What do you think?
Rate this book
Lahat ng B
207 pages, Paperback
First published January 1, 2022
About the author
Ricky Lee
49 books758 followersFilipino screenwriter, journalist, novelist, and playwright.
He has written more than 150 film screenplays since 1973, earning him more than 50 trophies from various award-giving bodies, including a 2003 Natatanging Gawad Urian Lifetime Achievement Award from the Manunuri ng Pelikulang Pilipino (Filipino Film Critics). As a screenwriter, he has worked with many Filipino film directors, most notably with Lino Brocka and Ishmael Bernal. Many of his films have been screened in the international film festival circuit in Cannes, Toronto, Berlin, among others.
He has written more than 150 film screenplays since 1973, earning him more than 50 trophies from various award-giving bodies, including a 2003 Natatanging Gawad Urian Lifetime Achievement Award from the Manunuri ng Pelikulang Pilipino (Filipino Film Critics). As a screenwriter, he has worked with many Filipino film directors, most notably with Lino Brocka and Ishmael Bernal. Many of his films have been screened in the international film festival circuit in Cannes, Toronto, Berlin, among others.
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 30 of 67 reviews
March 4, 2023
2.5 stars — because this is where I can say that I am definitely old, and the ending is lukewarm for me and feels like sir Ricky didn't even make an effort to deviate from the usual metafictional writing.
Here are some notes / questions that I can ask upon the Face-to-face discussion with him and the PRPB folks (finally, I am going back again, never felt more excited after years of suffering in the pandemic & quarantine):
- Pulsated plotline? Did Ricky Lee wrote the sequel because of the reader feedback? Was it a social media pulse, or is him bringing back the heydays from 2008?
- Is page 13 a social commentary on how skillful a writer should be?
- On page 27 — is unrequited love intentionally placed as a quote? Because I commend on how this was logistically proper in the prose. It seems random, but it tugs at my heartstrings.
- "Mapagpatawad ang pagmamahal" — is this the central theme of the novel? Because it slightly depicts on how people are really forgiving when it comes to love. We hope that we won't be apologists, though.
- Erica's Arc might be loyal, but feels unneccessary to have other characters as a literary device. It becomes noisy and doesn't contribute to the gap years from Para Kay B.
- How come the end came as a Lukewarm feeling again?
Here are some notes / questions that I can ask upon the Face-to-face discussion with him and the PRPB folks (finally, I am going back again, never felt more excited after years of suffering in the pandemic & quarantine):
- Pulsated plotline? Did Ricky Lee wrote the sequel because of the reader feedback? Was it a social media pulse, or is him bringing back the heydays from 2008?
- Is page 13 a social commentary on how skillful a writer should be?
- On page 27 — is unrequited love intentionally placed as a quote? Because I commend on how this was logistically proper in the prose. It seems random, but it tugs at my heartstrings.
- "Mapagpatawad ang pagmamahal" — is this the central theme of the novel? Because it slightly depicts on how people are really forgiving when it comes to love. We hope that we won't be apologists, though.
- Erica's Arc might be loyal, but feels unneccessary to have other characters as a literary device. It becomes noisy and doesn't contribute to the gap years from Para Kay B.
- How come the end came as a Lukewarm feeling again?
March 19, 2023
Ang meta!!
March 10, 2024
Sequel, o mas tamang sabihing, closure ng nobelang "Para Kay B."
Samut-saring emosyon ang naramdaman ko sa pagbabasa ng aklat na ito ni Ricky Lee. Nariyang masaktan, matawa, magalit, tumaas ang balahibo, at higit sa lahat, umibig. Maraming parte sa nobela na sadyang masakit---nakaluluha pa nga kung tutuosin---ngunit lamang ang pakiramdam na masaya ang karanasan sa pagbabasa. Magaan ang pagkakasulat ng nobela at madaling intindihin, marami ding nakakatawang tagpo na makapagpapangiti sa 'yo (pagkatapos kang saktan-saktan, haha). Nasabi kong nakatataas-balahibo dahil sa mga tagpong mamamangha kang talaga. Hindi mo makikita o mahuhulaan ang magaganap, basta magbasa ka lang. Ganito ang mga gusto kong mga kuwento---nararamdaman at hindi lang basta-basta daraan lang pagkatapos tapos na. Parang ang sakit-sakit talagang magmahal:
"Masakit dalhin ang pag-ibig na hindi naibibigay."
Pero sa ayaw at sa gusto mo, ito pa rin ang pinakamasarap na pakiramdam, katulad ng paghahalintulad ni Lucas kay Bessie at sa pagsusulat:
"Si Bessie at ang pagsusulat ay iisa, parehong may dalang sakit pero may dala ring ligaya. Parehong di niya kayang mawala."
At sa huli, anuman ang kahinatnan ng inyong pagmamahal, mayroong mananatili, gaano man ito kasakit:
"Mga alaala . . . iyon ang meron tayo."
Ngayong tapos na ang nobela, mami-miss ko ang mga tauhang sina Bessie at Lucas; si Irene at ang kaniyang memory bank; si Sandra, kahit nalulungkot ako para kay Ruben; si Erica at ang Maldiaga; si Ester, Sarah, at AJ (maganda ang ipinakitang tapang ni AJ rito); at ang marami pang tauhang bumubuo sa nobela.
Ito na siguro 'yung closure na matagal ko ring hinintay. Puwede na akong mag-move on para sa susunod na nobela.
Samut-saring emosyon ang naramdaman ko sa pagbabasa ng aklat na ito ni Ricky Lee. Nariyang masaktan, matawa, magalit, tumaas ang balahibo, at higit sa lahat, umibig. Maraming parte sa nobela na sadyang masakit---nakaluluha pa nga kung tutuosin---ngunit lamang ang pakiramdam na masaya ang karanasan sa pagbabasa. Magaan ang pagkakasulat ng nobela at madaling intindihin, marami ding nakakatawang tagpo na makapagpapangiti sa 'yo (pagkatapos kang saktan-saktan, haha). Nasabi kong nakatataas-balahibo dahil sa mga tagpong mamamangha kang talaga. Hindi mo makikita o mahuhulaan ang magaganap, basta magbasa ka lang. Ganito ang mga gusto kong mga kuwento---nararamdaman at hindi lang basta-basta daraan lang pagkatapos tapos na. Parang ang sakit-sakit talagang magmahal:
"Masakit dalhin ang pag-ibig na hindi naibibigay."
Pero sa ayaw at sa gusto mo, ito pa rin ang pinakamasarap na pakiramdam, katulad ng paghahalintulad ni Lucas kay Bessie at sa pagsusulat:
"Si Bessie at ang pagsusulat ay iisa, parehong may dalang sakit pero may dala ring ligaya. Parehong di niya kayang mawala."
At sa huli, anuman ang kahinatnan ng inyong pagmamahal, mayroong mananatili, gaano man ito kasakit:
"Mga alaala . . . iyon ang meron tayo."
Ngayong tapos na ang nobela, mami-miss ko ang mga tauhang sina Bessie at Lucas; si Irene at ang kaniyang memory bank; si Sandra, kahit nalulungkot ako para kay Ruben; si Erica at ang Maldiaga; si Ester, Sarah, at AJ (maganda ang ipinakitang tapang ni AJ rito); at ang marami pang tauhang bumubuo sa nobela.
Ito na siguro 'yung closure na matagal ko ring hinintay. Puwede na akong mag-move on para sa susunod na nobela.
December 9, 2023
Love letter ito ni Ricky Lee para sa sarili nya. I felt sentimental sa huling page.
