Het leven van de Soldaat van Oranje is de definitieve autobiografie van Erik Hazelhoff Roelfzema. In dit boek gaat hij niet alleen in op zijn oorlogservaringen, maar beschrijft hij ook zijn leven voor en na die tijd en verhaalt hij openhartig over zijn sterke banden met leden van het Koninklijk Huis. Behalve een boeiend verhaal van het leven van Erik Hazelhoff Roelfzema en diens levensfilosofie biedt Het leven van de Soldaat van Oranje inzicht in de twintigste eeuw en wat zich daarin afspeelde (Spectrum).
Echt heel mooi geschreven! Ik vond de laatste hoofdstukken heel mooi wanneer hij wat meer reflecterend schreef op zijn lange leven. Echt crazy dat hij dit diep in de 80 nog heeft geschreven. Dat kwam in het grootste gedeelte van het boek wat minder terug. Ik vond hoe (weinig) hij schreef over zijn eerste vrouw wel een beetje denigrerend, maar hij schreef dan weer zo liefdevol en mooi over zijn tweede vrouw, daarin zie je die leeftijd ook wel weer terug denk ik. De liefde die hij ooit voor zijn eerste vrouw voelde is in het geheugen vervaagd, waardoor het op papier een beetje lullig overkomt. Maar jeetje, wat een bewogen leven, echt super cool en inspirerend.
Hoe kan iemand ooit zoveel beleven in één mensenleven? Ik dacht dat dit boek alleen over de Tweede Wereldoorlog zou gaan, maar dat was slechts een klein deel ervan. Wat een verhaal!
Indrukwekkend verhaal met bijzondere gebeurtenissen. Schrijfstijl stond mij tegen. Hij wijdt vaak uit over delen die niet interessant zijn, doet veel aan beschrijvingen en je proeft de arrogantie van de schrijver tijdens het lezen. Niettemin een aanrader.
Voordat ik aan deze klassieker in Nederlandse verzetliteratuur begon heb ik de biografie van Peter Tazelaar gelezen. Daarin voel je al snel mee met de getroebleerde Peter Tazelaar en wordt de vraag gesteld wie nu eigenlijk de titel "soldaat van Oranje" verdient? Erik Hazelhoff Roelfzema of Peter Tazelaar? Niet dat het aan mij in de verste verten is om te oordelen over deze helden, ik kan alleen maar bewondering hebben voor hun daden en moed, maar ik voel mee met diegenen die vinden dat Peter Tazelaar dé soldaat van Oranje was.
In zijn boek doet Erik Hazelhoff Roelfzema gelukkig niks af aan wat Peter Tazelaar gepresteerd heeft. Dit terwijl de film die enigszins losjes gebaseerd is op het boek daar minder in slaagt.
Al met al een uitstekend geschreven persoonlijk verslag van iemand die zonder twijfel overliep van moed.
Beste autobiografie die ik in tijden heb gelezen. Een ongelofelijk meeslepend verhaal over Erik's leven voor de oorlog, tijdens zijn verzetsjaren en zijn leven erna. Kon niet stoppen met lezen. Eigenlijk een must read voor iedereen die iets wil begrijpen van verzetshelden, wat hen ertoe zette om zich te verzetten, en hoe het leven na de oorlog zich ontvouwde voor krijgsmannen die hun leven hebben opgegeven voor vrijheid, en zich opeens bevonden in een maatschappij die daar geen behoefte meer aan had. Erik bleef reislustig en op zoek naar avontuur en dat heeft voor een geweldig verhaal gezorgd. Zou het zo nog een keer lezen