What do you think?
Rate this book
Guardian #3
Guardian ผู้พิทักษ์ เล่ม 3
ภาพความทรงจำที่ได้เห็นในต้นไม้ศักดิ์สิทธิ์ทำให้จ้าวอวิ๋นหลานรู้สึกเจ็บจุก เป็นอีกครั้งที่คิดว่าตนไม่คู่ควรจะรักเสิ่นเวย ไม่ใช่เพราะเขาคือเทพคุนหลุน และอีกฝ่ายเป็นราชาวิญญาณ เทพไม่คู่ควรกับภูตผี
แต่เป็นเพราะเขาในอดีตชาติก่อพันธะให้อีกฝ่ายต้องปกปักรักษาโลกทั้งสามอย่างเดียวดายมาตลอดหลายพันปีอย่างไม่ยอมให้ละทิ้งหน้าที่นี้ไป เทพคุนหลุนช่างใจดำอำมหิตเหลือเกิน!
จ้าวอวิ๋นหลานคงยอมปล่อยมือจากเสิ่นเวยจริงๆ แล้ว หากเขาจะไม่ฉุกคิดขึ้นมาได้ว่าความทรงจำที่ได้เห็นนั่นมีบางอย่างไม่ชอบมาพากล ไม่แคล้วถูกบิดเบือน แต่เป็นฝีมือใครกันล่ะ แล้วทำแบบนี้ไปเพื่ออะไร
ต่อให้ต้องลงไปในแดนปรโลก ดำดิ่งสู่ก้นแม่น้ำลืมเลือน ล่วงล้ำสู่ดินแดนของผู้ไร้ความยำเกรง เขาก็จะต้องหาคำตอบให้ได้ พร้อมทั้งเรียกคืนความทรงจำที่ถูกต้องทั้งหมดในห้วงเวลาแห่งบรรพกาลกลับมา!!
แต่เป็นเพราะเขาในอดีตชาติก่อพันธะให้อีกฝ่ายต้องปกปักรักษาโลกทั้งสามอย่างเดียวดายมาตลอดหลายพันปีอย่างไม่ยอมให้ละทิ้งหน้าที่นี้ไป เทพคุนหลุนช่างใจดำอำมหิตเหลือเกิน!
จ้าวอวิ๋นหลานคงยอมปล่อยมือจากเสิ่นเวยจริงๆ แล้ว หากเขาจะไม่ฉุกคิดขึ้นมาได้ว่าความทรงจำที่ได้เห็นนั่นมีบางอย่างไม่ชอบมาพากล ไม่แคล้วถูกบิดเบือน แต่เป็นฝีมือใครกันล่ะ แล้วทำแบบนี้ไปเพื่ออะไร
ต่อให้ต้องลงไปในแดนปรโลก ดำดิ่งสู่ก้นแม่น้ำลืมเลือน ล่วงล้ำสู่ดินแดนของผู้ไร้ความยำเกรง เขาก็จะต้องหาคำตอบให้ได้ พร้อมทั้งเรียกคืนความทรงจำที่ถูกต้องทั้งหมดในห้วงเวลาแห่งบรรพกาลกลับมา!!
360 pages, Paperback
Published February 14, 2023
16 people are currently reading
267 people want to read
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 20 of 20 reviews
June 18, 2019
จบแล้ววววว ดีใจ... ทำไมมันยากแบบนี้???
เราไม่แน่ใจว่า มันผิดพลาดที่ตรงไหนนะคะ คนแต่ง คนแปล หรือสมองน้อยๆ ของเรานี่
เรื่องราวมันยากไปหมด เทพเซียน ของวิเศษ การสับขาหลอก การวางแผน.. หน่องไม่เข้าใจอะไรสักอย่างเดียว ฮาาา
อ่านไปก็เหมือนจะเข้าใจ แต่พอนานๆไป ก็งง .. เอ้าตั้งใจใหม่ อ่านๆไป หลุดอีกแล้ว .. ยากกกกจังงงงง
แต่ในขณะที่มันยาก มันก็สนุกดีนะคะ โดยเฉพาะเลิฟไลน์ มันน่ารัก.. (โอเค บ้าผู้ชายในซีรี่ส์..ก็มีส่วน) แม้ว่าเล่มนี้ไม่ค่อยได้อยู่ด้วยกันเท่าไหร่ แต่เรียกคะแนนได้เยอะอยู่
สรุป เนื้อเรื่องทั่วๆไป ได้ประมาณ 3 ดาว + บ้าผู้ อีก 1 ดาวค่ะ (จะบวก2ก็เกรงใจ)
เราไม่แน่ใจว่า มันผิดพลาดที่ตรงไหนนะคะ คนแต่ง คนแปล หรือสมองน้อยๆ ของเรานี่
เรื่องราวมันยากไปหมด เทพเซียน ของวิเศษ การสับขาหลอก การวางแผน.. หน่องไม่เข้าใจอะไรสักอย่างเดียว ฮาาา
อ่านไปก็เหมือนจะเข้าใจ แต่พอนานๆไป ก็งง .. เอ้าตั้งใจใหม่ อ่านๆไป หลุดอีกแล้ว .. ยากกกกจังงงงง
แต่ในขณะที่มันยาก มันก็สนุกดีนะคะ โดยเฉพาะเลิฟไลน์ มันน่ารัก.. (โอเค บ้าผู้ชายในซีรี่ส์..ก็มีส่วน) แม้ว่าเล่มนี้ไม่ค่อยได้อยู่ด้วยกันเท่าไหร่ แต่เรียกคะแนนได้เยอะอยู่
สรุป เนื้อเรื่องทั่วๆไป ได้ประมาณ 3 ดาว + บ้าผู้ อีก 1 ดาวค่ะ (จะบวก2ก็เกรงใจ)
June 20, 2019
เป็นเรื่องของหน่วยสอบสวนคดีพิเศษซึ่งเป็นหน่วยงานที่ทำงานเกี่ยวข้องกับเรื่องเหนือธรรมชาติ นำทีมโดยหัวหน้าหน่วย จ้าวอวิ๋นหลาน ผู้มีอีกฐานะคือราชันเทพผู้พิทักษ์จิตวิญญาณ ต้าชิ่ง แมว (อ้วน) ดำพูดได้ สมาชิกที่ประวัติไม่ธรรมดาอีกเล็กน้อย และเด็กใหม่ผู้หวาดกลัวทุกสิ่งอย่างกัวฉางเฉิง
.
ตอนต้น ๆ ก็จะเล่าเรื่องคดีย่อยก่อนจะโยงไปถึงของศักดิ์สิทธิ์สี่อย่าง ความลับที่ถูกเก็บงำไว้ของจ้าวอวิ๋นหลาน ลึกไปถึงจุดกำเนิดของโลก ตำนานผานกู่ผ่าฟ้า หนี่ว์วาปั้นมนุษย์
.
เรื่องความลับเรื่องราวที่พัวพันกับตำนานต่าง ๆ นี่เข้าใจยากมากค่ะ ไม่ลำดับอย่างชัดเจนไม่พอ ยังมีข้อมูลเท็จหลอกลวงอีก กำลังจะปะติดปะต่อเรียบเรียงข้อมูลในหัว เอ๋า หลอกอีกละ สรุปคือเท็จหรือจริงก็ชักจะแยกไม่ออกแล้ว ผู้เขียนชอบสับขาหลอกในเรื่อง แต่ประเด็นไม่ใช่การหลอก ประเด็นคือถึงเฉลยว่าหลอกก็งงอยู่ดี เหมือนผู้เขียนบอกตอนแรกคำตอบคือกอไก่ ไป ๆ มา ๆ กอไก่นั้นที่จริงหลอก แต่ก็ไม่ยอมบอกมาว่าคำตอบคือขอไข่ คอควาย หรือลากยาวไปจนฮอนกฮูก อ่านยากมากว่าตอนนี้ตัวละครต้องการอะไร ทำสิ่งนี้ทำไม ความสำคัญของการทำสิ่งนี้คืออะไร มาอยู่จุดจุดนี้ได้อย่างไร ผู้เขียนให้ข้อมูลผู้อ่านมากมาย แต่ข้อมูลนั้นเราใช้อะไรไม่ได้เลย คือเราไม่สามารถนำมาประมวลผลได้ คำตอบที่ได้มันกว้างมากจนเหมือนไม่รู้อะไรอยู่ดี เหมือนเขาสนุกกับใช้ประโยชน์จากตำนานมาสร้างเรื่องราว จับนู่นผสมนี่ แต่ไม่บอกที่มาที่ไป มาลอย ๆ และจากไปลอย ๆ สับขานู่นนี่ แต่ถ้าถามในแง่ของประโยชน์ของการนำไปใช้คือไม่มีเลย อ่านแล้วงง โลกในเรื่องนี้ที่โอเห็นคือโลกที่ไม่มีฐานที่มั่นคง เวิ้งว้าง ง่อนแง่น และไร้กฎเกณฑ์ ตอนพิเศษสุดท้ายที่พยายามบอกที่มาของสิ่งของหรือกล่าวถึงเนื้อหาในเรื่องเหมือนพยายามอุดช่องโหว่ ซึ่งมันไม่ควรอยู่ในตอนพิเศษนะโอว่า เรื่องราวที่ดีมันควรสามารถเข้าใจได้ตั้งแต่ตัวเนื้อหาหลักแล้ว
.
