Τυφλόμυγα

by Ευγενία Φακίνου

Aκραίες καταστάσεις πάθους, όπου δεν υπάρχουν νικητές και ηττημένοι και ο έρωτας, ιερός ή βέβηλος, διαβρώνει τα πάντα. Ένα μοιραίο ζευγάρι. Eκείνος ζωγράφος, ένας υπέροχος νάρκισσος, ένας ιδανικός άντρας, γενναιόδωρος, που έχει την ικανότητα να κάνει τις γυναίκες να αισθάνονται σημαντικές. Eκείνη ερωτευμένη και προσκολλημένη σ' αυτόν. Kαι δίπλα μια τρίτη γυναίκα, συνένοχος και φίλη, μάρτυρας των γεγονότων. Kι άλλες κοπέλες, νέες, ωραίες και πρόθυμες να δοθούν στον ακαταμάχητο άντρα, προκειμένου ν' αφυπνιστούν τα χρώματα, να ελευθερωθούν οι γραμμές και να ερεθιστεί η έμπνευσή του. Kοπέλες διαλεγμένες προσεκτικά απ' τη σύζυγο και τη φίλη της. Έρωτες προσχεδιασμένοι, με ημερομηνία λήξεως, σχεδόν ακίνδυνοι. Tι θα συμβεί όμως όταν θα εμφανιστεί μια γυναίκα-νάρκισσος και τον παρασύρει σ' ένα ανεξέλεγκτο πάθος; Πώς θ' αντιδράσουν οι δυο γυναίκες; Hρωικές λύσεις δεν υπάρχουν. Θύτης και θύμα δεν ξεχωρίζουν και η δειλία είναι μια ιδιότητα πολύ ισχυρή για να επιτρέψει ανατροπές.

H Eυγενία Φακίνου γεννήθηκε στην Aλεξάνδρεια το 1945. Mεγάλωσε στην Aθήνα και σπούδασε γραφικές τέχνες και ξεναγός. Eργάστηκε για μερικά χρόνια σε περιοδικά ως γραφίστας. Tο 1976 δημιούργησε το κουκλοθέατρο Nτενεκεδούπολη. Έχει γράψει και εικονογραφήσει πολλά παιδικά βιβλία. Tα μυθιστορήματά της μεταφράστηκαν και κυκλοφόρησαν στα γερμανικά, αγγλικά, ρωσικά, ουγγρικά, δανέζικα, γαλλικά, ολλανδικά, ιταλικά και σέρβικα.

Genres: Romance

292 pages, Paperback

First published February 1, 2000

About the author

Η Ευγενία Φακίνου (English: Eugenia Fakinou) γεννήθηκε το 1945 στην Αλεξάνδρεια. Μεγάλωσε στην Αθήνα και σπούδασε γραφικές τέχνες και ξεναγός. Εργάστηκε για μερικά χρόνια σε περιοδικά ως γραφίστρια.

Après des études d'arts graphiques à Athènes et la fondation d'un théâtre de marionnettes, elle s'est un temps consacrée à la littérature jeunesse. En 1982, elle a publié son premier roman, Astradeni, qui a connu un immense succès. Paru l'année suivante, La Septième Dépouille a immédiatement été considéré comme l'un des événements majeurs de la littérature grecque contemporaine. Eugénia Fakinou a depuis reçu de nombreux prix en Grèce où elle fait figure d'auteure centrale sur la scène littéraire.

Το 1976 δημιούργησε το αντικειμενοθέατρο "Ντενεκεδούπολη". Έχει γράψει και έχει εικονογραφήσει πολλά παιδικά βιβλία. Το 1982 κυκλοφόρησε το πρώτο της μυθιστόρημα, "Αστραδενή". Τα μυθιστορήματα της έχουν μεταφραστεί και κυκλοφορούν στα γερμανικά, αγγλικά, ρωσικά, ουγγρικά, δανέζικα, γαλλικά, ολλανδικά, ιταλικά και σερβικά. Το 2005 τιμήθηκε με το Βραβείο Αναγνωστών (Εθνικό Κέντρο Βιβλίου - Σκάι 100,3) για το μυθιστόρημα της "Η μέθοδος της Ορλεάνης" και το 2008 με το Κρατικό Βραβείο Διηγήματος για τη συλλογή διηγημάτων "Φιλοδοξίες κήπου".

Reviews

[Yiorgos]

Λίγο πριν η λογοτεχνική της απόδοση αρχίσει να παίρνει την κατιούσα με τη δημοσίευση ενός μυθιστορήματος σταθερά κάθε δύο χρόνια, η Ευγενία Φακίνου συνήθιζε να δίνει χρόνο στον εαυτό της πριν μας χαρίσει τις καλοδουλεμένες ιστορίες της. Η Τυφλόμυγα αποτελεί το τελευταίο καλό της βιβλίο. Μετά από έναν μυστηριώδη πρόλογο του οποίου τη σημασία ανακαλύπτουμε πολύ αργότερα, γνωρίζουμε σιγά σιγά τους χαρακτήρες μας: μία γυναίκα ερωτευμένη εμμονικά με έναν άντρα που δεν υπάρχει, μία δεύτερη, ακόμα πιο αξιολύπητη γυναίκα εξίσου ερωτευμένη με τον ίδιο ανύπαρκτο άντρα, ένας άντρας-τίποτα, υπερτιμημένος όπως όλοι οι υπερφίαλοι τύποι, και μια σειρά από ερωμένες ερωτευμένες με τον έρωτα. Κι αν η ιστορία μας μένει μετέωρη, αυτό συμβαίνει επειδή, δυστυχώς, τέτοιες ιστορίες τείνουν να επαναλαμβάνονται ξανά και ξανά, χωρίς να υπάρχει κάθαρση. Τί κόλαση.