March 6, 2023
★★★★ // parating highlight ng librong ito kung gaano kasakit umibig. at talagang masakit nga pag binabasa mo ang nangyayari sa mga kwento nina Irene, Sandra, Erica, Ester, Bessie, at Lucas. sa karugtong na ito ng Para Kay B ay muling binalikan ang kwento ng mga tauhang ito. gaya ng dati, sila ay binubugbog pa rin ng pag-ibig. gaya ng dati, isa lang din sa limang kwento ang nagtagumpay. strange enough, ang nagtagumpay na kwento ang medyo hindi ko gaanong nagustuhan.
paborito ko pa rin ang kwento ni Irene. kung paanong ang matagal na inaasam mong pag-ibig ay may katapusan din kahit pa nakuha mo na. minsan, hindi talaga sapat ang pagmamahal lang.
sa kwento naman ni Sandra, hindi pa rin ako kumportable sa incest element kaya ang hirap basahin. parati akong uneasy dito kahit pa sa Para Kay B. nauunawaan ko ang sakit na nararamdaman nila, pero hindi ko magawang mag-simpatiya. masakit lang ang puso ko para kay Ruben.
at si Lucas. hanggang ngayon ay ginugupo pa rin ng letrang B. hanggang sa kamatayan ay bitbit niya ito. hanggang binubuhay siya ng kwento ay mamahalin at mamahalin niya si Bessie.
totoong masakit ang pag-ibig na dala-dala sapagkat hindi naibibigay. may mga taong pinipiling palayain ang kanilang sarili. habang ang iba naman ay kinakaya pa rin ang bigat.
sa huli, kung anong pagmamahal ang tinatanggap natin ang siyang huhubog ng ating pagkatao. sa huli, kung anong pagmamahal ang pipiliin natin ang siyang tunay na magpapalaya sa atin.
paborito ko pa rin ang kwento ni Irene. kung paanong ang matagal na inaasam mong pag-ibig ay may katapusan din kahit pa nakuha mo na. minsan, hindi talaga sapat ang pagmamahal lang.
sa kwento naman ni Sandra, hindi pa rin ako kumportable sa incest element kaya ang hirap basahin. parati akong uneasy dito kahit pa sa Para Kay B. nauunawaan ko ang sakit na nararamdaman nila, pero hindi ko magawang mag-simpatiya. masakit lang ang puso ko para kay Ruben.
at si Lucas. hanggang ngayon ay ginugupo pa rin ng letrang B. hanggang sa kamatayan ay bitbit niya ito. hanggang binubuhay siya ng kwento ay mamahalin at mamahalin niya si Bessie.
totoong masakit ang pag-ibig na dala-dala sapagkat hindi naibibigay. may mga taong pinipiling palayain ang kanilang sarili. habang ang iba naman ay kinakaya pa rin ang bigat.
sa huli, kung anong pagmamahal ang tinatanggap natin ang siyang huhubog ng ating pagkatao. sa huli, kung anong pagmamahal ang pipiliin natin ang siyang tunay na magpapalaya sa atin.
November 28, 2025
Napaka meta talaga nitong dalawang librong Para Kay B at Lahat ng B. Nagustuhan ko ang unang libro despite it being first published almost two decades ago, napaka impactful ng mga kwento nina Irene, Erica, Sandra, Ester, Bessie, at ni Lucas. It felt as if it was written only yesterday. Ano nga bang mas ttimely pa sa kwento ng pag-ibig, tumatanda ba ang pag-ibig? Kaya nga nitong patigilin ang oras sa San Ildefonso.
Nagustuhan ko ang Para Kay B dahil nabanggit dito na ang pag-ibig ay isang political act. Sumasali pa nga si Bessie sa rallies para mahanap si Lucas, pero in the end sumama pa rin sa anak ng congressman na si Brigs. Dito rin ipinakita ang kwento sa loob ng kwento, at ang interaksyon ng mga tauhan sa manunulat. Ano nga ba ang diperensya ng isang karakter sa tao sa tunay na buhay kung pareho namang nag-iisip, humihinga, umiibig, at nasasaktan ang mga karakter? Mas nasagot itong tanong na ito sa Lahat ng B.
Wala naman akong expectations when picking up this book dahil gusto ko lang naman mabasa ulit ang kwento ng mga umiibig at makiramdam. Pero nadismaya ako kung paano Ganoon na lang ba kadaling kalimutan ang pagkakamaling ginawa nang paulit-ulit dahil sinabi na ng taong minamahal mo ang gusto mong marinig dati pa? Alam ko naman na ang point ng kwento ni Irene ay kung mahal mo patatawarin mo dahil ang pag-ibig ay pagpapatawad. But I guess hindi pa ako nakapag mahal ng tulad ng kay Irene para husgahan ito.
Ganon na rin sa kwento ni Sandra,
I love Erica and Jake. Ester and AJ. Sara and Randy. Pinakita nila na wala talang perpektong pag-iibigan. Ang mahalaga lahat sila ay nagmahal, minahal, at nabigyan ng closure. Mayroong kayang lumabas sa bilog, at mayroong pinipiling manatili sa bilog. Mayroon namang sila ang gumagawa ng bilog. Lahat dapat rinirespeto kung ano man ang kanilang pananaw sa bilog.
Lucas holds a special place in my heart. Mas pinalalim pa niya ang koneksyon ng tauhan sa tao sa totoong buhay, kung saan si Lucas na writer din ay isang tauhan na sinusulat ng isang manunulat sa laptop. Maski ang manunulat din ay maaaring may nagsusulat mula sa itaas o kaya naman ay nababago ng kaniyang mga tauhang karakter in indescribable ways.
Nagustuhan ko ang Para Kay B dahil nabanggit dito na ang pag-ibig ay isang political act. Sumasali pa nga si Bessie sa rallies para mahanap si Lucas, pero in the end sumama pa rin sa anak ng congressman na si Brigs. Dito rin ipinakita ang kwento sa loob ng kwento, at ang interaksyon ng mga tauhan sa manunulat. Ano nga ba ang diperensya ng isang karakter sa tao sa tunay na buhay kung pareho namang nag-iisip, humihinga, umiibig, at nasasaktan ang mga karakter? Mas nasagot itong tanong na ito sa Lahat ng B.
Wala naman akong expectations when picking up this book dahil gusto ko lang naman mabasa ulit ang kwento ng mga umiibig at makiramdam. Pero nadismaya ako kung paano Ganoon na lang ba kadaling kalimutan ang pagkakamaling ginawa nang paulit-ulit dahil sinabi na ng taong minamahal mo ang gusto mong marinig dati pa? Alam ko naman na ang point ng kwento ni Irene ay kung mahal mo patatawarin mo dahil ang pag-ibig ay pagpapatawad. But I guess hindi pa ako nakapag mahal ng tulad ng kay Irene para husgahan ito.
Ganon na rin sa kwento ni Sandra,
I love Erica and Jake. Ester and AJ. Sara and Randy. Pinakita nila na wala talang perpektong pag-iibigan. Ang mahalaga lahat sila ay nagmahal, minahal, at nabigyan ng closure. Mayroong kayang lumabas sa bilog, at mayroong pinipiling manatili sa bilog. Mayroon namang sila ang gumagawa ng bilog. Lahat dapat rinirespeto kung ano man ang kanilang pananaw sa bilog.
Lucas holds a special place in my heart. Mas pinalalim pa niya ang koneksyon ng tauhan sa tao sa totoong buhay, kung saan si Lucas na writer din ay isang tauhan na sinusulat ng isang manunulat sa laptop. Maski ang manunulat din ay maaaring may nagsusulat mula sa itaas o kaya naman ay nababago ng kaniyang mga tauhang karakter in indescribable ways.
January 1, 2024
Never-ending gratitude to the one and only. Thank you to your wise words, sir. The first day of my 2024 was filled with heartbreak, sadness, grief, acceptance, forgiveness, and satisfaction that I know I will carry throughout the year.
I wasn't hoping for a sequel of Para Kay B as I carried the pieces of my broken soul back when I was 16. I just knew that the book trampled all over my then already broken heart. Thank you. This is a nice parting gift for the story that never died within me. Thank you so much, po, sir!! Lucas isa kang alamat! Napaka mapagpatawad mo. Nakikita ko ang sarili ko sa iyo. Mga martyr tayo!
How nice would it be, no? If there really is a Maldiaga, so that if we're tired of giving love, we can live in peace. How nice would it be if there really is an institution that mends a broken heart? Kung me quota ang pag-ibig... dapat ngang me quota rin pagbiak sa puso.
I wasn't hoping for a sequel of Para Kay B as I carried the pieces of my broken soul back when I was 16. I just knew that the book trampled all over my then already broken heart. Thank you. This is a nice parting gift for the story that never died within me. Thank you so much, po, sir!! Lucas isa kang alamat! Napaka mapagpatawad mo. Nakikita ko ang sarili ko sa iyo. Mga martyr tayo!