มันจะมีหัวข้อกึ่งปรัชญาแทรกอยู่ ตัวละครเด่นเป็นพวกเทพต่าง ๆ ก็จะมีความคิดมีความรู้สึกที่ไม่ค่อยเหมือนมนุษย์ มีพวกการตระหนักรู้จากเหตุการณ์ แต่กลับขาดพลังเร้าเรื่องเท่าที่ควรเพราะความมึน
.
ส่วนที่ดีงามของเรื่องคือตัวละคร ตัวละครออกแบบมาดี โดยเฉพาะพระนาย เป็นคู่ที่อยู่ด้วยกันแล้วมีโมเมนต์ดี ๆ มากมาย เขินแบบกรุ้มกริ่ม อารมณ์นี้เลย
.
จ้าวอวิ๋นหลาน หัวหน้าของเหล่าสมาชิกหน่วยพิเศษ จ้าวอวิ๋นหลานเป็นคนไหลลื่น (กะล่อนนั่นเอง) เข้าหาคนเก่ง ดูเผิน ๆ เหมือนเข้ากับคนง่าย แต่จริง ๆ ก็เป็นแค่มารยาททางสังคมเพื่อความก้าวหน้านั่นเอง อุปนิสัยที่แท้จริง ๆ คือเป็นคนขี้รำคาญ รั้น ทำอะไรตามใจตนไม่สนกฎเกณฑ์ จิตใจกว้างขวาง ชอบให้โอกาสคน รักพวกพ้อง เข้มงวดต่อตนเอง เผื่อแผ่ต่อผู้อื่น ชอบทำตัวเจ้าชู้ (ใส่เสิ่นเวยคนเดียวนี่แหละ) ชัดเจน และเป็นบุคคลที่มีบุคลิกและบทบาทที่เท่มาก ๆ
.
เสิ่นเวย ศาสตราจารย์ในมหาวิทยาลัยที่จ้าวอวิ๋นหลานเข้าไปทำคดี เสิ่นเวยใส่แว่น บุคลิกแบบนักวิชาการเต็มเปี่ยม พูดน้อย จริงจัง แต่จ้าวอวิ๋นหลานรู้สึกชอบก็เลยจีบ เทียวไล้เทียวขื่อจนเป็นที่ระอาของลูกน้อง แต่ศาสตราจารย์เสิ่นก็ไม่ตอบรับสักที ทั้งที่จ้าวอวิ๋นหลานมั่นใจว่าเขาไม่ได้ต่อต้านตน กระทั่งน่าจะชอบตนมากด้วยซ้ำ
.
เสิ่นเวยเป็นตัวละครที่เปิดตัวมาแบบมีปริศนาตั้งแต่แรก เขามีความลับแอบซ่อนไว้ รวมถึงการที่เขาเกี่ยวข้องกับคดีแรกก็ทำให้เขาดูลึกลับซับซ้อนเข้าไปอีก แต่ความลึกลับของเขาก็ค่อย ๆ โดนความตื๊อหน้าไม่อายของจ้าวอวิ๋นหลานทำลาย
.
จ้าวอวิ๋นหลานกับเสิ่นเวยนี่มีบุคลิกตรงข้ามกัน จ้าวอวิ๋นหลานนอกร้อนในเย็น เสิ่นเวยนอกเย็นในร้อน ความจริงสองคนนี้น่าจะเป็นคู่ที่มีความขัดแย้งน้อยที่สุด ถ้าไม่มีปัญหาคาราคาซังที่มีต้นตอเกี่ยวพันกับเรื่องราวมากมายแล้ว คู่นี้น่าจะเป็นคู่ที่เข้าขากันได้ดีมาก อาจเพราะจ้าวอวิ๋นหลานตามใจเสิ่นเวยมาก เสิ่นเวยก็ตามใจจ้าวอวิ๋นหลานมาก ทั้งคู่ใส่ใจกันและกันดี
.
บทเข้าพระนายตัดเข้าม่านหมอกมุ้ง แต่ไม่ใช่ปัญหาเพราะความหวานของคู่นี้เต็มเปี่ยม ไม่ว่าแมว ผี หรือปีศาจก็สำลักความหวานยากจะทานทน
.
ตัวละครประกอบ สมาชิกแก๊งปราบปีศาจของจ้าวอวิ๋นหลานก็มีบทบาทที่น่ารัก แมวอ้วนอย่างต้าชิ่งที่ปากร้ายและเห็นแก่กิน ก็น่าขย้ำ บทน้องใหม่อย่างกัวฉางเฉิงที่ขี้กลัวจนขึ้นสมอง ก็ทำให้เรื่องราวที่ควรจะหนักนั้นครื้นเครงไปได้มาก
.
เรื่องนี้มีคู่รองนะคะ เป็นคู่รองที่แม้ไม่ชัดเจนมาก แต่ก็มากจนน่าลุ้นประมาณนึงเลย ไม่บอกว่าใครให้ลุ้นเอาเอง คู่นี้มาอย่างเหนือคาด และก็น่ารักไม่ธรรมดาซะด้วย
.
เป็นเรื่องผี ปีศาจ มีความน่ากลัวเล็กน้อย มีความหนักประมาณหนึ่ง แต่จะโดนมุกตลกในเรื่องเบรกอารมณ์ให้ไม่เครียดจนเกินไปเป็นระยะ รวมกับตัวเอกที่เท่มากอย่างจ้าวอวิ๋นหลานแล้ว เรื่องนี้เลยได้คะแนนจากใจเชียร์ตัวละครซะมากโขเลยทีเดียว
.
ส่วนตัวโอว่าถ้าเขียนเน้นเรื่องราวไปที่คดีย่อย ๆ เน้นปัจจุบันมากกว่าเรื่องสมัยสร้างโลก เน้นตัวละครและสิ่งที่ได้จากตัวละครมากกว่าความเร้นลับของเรื่อง โอจะชอบมากกว่านี้มากเลย
.
โอเพิ่งสังเกตตอนเขียนรีวิวว่าเล่มสามคนละคนแปลกับสองเล่มแรก ถึงว่าอ่านแล้วแปลกไป โดยเฉพาะช่วงท้าย ๆ ตอนแรกนึกว่างานเร่ง มันมีจุดที่คิดว่าใช้คำหรือใช้ประโยคแปลกไป
.
รวม ๆ แล้วโอก็ชอบนะคะ ตัวละครดี (น่ารัก+ตลก+เท่) แต่ก็อย่างที่บอกแหละว่าหลายเรื่องเข้าใจยากมาก มันเหมือนกึ่งจะเข้าใจแต่ก็ไม่เข้าใจ กึ่งจะมีแนวคิดดีแต่ก็ไปไม่ค่อยจะถึง เลยให้ที่ 3.5 ดาว
.
.
.
มนุษย์เราเวลามีความทุกข์ควรคิดให้มากเข้าไว้เพื่อหลีกเลี่ยงการทำผิดซ้ำซ้อน แต่เวลามีความสุขควรคิดให้น้อยลงหน่อยจะได้ไม่พลาดความสุขเพราะมัวแต่คิดมาก ถ้าพรุ่งนี้โลกแตก มนุษย์ทุกคนต้องกลายเป็นผี แล้วก่อนตายคุณพบว่าตัวเองยังไม่เคยได้ทำในสิ่งที่ปรารถนาเลยสักครั้ง คุณจะคับอกคับใจมากแค่ไหน
--จ้���วอวิ๋นหลาน--
.
