What do you think?
Rate this book
Les Petits Hommes
Les Petits Hommes Intégrale 1: 1967-1970
Les premières histoires courtes et le premier volume de cette série phare du Journal de Spirou. Réduits à une taille lilliputienne après un contact avec une étrange météorite, les petits hommes ont construit une cité dissimulée aux yeux de tous, Eslapion. Mais des animaux jusqu'alors anodins deviennent de dangereux prédateurs, au même titre que les hommes de taille normale.
240 pages, Hardcover
First published January 1, 2010
1 person is currently reading
6 people want to read
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 2 of 2 reviews
February 13, 2020
Een van de reeksen die het Robbedoes-weekblad groot hielden, decennialang, was ongetwijfeld De Minimensjes (vroeger: De Mini-Mensjes) door Seron.
De reeks gaat over een groep mensen die door een vreemde meteoriet zijn verkleind en daarna een eigen wereld en bestaan hebben opgebouwd in Ellendam (en daarna in Ellendam 2, en later nog Ellendam 3). Centraal staat het personage De Vries, die in allerlei vreemde situaties terechtkomt. Soms loert het gevaar achter de hoek, wanneer 'de groten' op het punt staan de geheime wereld te ontdekken, en soms reist hij naar het andere eind van het heelal.
Naast De Vries zijn er nog andere belangrijke personages, zoals Appelaar en Strooker, Zondag, Grietje, professor Hondegger... die allemaal komen en gaan. Het is een nogal apart stel, en dat wordt versterkt door een soms vreemd verloop van scenaristen, die allemaal hun eigen stokpaardjes hadden.
De voorbije weken heb ik de eerste zeven integrales gelezen, die de periode 1967-1988 belichten. Er gaan nog heel wat integrales bijkomen, maar die ga ik toch niet meer volgen.
Waarom? Al zijn er zeker erg knappe verhalen bij, zoals zeker De Planeet Ranxerox en Het Witte Gat, er zitten evengoed mindere stukken in. De humor is vaak aanwezig, maar soms ook weer afwezig... En zo gaat het eigenlijk de hele reeks door. Op en af, op en af... Er worden hoogtes en dieptes bereikt, maar de hoogtes zijn niet hoog genoeg.
Wat is er wél goed? Seron zelf, natuurlijk. Het is geen geheim dat ze bij Dupuis smeekten en eisten van hun tekenaars om zoveel mogelijk op Franquins stijl te lijken, want die deed het ontzettend goed bij het blad. Seron kon Franquin zijn, dat is ongelooflijk. Je kunt je niet voorstellen hoe goed hij die kon benaderen, tot je een Minimensje ziet staan. En ik ben altijd een groot fan van Franquin en zijn groteneuzenstijl geweest, dus ja. (Niet dat dat Seron altijd in dank afgenomen werd, trouwens... Hij heeft ook zijn problemen gehad, helaas.)
De dossier zijn redelijk dun als je gaat vergelijken met andere integrales die bij Dupuis en dergelijke verschijnen, maar het zijn er natuurlijk wel wat en op den duur krijg je heel wat informatie bij elkaar. In Integrale 7 gebeurt er iets vreemds, want dan komt er opeens een overzicht van de reeks tot dan toe en is ook de opmaak helemaal anders. Een beetje vreemd, maar goed. Ik neem maar aan dat met Integrale 8 en verder dezelfde opmaak gehanteerd zal worden dan. Op zich interessante informatie in elk geval.
Niet helemaal mijn ding, dus. Er ontbraken toch elementen die naar mijn mening beter hadden gekund. Maar als je een keer de kans krijgt, kun je altijd een paar van die integrales uit je bib meenemen om eens een idee te krijgen hoe het zit.
6,4/10
De reeks gaat over een groep mensen die door een vreemde meteoriet zijn verkleind en daarna een eigen wereld en bestaan hebben opgebouwd in Ellendam (en daarna in Ellendam 2, en later nog Ellendam 3). Centraal staat het personage De Vries, die in allerlei vreemde situaties terechtkomt. Soms loert het gevaar achter de hoek, wanneer 'de groten' op het punt staan de geheime wereld te ontdekken, en soms reist hij naar het andere eind van het heelal.
Naast De Vries zijn er nog andere belangrijke personages, zoals Appelaar en Strooker, Zondag, Grietje, professor Hondegger... die allemaal komen en gaan. Het is een nogal apart stel, en dat wordt versterkt door een soms vreemd verloop van scenaristen, die allemaal hun eigen stokpaardjes hadden.
De voorbije weken heb ik de eerste zeven integrales gelezen, die de periode 1967-1988 belichten. Er gaan nog heel wat integrales bijkomen, maar die ga ik toch niet meer volgen.
Waarom? Al zijn er zeker erg knappe verhalen bij, zoals zeker De Planeet Ranxerox en Het Witte Gat, er zitten evengoed mindere stukken in. De humor is vaak aanwezig, maar soms ook weer afwezig... En zo gaat het eigenlijk de hele reeks door. Op en af, op en af... Er worden hoogtes en dieptes bereikt, maar de hoogtes zijn niet hoog genoeg.
Wat is er wél goed? Seron zelf, natuurlijk. Het is geen geheim dat ze bij Dupuis smeekten en eisten van hun tekenaars om zoveel mogelijk op Franquins stijl te lijken, want die deed het ontzettend goed bij het blad. Seron kon Franquin zijn, dat is ongelooflijk. Je kunt je niet voorstellen hoe goed hij die kon benaderen, tot je een Minimensje ziet staan. En ik ben altijd een groot fan van Franquin en zijn groteneuzenstijl geweest, dus ja. (Niet dat dat Seron altijd in dank afgenomen werd, trouwens... Hij heeft ook zijn problemen gehad, helaas.)
De dossier zijn redelijk dun als je gaat vergelijken met andere integrales die bij Dupuis en dergelijke verschijnen, maar het zijn er natuurlijk wel wat en op den duur krijg je heel wat informatie bij elkaar. In Integrale 7 gebeurt er iets vreemds, want dan komt er opeens een overzicht van de reeks tot dan toe en is ook de opmaak helemaal anders. Een beetje vreemd, maar goed. Ik neem maar aan dat met Integrale 8 en verder dezelfde opmaak gehanteerd zal worden dan. Op zich interessante informatie in elk geval.
Niet helemaal mijn ding, dus. Er ontbraken toch elementen die naar mijn mening beter hadden gekund. Maar als je een keer de kans krijgt, kun je altijd een paar van die integrales uit je bib meenemen om eens een idee te krijgen hoe het zit.
6,4/10
Read
August 4, 2011Comme pour les intégrals Spirou, j'ai assez bien apprécié la partie historique du bouquin, et relire Alerte à Eslapion m'a également bien plus... les autres histoires étaient nettement moins passionnantes,.. au vu du feedback de mon frangin sur les autres aventures des Petits Hommes, je ne pense pas pousser plus loin...
Displaying 1 - 2 of 2 reviews