How nice would it be, no? If there really is a Maldiaga, so that if we're tired of giving love, we can live in peace. How nice would it be if there really is an institution that mends a broken heart? Kung me quota ang pag-ibig... dapat ngang me quota rin pagbiak sa puso.
January 2, 2026
Iba't ibang tao. Samot-saring pag-ibig. Kaniya-kaniyang kwento.
Masarap ngunit masakit ang umibig. Unang librong nabasa ngayong taong 2026.
Masarap ngunit masakit ang umibig. Unang librong nabasa ngayong taong 2026.
July 23, 2026
"Masakit dalhin ang pag-ibig na hindi naibibigay lahat."
Para sa akin, ang storya ni Irene at Ester ang highlight ng librong 'to. Kung paano at hanggang saan mo kayang magmahal.
yun lang xd
Para sa akin, ang storya ni Irene at Ester ang highlight ng librong 'to. Kung paano at hanggang saan mo kayang magmahal.
yun lang xd
January 22, 2024
Kung sa Para kay B ang paborito ko ay chapter ni Sandra, dito naman ay mas tumagos sa akin ang chapter ni Ester. Mapanakit pa rin ang kwento nila Sandra at Lupe, pero mas nasaktan ako dito sa 2nd book para kay Ruben. Sa chapter naman ni Ester ay pinaka powerful ang tunggalian ni AJ at Pio, sobrang remarkable. Naalala ko iyong eksena ng Diyos at ni Amanda sa Dekada ‘70 na bumabangga sa patriyarka. Para sa akin ganoon kaimportante ang eksena rito ni Pio at Aj. Nandidiri at nagagalit din ako habang binabasa ko ang bahaging iyon ng libro. At, akala ko doon na natapos pero may isa pang nakagigimbal na ginawa si Pio. Ang sakit at ang ganda at the same time.
Ang nagustuhan ko rito ay ang mga kwento ng main characters ay hindi na lang din naging kanila. Ganoon din naman sa totoong buhay hindi, hindi dahil umiibig tayo at sa iisang tao lang umiikot ang mundo natin, ay wala na tayong nadadamay o nasasagi. Interesting din para sa akin iyong pag-iintroduce ng mundo ng mga tauhan lalo pa’t ibinibida rin dito ang ilan sa mga makasaysayang tauhan sa panitikang Filipino tulad na lang ni Ibarra sa Noli Me Tangere, Candida sa A Portrait of the Artist as Filipino, at maging iyong bata sa Kalupi.
Mabilis lang din itong basahin dahil magaan lang ang wika, kaya mo nga sigurong matapos ng isang upuan. May bisa para sa akin ang paggamit ng wika ng iyong panahon dahil mas marami kang maaabot kapag ganoon, hindi lang iyong mga regular readers. Kaya, sana mas marami pang makabasa nito. Sana mas marami pa tayong mabasang akda ng Pambansang Alagad ng Sining, ngayon at sa mga susunod pang panahon.
Ang nagustuhan ko rito ay ang mga kwento ng main characters ay hindi na lang din naging kanila. Ganoon din naman sa totoong buhay hindi, hindi dahil umiibig tayo at sa iisang tao lang umiikot ang mundo natin, ay wala na tayong nadadamay o nasasagi. Interesting din para sa akin iyong pag-iintroduce ng mundo ng mga tauhan lalo pa’t ibinibida rin dito ang ilan sa mga makasaysayang tauhan sa panitikang Filipino tulad na lang ni Ibarra sa Noli Me Tangere, Candida sa A Portrait of the Artist as Filipino, at maging iyong bata sa Kalupi.
Mabilis lang din itong basahin dahil magaan lang ang wika, kaya mo nga sigurong matapos ng isang upuan. May bisa para sa akin ang paggamit ng wika ng iyong panahon dahil mas marami kang maaabot kapag ganoon, hindi lang iyong mga regular readers. Kaya, sana mas marami pang makabasa nito. Sana mas marami pa tayong mabasang akda ng Pambansang Alagad ng Sining, ngayon at sa mga susunod pang panahon.
August 17, 2025
Madalas napapangitan ako sa mga sequels pero mas maganda pa ata tong sequel na ‘to kaysa sa og book hehe. Di ako nagsisising bilhin na rin to sa wakas after months of thinking kung worth ba.
Gets na yung parang open letter ni Ricky Lee sa sarili niya
Masaya akong may closure na :))
“Lagi niyang sinasabi sa kanyang workshoppers na mahalaga sa mga writer ang magkuwento, dahil ang bawat kuwento nila ay isang patak ng ulan, na kapag nagsanib ay magiging unos na huhugas sa lahat ng dumi at sukal upang makausbong ang mga punla ng pag-asa.”
“Umuulan ng mga bituin dito apat na beses sa isang taon, sabi ni Ester kay Lucas. Tuwing katapusan ng ikatlong buwan. Para ipaalala sa aming lahat na kaming mga tauhan ay mga bituin din. Malapit lang pero hindi maabot. Paiba-iba ng hugis at laki. Nagniningning kapag nasa dilim.
Nababalot ng misteryo.”
“Si Bessie at ang pagsusulat ay iisa, parehong may dalang sakit pero may dala ring ligaya. Parehong di niya kayang mawala.”
Gets na yung parang open letter ni Ricky Lee sa sarili niya
Masaya akong may closure na :))
“Lagi niyang sinasabi sa kanyang workshoppers na mahalaga sa mga writer ang magkuwento, dahil ang bawat kuwento nila ay isang patak ng ulan, na kapag nagsanib ay magiging unos na huhugas sa lahat ng dumi at sukal upang makausbong ang mga punla ng pag-asa.”
“Umuulan ng mga bituin dito apat na beses sa isang taon, sabi ni Ester kay Lucas. Tuwing katapusan ng ikatlong buwan. Para ipaalala sa aming lahat na kaming mga tauhan ay mga bituin din. Malapit lang pero hindi maabot. Paiba-iba ng hugis at laki. Nagniningning kapag nasa dilim.
Nababalot ng misteryo.”
“Si Bessie at ang pagsusulat ay iisa, parehong may dalang sakit pero may dala ring ligaya. Parehong di niya kayang mawala.”
This entire review has been hidden because of spoilers.
September 28, 2026
May mga kwentong akala mo ay hanggang doon na lang. Kapag sinabi ng wiriter at direktor na wakas na, kahit na bitin na bitin ka pa, talagang wakas na. May mga kwentong okay na ang ending, sakto na sa panlasa ng karamihan, hindi na kailangang ipagpatuloy pa. May ilang mga kwento naman na sumisigaw na hindi pa enough! Kailangang ituloy ang kwento dahil marami pang gustong sabihin ang mga karakter. Samantalang may ilan na kwento na akala mo ay tapos na dahil tinanggap mo na ito na ang hangganan nila, pero may karugtong pa pala.
Ito ang kwento ng limang babaeng naghahanap ng iba't-ibang klase ng pag-ibig. Ito ang pagpapatuloy ng kwento nila Irene, Sandra, Erica, Ester at Bessie. Kung akala mong hanggang doon na lamang ang daloy ng storya nila sa Para Kay B, nagkakamali ka. Tumuloy parin ang mga buhay nila.
Kung iisipin, parang okay na. Pumasok na sila sa quota. Isa sa apat lamang ang liligaya. Malulungkot ka sa mga tauhan dahil ito ang kinahantungan nila. Ito ang kanilang kapalaran, bilang isang mamababasa ay tatanggapin natin ang gustong ikwento ng manunulat. Kung sa paano nya ilalahat ang buhay ng kanyang karakter. Pero iba itong si Sir Ricky Lee. Hinayaan nya ang mga tauhan nya na mabuhay at gumawa ng continuation ng kanilang kwento. Mapapaisip ka na okay lang ba na magkaroon ng sequel ang Para Kay B? Masyadong mapagalaro ang ending nito na baka masira kung dudugtungan. Baka mabuti pa na huwag nang pakieleman kung ano man ang orihinal na katapusan.
Pero hindi! Tulad ng kaisipan ni Lucas, ang mga karakter nya ay gusto paring maglahad ng kanilang mga kwento. Kung gaano tayo dinurog ng mga kwento nila sa Para Kay B ay tinuloy lang nila dito sa Lahat ng B. Ngayon ay may pino, mas mature, mas umiintindi.
