برای محکوم‌کردن اعتقادشان و نه برای گسترش دادن و نو کردن آن به کار می‌اندازند و انگیزه‌ی بسیاری از آن‌ها سرکشی است و نه انقلاب، و سرکشی خود را بیشتر از انسان‌ها دوست دارند.»

«انقلابی که با بیدادگری، با دروغ، با قساوت صورت بگیرد برای انسان‌ها پیروزی دروغین است. چنین انقلابی نطفه‌ی فساد را در خودش دارد. آن‌چه با چنین وسایلی به دست می‌آورد پایدار نمی‌ماند. و خود این انقلاب هم دیر یا زود محکوم به فناست… خشونت سلاح ستمگر است! هرگز آزادی حقیقی برای ملت‌ها نمی‌آورد. فقط باعث پیروزی ستم تازه‌ای می‌شود…»

«منتظرم ببینم که شما همه وقتی که می‌خواهید جهان نو را بسازید چه می‌کنید. چون به هر دری بزنید باز هم مجبورید که با همان عنصر اصلی جهان را از نو بسازید. و این عنصر اصلی هرگز عوض نمی‌شود: مقصودم طبیعت بشری است!»

«تا زمانی که توپ‌ها ساکت‌اند سیاستمدارها می‌توانند حرف بزنند…»

جمله‌ای از پاسکال که در پاورقی ذکر شده بود: «اگر بینی کلئوپاترا کوتاه‌تر می‌بود سرتاسر تاریخ جهان عوض می‌شد.»

[Yas · Rating 5 out of 5]

تموم شد؟ واقعا؟ دلم نمیخواست این جلد تموم شه... مخصوصا فصل آخرش... دلم نمیخواست اون شخص از روی صحنه پایین بیاد...
وای دوگار این جلد تماما محشر بود. و ناراحتم که نمیتونم احساس درونی‌ام رو در کلمات محدود بیان کنم :)

توی این جلد، جلد سوم بالاخره متوجه شدم این مجموعه واقعا شاهکار هست. بالعکس برداشت اولیه‌ای که از کارکترها و روابطشون داشتم، الان به این نتیجه رسیدم که نویسنده ملموس‌ترین و واقعی‌ترین کارکترپردازی و زندگی انسان‌ها رو به تصویر کشیده.

۷۰درصد این جلد مباحث سیاسی و انقلابی و جنگی بود. درکمال تعجب اگرچه فهمش نیاز به پيش‌زمینه داره اما طرز روایت همین مباحث و دیالوگ‌ها و وارد کردن‌شون به داستان زندگی‌های جاری در این کتاب، از نظر من بسیار هوشمندانه و جالب بوده.
هیجان زیادی اواسط و اواخر کتاب تجربه کردم. احساسات کارکترها متفاوت و معصومانه و پر اضطراب بودن... و میتونم بگم شاید در هیچ کتابی به این شکل ندیده بودم یا تحت تأثیر قرار نگرفته بودم.

این جلد رو بیشتر از دوتای قبلی دوست داشتم. از جهت قلم هم پخته‌تر و شیرین‌تر بود.
کارکترها بزرگ شدن و تکلیف خیلی چیزها مشخص شده.(در نتیجه درک بهتر)

پ.ن: لعنت به مجموعه‌/کتاب‌های پیرامون خانواده و نسل که اینقدر وابسته و درگیر میکنن~_~


|تکه کتاب|

▪︎انقلاب را نباید با شورش اشتباه کرد «انقلاب» را نباید با موقعیت انقلابی اشتباه کرد. هر موقعیت انقلابی لزوماً به انقلاب منجر نمی‌شود حتی اگر به شورش منجر شود... مثال: در ۱۹۰۵ در روسیه، او�� موقعیت انقلابی بود و بعد شورش ولی انقلاب نشد چند لحظه به فکر فرو رفت. ریچاردلی می گوید: «حدسیات» مقصود از این حرف چیست؟ اینکه بتوانیم دقیقاً پیش‌بینی کنیم که موقعیت در چه لحظه ای انقلابی می‌شود دشوار است با این وصف طبقه کارگر می‌تواند در موقعیتی "پیش انقلابی" تأثیر کند و زمینه را برای رشد موقعیت انقلابی آماده سازد و حرکت آن را تسریع کند. ولی عملاً آنچه انقلاب را برمی‌انگیزد رویدادی بیرون از آن است، رویدادی غیر منتظر و روی هم‌رفته پیش‌بینی ناپذیر مقصودم این است که زمانش را نمی‌توان از پیش مشخص کرد.


▪︎همیشه باید مثال‌ها را نمونه‌ها را در نظر گرفت فقط این می تواند چیزی به ما بیاموزد کار ما کار ریاضیات نیست. کار انقلاب مثل کار پزشکی است. اول علم و بعد عمل. حتی چیز دیگری هم هست کاردانی بگذریم.