หน้า 195 บทที่ 4
เล่ม 1
.
.
.
จ้าวอวิ๋นหลานใจลอยไปพักหนึ่ง บอกไม่ถูกว่ารสชาติในใจมันหวานชื่น ขื่นขม ร้อนแรงหรือปวดร้าวกันแน่ โดยหลักการรู้ว่าตัวเองกำลังจัดการเรื่องสำคัญมากเรื่องหนึ่ง แต่ภายในใจก็ขี้เกียจจะคิดอะไรทั้งนั้น
.
คงจะมีบางทีที่คนเราเมื่อเดินมาถึงจุดลำบากก็หวังให้เวลาหยุดไว้ขณะนั้น ให้เขาไม่ต้องเดินไปข้างหน้า และไม่ต้องหันหลังกลับ เพียงหยุดอยู่ตรงนั้นก็เพียงพอแล้ว
.
แต่เข็มนาฬิกาทุกเรือนบนโลกนี้ต่างกำลังเดินไปข้างหน้า เวลาไม่อาจหยุดลงเพื่อใครคนหนึ่งได้
.
หน้า 111 บทที่ 11
เล่ม 3
.
.
.
“อ้าว เป็นอะไรไป ไม่พอใจเหรอ หึงล่ะสิท่า” จ้าวอวิ๋นหลานร้ายซะยิ่งกว่าอะไร “ผมชอบให้คนอื่นหึงซะด้วย หึงให้เฮียดูหน่อยเร็ว”
.
“...”
.
“เมื่อก่อนคุณเก๊กอยู่ได้ทั้งวัน เหมือนเป็นเทวดาไม่กินอาหารมนุษย์ ผมขี้เกียจจะดูคุณแสดง เห็นแล้วเหนื่อยแทนจริง ๆ” จ้าวอวิ๋นหลานเอากระดาษโพสต์อิตติดมือมาแปะหลังร่างแผนการสอนที่เสิ่นเวยใช้แล้วแผ่นหนึ่ง แล้วพูดบงการ “มา พ่อเทวดา บนโต๊ะหนังสือข้างคอมฯ มีเครื่องสแกน ช่วยผมสแกนเป็นไฟล์ส่งไปที่หน่วย ให้พวกเขาสืบก่อนที่ผมจะเข้าไป สืบได้เท่าไหร่ก็เท่านั้น”
.
.
.
หน้า 164 บทที่ 15
เล่ม 3
.
.
.
.
ตอนต้น ๆ ก็จะเล่าเรื่องคดีย่อยก่อนจะโยงไปถึงของศักดิ์สิทธิ์สี่อย่าง ความลับที่ถูกเก็บงำไว้ของจ้าวอวิ๋นหลาน ลึกไปถึงจุดกำเนิดของโลก ตำนานผานกู่ผ่าฟ้า หนี่ว์วาปั้นมนุษย์
.
เรื่องความลับเรื่องราวที่พัวพันกับตำนานต่าง ๆ นี่เข้าใจยากมากค่ะ ไม่ลำดับอย่างชัดเจนไม่พอ ยังมีข้อมูลเท็จหลอกลวงอีก กำลังจะปะติดปะต่อเรียบเรียงข้อมูลในหัว เอ๋า หลอกอีกละ สรุปคือเท็จหรือจริงก็ชักจะแยกไม่ออกแล้ว ผู้เขียนชอบสับขาหลอกในเรื่อง แต่ประเด็นไม่ใช่การหลอก ประเด็นคือถึงเฉลยว่าหลอกก็งงอยู่ดี เหมือนผู้เขียนบอกตอนแรกคำตอบคือกอไก่ ไป ๆ มา ๆ กอไก่นั้นที่จริงหลอก แต่ก็ไม่ยอมบอกมาว่าคำตอบคือขอไข่ คอควาย หรือลากยาวไปจนฮอนกฮูก อ่านยากมากว่าตอนนี้ตัวละครต้องการอะไร ทำสิ่งนี้ทำไม ความสำคัญของการทำสิ่งนี้คืออะไร มาอยู่จุดจุดนี้ได้อย่างไร ผู้เขียนให้ข้อมูลผู้อ่านมากมาย แต่ข้อมูลนั้นเราใช้อะไรไม่ได้เลย คือเราไม่สามารถนำมาประมวลผลได้ คำตอบที่ได้มันกว้างมากจนเหมือนไม่รู้อะไรอยู่ดี เหมือนเขาสนุกกับใช้ประโยชน์จากตำนานมาสร้างเรื่องราว จับนู่นผสมนี่ แต่ไม่บอกที่มาที่ไป มาลอย ๆ และจากไปลอย ๆ สับขานู่นนี่ แต่ถ้าถามในแง่ของประโยชน์ของการนำไปใช้คือไม่มีเลย อ่านแล้วงง โลกในเรื่องนี้ที่โอเห็นคือโลกที่ไม่มีฐานที่มั่นคง เวิ้งว้าง ง่อนแง่น และไร้กฎเกณฑ์ ตอนพิเศษสุดท้ายที่พยายามบอกที่มาของสิ่งของหรือกล่าวถึงเนื้อหาในเรื่องเหมือนพยายามอุดช่องโหว่ ซึ่งมันไม่ควรอยู่ในตอนพิเศษนะโอว่า เรื่องราวที่ดีมันควรสามารถเข้าใจได้ตั้งแต่ตัวเนื้อหาหลักแล้ว
.
มันจะมีหัวข้อกึ่งปรัชญาแทรกอยู่ ตัวละครเด่นเป็นพวกเทพต่าง ๆ ก็จะมีความคิดมีความรู้สึกที่ไม่ค่อยเหมือนมนุษย์ มีพวกการตระหนักรู้จากเหตุการณ์ แต่กลับขาดพลังเร้าเรื่องเท่าที่ควรเพราะความมึน
.
ส่วนที่ดีงามของเรื่องคือตัวละคร ตัวละครออกแบบมาดี โดยเฉพาะพระนาย เป็นคู่ที่อยู่ด้วยกันแล้วมีโมเมนต์ดี ๆ มากมาย เขินแบบกรุ้มกริ่ม อารมณ์นี้เลย
.
จ้าวอวิ๋นหลาน หัวหน้าของเหล่าสมาชิกหน่วยพิเศษ จ้าวอวิ๋นหลานเป็นคนไหลลื่น (กะล่อนนั่นเอง) เข้าหาคนเก่ง ดูเผิน ๆ เหมือนเข้ากับคนง่าย แต่จริง ๆ ก็เป็นแค่มารยาททางสังคมเพื่อความก้าวหน้านั่นเอง อุปนิสัยที่แท้จริง ๆ คือเป็นคนขี้รำคาญ รั้น ทำอะไรตามใจตนไม่สนกฎเกณฑ์ จิตใจกว้างขวาง ชอบให้โอกาสคน รักพวกพ้อง เข้มงวดต่อตนเอง เผื่อแผ่ต่อผู้อื่น ชอบทำตัวเจ้าชู้ (ใส่เสิ่นเวยคนเดียวนี่แหละ) ชัดเจน และเป็นบุคคลที่มีบุคลิกและบทบาทที่เท่มาก ๆ
.
เสิ่นเวย ศาสตราจารย์ในมหาวิทยาลัยที่จ้าวอวิ๋นหลานเข้าไปทำคดี เสิ่นเวยใส่แว่น บุคลิกแบบนักวิชาการเต็มเปี่ยม พูดน้อย จริงจัง แต่จ้าวอวิ๋นหลานรู้สึกชอบก็เลยจีบ เทียวไล้เทียวขื่อจนเป็นที่ระอาของลูกน้อง แต่ศาสตราจารย์เสิ่นก็ไม่ตอบรับสักที ทั้งที่จ้าวอวิ๋นหลานมั่นใจว่าเขาไม่ได้ต่อต้านตน กระทั่งน่าจะชอบตนมากด้วยซ้ำ
.
เสิ่นเวยเป็นตัวละครที่เปิดตัวมาแบบมีปริศนาตั้งแต่แรก เขามีความลับแอบซ่อนไว้ รวมถึงการที่เขาเกี่ยวข้องกับคดีแรกก็ทำให้เขาดูลึกลับซับซ้อนเข้าไปอีก แต่ความลึกลับของเขาก็ค่อย ๆ โดนความตื๊อหน้าไม่อายของจ้าวอวิ๋นหลานทำลาย
.