Kung ang Para kay B ay isang teenager, itong Lahat ng B ay nasa adulthood na. Parang binugbog ka na ng realidad at nawala na ang pagiging ideal mo. Mas malalim na ang kwento. Maituturing mo pa bang pagmamahal kung may ibang kasex ang partner mo? Gaano ba kasakit na hindi tanggapan ng buo ang pagmamahal na binibigay mo? Dahil masakit ang pag-ibig na hindi naibigay. Nakakalimot nga ba ang puso kung nalimutan ka na ng isip nito? Hanggang kailan tayo magkukulong sa ating sariling bilog dahil ayaw nating sumugal at masaktan?
Kahit ata ilang sequel ni Ricky Lee ang isulat nya dito sa Para Kay B ay babasahin ko. Kapag lumagpas pa ito sa installment ng Harry Potter or Wheel of Time ay hindi ako magsasawang magbasa ng kwento nila Irene, Sandra, Erica, Ester at Bessie. Habang binabasa mo ang librong ito ay nararamdaman mo na hindi pa tapos ang kanilang kwento. Marami pa silang gustong ipakita sayo. Gusto mo pang makisawsaw na parang chismosa sa kanto sa mga buhay nila.
Sila ang patunay na ang mga karakter ay may sariling buhay. Kaya nilang magkwento at tayong magbabasa ay tagatanggap lamang ng anumang gusto nilang sabihin. Kikilitiin ay isip natin ng manunulat at ipapakita sa atin na maging sya ay sumusunod lamang sa kanyang mga nilikhang tauhan.
Ito ang kwento ng limang babaeng naghahanap ng iba't-ibang klase ng pag-ibig. Ito ang pagpapatuloy ng kwento nila Irene, Sandra, Erica, Ester at Bessie. Kung akala mong hanggang doon na lamang ang daloy ng storya nila sa Para Kay B, nagkakamali ka. Tumuloy parin ang mga buhay nila.
Kung iisipin, parang okay na. Pumasok na sila sa quota. Isa sa apat lamang ang liligaya. Malulungkot ka sa mga tauhan dahil ito ang kinahantungan nila. Ito ang kanilang kapalaran, bilang isang mamababasa ay tatanggapin natin ang gustong ikwento ng manunulat. Kung sa paano nya ilalahat ang buhay ng kanyang karakter. Pero iba itong si Sir Ricky Lee. Hinayaan nya ang mga tauhan nya na mabuhay at gumawa ng continuation ng kanilang kwento. Mapapaisip ka na okay lang ba na magkaroon ng sequel ang Para Kay B? Masyadong mapagalaro ang ending nito na baka masira kung dudugtungan. Baka mabuti pa na huwag nang pakieleman kung ano man ang orihinal na katapusan.
Pero hindi! Tulad ng kaisipan ni Lucas, ang mga karakter nya ay gusto paring maglahad ng kanilang mga kwento. Kung gaano tayo dinurog ng mga kwento nila sa Para Kay B ay tinuloy lang nila dito sa Lahat ng B. Ngayon ay may pino, mas mature, mas umiintindi.
Kung ang Para kay B ay isang teenager, itong Lahat ng B ay nasa adulthood na. Parang binugbog ka na ng realidad at nawala na ang pagiging ideal mo. Mas malalim na ang kwento. Maituturing mo pa bang pagmamahal kung may ibang kasex ang partner mo? Gaano ba kasakit na hindi tanggapan ng buo ang pagmamahal na binibigay mo? Dahil masakit ang pag-ibig na hindi naibigay. Nakakalimot nga ba ang puso kung nalimutan ka na ng isip nito? Hanggang kailan tayo magkukulong sa ating sariling bilog dahil ayaw nating sumugal at masaktan?
Kahit ata ilang sequel ni Ricky Lee ang isulat nya dito sa Para Kay B ay babasahin ko. Kapag lumagpas pa ito sa installment ng Harry Potter or Wheel of Time ay hindi ako magsasawang magbasa ng kwento nila Irene, Sandra, Erica, Ester at Bessie. Habang binabasa mo ang librong ito ay nararamdaman mo na hindi pa tapos ang kanilang kwento. Marami pa silang gustong ipakita sayo. Gusto mo pang makisawsaw na parang chismosa sa kanto sa mga buhay nila.
Sila ang patunay na ang mga karakter ay may sariling buhay. Kaya nilang magkwento at tayong magbabasa ay tagatanggap lamang ng anumang gusto nilang sabihin. Kikilitiin ay isip natin ng manunulat at ipapakita sa atin na maging sya ay sumusunod lamang sa kanyang mga nilikhang tauhan.
August 19, 2026
At first, I thought wala ng sequel ang Para kay B, personally, I love how Para kay B ends. Sir Ricky Lee gives closure to all his characters, binigyan niya lahat ng buhay ang mga pangalan nila Irene, Erica, Sandra, Ester, Bessie, at Lucas at pinaramdam ang iba’t ibang klase ng pag-ibig lalo na ang tatlong K—Kabog, Kilig, at Kirot. Nang simulan kong basahin ang Lahat ng B, I have this questions in mind na “Tungkol saan kaya ‘to” at “Paano muling mabibigyang buhay ni Ricky Lee ang mga tauhan niya rito?”
To be honest, some stories felt like everything was all over the place. Hindi ko alam kung saan patungo ‘yung ibang mga tauhan na para bang naghihintay sila ng screen time nila para makwento ang kanilang istorya. At the end, nagustuhan ko kung paano naging sentro ito sa pagsusulat at pagbuo ni Lucas sa kaniyang nasimulan, na parang ang dahilan kung bakit nabuo ang Lahat ng B ay para kay Sir Ricky Lee.
Nangibabaw para sa akin kung gaano kahalaga ang mga alaala—masaya o masakit, masarap o nakakadiri, nakalimot man o maalala, totoo o hindi, makulay o kahit nasasaklob ng itim—ang mga gunita pa rin ang makakabuhay sa tumigas nating puso at magbibigay sa atin ng rason upang tayo ay maniwalang muli. Sa Lahat ng B, pinakita sa akin na every person has so much love to give pero paano mo bibigay ang pag-ibig na tunay at buo kung hindi mo alam kung paano at kung sa tamang tao mo ba ito maibibigay; dahil masakit ang dalhin ang pag-ibig na hindi naibibigay, mas masakit kung ito ay maiipon at sasabog na lang nang kusa kasi hindi na nito kaya pang magpapigil. Mula kay Bessie na nakalimot. Kay Irene na naloko. Sa sitwasyon ni Sandra, Randy, at Lupe. Ang muling pagbabalik ni Erica sa Maldiaga. Sa bilog ni Ester at Sandra. At sa muling pagsusulat ni Lucas sa kwentong Para kay B. Lahat sila ay umibig, may pag-ibig na ibibigay, at handang masaktan muli para sa pag-ibig.
Nabili ko ‘tong book noong last PBF from pre-loved sections sa booth ni Sir Ricky Lee. Ever since I started reading again, I tend to buy books na pre-loved, secondhand, napaglumaan, napagsawaan, hindi na muling gagamitin o bubuklatin, kaya lagi akong tambay sa Carousel at Marketplace looking for books who find their second home. Kaya siguro kinuha ko ‘tong Lahat ng B dahil kung sakaling pagala-gala man ang mga tauhan nito at naghihintay ng taong magbabasa sa mga istorya nila, parang nabigyan ko ulit sila ng dahilan upang ipagpatuloy ang kanilang kwento, kagaya nating nasa tunay na mundo. Dahil para sa akin mas nagiging tao sila sa sarili nilang istorya at nagiging totoo sila sa sarili kong imahinasyon.
To be honest, some stories felt like everything was all over the place. Hindi ko alam kung saan patungo ‘yung ibang mga tauhan na para bang naghihintay sila ng screen time nila para makwento ang kanilang istorya. At the end, nagustuhan ko kung paano naging sentro ito sa pagsusulat at pagbuo ni Lucas sa kaniyang nasimulan, na parang ang dahilan kung bakit nabuo ang Lahat ng B ay para kay Sir Ricky Lee.