▪︎همه در ته دلمان انتقام کهنه‌ای داریم که می‌خواهیم بگیریم�� عقده دیرینه‌ای داریم که می‌خواهیم خالی کنیم و برای اینکه از این کینه‌توزی بی احساس پشیمانی لذت ببریم، چه خوب‌تر از اینکه بتوانیم به بهانه تبعیت از جبر محتوم، آن را توجیه کنیم... نیاز به شکستن نیرومندتر از امید به ساختن است. برای بسیاری از ما انقلاب پیش از آن که اقدامی برای تغییر و تحول اجتماعی باشد، در وهله اول فرصتی است برای برآوردن نیاز به انتقام‌جویی، و این نیاز از نزاع و آشوب و جنگ داخلی و تسخیر وحشیانه قدرت سیراب و سرمست می‌شود. چه انتقامی خواهیم گرفت آن روز که با فتحی خونین، ما نیز بتوانیم استبدادمان را برقرار کنیم. استبدادِ عدالتمان را.

▪︎نگاهت مثل نگاه زنهای افسونگری است که سرنوشت مرد را زیر و رو می‌کنند.

▪︎خوشبختی ظرف آبخوری نیست که از روی طاقچه برداریم... خوشبختی گمانم یک جور استعداد است... که شاید من نداشته باشم.

▪︎اندیشیدن دربارۀ زندگی؟ چه فایده؟ همه می‌دانند که زندگی چیست: مجموعه در هم و برهم و بی‌معنایی از لحظه‌های خوش و ناخوش! تمام شد و رفت کاریش هم نمی‌شود کرد. زندگی کردن به معنای دائماً شک کردن و تجدید نظر کردن درباره همه چیز نیست...

▪︎بگذارد زندگی راه خودش را برود.

▪︎آنچه باعث شد که من انقلابی بشوم این بود که اینجا، در این خانه به دنیا آمده‌ام... و پسر مرد بورژوایی بوده‌ام... و از اول جوانی، هر روز شاهد بی‌عدالتی‌هایی شده‌ام که این جماعت متنعم از قبل آنها زندگی می‌کنند... و از اول طفولیت، گویی احساس گناه... احساس مباشرت در جرم کرده‌ام. بله احساس گزنده اینکه از این نظام متنفرم و در عین حال از آن استفاده می‌کنم!
خیلی زودتر از اینکه بفهمم سرمایه داری چیست، حتی زودتر از اینکه اسمش را بدانم در دوازده سالگی سیزده سالگی، یادت باشد، من در برابر دنیایی که در آن به سر می‌بردم سرکشی کردم دنیای همشاگردی‌هایم، معلم‌هایم... دنیای پدر و امور خیریه‌اش!

▪︎اختیار اندیشه خود را نداشت. گذشته بر حافظه‌اش هجوم می‌آورد مانند فیلمی به سرعت رویا از برابر دیدگانش می‌گذشت...

▪︎چه فایده دارد که به گذشته برگردیم؟

▪︎آیا حقیقتاً به نظر تو عجیب می‌آید که مردی بخواهد یک روز از همه چیز ببرد؟ و تک و تنها راه بیفتد و برود؟ ... یعنی تو این را نمی‌فهمی؟ که نخواهد تا ابد به او دهن‌بند بزنند، مثله‌اش کنند؟ و یک بار در زندگی جرئت کند و خودش باشد! دل به دریا بزند و در خودش شیرجه برود و آنجا چیزی را که دیگران نشناخته‌اند و تحقیر کرده‌اند کشف کند و سرانجام بگوید "من ذاتاً اینم!" جرئت کند و به صدای بلند به همه بگوید: «من به شما احتیاجی ندارم...» نه؟ یعنی تو حقیقتاً نمی‌توانی این را بفهمی؟

▪︎عجیب است که هر چه پا به سن می‌گذارم به گذشته بیشتر دل می‌بندم.

▪︎این بار دیگر شفا نمی‌یافت، چون دیگر آرزوی شفا نمی‌کرد.

▪︎از کجا نیرو بگیرم تا بتوانم فردا، پس فردا، همه روزهای آینده زندگی کنم؟

▪︎کسی که از خودش حرف می‌زند هر چقدر هم که کوشش کند، باز نمی‌تواند تمام حقیقت را بگوید.

▪︎_امروز مطمئنم که اگر موجودی در جهان باشد که بتواند مرا شفا بدهد، مرا در جایم نگه بدارد... این موجود شمایید!
_آیا من چهار سال پیش توانستم شما را نگه بدارم؟

▪︎_شاید کس دیگری را دوست داشته‌اید. من از زندگی شما هیچ نمی‌دانم.
آن طور که من شما را دوست دارم، کسی هرگز کسی را دوست نداشته است...
_من هم همین طور.

▪︎رویای شب پیش ادامه داشت.

▪︎آن پیشانی را، آن حلقه مو را، آن نگاه نافذ و سرکش و گستاخ را، آن لبخند پر از اعتماد را که از نوید آینده می‌درخشید تا پایان عمر، بارها و بارها با حدّتِ وهم‌انگیزی در برابر خود می‌دید.