จ้าวอวิ๋นหลานกับเสิ่นเวยนี่มีบุคลิกตรงข้ามกัน จ้าวอวิ๋นหลานนอกร้อนในเย็น เสิ่นเวยนอกเย็นในร้อน ความจริงสองคนนี้น่าจะเป็นคู่ที่มีความขัดแย้งน้อยที่สุด ถ้าไม่มีปัญหาคาราคาซังที่มีต้นตอเกี่ยวพันกับเรื่องราวมากมายแล้ว คู่นี้น่าจะเป็นคู่ที่เข้าขากันได้ดีมาก อาจเพราะจ้าวอวิ๋นหลานตามใจเสิ่นเวยมาก เสิ่นเวยก็ตามใจจ้าวอวิ๋นหลานมาก ทั้งคู่ใส่ใจกันและกันดี
.
บทเข้าพระนายตัดเข้าม่านหมอกมุ้ง แต่ไม่ใช่ปัญหาเพราะความหวานของคู่นี้เต็มเปี่ยม ไม่ว่าแมว ผี หรือปีศาจก็สำลักความหวานยากจะทานทน
.
ตัวละครประกอบ สมาชิกแก๊งปราบปีศาจของจ้าวอวิ๋นหลานก็มีบทบาทที่น่ารัก แมวอ้วนอย่างต้าชิ่งที่ปากร้ายและเห็นแก่กิน ก็น่าขย้ำ บทน้องใหม่อย่างกัวฉางเฉิงที่ขี้กลัวจนขึ้นสมอง ก็ทำให้เรื่องราวที่ควรจะหนักนั้นครื้นเครงไปได้มาก
.
เรื่องนี้มีคู่รองนะคะ เป็นคู่รองที่แม้ไม่ชัดเจนมาก แต่ก็มากจนน่าลุ้นประมาณนึงเลย ไม่บอกว่าใครให้ลุ้นเอาเอง คู่นี้มาอย่างเหนือคาด และก็น่ารักไม่ธรรมดาซะด้วย
.
เป็นเรื่องผี ปีศาจ มีความน่ากลัวเล็กน้อย มีความหนักประมาณหนึ่ง แต่จะโดนมุกตลกในเรื่องเบรกอารมณ์ให้ไม่เครียดจนเกินไปเป็นระยะ รวมกับตัวเอกที่เท่มากอย่างจ้าวอวิ๋นหลานแล้ว เรื่องนี้เลยได้คะแนนจากใจเชียร์ตัวละครซะมากโขเลยทีเดียว
.
ส่วนตัวโอว่าถ้าเขียนเน้นเรื่องราวไปที่คดีย่อย ๆ เน้นปัจจุบันมากกว่าเรื่องสมัยสร้างโลก เน้นตัวละครและสิ่งที่ได้จากตัวละครมากกว่าความเร้นลับของเรื่อง โอจะชอบมากกว่านี้มากเลย
.
โอเพิ่งสังเกตตอนเขียนรีวิวว่าเล่มสามคนละคนแปลกับสองเล่มแรก ถึงว่าอ่านแล้วแปลกไป โดยเฉพาะช่วงท้าย ๆ ตอนแรกนึกว่างานเร่ง มันมีจุดที่คิดว่าใช้คำหรือใช้ประโยคแปลกไป
.
รวม ๆ แล้วโอก็ชอบนะคะ ตัวละครดี (น่ารัก+ตลก+เท่) แต่ก็อย่างที่บอกแหละว่าหลายเรื่องเข้าใจยากมาก มันเหมือนกึ่งจะเข้าใจแต่ก็ไม่เข้าใจ กึ่งจะมีแนวคิดดีแต่ก็ไปไม่ค่อยจะถึง เลยให้ที่ 3.5 ดาว
.
.
.
มนุษย์เราเวลามีความทุกข์ควรคิดให้มากเข้าไว้เพื่อหลีกเลี่ยงการทำผิดซ้ำซ้อน แต่เวลามีความสุขควรคิดให้น้อยลงหน่อยจะได้ไม่พลาดความสุขเพราะมัวแต่คิดมาก ถ้าพรุ่งนี้โลกแตก มนุษย์ทุกคนต้องกลายเป็นผี แล้วก่อนตายคุณพบว่าตัวเองยังไม่เคยได้ทำในสิ่งที่ปรารถนาเลยสักครั้ง คุณจะคับอกคับใจมากแค่ไหน
--จ้���วอวิ๋นหลาน--
.
หน้า 195 บทที่ 4
เล่ม 1
.
.
.
จ้าวอวิ๋นหลานใจลอยไปพักหนึ่ง บอกไม่ถูกว่ารสชาติในใจมันหวานชื่น ขื่นขม ร้อนแรงหรือปวดร้าวกันแน่ โดยหลักการรู้ว่าตัวเองกำลังจัดการเรื่องสำคัญมากเรื่องหนึ่ง แต่ภายในใจก็ขี้เกียจจะคิดอะไรทั้งนั้น
.
คงจะมีบางทีที่คนเราเมื่อเดินมาถึงจุดลำบากก็หวังให้เวลาหยุดไว้ขณะนั้น ให้เขาไม่ต้องเดินไปข้างหน้า และไม่ต้องหันหลังกลับ เพียงหยุดอยู่ตรงนั้นก็เพียงพอแล้ว
.
แต่เข็มนาฬิกาทุกเรือนบนโลกนี้ต่างกำลังเดินไปข้างหน้า เวลาไม่อาจหยุดลงเพื่อใครคนหนึ่งได้
.
หน้า 111 บทที่ 11
เล่ม 3
.
.
.
“อ้าว เป็นอะไรไป ไม่พอใจเหรอ หึงล่ะสิท่า” จ้าวอวิ๋นหลานร้ายซะยิ่งกว่าอะไร “ผมชอบให้คนอื่นหึงซะด้วย หึงให้เฮียดูหน่อยเร็ว”
.
“...”
.
“เมื่อก่อนคุณเก๊กอยู่ได้ทั้งวัน เหมือนเป็นเทวดาไม่กินอาหารมนุษย์ ผมขี้เกียจจะดูคุณแสดง เห็นแล้วเหนื่อยแทนจริง ๆ” จ้าวอวิ๋นหลานเอากระดาษโพสต์อิตติดมือมาแปะหลังร่างแผนการสอนที่เสิ่นเวยใช้แล้วแผ่นหนึ่ง แล้วพูดบงการ “มา พ่อเทวดา บนโต๊ะหนังสือข้างคอมฯ มีเครื่องสแกน ช่วยผมสแกนเป็นไฟล์ส่งไปที่หน่วย ให้พวกเขาสืบก่อนที่ผมจะเข้าไป สืบได้เท่าไหร่ก็เท่านั้น”
.
.
.
หน้า 164 บทที่ 15
เล่ม 3
.
.
.
