Saskia de Coster wordt elke 'Maart' verliefd. Maar er zijn te veel maarten geweest, te veel verliefdheden. En vooral: te veel eindes. Dit jaar zal ze er niet voor vallen. Echt waar. Kijk, het staat hier al op papier. Deze reeks omvat twaalf maanden, twaalf boekjes, twaalf schrijvers. Ieder boekje nodigt je uit om anders naar de tijd van het jaar te kijken.
Saskia de Coster (1976) publiceert in literaire tijdschriften, schrijft filmscenario’s en is de auteur van de romans Vrije val (2002), Jeuk (2004), Eeuwige roem (2006) en Held (2007). Ze werd door humo en De Groene Amsterdammer verkozen tot een van de twintig beste schrijvers jonger dan 35 jaar. Held werd genomineerd voor de BNG Literatuurprijs en won de Cutting Edge Award Beste Nederlandstalige Roman 2007. Andere genomineerden waren Arnon Grunberg met Tirza en Annelies Verbeke met Groener Gras.
I liked this little March book best so far from the months series, ( September, Oktober) perhaps because it was more of a continuous story beginning from a simple preposition: "ik word verliefd in maart. Ieder jaar, sinds mijn tiende." And then she just runs on from that idea for eighty pages in a small format, to say a word more would unspool the thread of spoilers - it's a nice short story, it didn't crack the heavens open - at least not for me, but it was nice, entertaining, a reasonable read that I could broadly recommend with the occasional phrase or sentence that pleased me.
I played with the idea in my mouth for a while and it seems to me that while I can link falling in love repeatedly in March with the sap rising and spring emerging in the northern hemisphere and so on; it didn't strike me as exclusively or typically Martian, I could have believed it just as well if the story had been set in any other month - except perhaps the hot ones when all a creature wants to do is keep cool.
'Ik kan niet zonder de roes van helemaal gek op iemand zijn, me totaal onderdompelen, me volledig aan die ander geven, ik zal alles doen om in de gunst te komen, ik wil de ander ervan overtuigen dat wij voorbestemd zijn als twee sokken van hetzelfde paar, ik wil me desgevraagd laten overrijden en over het asfalt laten uitsmeren, ik wil alles.'
Maart is het derde deel en de derde maand uit de Maanden reeks van @dasmag - deze keer neemt @saskiadecoster de pen ter hand op een verhaal over liefde te schrijven.
In maart wordt het personage in dit boek, vertegenwoordigd door de auteur zelf, altijd verliefd, al sinds ze tien jaar was. De eerste keer was het op een meisje van haar school. Maar al die jaren van verliefdheden betekenen ook vele eindes. Korte verliefdheden, snelle eindes. Soms pas na tien jaar. En soms na heel onstuimige liefdes, zoals met N. Want met N. was zij niet meer zichzelf, verloor ze zichzelf helemaal in de verliefdheid, in de armen en in het gewoel van de liefde. Vrienden zagen noch hoorden haar nog. Maar ook hier kwam een einde aan. En toen was er na veel getinder en online gezwinder V., de Italiaanse schone. Maar ook met V. loopt het verkeerd en eindigt dit weer op een njet. En deze maart zal het niet waar zijn. De hand wordt uitgereikt naar ons, naar de lezer, naar mij… om te helpen haar deze keer, deze maart niet te laten verliefd worden, niet opnieuw in de val te trappen, niet toe te geven aan de verslaving, als een verliefdheidsjunkie cold turkey moeten gaan! De grens tussen fictie en non-fictie wordt opnieuw heel dun in deze novelle. Wat een heerlijke proza, wat een mooie tekst, wat een allegorie voor de liefde en liefdesverdriet… ik mocht nog niet eerder iets lezen van Saskia de Coster maar wees maar zeker… dat verandert vanaf nu!
'Eind februari voel ik het al aankomen, dan word ik iets onrustiger in de buurt van die ene vrouw die wel heel mooi is, of die andere die een raar woord als 'desalniettemin' dan ook nog eens heel raar gebruikt, alsof ze net als ik niet al te veel van de wereld snapt.'
Verliefdheid heeft mij nog nooit iets goeds gebracht. Ik word het bij voorkeur dan ook pas wanneer er bepaalde paden zijn bewandeld en ik het moment bereik waarop ik denk: ik zou op dit punt helemaal voor deze persoon kunnen gaan terwijl deze persoon ook helemaal voor mij gaat, maar dan ook helemaal. Dan gaat BAM het rozerode licht aan, maar meestal blijft het dus uit. Dit punt is in mijn leven namelijk een stipje ergens ver weg op een eigenlijk afwezige sprookjes-tijdlijn.
Saskia de Coster daarentegen voelt het elke maart, verliefdheid. Ik maak een mentale notitie dat ik eind februari het woord 'desalniettemin' als ingrediënt in m'n vocabulaire sla smijt, misschien bespoedigt dat eens de zaken. Voor 2025 is dat net te laat helaas.
Een uitermate grappige, trefzekere novelle die me met regelmaat hardop liet schateren en passages liet voorlezen aan wie het maar wilde horen. Ik wil meer lezen van deze auteur!
“Verliefd zijn is een heerlijke drug. Ik kan niet zonder de roes van helemaal gek op iemand zijn, me totaal onderdompelen, me volledig aan die ander geven, ik zal alles doen om in de gunst te komen, ik wil de ander ervan overtuigen dat wij voorbestemd zijn als twee sokken van hetzelfde paar, ik wil me desgevraagd laten overrijden en over asfalt laten uitsmeren, ik wil alles.”