▪︎یکی از بزرگترین روزهای زندگیم روزی بود که فهمیدم آنچه در من به نظر دیگران ناپسند و خطرناک می‌آید، اتفاقاً بهترین و اصیل‌ترین خصوصیات من است!

▪︎آنجا هم من غریبه‌ام! من همه جا غریبه‌ام. همیشه غریبه بوده‌ام. من غریبه به دنیا آمده‌ام!... فقط در کنار شماست که از این احساس غربت کمی فارغ می‌شوم.

▪︎آخر من هنوز برای اعتماد کردن آماده نشده‌ام... به یاد نمی‌آورم که در زندگی هرگز احساس امنیت کرده باشم. حتی وقتی که بچه بودم. من اینطور ساخته شده‌ام... یا لااقل تا حالا اینطور بوده‌ام. هیچ وقت این را به کسی نگفته بودم.

▪︎بگذارید چشم‌های‌تان را تماشا کنم. می‌خواهم با آنها انس بگیرم. چه رنگ زلالی دارند... رنگ آبی پاک، آبی سرد و این مردمک‌ها! انگار همیشه شکل عوض می‌کنند... تکان نخورید بی‌نظیر است.
مثلاً وقتی که شما دقیق می‌شوید عنبیه منقبض می‌شود... و مردمک کوچک می‌شود. مدام کوچک می‌شود و دست آخر به صورت یک نقطه گرد و مشخص مثل نوک سوزن در می‌آید. چه اراده‌ای در چشم‌های شما هست.

▪︎نه، از ترس نیست. او شجاع است، او منطقی است. نباید مثل دیگران عمل کند. نباید تسلیم شود. نباید برود. او برای من می‌ماند.

▪︎هر کس کاری را می‌کند که قول داده بود نکند و تا دیروز مطلقاً نمی‌خواست بکند.

▪︎معامله منافع آسان‌تر از معامله احساسات است!

▪︎آنچه باعث جنگ می‌شود سرمایه داری است، رقابت ملت‌هاست، شرکت‌های بزرگ است، تجارت اسلحه است.
همه اینها درست است. ولی بیشتر فکر کنید، جنگ چیست؟ آیا فقط اصطکاک منافع است؟ بدبختانه نه. جنگ درگیری میان انسان‌ها و خونریزی است! جنگ بسیج ملت‌هاست که به جان همدیگر می‌افتند ولی همه وزرای مسئول همه بانکدارها، همه رؤسای شرکت‌ها، همه اسلحه فروش‌ها در دنیا از برانگیختن جنگ عاجزند به شرطی که ملت‌ها زیر بار بسیج نروند. به شرطی که ملت‌ها زیر بار جنگ نروند. توپ‌ها و تفنگ‌ها خود به خود در نمی روند! برای جنگ سرباز لازم است! و سربازهایی که نظام سرمایه‌داری می‌خواهد نقشه سودجویی و نقشه خونریزی را به دست آن‌ها اجرا کند، ما هستیم. هیچ قدرت حاکمی، هیچ فرمان بسیجی بی ما، بی‌رضایت ما، بی‌قبول ما نمی‌تواند کاری از پیش ببرد. پس زندگی ما به دست خود ماست. ما اختبار سرنوشت‌مان را داریم چون اکثریت با ماست. چون نیرو با ماست.

▪︎حرف روزنامه‌ها را باور نکنید! روزنامه‌ها دروغ می‌گویند!
روزنامه‌ها جیره‌خوار ملی پرست‌ها هستند. همه دولت‌ها برای اینکه مطامع خود را پنهان کنند احتیاج به روزنامه‌هایی دارند که با انتشار دروغ به ملت‌ها بقبولانند که اگر همدیگر را بکشند شجاعانه در راه آرمان متعالی و دفاع مقدس از سرزمین، در راه پیروزی حق و عدالت و آزادی و تمدن فدا می‌شوند!... انگار جنگ عادلانه می‌تواند وجود داشته باشد. انگار میلیون‌ها انسان را به دست شهادت و مرگ سپردن عادلانه است‌.

▪︎تصمیم به جنگ را هرگز ملت‌ها نمی‌گیرند، این فقط کار دولت‌هاست. ملت‌ها هرگز دشمن دیگری نداشته‌اند جز کسانی که آن‌ها را استثمار می‌کنند! ملت‌ها دشمن همدیگر نیستند. هیچ کارگر آلمانی نیست که بخواهد زن و فرزند و کسب و کارش را زمین بگذارد و تفنگ بردارد و به روی کارگر فرانسوی نشانه برود.