August 25, 2019
จบเสียที จบแบบงงที่สุดในเล่มนี้โดยเฉพาะตำนานเรื่องเล่าสมัยเทพบรรพการ ไม่รู้เพราะการแปล เพราะเป็นตำนาน หรือเป็นเพราะคนเขียนตั้งใจหลอก อ่านแล้วไม่เข้าใจเลย ยอมรับว่าอ่านแบบเบลอๆ ให้มันจบ ๆ ไป นอกจากจะงงตำนานแล้วยังงงกับการวางแผนซ้อนแผนของแต่ละคนอีก คืองงว่าไปวางแผนตอนไหน นี่เนื้อเรื่องเป็นไปตามที่ตัวเอกกะไว้แล้วเหรอ พอเฉลยว่าตัวเอกวางแผนไว้แล้วนี่งงเข้าไปใหญ่ คือเล่มนี้สรุปว่าอ่านเอางงอ่ะ
สิ่งที่ดีในเรื่องนี้ที่ทำให้พยายามอ่านจนจบคือรอการเข้าฉากของคู่เอก เสิ่นเว่ยก็ดี จ้าวอวิ๋นหลานก็ดี เป็นคู่ที่อ่านแล้วสนุกดีโดยไม่ต้องมีฉาก nc ใดๆ ส่วนบรรดาสมาชิกตัวประกอบแห่งกองสืบสวนพิเศษนี้ก็เข้าคู่เข้าขากันดีมาก ออกมาแล้วต้องอมยิ้ม ยิ่งช่วงแซวคู่เอกยิ่งตลกมาก แต่พอมาเจอช่วงตำนานเทพบรรพการนี่ก็กลับมางงอีกละ โอ้ยยยยยย…………
จริงๆ ถ้าเป็นแค่ซีรีย์สืบสวนแฟนตาซีเหนือธรรมชาติธรรมดา จับผีเคสบายเคสไป และถ้าจะมีดราม่าเทพแค่ช่วงท้ายประมาณตอนท้ายเล่มสองแค่นั้นก็พอแล้ว เทพบรรพกาลคุนหลุนดราม่ากับเสิ่นเว่ย ดราม่าอะไรพวกนี้ไม่ต้องเลย บอกแล้วงง เสียอรรถรสจริง
สิ่งที่ดีในเรื่องนี้ที่ทำให้พยายามอ่านจนจบคือรอการเข้าฉากของคู่เอก เสิ่นเว่ยก็ดี จ้าวอวิ๋นหลานก็ดี เป็นคู่ที่อ่านแล้วสนุกดีโดยไม่ต้องมีฉาก nc ใดๆ ส่วนบรรดาสมาชิกตัวประกอบแห่งกองสืบสวนพิเศษนี้ก็เข้าคู่เข้าขากันดีมาก ออกมาแล้วต้องอมยิ้ม ยิ่งช่วงแซวคู่เอกยิ่งตลกมาก แต่พอมาเจอช่วงตำนานเทพบรรพการนี่ก็กลับมางงอีกละ โอ้ยยยยยย…………
จริงๆ ถ้าเป็นแค่ซีรีย์สืบสวนแฟนตาซีเหนือธรรมชาติธรรมดา จับผีเคสบายเคสไป และถ้าจะมีดราม่าเทพแค่ช่วงท้ายประมาณตอนท้ายเล่มสองแค่นั้นก็พอแล้ว เทพบรรพกาลคุนหลุนดราม่ากับเสิ่นเว่ย ดราม่าอะไรพวกนี้ไม่ต้องเลย บอกแล้วงง เสียอรรถรสจริง
April 20, 2023
TOTALMENTE DESTRUIDA LOS AMO
June 8, 2019
โอเคค่ะ..อ่านจบแล้ว ขอรีวิวสามเล่มละกันเลยละกันนะคะ(จะเรียกรีวิวดีมั้ย) ออกตัวก่อนค่ะ ว่าไม่ได้ดูซีรีย์ แต่ก็จำอิมเมจตัวละครมาใช้ ..ซึ่งโอเคเลยค่ะ มันได้มาก ทั้ง ศจ.เสิ่น(อันนี้ถือว่าเป๊ะมาก) และ คุณชายจ้าว เล่มนี้เล่มสามเปลี่ยนคนแปล แต่เราไม่รู้สึกสะดุดอะไรนะ ถือว่าโอเคเลย เป็นแนวเรื่อง แฟนตาซี เทพเซียน โดยมีฉากหลักเป็นยุคปัจจุบัน แต่เมนหลักของเรื่องจะอยู่ที่ปมของตัวเอก ซึ่งเรื่องค่อนข้างซับซ้อน ถ้าไม่รู้เรื่องปกรณัมจีนมาก่อน ต้องมีงงกันบ้างแน่นอน ส่วน เสน่ห์หลักเรื่องนี้อยู่ที่ตัวละครเลยค่ะ คู่หลักคู่รอง ตัวประกอบ มันดีไปหมด เรื่องย่อยก็ดีค่ะ แนะนำค่ะเรื่องนี้
ปล.ถ้าไม่เคยเจอสปอยมาก่อน ช่วงเล่มหนึ่งต้องมีคนสับสนโพแน่นอน คอนเฟิร์ม555
ปล.ถ้าไม่เคยเจอสปอยมาก่อน ช่วงเล่มหนึ่งต้องมีคนสับสนโพแน่นอน คอนเฟิร์ม555
December 15, 2025
The third and final installment of Guardian brings the series to a powerful, heart-rending conclusion—one that blends mythic tragedy, cosmic stakes, and hard-won love into a story that lingers long after the final page.
At its emotional core, this volume confronts Zhao Yunlan with the cruelest revelation of all: the truth—or what appears to be the truth—about his past as the Kunlun God. Through fragmented and haunting memories of the sacred tree, Zhao Yunlan comes to believe that it was he who bound Shen Wei to an unbearable fate, condemning him to guard the Three Realms alone for thousands of lonely years. This realization shatters him. Not because of divine hierarchies or forbidden bonds between god and spirit, but because love itself seems tainted by the weight of that sacrifice.
What makes this installment so devastating—and so compelling—is Zhao Yunlan’s internal conflict. His instinct is to let Shen Wei go, believing that love, in this case, is nothing but another form of cruelty. Yet the story refuses to settle for easy answers. The memories feel wrong, warped by unseen hands, and the mystery of who altered them—and why—drives the narrative forward with relentless urgency.
As Zhao Yunlan descends into the Underworld, braves the River of Forgetfulness, and trespasses into realms untouched by fear, the novel fully embraces its mythological scope. The stakes are no longer just personal; they are cosmic, reaching back to the dawn of primordial time itself. Every step of the journey reinforces the depth of Zhao Yunlan’s devotion—not only to truth, but to Shen Wei, whose quiet endurance and unwavering love remain the emotional anchor of the series.
This final volume excels in its exploration of guilt, responsibility, and choice. It asks whether love can survive the burden of eternity, and whether destiny—no matter how ancient—can be rewritten. The answer is delivered not through spectacle alone, but through sacrifice, resolve, and the fierce refusal to accept a lie as truth.
Poignant, intense, and ultimately cathartic, the conclusion of Guardian is a fitting end to a story defined by longing, loyalty, and defiance against fate itself. It is a love story carved across lifetimes, a myth reclaimed from distortion, and a testament to the idea that even gods are allowed redemption.
At its emotional core, this volume confronts Zhao Yunlan with the cruelest revelation of all: the truth—or what appears to be the truth—about his past as the Kunlun God. Through fragmented and haunting memories of the sacred tree, Zhao Yunlan comes to believe that it was he who bound Shen Wei to an unbearable fate, condemning him to guard the Three Realms alone for thousands of lonely years. This realization shatters him. Not because of divine hierarchies or forbidden bonds between god and spirit, but because love itself seems tainted by the weight of that sacrifice.
What makes this installment so devastating—and so compelling—is Zhao Yunlan’s internal conflict. His instinct is to let Shen Wei go, believing that love, in this case, is nothing but another form of cruelty. Yet the story refuses to settle for easy answers. The memories feel wrong, warped by unseen hands, and the mystery of who altered them—and why—drives the narrative forward with relentless urgency.
As Zhao Yunlan descends into the Underworld, braves the River of Forgetfulness, and trespasses into realms untouched by fear, the novel fully embraces its mythological scope. The stakes are no longer just personal; they are cosmic, reaching back to the dawn of primordial time itself. Every step of the journey reinforces the depth of Zhao Yunlan’s devotion—not only to truth, but to Shen Wei, whose quiet endurance and unwavering love remain the emotional anchor of the series.
This final volume excels in its exploration of guilt, responsibility, and choice. It asks whether love can survive the burden of eternity, and whether destiny—no matter how ancient—can be rewritten. The answer is delivered not through spectacle alone, but through sacrifice, resolve, and the fierce refusal to accept a lie as truth.
Poignant, intense, and ultimately cathartic, the conclusion of Guardian is a fitting end to a story defined by longing, loyalty, and defiance against fate itself. It is a love story carved across lifetimes, a myth reclaimed from distortion, and a testament to the idea that even gods are allowed redemption.