Nangibabaw para sa akin kung gaano kahalaga ang mga alaala—masaya o masakit, masarap o nakakadiri, nakalimot man o maalala, totoo o hindi, makulay o kahit nasasaklob ng itim—ang mga gunita pa rin ang makakabuhay sa tumigas nating puso at magbibigay sa atin ng rason upang tayo ay maniwalang muli. Sa Lahat ng B, pinakita sa akin na every person has so much love to give pero paano mo bibigay ang pag-ibig na tunay at buo kung hindi mo alam kung paano at kung sa tamang tao mo ba ito maibibigay; dahil masakit ang dalhin ang pag-ibig na hindi naibibigay, mas masakit kung ito ay maiipon at sasabog na lang nang kusa kasi hindi na nito kaya pang magpapigil. Mula kay Bessie na nakalimot. Kay Irene na naloko. Sa sitwasyon ni Sandra, Randy, at Lupe. Ang muling pagbabalik ni Erica sa Maldiaga. Sa bilog ni Ester at Sandra. At sa muling pagsusulat ni Lucas sa kwentong Para kay B. Lahat sila ay umibig, may pag-ibig na ibibigay, at handang masaktan muli para sa pag-ibig.
Nabili ko ‘tong book noong last PBF from pre-loved sections sa booth ni Sir Ricky Lee. Ever since I started reading again, I tend to buy books na pre-loved, secondhand, napaglumaan, napagsawaan, hindi na muling gagamitin o bubuklatin, kaya lagi akong tambay sa Carousel at Marketplace looking for books who find their second home. Kaya siguro kinuha ko ‘tong Lahat ng B dahil kung sakaling pagala-gala man ang mga tauhan nito at naghihintay ng taong magbabasa sa mga istorya nila, parang nabigyan ko ulit sila ng dahilan upang ipagpatuloy ang kanilang kwento, kagaya nating nasa tunay na mundo. Dahil para sa akin mas nagiging tao sila sa sarili nilang istorya at nagiging totoo sila sa sarili kong imahinasyon.
This entire review has been hidden because of spoilers.
June 11, 2024
Wala bang quota ang heartache?
Iyan ang importanteng tanong ng bagong nobela ni Ricky Lee na Lahat ng B, sequel sa nauna niyang nobela na Para Kay B. At pagkatapos mong basahin ang nobela, malamang, iyan din ang tanong mo sa iyong sarili.
Paalala: Sequel ito at kung di pa mababasa ang unang nobela, mariin kong ipinapayo na basahin muna iyon. (Nakaambang ang posibleng spoilers)
Dito binalikan ang kuwento ni Lucas, ang binatang nangangarap maging manunulat sa unang kuwento. Dudugtungan din ang iba pa ang mga kuwento ng unang nobela at gaya noon, nasa mambabasa na kung makikita niyang masaya o malungkot ang pagtatapos ng mga kuwento.
Kung dati ay minahal ko ang bawat tauhan ng kwento, ngayon ay masasabi kong naaawa ako sa karamihan sa kanila. Hindi ito kwento lamang ng pag-ibig, kwento rin ito ng sakit at pighati.
Ngunit gaya ng naunanh nobela, minahal ko rin ang kuwentong nakasaad dito.
Hihilahin ka ng bwat kwento at mararamdaman ang bawat sakinna kanilang pagdadaanan. Kahit ako, inaamin ko, ay naiyak rin sa ilang eksena.
Medyo bitin lang ako sa mga kwento, pakiramdam ko ay mas marami pang masasabi tungkol sa buhay mg bawat tauhan. Pakiramdam ko rin ay kulang ang naging katapusan ng kwento.
Ngunit pagkatapos nito, tingin ko, ay hindi na kailangan ng kasunod pa.
(Gusto ko lang magtagalog, maiba lang.)
Sa huli, inirerekominda ko pa rin ang Lahat ng B lalo na sa mga nakabasa ng unang nobela.
Ikaw, saan ka naniniwala? Sa quota ng pag-ibig, o sa heart break?
Basahin ito kung gusto mo ng:
🧑🤝🧑Iba't ibang punto de bista (POV)
📚Karugtong na kwento
🫂Pagkakaibigan
👩❤️👨Pagmamahalan
👩❤️👩Pagmamahalan ng parehong kasarian (LGBTQ)
✍️Kwento tungkol sa manunulat
❤️🩹Paghilom ng nasaktang psuo
Babala sa paksa
👩❤️👩Pagmamahalan ng parehong kasarian (LGBTQ)
🤜Sakitan
🔪Pagpatay
#bookreview #bookreviewph #lahatngb #parakayb #sequel #rickylee #romance #heartbreak #tagalog #filipinoauthor #readthisifyoulikethat #bookstagram #bookstagramph #bookstagrammer #bookstagrammerph
Iyan ang importanteng tanong ng bagong nobela ni Ricky Lee na Lahat ng B, sequel sa nauna niyang nobela na Para Kay B. At pagkatapos mong basahin ang nobela, malamang, iyan din ang tanong mo sa iyong sarili.
Paalala: Sequel ito at kung di pa mababasa ang unang nobela, mariin kong ipinapayo na basahin muna iyon. (Nakaambang ang posibleng spoilers)
Dito binalikan ang kuwento ni Lucas, ang binatang nangangarap maging manunulat sa unang kuwento. Dudugtungan din ang iba pa ang mga kuwento ng unang nobela at gaya noon, nasa mambabasa na kung makikita niyang masaya o malungkot ang pagtatapos ng mga kuwento.
Kung dati ay minahal ko ang bawat tauhan ng kwento, ngayon ay masasabi kong naaawa ako sa karamihan sa kanila. Hindi ito kwento lamang ng pag-ibig, kwento rin ito ng sakit at pighati.
Ngunit gaya ng naunanh nobela, minahal ko rin ang kuwentong nakasaad dito.
Hihilahin ka ng bwat kwento at mararamdaman ang bawat sakinna kanilang pagdadaanan. Kahit ako, inaamin ko, ay naiyak rin sa ilang eksena.
Medyo bitin lang ako sa mga kwento, pakiramdam ko ay mas marami pang masasabi tungkol sa buhay mg bawat tauhan. Pakiramdam ko rin ay kulang ang naging katapusan ng kwento.
Ngunit pagkatapos nito, tingin ko, ay hindi na kailangan ng kasunod pa.
(Gusto ko lang magtagalog, maiba lang.)
Sa huli, inirerekominda ko pa rin ang Lahat ng B lalo na sa mga nakabasa ng unang nobela.
Ikaw, saan ka naniniwala? Sa quota ng pag-ibig, o sa heart break?
Basahin ito kung gusto mo ng:
🧑🤝🧑Iba't ibang punto de bista (POV)
📚Karugtong na kwento
🫂Pagkakaibigan
👩❤️👨Pagmamahalan
👩❤️👩Pagmamahalan ng parehong kasarian (LGBTQ)
✍️Kwento tungkol sa manunulat
❤️🩹Paghilom ng nasaktang psuo
Babala sa paksa
👩❤️👩Pagmamahalan ng parehong kasarian (LGBTQ)
🤜Sakitan
🔪Pagpatay
#bookreview #bookreviewph #lahatngb #parakayb #sequel #rickylee #romance #heartbreak #tagalog #filipinoauthor #readthisifyoulikethat #bookstagram #bookstagramph #bookstagrammer #bookstagrammerph
This entire review has been hidden because of spoilers.
November 22, 2025
#BernardReads | BOOK REVIEW 📚
#LahatngB (Karugtong ng “Para kay B"), nobela ni Ricky Lee 📖
Mahigit isang taon yata ‘nung huli kong nabasa ang #ParakayB, unang akda ni Sir #RickyLee. At nang magkaroon ng sequel ay nabili ko naman noong nakaraang taon din sa #MIBF2024.
Curious ako kung ano ang mga dahilan sa muling pagbabalik sa mga kuwento ng tauhan ng nobela. May pananabik na gusto ko rin silang makamusta.
Ang masalimuot at malungkot na pag-ibig ni Lucas kay Bessie, magpasahanggang-ngayon ay ‘di lumilipas.
Kung ang ending sa unang libro ang pinakanawirduhan ako, yung pagiging meta ngayon ay mas naiintindihan at mas nakapang-a-aliw na sa akin bilang isa ring manunulat na tumitimbang kung gaano kafictional ba ang isusulat ko.