[Arezoo · Rating 5 out of 5]

آیا می‌دانی در سرمایه‌داری چه چیز بیشتر باعث طغیان من می‌شود؟ اینکه کارگر را از هر آنچه مایه انسان بودن اوست محروم می‌کند. با ایجاد واحدهای متراکم صنعتی، کارگر را از زادبودمش، از خانواده‌اش، از همه خصوصیتهای انسانی زندگیش جدا می‌کند. او را بی‌ریشه کرده است. همه شادیهای والایی را که کار برای پیشه‌ور فراهم می‌آورد از او گرفته است. او را به صورت جانور تولیدکننده در لانه موریانه کارخانه درآورده است!
در جلد سوم کتاب اسامی واقعی زیادی آورده شده که هرکدام به نحوی در وقایع جنگ جهانی اول نقش ایفا کرده‌اند. تابستان ۱۹۱۴ طولانی‌ترین بخش کتاب است که می‌توان آن را هسته اصلی رمان دانست. در این بخش با جنبه‌هایی از شخصیت‌های اصلی کتاب مواجه می‌شویم که پیش از آن ممکن است متوجه آن‌ها نشده باشیم.

[امیرمحمد حیدری · Rating 3 out of 5]

ریویو در جلد آخر.

[Love is Books · Rating 3 out of 5]

دیگه جلد چهارم انشالله ۱۴۰۴

[Atamoghani · Rating 3 out of 5]

به امید فصل پایانی جذابتر
اما فعلا بریم مردگان جیمز جویس رو بخونیم

[Gülşah'ın kitaplığı · Rating 5 out of 5]

Thibault'lar" (Les Thibault), Fransız yazar Roger Martin du Gard tarafından yazılmış, 20. yüzyılın en önemli edebiyat eserlerinden biri olarak kabul edilen bir roman serisi. Yapı Kredi Yayınları sekiz ciltlik kitabı üç ciltte toplamış.  Tabi puntolar biraz küçük. Uzun bir okuma oldu. Sıkıntı değil, acelemiz yok. Baştan şunu diyeyim acayip keyif alarak okudum.
Herkes sever mi? Bence herkes sevmez. Eğer "Proust" tarzını seviyorsaniz bu kitabıda okursunuz. Yok ben "Kayıp Zamanın İzinde" okurken çok daraldim, sıkıldım diyorsanız bunun içinde dersiniz....🫣 Kitaba dönersek;

"Thibault'lar", esas olarak Thibault ailesinin iki oğlu olan Jacques ve Antoine üzerinden ilerler. Bu iki kardeşin hayatları, kişilikleri ve dünya görüşleri romanın ana çatışma noktalarını oluşturuyor. Mesela büyük oğlan ile rahip arasında bir konusma geçiyor ki..off dedim...


Roman, bireyin özgürlüğü ile toplumsal sorumluluklar arasındaki çatışmayı işler.

"Thibault'lar", yalnızca bir aile dramı değil, aynı zamanda dönemin toplumsal sorunlarına, savaşın yıkıcı etkilerine ve modern insanın kimlik arayışına dair güçlü bir eleştiridir. Özellikle:

Katı burjuva değerleri ve bireysel özgürlük çatışması,

Din, ahlak ve toplumsal baskılar,

Savaşın getirdiği yıkım ve anlamsızlık temaları derinlemesine işlenir.
Eseri okurken, bir yandan aile içindeki duygusal bağlar ve çatışmalar üzerinden insan doğasının karmaşıklığını görürken, diğer yandan savaşın yıkıcı etkileri ve dönemin toplumsal dönüşümleri hakkında güçlü bir tarihsel perspektif kazanırsınız.

[Joao Baptista · Rating 5 out of 5]