May 10, 2023
งานดีย์มากกก
ก่อนอื่น อยากจะขออวยยศ ให้นี่เป็นนิยายที่อ่านคุ้มเงินที่สุด เพราะกว่าจะจบได้แบบเคลียร์ๆ คือต้องเปิดอ่านย้อนไปมาหลายรอบมากกก และก็เข้าใจเลยที่เห็นหลายๆ รีวิวว่าอ่านแล้วงง คือพล็อตมันซับซ้อนจริงๆ ถ้าไม่ได้มือแปลดีๆ คงแย่เลย (นี่เราอ่านเล่มสามเวอร์ชันปรับปรุงใหม่แล้วนะ ยังรู้สึกว่า อ่านยากจริงๆ)
โดยสรุปคือ เราชอบมากๆๆ ชอบความพล็อตอลังการนี่แหละ และการผูกความสัมพันธ์ตัวละครแบบข้ามภพข้ามชาติผ่านเวลาหลายพันปี มันลึกซึ้งอ่ะ สำหรับเรามันคือ เรื่องราวที่ประทับใจ มันคือเรื่องราวที่ยังคงติดตรึงอ้อยอิ่งอยู่ในความคิดเรา นานหลายวันหลังจากอ่านจบ ตัวละครทุกตัวเหมือนมีชีวิตจริง มีความขัดแย้งสับสนบ้างในคำพูดและการกระทำ สมกับเป็นมนุษย์ จนกระทั่งสามารถส่งความรู้สึกทั้งตื่นเต้นคึกคักหรือเจ็บปวดดิ่งลึก ให้ซึมเข้ามาในใจเราได้ นิยายเรื่องนี้ เป็นแบบนั้นเลย
นอกจากตัวละครหลักแล้ว สมาชิกหน่วยสืบสวนพิเศษทุกคนคือน่ารักมากกก แรกๆ เหมือนต่างคนต่างอยู่ ไม่ค่อยมีใครสนใจใคร แต่ตอนจบนี้กลมเกลียวสุดๆ โดยเฉพาะหลินจิ้ง ไม่นึกว่าน้องจะเป็นตัวชงตัวฮาได้ขนาดนี้เลยอ่ะ เสี่ยวกัวก็น่ารักมากๆ แล้วยิ่งจับพี่ฉู่เสี่ยวกัวทำภารกิจคู่กันนี่ บันเทิงเกินคาด
ตอนพิเศษสุดท้าย ที่เพิ่งเพิ่มเข้ามาในเล่มสามปกใหม่ คือเริ่ดเวอร์ ทั้งซีนหวานซีนดราม่าขยี้ใจดีเหลือเกิน โดยปกติเรื่องโพสำหรับเราจะสำคัญมาก ใครโพไหนต้องชัดและห้ามพลิก แต่เรื่องนี้คือพลิกโพได้อย่างลื่น ! และด้วยเนื้อเรื่องในตอนพิเศษเสิ่นซานนี่แหละ ที่ทำให้เราเข้าใจแล้วว่า ทำไมตอนเริ่มเล่ม 1 คาแรคเตอร์เสิ่��เวยถึงทำคนอ่านปักโพผิดกันได้ขนาดนั้น ฮาๆ
นับเป็น BL อีกเรื่องนึงที่ขึ้นหิ้งควรอ่าน ! สมชื่อเสด็จแม่พีต้าที่นิยายกี่เรื่องๆ ก็ได้ทำซีรี่ย์ซะหมดจริงๆ สองเล่มแรกอ่านไม่ยาก แต่เล่มสามต้องใช้ความพยายามและสมาธิสักหน่อยนึง ใดๆ คือ เนื้อเรื่องมันดีย์จริงๆ พล็อตใหญ่แต่เก็บงานได้ดี และความรู้สึกที่มันทิ้งไว้ในใจเราหลังจากอ่านจบเนี่ย เฮ้อมม ชอบบ ดีใจที่ได้อ่าน ❤️
ก่อนอื่น อยากจะขออวยยศ ให้นี่เป็นนิยายที่อ่านคุ้มเงินที่สุด เพราะกว่าจะจบได้แบบเคลียร์ๆ คือต้องเปิดอ่านย้อนไปมาหลายรอบมากกก และก็เข้าใจเลยที่เห็นหลายๆ รีวิวว่าอ่านแล้วงง คือพล็อตมันซับซ้อนจริงๆ ถ้าไม่ได้มือแปลดีๆ คงแย่เลย (นี่เราอ่านเล่มสามเวอร์ชันปรับปรุงใหม่แล้วนะ ยังรู้สึกว่า อ่านยากจริงๆ)
โดยสรุปคือ เราชอบมากๆๆ ชอบความพล็อตอลังการนี่แหละ และการผูกความสัมพันธ์ตัวละครแบบข้ามภพข้ามชาติผ่านเวลาหลายพันปี มันลึกซึ้งอ่ะ สำหรับเรามันคือ เรื่องราวที่ประทับใจ มันคือเรื่องราวที่ยังคงติดตรึงอ้อยอิ่งอยู่ในความคิดเรา นานหลายวันหลังจากอ่านจบ ตัวละครทุกตัวเหมือนมีชีวิตจริง มีความขัดแย้งสับสนบ้างในคำพูดและการกระทำ สมกับเป็นมนุษย์ จนกระทั่งสามารถส่งความรู้สึกทั้งตื่นเต้นคึกคักหรือเจ็บปวดดิ่งลึก ให้ซึมเข้ามาในใจเราได้ นิยายเรื่องนี้ เป็นแบบนั้นเลย
นอกจากตัวละครหลักแล้ว สมาชิกหน่วยสืบสวนพิเศษทุกคนคือน่ารักมากกก แรกๆ เหมือนต่างคนต่างอยู่ ไม่ค่อยมีใครสนใจใคร แต่ตอนจบนี้กลมเกลียวสุดๆ โดยเฉพาะหลินจิ้ง ไม่นึกว่าน้องจะเป็นตัวชงตัวฮาได้ขนาดนี้เลยอ่ะ เสี่ยวกัวก็น่ารักมากๆ แล้วยิ่งจับพี่ฉู่เสี่ยวกัวทำภารกิจคู่กันนี่ บันเทิงเกินคาด
ตอนพิเศษสุดท้าย ที่เพิ่งเพิ่มเข้ามาในเล่มสามปกใหม่ คือเริ่ดเวอร์ ทั้งซีนหวานซีนดราม่าขยี้ใจดีเหลือเกิน โดยปกติเรื่องโพสำหรับเราจะสำคัญมาก ใครโพไหนต้องชัดและห้ามพลิก แต่เรื่องนี้คือพลิกโพได้อย่างลื่น ! และด้วยเนื้อเรื่องในตอนพิเศษเสิ่นซานนี่แหละ ที่ทำให้เราเข้าใจแล้วว่า ทำไมตอนเริ่มเล่ม 1 คาแรคเตอร์เสิ่��เวยถึงทำคนอ่านปักโพผิดกันได้ขนาดนั้น ฮาๆ
นับเป็น BL อีกเรื่องนึงที่ขึ้นหิ้งควรอ่าน ! สมชื่อเสด็จแม่พีต้าที่นิยายกี่เรื่องๆ ก็ได้ทำซีรี่ย์ซะหมดจริงๆ สองเล่มแรกอ่านไม่ยาก แต่เล่มสามต้องใช้ความพยายามและสมาธิสักหน่อยนึง ใดๆ คือ เนื้อเรื่องมันดีย์จริงๆ พล็อตใหญ่แต่เก็บงานได้ดี และความรู้สึกที่มันทิ้งไว้ในใจเราหลังจากอ่านจบเนี่ย เฮ้อมม ชอบบ ดีใจที่ได้อ่าน ❤️
November 21, 2022
Primeiro que quero deixar todo meu afeto as pessoas que fazem traduções de algumas obras que se não fossem por elas NUNCA que a gente teria acesso. As editoras ignoraram completamente certos tipos de leituras...enfim.
Guardian foi minha primeira novel chinesa e achei ela muito maravilhosa. O mundo que a Priest cria é simplesmente maravilhoso, e eu sou completamente apaixonado por histórias que giram em torno de ciclos, e todos os ciclos são ligados ao grande plot da história toda. E ela faz isso muito bem.
Os personagens são cativantes, o Zhao é um descarado, gostoso e maravilhoso. E o Shen é um lorde, inteligente, poderoso, tudo de bom!
E toda a trupe das investigações são incríveis.
Mas alguns pontos devem ser levados em consideração, a história toda tem uma integração com a mitologia da China muito forte. A versão que li tinha diversas explicações, então acaba que fica muito informação para digerir e ter que ficar lembrando. O que pra mim não foi muito fácil.
Muitas coisas ficam subentendidas, então se você é meio lerdo que nem eu, pode ser que não entenda de primeira. Por exemplo, depois que li o final eu não entendi nada do que tinha acontecido, mas depois lendo os extras você tem toda a informação mastigada lá, eu consegui entender.