Saskia de Coster schrijft over het jaarlijkse verliefd worden in maart, een maand die zich daar perfect voor leent. Het hoopvolle en bloeiende sentiment van maart wordt hierin mooi omsloten, al vond ik de schrijfstijl soms een beetje wollig.
Eerste maandboek van Das Mag dat ik lees en zeker een meevaller, maar ik vermoed dat het ook sneller uit mijn gedachten zal gaan dan andere boeken van Saskia de Coster.
In een enkele zit uitgelezen, niet zo moeilijk want dit boekje is niet zo dik. In mijn treinrit werd me kort maar krachtig op de neus gedrukt hoe verliefdheid zo heerlijk toch zo pijnlijk kan zijn. Niet dat ik dat nog niet wist, maar dat een boek compleet ongenuanceerd een handleiding om niet verliefd te worden geeft? Dat vond ik dan wel weer sympathiek. Dat pijnlijke is in Maart vooral erg ruw en rauw. Niet het pijnlijke verliefde van Call me by your name of de Wetten, maar “gewoon”. Pijnlijk voor jezelf, voor de ander en anderen. De Coster wind er dan ook geen doekjes om, hoe hard je ook je best doet om één Maart jezelf niet te verliezen in een ander, (één keer, alsjeblieft?) verliefdheid kies je niet. Het slokt je zonder waarschuwing op.
De Coster is één van de uitverkoren schrijvers die een maand in de geweldige jaarreeks van Das Mag kreeg toegewezen. Zij kreeg (koos?) maart.
Haar boek verschijnt net nu ze weer vrij is na haar maand opsluiting als ‘writer in residence’ in het Koninklijk Museum voor Schone Kunsten Antwerpen. Als ik dan lees dat ze elk jaar in maart problematisch verliefd wordt vraag ik me af of ze niet beter in maart had opgesloten gezeten ;)?
Maart (het boek) is een handleiding om niet verliefd te worden. Tinder dient als laatste redmiddel. Ze swipet aantrekkelijke mensen naar links, de afstotelijke naar rechts. Bewust verkeerd dus. Alles in de hoop om maar niet weer in de allesverwoestende val van vurige verliefdheid te vallen. Of die strategie doeltreffend is moet u vooral zelf lezen.
Saskia’s daadkrachtige stem klinkt tijdens het lezen van dit prachtige verzamelboekje in je hoofd, een aangename plus. Ik ben ook zeer benieuwd naar haar volgende werk dat ze heeft afgemaakt tijdens haar zelfgekozen ballingschap.
Het mooie aan dit boek is hoe het de invloed van de seizoenen op de emoties van de mens voelbaar maakt. Het idee dat verliefdheid in maart bijna onvermijdelijk is, simpelweg omdat de lente begint, vond ik erg sterk. Juist daarom vond ik het jammer dat de natuur zo afwezig was. De eerste knopjes aan de bomen, de langere dagen… Zulke details zouden het gevoel versterken dat wat je leest, ook echt om je heen gebeurt.
Bovendien gaan de bloei van de natuur en de opwelling van verliefdheid vaak hand in hand. De manier waarop de hoofdpersoon probeert dit instinctieve proces tegen te gaan, was interessant. Maar als de natuur meer zichtbaar was geweest, zou het contrast tussen haar binnen- en de buitenwereld misschien nog groter zijn geweest.
Maart is de maand van de lente en dus van het nieuwe begin. Voor Saskia de Coster betekent dat elke keer opnieuw verliefd worden, veel te vaak. Maar voor deze maart heeft ze een plan, een plan om niet verliefd te worden, en wel door haar voornemen aan het papier toe te vertrouwen.
Het nieuwe maandboekje is een zeer geslaagd divertimento, dat zich heel makkelijk laat lezen, en waarin de lezer ook heel bereidwillig in meegaat. Het verhaal zit vol humor en zelfrelativering, maar net zo goed intensiteit en herkenbaarheid.
Af en toe best geestig, maar de interpunctie gooit roet in het eten. Er staan veelal komma’s op plekken waar een punt hoort te staan, of ze ontbreken. Het boek(je) is een aanrader voor mensen die houden van kunstzinnig opgeschreven verhalen. Dit is helaas niet voor mij weggelegd. Geen slecht verhaal. Gewoon niet mijn ding.
3,5 Ze zouden er vlekkenverwijderaar bij moeten leveren, bij het totaalpakket verliefdheid.
Iedere verliefde wil zichzelf vinden via een enorme wegomlegging, via de ander. Ik zal hier een quote van Susan Sontag toevoegen om het wat geloofwaardigheid te geven: als ik de dromen vernietig, vernietig ik dan mijzelf?
Als iemand die ook om de haverklap verliefd wordt, kan ik uit ervaring spreken: een aantal van de zinnen uit Maart kwamen flink binnen. Maar toch ook te veel niet. Een goed tussendoortje, maar te weinig met de bredere blik.
Als het voorjaar wordt en weer Maart is, wordt Saskia de Coster altijd maar weer verliefd. Dat levert ieder jaar weer problemen en toestanden op. Ze vindt dat dat nu maar eens afgelopen moet zijn en geeft tips om juist niet verliefd te worden. Grappig boek(je) in de maandserie van Das Mag.