Os Thibault, de Roger Martin du Gard
Ed. Livros do Brasil,

Roger Martin du Gard é, actualmente, um nome quase desconhecido. Todavia, o monumental romance “Os Thibault” valeu-lhe o Nobel em 1937.
Escrito entre 1922 e 1940, trata-se de um longo romance que retrata, em todas as suas vertentes, a sociedade francesa do dealbar do século XX, da Belle Époque até ao desfecho da Grande Guerra.
A acção desenvolve-se em torno da família Thibault, constituída pelo patriarca, Oscar Thibault e pelos dois irmãos, Antoine e Jacques.
Oscar Thibault encarna o espírito da alta burguesia clerical francesa dos finais do século XIX. Enquistado numa mentalidade ultra-conservadora e reaccionária, tenta condicionar o futuro dos filhos à preservação da linhagem e à glória do seu nome.
Antoine, o filho mais velho, encarna o espírito positivista e racional. Dedicado à ciência (medicina), à qual pretende dedicar inteiramente a sua vida, acaba por se debater constantemente com a dificuldade em aceitar a falta de uma dimensão afectiva que o preencha integralmente.
Em contraste com Antoine, encontramos o filho mais novo, Jacques, de espírito inconformado, rebelde, sonhador e generoso, que procura escapar à tirania do pai através de constantes fugas e que acaba por aderir ao socialismo, tornando-se um activo militante e agitador no esforço contra a guerra.
Temáticas como a oposição entre as mentalidades católica e protestante (a segunda representada pela família Fontanin), a forma de lidar com os jovens desviantes e a condição dos reformatórios em França, são tratadas magistralmente na obra.
Na segunda parte do romance – O Verão de 1914 –, Martin du Gard faz-nos mergulhar, através de Jacques, então exilado em Genebra, no caldo cultural que precede a guerra. O autor descreve, com grande rigor histórico, as discussões tidas por personagens inseridas num vasto espectro ideológico, que vai dos anarquistas aos socialistas e militantes comunistas mais radicais, a respeito do que as grandes potências farão a partir do atentado em Sarajevo, até ao assassinato de Jean Jaurès e às declarações de guerra.
Em contraste flagrante com o idealismo e o activismo de Jacques nos esforços pacifistas e anti-militaristas, vemos Antoine, o qual tomou posse de sua parte na herança paterna, que utilizou para dar um impulso decisivo à sua carreira médica. Completamente alienado face às ameaças de guerra, Antoine representa o adormecimento das sociedades aburguesadas da Europa, que assistem impávidas à escalada das retóricas nacionalistas e militaristas e que ignoram todos os sinais de perigo, que culminarão numa das mais sangrentas e incompreensíveis guerras que atingiram a Europa.
Toda esta parte do romance é interessantíssima, pela riqueza das discussões dos intervenientes, que mostram, sem maniqueísmos, as diversas correntes ideológicas que se digladiavam (incluindo os pontos de vista da Tríplice Aliança), mas também profundamente impressionante, pela forma como percebemos a caminhada irresistível para o absurdo da guerra. Provavelmente nenhum romance mostrou tão bem o que é um país preparar-se para entrar em guerra, através manipulação das mentalidades colectivas, acirradas por um patriotismo à flor da pele e por uma lógica de incremento das tensões que se alimenta de si mesma.
Aparentemente o romance deveria terminar com o eclodir da guerra e com a opção tomada por cada um dos irmãos. Tanto assim que Roger Martin du Gard vem a receber o Nobel em 1937. Contudo, entre 1937 e 1938, já sob a sombra do nazismo que vai ganhando forma na Europa, o autor escreve o Epílogo, onde acompanhamos Antoine no final da Guerra. É o destino de um personagem, mas também é o destino de uma civilização que terminou, tal como era conhecida.
Em suma, trata-se de um romance de grande escala (perto de 1500 páginas na edição portuguesa), de pendor enciclopédico, tal é a amplitude das matérias tratadas – crítica social, crítica de costumes, a religião, história das ideias e das ideologias, evolução histórica, as questões do pacifismo e do nacionalismo, as alternativas de engajamento individual perante os grandes acontecimentos, etc. – mas que se lê com enorme interesse e proveito.
A sua leitura despertou-me o interesse em aprender mais sobre essa época de charneira na civilização ocidental, cujas consequências geopolíticas ainda hoje são sentidas, embora com frequente ignorância das respectivas causas profundas.
Daí o grande interesse em ler, ainda hoje, esta obra injustamente esquecida. Pena é que a sua edição – Livros do Brasil – esteja esgotada há muitos anos.

[Ehsan Bigharaz · Rating 4 out of 5]

از چند جنبه این جلد را بررسی می‌کنم و به دو دلیل به شرح ماجراها و رویدادها نمی‌پردازم؛ دلیل اول آن‌که متاسفانه حافظه‌ام در ثبت اتفاق‌ها ضعیف است و دلیل دوم آن‌که این جلد واقعاً اتفاقی در خود ندارد جز جنگ و عوامل ایجاد آن. پس بهتر است آنچه را درک کرده‌ام بازگو کنم.

۱) جنبه‌ی تاریخی:
بی‌برو برگرد، با یک کلاس درس طرفیم. ثبت وقایع و تاریخ‌نگاری، شناخت شخصیت‌ها، نیات و اهداف، کارکرد احزاب به‌طور کلی یک نقشه‌ی جهان‌نمای جامع از چگونگی شکل‌گیری جنگ جهانی اول پیش روی ماست. بی‌طرفی نویسنده عنصر مهمی‌ست که به‌وضوح قابل درک است. وقتی به شرح سوسیالیسم و همچنین به تحلیل احساسات و تفکرات سوسیالیست‌ها پرداخته می‌شود، گویی نویسنده، جناب آقای دوگار، خود واقعاً یک سوسیالیست تمام‌عیار است. آن‌قدر همه‌چیز دقیق و موشکافانه است که خواننده به‌راحتی می‌تواند به عمق دست یابد. البته در مورد نگاه سیاسی جناب دوگار، درحال‌حاضر، اطلاعات چندانی ندارم. چیزی که من دریافته‌ام این است که نویسنده با آن‌که تلاش می‌کند کفه‌ی ترازو را برابر در نظر بگیرد و قضاوت منصفانه‌ای داشته‌باشد، اما واضحاً در بعضی جاها ملی‌گراها را می‌کوبد که به‌نظرم کار درستی هم می‌کند [خنده]. در مورد سیطره‌ی آگاهی مترجم بر حوادث نیز باید سخن کوتاه کرد و حظ برد از نکات ریز و اشاره‌های دقیق ایشان، هم در رعایت امانت متن، و هم در پانوشت‌ها.

