“De zee die geeft en de zee die neemt.”
Leuk, nostalgisch boek over het leven op Terschelling rond het jaar 1900. Over het kleinburgerlijke leven als eilander, afhankelijk van het boerenleven en het jutten – maar bovenal van de voorzienigheid van God. Over de levens van Sil, Jaakje, Jelle, Wietse, en natuurlijk Lobke.
De schrijfstijl van Cor Bruijn is niet altijd even gemakkelijk en toegankelijk om te lezen. Ook gebeurt er niet bijster veel in het boek en zijn de dialogen soms een beetje afgestompt en eenvoudig. Maar misschien past dat ook juist wel in die tijd. Aanrader om dit boek te lezen samen met de legendarische tv-serie uit 1976.