Sadyang kabiyak ng pag-ibig ang dalamhati. Kung ayaw mong masaktan pang lalo mula nang basahin ang Para kay B, mag-isip muna bago basahin ang sequel na ito.
Nakakahanga ang paghabi muli ni Sir Ricky Lee ng mga luma at bagong tauhan, in-update ang stories of love and pain, may mga nadagdag na bagong perspektibo, ngunit ang pamilyar na pakiramdam ay naroon pa rin.
Hindi ko alam kung ilang heartbreaks pa ba ang kailangan ng mga paborito kong karakter para ako’y mabaluktot din at humagulhol.
Maraming salamat, Sir Ricky Lee, sa akda mong nagwarak at nagstapler muli ng aming puso. Palagi namang nagwawagi ang pag-ibig, pero hindi lahat ng mangingibig. Paalam (sa ngayon) kina Lucas at sa mga tauhang tila taon-taon kong nabibisita.
‘Di bale, napanood ko naman sila sa Para kay B play adaptation. Congratulations, Sir Ricky! Mabuhay ang literaturang Pinoy!
#bookrecommendations #bookreview #akdangpinoy
#LahatngB (Karugtong ng “Para kay B"), nobela ni Ricky Lee 📖
Mahigit isang taon yata ‘nung huli kong nabasa ang #ParakayB, unang akda ni Sir #RickyLee. At nang magkaroon ng sequel ay nabili ko naman noong nakaraang taon din sa #MIBF2024.
Curious ako kung ano ang mga dahilan sa muling pagbabalik sa mga kuwento ng tauhan ng nobela. May pananabik na gusto ko rin silang makamusta.
Ang masalimuot at malungkot na pag-ibig ni Lucas kay Bessie, magpasahanggang-ngayon ay ‘di lumilipas.
Kung ang ending sa unang libro ang pinakanawirduhan ako, yung pagiging meta ngayon ay mas naiintindihan at mas nakapang-a-aliw na sa akin bilang isa ring manunulat na tumitimbang kung gaano kafictional ba ang isusulat ko.
Sadyang kabiyak ng pag-ibig ang dalamhati. Kung ayaw mong masaktan pang lalo mula nang basahin ang Para kay B, mag-isip muna bago basahin ang sequel na ito.
Nakakahanga ang paghabi muli ni Sir Ricky Lee ng mga luma at bagong tauhan, in-update ang stories of love and pain, may mga nadagdag na bagong perspektibo, ngunit ang pamilyar na pakiramdam ay naroon pa rin.
Hindi ko alam kung ilang heartbreaks pa ba ang kailangan ng mga paborito kong karakter para ako’y mabaluktot din at humagulhol.
Maraming salamat, Sir Ricky Lee, sa akda mong nagwarak at nagstapler muli ng aming puso. Palagi namang nagwawagi ang pag-ibig, pero hindi lahat ng mangingibig. Paalam (sa ngayon) kina Lucas at sa mga tauhang tila taon-taon kong nabibisita.
‘Di bale, napanood ko naman sila sa Para kay B play adaptation. Congratulations, Sir Ricky! Mabuhay ang literaturang Pinoy!
#bookrecommendations #bookreview #akdangpinoy
June 16, 2026
Lahat ng B by Ricky Lee was a sequel that felt surprisingly natural and effortless. One of my biggest concerns whenever I pick up a sequel is that it might feel forced or unnecessary, but that was never the case here. The story flowed smoothly, and it managed to maintain the same charm, warmth, and emotional depth that made Para Kay B such a memorable read. It felt less like a continuation written because it had to exist and more like a story that genuinely deserved to be told.
What I appreciated most was how the book stayed true to the feelings that the first novel evoked. There is still that familiar mix of humor, heartbreak, hope, and reflection that Ricky Lee does so well. The conclusion, in particular, was incredibly touching and emotional. Writers and aspiring writers will probably find the ending especially meaningful, as it beautifully captures the love, passion, and sacrifices that come with storytelling and creating something from the heart.
Lahat ng B succeeds in doing what many sequels struggle to achieve: it expands the story without diminishing the impact of the original. It feels familiar yet fresh, carrying the same heart and emotional weight that made Para Kay B so memorable. By the time I reached the final pages, I was left emotional, reflective, and grateful that Ricky Lee chose to revisit these characters and their stories. Overall, this was a satisfying sequel and an easy 4 out of 5 stars for me. 📚⭐️⭐️⭐️⭐️
What I appreciated most was how the book stayed true to the feelings that the first novel evoked. There is still that familiar mix of humor, heartbreak, hope, and reflection that Ricky Lee does so well. The conclusion, in particular, was incredibly touching and emotional. Writers and aspiring writers will probably find the ending especially meaningful, as it beautifully captures the love, passion, and sacrifices that come with storytelling and creating something from the heart.
Lahat ng B succeeds in doing what many sequels struggle to achieve: it expands the story without diminishing the impact of the original. It feels familiar yet fresh, carrying the same heart and emotional weight that made Para Kay B so memorable. By the time I reached the final pages, I was left emotional, reflective, and grateful that Ricky Lee chose to revisit these characters and their stories. Overall, this was a satisfying sequel and an easy 4 out of 5 stars for me. 📚⭐️⭐️⭐️⭐️
February 22, 2023
Lahat ng B
Ricky Lee
Sequel ito ng Para kay B, karugotng ng mga kuwento nila Irene, Sandra, Ester, Bessie, Erica at Lucas.
Love letter din siguro ito ni Sir Ricky Lee sa mga nagsusulat, mga umiibig at sa sarili.
Maganda ang sequel at wala na akong hahanapin pang iba sa mga tauhan. Sobrang saya lang sa pakiramdam habang nagbabasa kahit me mga pagkakataong nangingilid ang luha ko (mababaw ang ligaya at luha ko) e napapangiti rin ako ng libro. Isa si Ricky Lee sa mga manunulat na lagi kong inaabangan ang mga masusulat. Paborito ko noon ang Para kay B (6 times kong binasa) kaya sobrang natuwa ako nung mabalitaan kong may sequel na. Sobrang saya pa lalo kasi niregalo ito sa akin ng asawa ko nung araw ng mga puso.
Saglit ko lang binasa itong Lahat ng B. Natapos ko ngayon habang nasa St. Lukes, BGC ako at nagustuhan ko rin ang katapusan ng nobela.
Sa kabuuhan, ang natutunan ko sa nobelang ito ay nakakapagpatawad ang lahat ng mga nagmamahal at may mga bagay tayong dapat isakripisyo sa tuwing umiibig tayo. Hindi rin lahat ng pagmamahal ay masaya ang katapusan pero lagi namang may masasayang alaalang babalikan.
- - -
Nirerekomenda ko ito sa lahat ng nagustuhang ang nobelang Para Kay B. Ang bilis ko lang kasi talagang natapos itong nobela. Ganito ang mga gusto ko kapag nagbabasa ako, hindi ako natitisod sa kuwento at binubusog ako ng mga salita.
Ricky Lee
Sequel ito ng Para kay B, karugotng ng mga kuwento nila Irene, Sandra, Ester, Bessie, Erica at Lucas.
Love letter din siguro ito ni Sir Ricky Lee sa mga nagsusulat, mga umiibig at sa sarili.
Maganda ang sequel at wala na akong hahanapin pang iba sa mga tauhan. Sobrang saya lang sa pakiramdam habang nagbabasa kahit me mga pagkakataong nangingilid ang luha ko (mababaw ang ligaya at luha ko) e napapangiti rin ako ng libro. Isa si Ricky Lee sa mga manunulat na lagi kong inaabangan ang mga masusulat. Paborito ko noon ang Para kay B (6 times kong binasa) kaya sobrang natuwa ako nung mabalitaan kong may sequel na. Sobrang saya pa lalo kasi niregalo ito sa akin ng asawa ko nung araw ng mga puso.
Saglit ko lang binasa itong Lahat ng B. Natapos ko ngayon habang nasa St. Lukes, BGC ako at nagustuhan ko rin ang katapusan ng nobela.
Sa kabuuhan, ang natutunan ko sa nobelang ito ay nakakapagpatawad ang lahat ng mga nagmamahal at may mga bagay tayong dapat isakripisyo sa tuwing umiibig tayo. Hindi rin lahat ng pagmamahal ay masaya ang katapusan pero lagi namang may masasayang alaalang babalikan.
