Dode kamer

by Erik Spinoy

Een dichtbundel van Erik Spinoy verhoudt zich tot de rest van het veld als de Aconcagua tot de Catsberg. Zelfs al kan 'Dode kamer' de erg hooggespannen verwachtingen na de tour de force die 'Ik, en andere gedichten' was niet helemaal inlossen, toch bevat de bundel genoeg interessant materiaal om alle concurrentie van tafel te vegen. De bundel bestaat uit drie delen: een afdeling poëtische reisimpressies, een verzameling bespiegelingen bij het intrigerende beeldend werk van de 'Belgische' kunstenares Ann Veronica Janssens en een derde deel met flarden jeugdherinneringen in gedichten gegoten.

58 pages, Paperback

Published January 1, 2011

Reviews

[De Ongeletterde · Rating 3 out of 5]

Poëzie, zo zei een leraar Nederlands uit het middelbaar ooit, is de kunst om met zo weinig mogelijk woorden zoveel mogelijk te zeggen. Daar moest ik vaak aan denken bij deze bundel gedichten van Erik Spinoy. Vooral in het eerste en derde deel ervan staan veel gedichten die je volle concentratie vereisen omdat elke zin en bijna letterlijk elk woord meerdere betekenissen tegelijk gebruikt om in het korte bestek van het gedicht toch zoveel mogelijk te delen. In het eerste deel gaat het vooral over het verblijf in een exotisch, niet-gespecifieerd land en in het derde deel schetst Pinoy herinneringen uit zijn kindertijd.
In het tweede deel van de bundel staan dan weer de gedichten die hij maakte bij de kunstwerken (ik vermoed video-installaties) van de Belgische Ann Veronica Janssens. Een tijdlang waren kunstwerken én gedichten samen te zien op een website die nu helaas niet meer bestaat. Doordat je niet meer kan zien waar de gedichten bijhoren en/of een reactie op waren, mis je natuurlijk de helft van het plezier. Ik las wel ergens in een oude recensie van deze bundel (die uitgebracht werd in 2011) dat de gedichten heel beschrijvend zijn, maar toch...
Ik lees niet zo vaak poëzie (al nam ik mij intussen voor dat meer te gaan doen) dus een echt goed gefundeerde en door kennis gespekte mening pretendeer ik niet te hebben, maar het belangrijkste is dat alvast van deze verzameling gedichten genoten heb.