۲) جنبه‌ی داستانی:
عملاً داستان در این جلد کم می‌آورد. تلاش‌هایی صورت می‌گیرد اما همه‌چیز در فضای مه‌آلود جنگ و بیانیه و سیاست گم است. از آنتوان و رابطه‌اش با آن باتنکور (همسر سیمون باتنکور) گرفته تا کشش مجددی که بین ژاک و ژنی _این دو شخصیت سرد و مبهم_ و حتی مرگ پدر دانیل و ژنی، البته خودکشی‌اش. خلاصه اینکه در جلد سوم داستان آنچنانی وجود ندارد اما از لحاظ ادبی به‌مانند جلد دوم همچنان کلمات قدرتمندند، به‌خصوص بیانیه‌ها یا سخنرانی‌های استدلال‌محور. ما در حال خوانش کتابی از یک نویسنده‌ی به‌تمام معنا هستیم. هرچه تاریخ و وقایع تاریخی زیادند، هرچه داستان کم و بی‌مایه است، اما قدرت ادبی آقای دوگار همچنان پابرجاست.

۳) جنبه‌ی روانشناختی:
جدا مساله‌ی جنگ، به‌نظرتان ژاک چرا باید به سوسیالیسم رو بیاورد؟ و چرا آنتوان همچنان یک خرده بورژوا باقی مانده‌است؟ سرخوردگی‌های دوران کودکی چقدر تاثیرگذار است؟ مد بودن یک مساله (در اینجا چپ‌گرایی) تا چه حد می‌تواند اراده‌ی آدمی را در دست بگیرد و آن آدم هیچ نفهمد؟ تربیت خانوادگی و چگونگی رفتار والدین چه میزان بر شخصیت آینده‌ی فرزند مؤثر یا مخرب است؟ سایه‌ی جبر بر سر هر آدم چقدر سنگینی می‌کند؟ معنای آزادی برای انسان مجبور چیست؟


*جلد سوم بسیار فرسایشی طی شد و زمان‌بر بود اما چنان مفید بود که تا نخوانی، ندانی. البته نیاز به اطلاعات مقدماتی در باب کشورها دارد، همچنین خواننده باید واقعاً به این مسائل علاقه داشته‌باشد؛ یک درصد علاقه هم باشد کافی است. سختی کشیدم و جلد سوم را تمام کردم اما بسیار به آن‌چه می‌دانستم اضافه شد، آن‌قدر زیاد دریافتی داشتم که انگار قبل از شروع کتاب، هیچ نداشتم. بی‌اغراق جلد سوم خانواده‌ی تیبو، برای من یک درس‌نامه‌ی تحلیلی بود، یک بکش پس کشِ منطقی.


۱۵ شهریور ۱۴۰۱

[Peter Zomer · Rating 4 out of 5]

This is exquisit stuff. About the few weeks before the outbreak of WW I from the perspective of people like you and me. There is good psychology, good philosophy; psychology and philosophy are nicely intertwined. The psychology part is about a brother-brother relationship and about coming of age after the death of the father, the philosophy part is about idealism and what should be allowed in fighting for the ideal. It is about fanaticism and violence and about avoiding these. It is a catalogue of arguments still strikingly relevant in our time. But never dull. There is dialogue on all pages. I like that. It makes you feel present among these people during the outbreak of a war that has seemed so improbable and unreal but proves nevertheless inescapable.

[x · Rating 5 out of 5]

خانواده تیبو یکی از بهترین رمانهایی است که خونده ام ،شاهکاری اعجاب انگیز ، قصه عشق دوستی شجاعت شرافت و ...زندگی .برای تمام شدن یک جلد و آغاز جلد بعدی صبر نداشتم..:)و این تبدیل شد به یکی از بهترین خاطرات من از زندگی.

[Rasmus Tillander · Rating 5 out of 5]

Thibaultien sukusaaga nousee lempikirjasarjakseni. Aiemmin keväällä luin sarjan ensimmäiset kuusi osa, joissa veljekset Jacques ja Antoine, Thibaultien porvarissuvun perilliset, kamppailevat yhteiskunnallisten paineiden ja 1900-luvun alun myllerysten kanssa.

Osassa seitsemän "Kesä 1914" siirrytään tarkastelemaan suurinta näistä mylleryksistä, ensimmäistä maailmansotaa. Tämä osa seitsemän on liki yhtä pitkä kuin muut seitsemän yhteensä. Siinä käydää suurella tarkkuudella läpi kuumeisia kuukausia ennen sodan syttymistä. Kirja kerrotaan vuorostaan pitkälti Jacquesin näkökulmasta, joka on osa kansainvälistä sosialistista liikehdintään, joka yrittää parhaansa mukaan estää sodan syttymisen.