- - -
Nirerekomenda ko ito sa lahat ng nagustuhang ang nobelang Para Kay B. Ang bilis ko lang kasi talagang natapos itong nobela. Ganito ang mga gusto ko kapag nagbabasa ako, hindi ako natitisod sa kuwento at binubusog ako ng mga salita.
January 22, 2026
I was really looking forward to this because I loved Para Kay B but I didn't like it 😭. I think Ricky Lee is bad at writing endings—they just get unnecessarily labyrinthine. Multiple times, I also questioned whether it was really necessary to write a sequel; I mean, he already tried to wrap things up on the first book (which I think contributed to Para Kay B's convolutedness but it's already there so why write another one?). Also, I feel like the characterization of the characters were lost at times, while some aspects became redundant (e.g. Erica facing left whenever she's mentioned because of some invisible camera or whatever. It was charming and funny the first few times it was mentioned but beyond that it became... meh, really? Does she have no other personalities aside from being narcissistic? Why not explore the brattiness she displayed on the first book?). Overall, I think the charm of Para Kay B was lost on this one.
Still, I really love the characters so seeing them alive one more time is a gift. The political undertones were also present, and despite all my qualms with this book, Ricky Lee's skill in telling a story is undeniable. I particularly enjoyed the fleshing out of Ruben's character. To love like that and expect nothing in return is such a painful but liberating kind of love. I think.
Still, I really love the characters so seeing them alive one more time is a gift. The political undertones were also present, and despite all my qualms with this book, Ricky Lee's skill in telling a story is undeniable. I particularly enjoyed the fleshing out of Ruben's character. To love like that and expect nothing in return is such a painful but liberating kind of love. I think.
June 27, 2023
I am usually averse towards sequel released years after its original source (or I really just dislike Aciman's Find Me), but I find Ricky Lee's Lahat Ng B an enjoyable read. Although his main five characters in Para Kay B, released 15 years prior in 2008, had their stories concluded neatly and to their own liking, the continued retelling of their lives was a welcome addition and in fact, strengthened the characters more. What I didn't particularly enjoy in this, as it was with the first book, was Lucas's arc. It lost me during the first time and it lost me again with this one. But Irene's story, and Sandra's and Ester's far outweigh the faults of this novel and I wouldn't take these things against it, for where else, other than a Lee novel, can I read such a beautiful and poignant passage as this:
“...dahil mga alaala ang nagpapaalala sa ating kailangan nating maniwala uli, na may kapangyarihan pa rin ang pag-ibig, siguro ngayon ay wala pa pero bukas ay babalik ito, mas malakas pa, upang mapatigil uli nito ang mga kampana at relo...upang magpatawad.”
“...dahil mga alaala ang nagpapaalala sa ating kailangan nating maniwala uli, na may kapangyarihan pa rin ang pag-ibig, siguro ngayon ay wala pa pero bukas ay babalik ito, mas malakas pa, upang mapatigil uli nito ang mga kampana at relo...upang magpatawad.”
Read
September 18, 2026“Ang umiibig ay ang may mauuwian. Sa’yo ako umuuwi.”
Jordan cheated, and Irene forgave him.
Lupe brought Sandra to Randy, he let go.
Ester and Sara are cheaters. Pio killed Sara, and Ester forgave Pio.
Erica returned to Maldiaga to be with Jake.
Bessie has Alzheimer’s, yet Lucas is still Lucas. A true martyr, a true yearner.
I don’t know, but a lot of it felt forced to me. In the last few pages, Character Lucas wanted to approach Author Lucas, but it wasn’t addressed. Was he trying to say something? Idk.
I also didn’t really like Erica and Jake’s storyline. I found it a little corni hehe. Ester’s story was the one that really stayed with me.
Even after finishing this sequel, I still don’t fully understand why Lucas loves Bessie so deeply. I thought we would at least get a background of what made Lucas fall in love with her in the first place, but their relationship was never explored enough for me to truly understand the depth of his love for her.
Jordan cheated, and Irene forgave him.
Lupe brought Sandra to Randy, he let go.
Ester and Sara are cheaters. Pio killed Sara, and Ester forgave Pio.
Erica returned to Maldiaga to be with Jake.
Bessie has Alzheimer’s, yet Lucas is still Lucas. A true martyr, a true yearner.
I don’t know, but a lot of it felt forced to me. In the last few pages, Character Lucas wanted to approach Author Lucas, but it wasn’t addressed. Was he trying to say something? Idk.
I also didn’t really like Erica and Jake’s storyline. I found it a little corni hehe. Ester’s story was the one that really stayed with me.
Even after finishing this sequel, I still don’t fully understand why Lucas loves Bessie so deeply. I thought we would at least get a background of what made Lucas fall in love with her in the first place, but their relationship was never explored enough for me to truly understand the depth of his love for her.
This entire review has been hidden because of spoilers.
January 12, 2024
📚3/24: Lahat ng B ni Ricky Lee
Mapanakit ang libro. Para bang may sakit na nararamdaman si Sir Ricky at gusto nyang iparanas sa atin.
Ang Lahat ng B ay kasunod na libro ng Para Kay B. Katulad ng Para Kay B, ito ay tungkol sa pag-ibig. Pero ngayon, mas nangingibabaw ang istorya ng manunulat kaysa sa isinusulat.
Sa tingin ko, eto ang love letter ni Sir Ricky Lee sa mga nangangarap na manunulat — na kahit sa tingin nila ay walang nagbabasa — buhay pa rin ang mga tauhang isinulat nila, kaya dapat magpatuloy sumulat, ipagpatuloy ang kwento.
Ang kabuuang tema ng librong ito ay pag-ibig at pagpapatawad. Ang sakit sakit basahin nito, may kurot. Nasaktan ako para kay Irene. Nasaktan ako para kay AJ. Nasaktan ako para kay Ruben. Masaya ako para kay Ericka. Masaya ako para kay Lucas dahil mas pinipili nyang magpatawad at umibig ng walang kapalit.
Mapanakit ang libro. Para bang may sakit na nararamdaman si Sir Ricky at gusto nyang iparanas sa atin.
Ang Lahat ng B ay kasunod na libro ng Para Kay B. Katulad ng Para Kay B, ito ay tungkol sa pag-ibig. Pero ngayon, mas nangingibabaw ang istorya ng manunulat kaysa sa isinusulat.
Sa tingin ko, eto ang love letter ni Sir Ricky Lee sa mga nangangarap na manunulat — na kahit sa tingin nila ay walang nagbabasa — buhay pa rin ang mga tauhang isinulat nila, kaya dapat magpatuloy sumulat, ipagpatuloy ang kwento.
Ang kabuuang tema ng librong ito ay pag-ibig at pagpapatawad. Ang sakit sakit basahin nito, may kurot. Nasaktan ako para kay Irene. Nasaktan ako para kay AJ. Nasaktan ako para kay Ruben. Masaya ako para kay Ericka. Masaya ako para kay Lucas dahil mas pinipili nyang magpatawad at umibig ng walang kapalit.
March 4, 2025
I jumped right into this book after re-reading Para Kay B. I was not disappointed. Ricky Lee didn't waste time continuing the plot, yung stories nila Lucas, Bessie, Ester, Sandra, Irene at Erica didn't feel unnecessary either. I liked how the story could end in the first book but added more if one chooses to read the sequel. Hindi rin dragging yung story, one after the other, purposeful yung mga nangyayari and yung piniling idagdag sa kwento ng mga characters. One thing about it lang, I found myself confused nung pumasok si Lucas sa mundo ng mga characters. It was a good way of presenting introception through the lens ng author at relationship niya sa work niya pero may parts dun na hindi ko maseryoso. Other than that, this is certainly for those looking for a Tagalog book with interesting plot and characters.
This entire review has been hidden because of spoilers.
September 18, 2026
While it is fun to live in a fictitious world where one can run away from the harshness of the world, living the truth will always be better than living a lie.
I normally despise sequels (ilang beses ko na ata sinabi ‘yun dito), and I stand by that. When I finished Para Kay B earlier this year, I contemplated whether I should buy the sequel, coz I didn’t want to ruin how good the story was in my head.