No todo foi uma experiência muito boa, positiva, e agora vou partir pra próxima novel que tem no total quase 4k de páginas. É isso
Boa leitura, você não vai se arrepender!
Guardian foi minha primeira novel chinesa e achei ela muito maravilhosa. O mundo que a Priest cria é simplesmente maravilhoso, e eu sou completamente apaixonado por histórias que giram em torno de ciclos, e todos os ciclos são ligados ao grande plot da história toda. E ela faz isso muito bem.
Os personagens são cativantes, o Zhao é um descarado, gostoso e maravilhoso. E o Shen é um lorde, inteligente, poderoso, tudo de bom!
E toda a trupe das investigações são incríveis.
Mas alguns pontos devem ser levados em consideração, a história toda tem uma integração com a mitologia da China muito forte. A versão que li tinha diversas explicações, então acaba que fica muito informação para digerir e ter que ficar lembrando. O que pra mim não foi muito fácil.
Muitas coisas ficam subentendidas, então se você é meio lerdo que nem eu, pode ser que não entenda de primeira. Por exemplo, depois que li o final eu não entendi nada do que tinha acontecido, mas depois lendo os extras você tem toda a informação mastigada lá, eu consegui entender.
No todo foi uma experiência muito boa, positiva, e agora vou partir pra próxima novel que tem no total quase 4k de páginas. É isso
Boa leitura, você não vai se arrepender!
December 4, 2024
นิยามเรื่องแรกของพีต้าที่อ่านจบ (เคยอ่านหลายเรื่องแต่ยังไม่จบ ฮ่าๆ) ภาษาสละสลวยกว่านิยายแปลจีนหลายๆเรื่องที่เคยอ่าน เห็นได้ชัดว่าคนเขียนเขียนนิยายเก่งมากๆ 😚
สนุกมากๆ เนื้อหาก็หนักหน่วงมากๆเช่นกัน ถ้าคนไม่อ่านชอบเรื่องเทพ อาจจะอ่านแล้วงงได้ ขนาดเราชอบ ก็ยังงง 55555
เนื้อเรื่องพลิกไปพลิกมาจนเดาทางไม่ถูกจริงๆ
สิ่งหนึ่งที่พีต้าเขียนได้ไม่เหมือนกับนิยายเรื่องอื่นๆ คือ ตัวเอกปกติแล้วจะลงเอยกันตอนท้ายๆ แล้วพอลงเอยกัน ก็จะรักกันหวานชื่น ไม่ค่อยมีปัญหา
แต่ของเรื่องนี้คือ หลักจากเป็นแฟนกันแล้ว ปัญหาเยอะกว่าเดิม ตัวตนที่แท้จริงค่อยๆออก ด้านไม่ดีค่อยๆชัดขึ้น แปลกใหม่ไม่เหมือนใคร ซึ่งเราชอบมาก
เหมือนที่จ้าวอวิ๋นหลานบอกว่า ความลำบากที่สุดของคนเราคือการแต่งเมียที่ทั้งร้ายกาจทั้งเอาใจยาก จนถูกความคิดที่ไม่มีที่สิ้นสุดของภรรยา ทำเอาหาทางออกไม่เจอ 555555 ตอนแรกที่อ่าน นึกไม่ถึงจริงๆ ว่าเสิ่นเวยที่ดูเรียบร้อยจะเป็นคนแบบนี้
ฉากที่ชอบที่สุดของเรื่องนี้ ก็คือตอนที่จ้าวอวิ๋นหลานตาบอดชั่วคราวแล้วเข้าไปกอดเสิ่นเวยในห้องครัว แล้วมองเห็นหัวใจค่อยๆหลั่งแสงสีแดง และกลายเป็นสีชมพูเวลามีความสุข 🥺
ตอนย้อนอดีตเป็นท่านเทพคุนหลุน กับราชาวิญญาณน้อยก็น่ารักมากๆ
สำหรับเรา ข้อเสียอย่างเดียวของเรื่องนี้คือฉากสวีทน้อยไปหน่อย 😭 ตอนพิเศษตอนสุดท้าย เสิ่นซาน กับปีศาจน้อย ก็เศร้าสร้อยเหลือเกิน 💔 พลิกหนังสือกลับไปหาตอนที่มีความสุขแทบไม่ทัน
สนุกมากๆ เนื้อหาก็หนักหน่วงมากๆเช่นกัน ถ้าคนไม่อ่านชอบเรื่องเทพ อาจจะอ่านแล้วงงได้ ขนาดเราชอบ ก็ยังงง 55555
เนื้อเรื่องพลิกไปพลิกมาจนเดาทางไม่ถูกจริงๆ
สิ่งหนึ่งที่พีต้าเขียนได้ไม่เหมือนกับนิยายเรื่องอื่นๆ คือ ตัวเอกปกติแล้วจะลงเอยกันตอนท้ายๆ แล้วพอลงเอยกัน ก็จะรักกันหวานชื่น ไม่ค่อยมีปัญหา
แต่ของเรื่องนี้คือ หลักจากเป็นแฟนกันแล้ว ปัญหาเยอะกว่าเดิม ตัวตนที่แท้จริงค่อยๆออก ด้านไม่ดีค่อยๆชัดขึ้น แปลกใหม่ไม่เหมือนใคร ซึ่งเราชอบมาก
เหมือนที่จ้าวอวิ๋นหลานบอกว่า ความลำบากที่สุดของคนเราคือการแต่งเมียที่ทั้งร้ายกาจทั้งเอาใจยาก จนถูกความคิดที่ไม่มีที่สิ้นสุดของภรรยา ทำเอาหาทางออกไม่เจอ 555555 ตอนแรกที่อ่าน นึกไม่ถึงจริงๆ ว่าเสิ่นเวยที่ดูเรียบร้อยจะเป็นคนแบบนี้
ฉากที่ชอบที่สุดของเรื่องนี้ ก็คือตอนที่จ้าวอวิ๋นหลานตาบอดชั่วคราวแล้วเข้าไปกอดเสิ่นเวยในห้องครัว แล้วมองเห็นหัวใจค่อยๆหลั่งแสงสีแดง และกลายเป็นสีชมพูเวลามีความสุข 🥺
ตอนย้อนอดีตเป็นท่านเทพคุนหลุน กับราชาวิญญาณน้อยก็น่ารักมากๆ
สำหรับเรา ข้อเสียอย่างเดียวของเรื่องนี้คือฉากสวีทน้อยไปหน่อย 😭 ตอนพิเศษตอนสุดท้าย เสิ่นซาน กับปีศาจน้อย ก็เศร้าสร้อยเหลือเกิน 💔 พลิกหนังสือกลับไปหาตอนที่มีความสุขแทบไม่ทัน
June 24, 2022
Od samego początku Guardiana było mi bardzo ciężko ocenić. Już nie tylko przez wzgląd na serial, który jako oglądałam jako pierwszy, ale również przez zawiłość historii, nieznajomość mitologii chińskiej i dziwne rozwiązania fabularne...
Nie chcąc spoilerować, Priest za wiele razy coś "powiedziała", zamiast to "pokazać". Wiele intrygujących historii, które wyniesiono na nowy level w dramie, tu ograniczało się do kilku słów? Do kilku odpowiedzi, które wprowadziły mnie w taki stan zawodu. Chciałam więcej, a dostałam mniej.
Tak samo historia głównych bohaterów - ich relacje są świetne, ale skomplikowaność historii sprawiła, że nie czytało mi się tego przyjemnie. Jeszcze do pewnego momentu, kiedy Priest więcej "pokazywała" dawałam historii "ok, to jest fajne", a potem coraz mniej i mniej i mniej, aż... No to nie było to.
Mimo wszystko fajna historia, polecam ;)
Nie chcąc spoilerować, Priest za wiele razy coś "powiedziała", zamiast to "pokazać". Wiele intrygujących historii, które wyniesiono na nowy level w dramie, tu ograniczało się do kilku słów? Do kilku odpowiedzi, które wprowadziły mnie w taki stan zawodu. Chciałam więcej, a dostałam mniej.
Tak samo historia głównych bohaterów - ich relacje są świetne, ale skomplikowaność historii sprawiła, że nie czytało mi się tego przyjemnie. Jeszcze do pewnego momentu, kiedy Priest więcej "pokazywała" dawałam historii "ok, to jest fajne", a potem coraz mniej i mniej i mniej, aż... No to nie było to.