Historijoitsijan koulutuksen saanut du Gard kuvaa tuskallisella tarkkuudella jokaista pientä liikettä diplomaattisuhteiden äärilleen pingottuneessa verkossa. Mutta jotenkin se, että vasemmistolaiset tyypit spekuloi näitä päivät pitkäkseen tuntuu aidolta (ja ehkä vähän tutulta). Hienosti myös kuvataan sitä miten idealistisen Jacquesin sydän särkyy kun sosialistinen internationaali ei kestä kansallismielisyyden nousemista. Kirja päättyy sodan ensimmäisiin taisteluihin.
Kahdeksas osa "Epilogi" kerrottaan taas Antoinen näkökulmasta, joka on sodassa lääkärinä palvellessaan loukkaantunut vakavasti sinappikaasuhyökkäyksessä. Surumielinen päätös saagassa, jossa Antoine seuraa meneillään olevaa sotaa ja miettii mahdollisuuksia rauhaan.

Nämä kaksi viimeistä osaa ovat aika erilaisia kuin kuusi aiempaa. Mutta se ei oikeastaan tunnu mitenkään oudolta: sota ja sen uhka tekevät aiempien romaanien porvarillisesta draamasta jotenkin tarpeetonta. Du Gard suoriutuu erinomaisesti käännöksestä sodanvastaiseen kirjallisuuteen - Jacquesin idealismin ja Antoinen pragmatismin - törmääminen sodan todellisuuteen on toteutettu oivasti.

[Dunand Pascale · Rating 5 out of 5]

Excellente série de 3 tomes !
Roger Martin du Gard relate dans ces 3 volumes, l'histoire de deux frères issus de la bourgeoisie, que l'on voit vivre avant et pendant la guerre de 14/18. Fils d'un père omnipotent et très catholique, et tous deux marqués par l'autorité du père, ils construisent leur vie de manière différentes. L'un devient médecin, l'autre révolutionnaire. On voit le cheminement de chacun avec leurs caractères différents.
Merveilleuse fresque de l'époque, très bien écrite, très réaliste.
En plus de l'histoire de la France et de l'Europe de cette époque, on y goûte les relations humaines de cette société bourgeoise et catholique (relation entre les classes, entre les hommes et les femmes, familiales), le monde de la médecine, le monde des socialistes pacifistes et révolutionnaires, la guerre.
C'est très bien rendu avec beaucoup de précisions.
Le tome 2 a cependant quelques longueurs.
A lire absolument !

[Maryam · Rating 5 out of 5]

آقای دوگار در مراسم دریافت نوبل میگه:"رمان‌نویس واقعی کسی است که می‌خواهد همواره در شناخت انسان پیشتر برود و در هر یک از شخصیت‌هایی که می‌آفریند زندگی فردی را آشکار کند، یعنی نشان دهد که چگونه هر موجود انسانی نمونه‌ای است که هرگز تکرار نخواهد شد. "
برداشت من تا این جلد کتاب این بوده که ایشون به حق در شناخت انسان پیش‌تر از بقیه‌‌ی اندکی که من می‌شناسم گام برداشتند، نه تنها این انصاف رو در شناخت انسان‌ها، بلکه در شناخت ملت‌ها و جوامع هم رعایت کردند.
توصیفات کتاب مثل دو جلد قبل باعث لمس شخصیت‌ها و موقعیت‌ها از فاصله‌ای نزدیک‌تر میشه.

[Seyyedeh Zeinab Mousavi · Rating 4 out of 5]

در واقع ۳/۵

کل این جلد سوم از مجموعهٔ خانوادهٔ تیبو در واقع «کتاب» هفتم ��ز این مجموعه‌ست، با عنوان «تابستان ۱۹۱۴»، که البته تو این جلد هم تموم نمی‌شه و تا اواسط جلد چهارم ادامه داره. جایزهٔ نوبل هم بعد از نوشتن این کتاب (تابستان ۱۹۱۴) به روژه مارتن دوگار داده شده. در نتیجه می‌شه گفت داستان هنوز تا اینجای کار کامل نیست و احتمالا به خاطر زیاد شدن حجم کتاب، ناشر نسخهٔ فارسی تصمیم گرفته از وسط نصفش کنه 🤷🏻‍♀️
به هر حال در مورد همون مقداری که تو این جلد دیدیم نظر می‌دم.