Upon reading this piece, at first it felt like the plot was being played for the sake of the sequel (e.g., many characters suddenly dying and some loose threads as well). But it was the ending that saved it for me. In classic Ricky Lee fashion, hindi pwedeng mawala ang major plot twist.
This book teaches you that while living a fictitious life may be ideal, living your truth is what liberates a person. And always remember that you have the power to write your own story.
I normally despise sequels (ilang beses ko na ata sinabi ‘yun dito), and I stand by that. When I finished Para Kay B earlier this year, I contemplated whether I should buy the sequel, coz I didn’t want to ruin how good the story was in my head.
Upon reading this piece, at first it felt like the plot was being played for the sake of the sequel (e.g., many characters suddenly dying and some loose threads as well). But it was the ending that saved it for me. In classic Ricky Lee fashion, hindi pwedeng mawala ang major plot twist.
This book teaches you that while living a fictitious life may be ideal, living your truth is what liberates a person. And always remember that you have the power to write your own story.
January 8, 2026
3.5
I was gonna say it felt like an annex of the original, but I suppose it is what sequels are for. I enjoyed the meta-commentary and knowing what happened to the 5 characters.
I wish there’s a lil bit of shake-up. That maybe, because the protagonist/writer is in this current state, we have 4/5 ang wagi sa pag-ibig, or 5/5 then meta commentary on the lost love of the real life author? Up until the end, the closing arc of the characters were bleeding through the idea that they are characters. It’s as if we are quarantining them in a space where we can only study, not experience, their story. I suppose it’s part of the meta-commentary.
This felt like a fitting tribute to upcoming writers, and a byproduct of or a warning for the state of Panitikan.
I was gonna say it felt like an annex of the original, but I suppose it is what sequels are for. I enjoyed the meta-commentary and knowing what happened to the 5 characters.
I wish there’s a lil bit of shake-up. That maybe, because the protagonist/writer is in this current state, we have 4/5 ang wagi sa pag-ibig, or 5/5 then meta commentary on the lost love of the real life author? Up until the end, the closing arc of the characters were bleeding through the idea that they are characters. It’s as if we are quarantining them in a space where we can only study, not experience, their story. I suppose it’s part of the meta-commentary.
This felt like a fitting tribute to upcoming writers, and a byproduct of or a warning for the state of Panitikan.
September 22, 2026
"Doon, sa itaas niya, may anino. Anino ng isang lalaking nakasalamin din, na patuloy na gumagawa ng ingay ang pagta-type. At noon na-realize ni Lucas—isa rin siyang tauhan. Sa kanya ay may sumusulat din, kagaya ng Tauhang Lucas na isinusulat niya. Habang nagsusulat siya'y isinusulat din siya ng lalaki sa itaas. Siya at ang iba pang mga tauhang isinusulat niya, pati sina Bessie at Sandra at Lucas na isinusulat niya rin bilang mga totoong tao at hindi lang mga tauhan, lahat sila, kagaya niya, mga tauhan lang sila. Ng taong ito. Tumingala uli siya at sinabi sa nagsusulat, nakalimutan ko nga palang itanong, ano nga pala ang pangalan mo? Halos di niya narinig ang sagot, pero naintindihan niya.Ricky, sabi ng nagsusulat. Ricky Lee."
December 15, 2025
Literal na classic pa rin ang pagsusulat ni Ricky Lee, at mas naging consistent pa mula sa unang bersyon ng Para kay B na aking minahal nang buong buo. Bilang libro at sa turn out of things, mas naramdaman ko ang pag konekta ng mismong awtor sa gumawa ng sangkatauhan base sa kaniyang libro. Effective ang writing, nakakainis pa rin ang mga desisyon ng mga tauhan (bilang imperfect people), kaya naman dalang dala pa rin ako ng kaniyang sinulat. Isa si Ricky Lee sa mga taong ibinibida ang tunay na pagkatao ng mga kababaihan, at isa sa mga magagandang libro pa rin ang Para kay B, na pinupuno at kinukumpleto ng Lahat ng B.
September 30, 2026
""Tinanggal ni Lucas ang kanyang cap at habang hawak itong nakadaop sa dibdib, ay yumukod siya kina Irene, Erica, Ester, Sandra, at Bessie. At sa Tauhang Lucas. At kina Jordan, Jake, AJ, Randy, Sara, Pio, at sa iba pa niyang mga tauhan. Matagal siyang nakayukod lang.... Nang itaas niya ang ulo niya ay nasa kwarto na niya uli siya. Ngumiti siya."
For some reason, I wanted the story to end here. Sobrang kinilabutan ako at gusto kong humagulgol. Naisip ko, wow, what an ending sa storya ni Lucas. But alas, ang lahat ng storya ah may manunulat. Ito ang katotohanan ng buhay.
Maraming salamat sa kuwentong ito, Sir Ricky.
For some reason, I wanted the story to end here. Sobrang kinilabutan ako at gusto kong humagulgol. Naisip ko, wow, what an ending sa storya ni Lucas. But alas, ang lahat ng storya ah may manunulat. Ito ang katotohanan ng buhay.
Maraming salamat sa kuwentong ito, Sir Ricky.
This entire review has been hidden because of spoilers.
September 21, 2024
"Masakit dalhin ang pag-ibig na hindi naibibigay." Kanino galing ang linyang 'yan? Doon lang naman sa isang tauhan na sobra-sobrang magmahal. Martir. Marupok. Handang magparaya.
Wala akong ibang masabi kundi nakakainis. Iyak-tawa pa rin ako sa kakulitan at karupukan ng mga tauhan. Parang pinaglalaruan ako ni Ricky sa buong nobela. Lalo na ang ending! Doon pa lang sa PKB inaasahan ko na ang gano'ng ending pero nandito pala sa sequel.
Pinaka gusto ko pa rin ang pagkakalahad sa kwento ng magkapatid na sina Sandra at Lupe. ✨
Wala akong ibang masabi kundi nakakainis. Iyak-tawa pa rin ako sa kakulitan at karupukan ng mga tauhan. Parang pinaglalaruan ako ni Ricky sa buong nobela. Lalo na ang ending! Doon pa lang sa PKB inaasahan ko na ang gano'ng ending pero nandito pala sa sequel.
Pinaka gusto ko pa rin ang pagkakalahad sa kwento ng magkapatid na sina Sandra at Lupe. ✨
December 29, 2025
Bilang ngayong umiibig na ako, ang daming statements galing sa libro ang huling-huli kung ano ba ang pakiramdam ng nagmamahal at minamahal.
Ayun nga lang, mas maganda yung statements na yun if read separately kaysa sa kabuuan ng libro.
Agree ako sa ibang reviews na parang hindi na ito masyadong in-effortan. Kailangan nga ba effortan ang closure?
Nakornihan din ako sa ending. Hindi ko rin naiintindihan kung bakit kailangang gawing 2x meta ang libro. Parang sa dulo tuloy ay napalayo ako sa mga karakter.
Recommend ko pa rin sa mga nakapagbasa na ng Para Kay B. Para sa closure, ika nga.
Ayun nga lang, mas maganda yung statements na yun if read separately kaysa sa kabuuan ng libro.
Agree ako sa ibang reviews na parang hindi na ito masyadong in-effortan. Kailangan nga ba effortan ang closure?
Nakornihan din ako sa ending. Hindi ko rin naiintindihan kung bakit kailangang gawing 2x meta ang libro. Parang sa dulo tuloy ay napalayo ako sa mga karakter.
Recommend ko pa rin sa mga nakapagbasa na ng Para Kay B. Para sa closure, ika nga.
August 20, 2026
I’m sad reading this because I always found myself thinking, “I want to reach the end of the book… I want to reach the end of the book.” :( I just didn’t enjoy reading it as much as Para Kay B. I guess I’m already satisfied with how the stories of each character first ended, that this seemed unnecessary, except for Lucas who finally learned who he is.
But I love this quote from the book:
“Si Bessie at ang pagsusulat ay iisa, parehong may dalang sakit pero may dala ring ligaya. Parehong di niya kayang mawala.”
But I love this quote from the book:
“Si Bessie at ang pagsusulat ay iisa, parehong may dalang sakit pero may dala ring ligaya. Parehong di niya kayang mawala.”
Displaying 1 - 30 of 67 reviews