[Christiana]

Από την μία ένοιωσα να ταυτίζομαι με την ηρωίδα - στο κάτω κάτω ποιά γυναίκα που δεν αγάπησε τρελά δεν έκανε τεράστιες θυσίες και οδυνηρές υποχωρήσεις για να κρατήσει τον άντρα που λατρεύει κοντά της; Απο την άλλη, έπιασα τον εαυτό μου να θυμώνει με την ηρωίδα που συγχωρεί στον σύζυγο της απολύτως τα πάντα. Πάντως, το μυθιστόρημα αυτό διαβάζεται σε χρόνο ρεκόρ, προβληματίζει και συγκινεί.

[Danis]

Με το ζόρι 2 ! Απογοήτευση!

[Νωχελεια]

Το συγκεκριμένο βιβλίο βρέθηκε τυχαία στα χέρια μου και παρόλο που δεν είμαι η πιο γρήγορη αναγνώστρια κατάφερα να το διαβάσω μέσα σε ένα 24ωρο. Η γραφή της κυρίας Φακινου με έκανε να μην θέλω να το κλείσω και ακόμη και όταν το έκλεινα σκεφτόμουν την συνέχεια του.
Θίγεται ο έρωτας, η απιστία, τα ανεξέλεγκτα πάθη, οι δισδιακριτοι ρολόι του θύτη και του θύματος που σχεδόν τους επαναπροσδιορισα κατά τη διάρκεια του αναγνωσματος.
Τελικά ποιος είναι το θύμα? Αυτός που είναι ερωτευμένος σε σημείο να συγχωρεί τα πάντα απ το αντικείμενο του έρωτα του η αυτός που αποτελει υποχείριο των παθων του και δεν μπορεί να δραπετεύσει από αυτά?

[Iliana Ksv]

ωραίο βιβλιο χωρίς όμως ικανοποιητικό τελος.

[Chara]

Θύμωσα με το χαρακτήρα της πρωταγωνίστριας, η οποία όχι μόνο ανεχόταν αλλά και έκρινε αναγκαίες και επέτρεπε τις απιστίες του άντρα της μέσα στο ίδιο τους το σπίτι. Το τέλος δε με ανακούφισε, καθώς δεν υπήρχε η κάθαρση που θα περίμενα. Βέβαια, ίσως και λόγω της ψυχοσύνθεσης των πρωταγωνιστών, το τέλος να μη μπορούσε να είναι διαφορετικό.

[Clema]

Διαβάζεται γρήγορα.Το τέλος είναι απότομο και σε αφήνει με την απορία.

[Searchingthemeaningoflife Greece]

[...]Γιατί να φταίνε πάντα οι άλλοι; Δικό μου είναι το πρόβλημα. Εγώ δεν χωράω ανάμεσα στους άλλους. Τους αφήνω να με πιέζουν χωρίς να διαμαρτύρομαι, χωρίς να λέω "μέχρι εδώ", και όταν δεν μπορώ να πάω άλλο πίσω όταν η πλάτη μου ακουμπάει στον τοίχο τότε το σκάω. Λάθος τακτική κορίτσι μου. Το όριό του πρέπει κανείς να το ορίζει ο ίδιος. Πρώτα στον εαυτό του και ύστερα στους άλλους. Ως εδώ πιο πέρα δεν πάω. Και να είσαι σταθερή. Η πρώτη υποχώρηση θα φέρει τη δεύτερη, κι έπειτα την τρίτη και τις ατελείωτες. Ως εδώ θα λες πια. Και ο άλλος  θα καταλαβαίνει.[...]

[Mela Noura]

Ωραία ιδέα, άτονο αποτέλεσμα. Το ερωτικό παιχνίδι, ο ναρκισσιστής ζωγράφος και οι σχέσεις εξάρτησης υπόσχονται φωτιά, όμως η ιστορία μένει στη θεωρία του πάθους. Οι χαρακτήρες μοιάζουν περισσότερο με πιόνια παρά με ανθρώπους και η σύγκρουση δεν κορυφώνεται ποτέ πραγματικά. Αδιάφορο.

[Georgia Ntousia]

Εξαιρετική περιγραφή λεπτομερειών, και συναισθημάτων.

[Kostas Kanellopoulos]

Ροζ λογοτεχνία της πλάκας

[Dity]

DNF

[MARIOS ANAGNOSTOU]

Υπέροχη ιστορία οπου η κάθαρση δεν έρχεται ποτέ.

[Georgette Nanou]

Όμορφο ανάγνωσμα με ξεκάθαρους χαρακτήρες που σε προβληματίζει και αναρωτιέσαι τι αντοχές σου δίνει ο έρωτας και μάλιστα την αντοχή της απιστίας που πολλοί είναι και συνειδητοποιημένοι.Η ηρωίδα είχε τάσεις φυγής όχι όμως από ένα παθιασμένο και αρρωστημένο έρωτα.Μήπως φοβόταν την μοναξιά??Όντως αξίζει τα όσα περνά κάποιος από ένα παθιασμένο έρωτα??Φυσικά εξαρτάται από το τι δίνει κάποιος σε μια σχέση και τι προσδοκά και για ποιούς λόγους!!!Αβυσσος η ψυχή του ανθρώπου!!!

[Xenia]

μου άρεσε πάρα πολύ αν και πάνε χρόνια από τότε που το διάβασα ακόμα θυμάμαι τα συναισθήματα που μου πρόσφερε