اینجا شاهد بحث‌های بی‌پایان ژاک و رفقای سوسیالیستش در رابطه با مسائل مختلف و به خصوص جلوگیری از وقوع جنگ هستیم، طوری که واقعا خیلی جاها کتاب حالت داستانیش رو از دست می‌داد و خوندنش حتی برای من به عنوان یک عدد سمپات سوسیالیسم 😄 هم سخت می‌شد :)

ولی همین هم فراز و فرود داشت و بعضی بحث‌ها واقعا جالب بودن، هرچند سرنوشت محتومی که در انتظار این آدم‌ها بود باعث می‌شد همهٔ تلاش‌ها و بحث‌هاشون عبث به نظر برسه و هر چی به آخر کتاب نزدیک می‌شدم بیشتر صبرم رو‌ در برابرش از دست بدم. با خودم می‌گفتم وقتی می‌دونیم این جنب‌وجوش‌ها و حرف‌ها قرار نیست فایده‌ای داشته باشه چرا باید نویسنده این همه با جزئیات بهش بپردازه؟

البته که کتاب از تیکه‌های داستانی هم خالی نبود ولی این بخش‌ها درصد کمی رو به خودشون اختصاص داده بودن. قشنگ‌ترین بخش‌های داستانی هم به نظرم مربوط به تیکه‌های ژاک و ژنی بود. البته که من تو این تیکه‌ها یه مقدار حالت انکار و ناباوری داشتم چون به نظرم چیزی که اینجا از ژنی می‌دیدیم به هیچ‌وجه با شخصیتش تو کتاب‌های قبل قابل جمع نبود!

در مورد آنتوان هم که دیگه چیزی نگم 😒
همچنان در حوزهٔ شغلی پرتلاش و در حوزهٔ روابط جنسی داغون. اینقدر هم کلا نظریهٔ اخلاق حاکم بر زندگیش نسبت به خودش روادارانه‌ست که هر کاری هم می‌کنه تهش با دو ثانیه فکر می‌تونه همه چیز رو به نفع خودش تفسیر کنه و در قبال اون مسائلی که احیانا ممکنه به محکومیتش منجر بشه راه حلش پاک کردن صورت مسئله‌ست 🙄

[Elnaz · Rating 4 out of 5]

فصل «تابستان ۱۹۱۴» درونمایه اجتماعی دارد و چالش‌های انسان در برابر جامعه و قرادادهای اجتماعی را می‌کاود.نویسنده دراین فصل به تفصیل به وقایع اجتماعی زمینه‌ساز و پیش‌برنده جنگ میپردازد. تفاسیر گوناگون که از زوایای دید مختلف کاراکترهای اصلی و فرعی بیان می‌شود، چه آنان که خواهان جنگ هستند و چه کسانی که طرفدار انقلاب، راه قضاوتی آزاد و فارغ از تحمیل‌، باز می‌گذارد

«منتظرم ببینم که شما همه می‌خواهید جهان را از نو بسازید چه می‌کنید. چون به هر دری بزنید باز هم مجبورید که با همان عنصر اصلی جهان تازه‌ای بسازید. عنصری که هرگز عوض نمی‌شود: طبیعت بشری!... زبانتان می‌گوید میهن، اما دلتان می‌گوید جامعه، طبقه! دفاع شما از میهن چیزی جز دفاع از نظام اجتماعی نیست... تصمیم به جنگ را هرگز ملت‌ها نمی‌گیرند. این فقط کار دولت‌هاست. ملت‌ها هرگز دشمن دیگری نداشته‌اند جز کسانی که آنها را استثمار می‌کنند... انقلابی که با بیدادگری، با دروغ، با قساوت قدرت بگیرد، برای انسان‌ها پیروزی دروغین است. چنین انقلابی نطفه فساد در درون خویش دارد، آنچه با چنین وسایلی به دست می‌آید پایدار نمی‌ماند و انقلاب هم دیر یا زود محکوم به فناست. خشونت سلاح ستمگر است. هرگز آزادی حقیقی برای ملت‌ها نمی‌آورد.»
(برگرفته از سایت مد و مه)

[Mohanna · Rating 4 out of 5]

بعد از جنگ، کرختی اون من رو رها نکرد و خوندن تیبو هم نتیجه‌ی اون وضعیت بود که حالا بعد از گذشت روزها باز هم چندان تغییری ایجاد نشده.
خوندن این کتاب و مخصوصا جلد سوم خانواده‌ی تیبو، فضای اضطراب آور قبل از آغاز جنگ جهانی اول و ناباوری جامعه در برابر اون ملموس بود. این جلد پر از خطابه‌های طولانی و سخنرانی‌های گاهاً خسته کننده ست اما از منظر تاریخی خارق العاده و کم نظیره.

[Bea · Rating 3 out of 5]

De Nederlandse vertaling heeft deze (bijna) vergeten auteur terug een beetje in de belangstelling geplaatst.
En terecht, want deze familiekroniek die bijna 100 jaar geleden geschreven is verdient die aandacht echt wel.
De schrijfstijl is verrassend fris. De inhoud nog steeds relevant.

[Saeed abedi · Rating 4 out of 5]

ژورس آخ از ژورس اگر که زنده می ماند شاید تاریخ جهان تغییر میکرد شاید جنگ جهانی اول اصلا آغاز نمیشد
این جلد را خیلی دوست دارم به دوره مورد علاقه من می پردازد و سیاست هایی که منجر به جنگ شد