Mimo wszystko fajna historia, polecam ;)
September 24, 2019
ยังคงความเป็นหนังสือที่อ่านยากตามเคย พอรู้สึกว่าเหมือนจะเข้าใจแต่ก็ไม่เข้าใจอีกเลยทำให้เหมือนสนุกกับเนื้อเรื่องได้ไม่สุด ที่เหมือนจะทำให้สนุกได้ก็มีแต่ตอนพิเศษที่เป็นฉากงอนกันนิดๆแล้วก็กลับมางงอีกตอนเกือบจบเล่ม เป็นหนังสือที่ไม่ใช่แนวของเราเอาซะเลย ไม่ค่อยถูกโรคกับหนังสือที่เข้าใจยากๆเท่าไหร่แต่ใครชอบประวัติเซียน ประวัติเทพจีนก็คงจะชอบล่ะมั้งนะ
October 17, 2019
ไม่รู้ว่าการเขียนหรือการแปลที่ทำให้เรื่องดูน่าเบื่อขนาดนี้ แต่ดูท่าน่าจะเป็นอย่างหลังเสียมากกว่า เล่มสามนี้ สนุกน้อยลงกว่าสองเล่มแรกมาก การแปลวกวนค่อนข้างงงเลยทีเดียว ดีที่ว่าตอนพิเศษมาช่วยไว้ให้ช่วยกลับมาดีขึ้น นิดนึง
ไม่หนุก ไม่ฟิน ไม่อินกับเล่มสาม
ห่วยจนไม่คู่ควรกับการซื้อมาอ่าน
ไม่หนุก ไม่ฟิน ไม่อินกับเล่มสาม
ห่วยจนไม่คู่ควรกับการซื้อมาอ่าน
March 11, 2023
Kết thúc nói chung ổn áp, nhưng không được hoành tráng hay bất ngờ như mình tưởng. Các nhân vật đến cuối đều được khai thác và có vai trò nhất định nên nói chung mình cũng khá hài lòng rồi. Dẫu vậy thì không phải bộ mình yêu thích nhất của tác giả.
July 7, 2019
This story is much more like a tale of Chinese mythology, not a yaoi fiction. With too many details about deities, I have got a headache.
December 19, 2019
ดีใจที่ไม่จบอย่างในซีรีส์ เราเลยไม่ต้องเสียน้ำตา
หลายจุดที่เคยไม่เข้าใจ หนังสือก็ทำให้กระจ่ายขึ้น และบางจุดที่ไม่เข้าใจก็ยังไม่เข้าใจเหมือนเดิม
หลายจุดที่เคยไม่เข้าใจ หนังสือก็ทำให้กระจ่ายขึ้น และบางจุดที่ไม่เข้าใจก็ยังไม่เข้าใจเหมือนเดิม
February 3, 2020
...อ่านไม่รู้เรื่อง เลยต้องใช้สกิลอ่านข้ามแทบทั้งเล่ม มันก็ไม่แย่นะ แต่แบบ ไม่เข้าใจจริงๆ ฮ่าๆๆๆ เอาเป็นว่าจบแฮปปี้พอ พอกันที 5555
August 20, 2021
จบแบบงงๆ เป็นเรื่องที่ค่อนข้างอ่านยากสำหรับเรา ช่วงที่ย้อนความหลังถึงเทพผู้สร้างโลก ถึงต้องกับอ่านซ้ำๆ นั่งเรียบเรียงเนื้อเรื่องใหม่ ไม่ค่อยเข้าใจเลย แต่ก็อ่านจนจบเปลี่ยนไปโฟกัสแค่พระนายแทน 🥲
October 1, 2022
The translation of the end of this series was poor and hard to follow have dropped at the last 10 chapters to wait for offical English version.
April 24, 2024
Overall, it was a fun adventure. I appreciate the element of supernatural in a modern day setting.
February 21, 2022
หึหึ อ่านจบแล้วด้วยความมึนในส่วนของอดีต
priest จินตนาการได้ล้ำมาก มากจน
ตามไม่ไหว 555 แต่ถามว่าสนุกมั้ย เรื่องนี้โอเคเลย
ความสัมพันธ์ระหว่างเสิ่นเวยกับจ้าวอวิ๋นหลาน
ลึกซึ้ง ผูกพันกันมานานมาก ถึงแม้เสิ่นเวย
จะออกแนวพูดไม่เก่ง และแอบตัดสินใจบางอย่าง
โดยไม่บอกจ้าวอวิ๋นหลาน ก็พอจะเข้าใจได้ว่า
เป็นเพราะความรัก จ้าวอวิ๋นหลานจะโกรธก็โกรธจริง
ไม่ลงซักที
เสิ่นเวยนี่คน 2 บุคลิกจริงๆ ตอนอยู่บนโลกมนุษย์
น่ารักมาก ดูหงอกับ "สามี" มาก แต่ตอนใส่ชุดดำ
แล้วถือเคียวยาวเฟื้อยต่อสู้ก็เข้ม+ เท่+ แมนสุดๆ
จ้าวอวิ๋นหลานเล่มสุดท้ายทะเล้น ขี้เล่นน้อยลง
ดูเป็น family man มากขึ้น น่ารักมากอ่ะที่คิดซื้อบ้าน
ไว้อยู่กับเสิ่นเวย แต่แอบเป็นห่วงสถานะการเงินนะ
ยิ่งมาอ่านตอนพิเศษ ^^
สมาชิกของหน่วยสืบสวนพิเศษมีเสน่ห์ไปคนละแบบ
ยกเว้นจู้หง ที่น่ารำคาญไปจนเกือบจบเรื่อง
คือด้วยสถานภาพลูกน้องในที่ทำงาน แต่หัวหน้าพูดอะไร
ไม่ค่อยจะทำตาม มีเถียง และแสดงให้รู้แบบชัดๆ ว่า
ฉันชอบเธอ ขอตามติดเธอ ทั้งๆ ที่ก็เห็นว่าเค้ามี ศ. เสิ่นแล้ว
ดีหน่อยที่มาพลิกคาแร็คเตอร์ตอนจบ
อ่านเรื่องนี้จบแล้วทำให้อยากลองอ่านเรื่องอื่นของ
นามปากกานี้อีกค่ะ อ้อ.. เรื่องนี้พิสูจน์อักษรดีมากๆ
ประทับใจเลยค่ะ
priest จินตนาการได้ล้ำมาก มากจน
ตามไม่ไหว 555 แต่ถามว่าสนุกมั้ย เรื่องนี้โอเคเลย
ความสัมพันธ์ระหว่างเสิ่นเวยกับจ้าวอวิ๋นหลาน
ลึกซึ้ง ผูกพันกันมานานมาก ถึงแม้เสิ่นเวย
จะออกแนวพูดไม่เก่ง และแอบตัดสินใจบางอย่าง
โดยไม่บอกจ้าวอวิ๋นหลาน ก็พอจะเข้าใจได้ว่า
เป็นเพราะความรัก จ้าวอวิ๋นหลานจะโกรธก็โกรธจริง
ไม่ลงซักที
เสิ่นเวยนี่คน 2 บุคลิกจริงๆ ตอนอยู่บนโลกมนุษย์
น่ารักมาก ดูหงอกับ "สามี" มาก แต่ตอนใส่ชุดดำ
แล้วถือเคียวยาวเฟื้อยต่อสู้ก็เข้ม+ เท่+ แมนสุดๆ
จ้าวอวิ๋นหลานเล่มสุดท้ายทะเล้น ขี้เล่นน้อยลง
ดูเป็น family man มากขึ้น น่ารักมากอ่ะที่คิดซื้อบ้าน
ไว้อยู่กับเสิ่นเวย แต่แอบเป็นห่วงสถานะการเงินนะ
ยิ่งมาอ่านตอนพิเศษ ^^
สมาชิกของหน่วยสืบสวนพิเศษมีเสน่ห์ไปคนละแบบ
ยกเว้นจู้หง ที่น่ารำคาญไปจนเกือบจบเรื่อง
คือด้วยสถานภาพลูกน้องในที่ทำงาน แต่หัวหน้าพูดอะไร
ไม่ค่อยจะทำตาม มีเถียง และแสดงให้รู้แบบชัดๆ ว่า
ฉันชอบเธอ ขอตามติดเธอ ทั้งๆ ที่ก็เห็นว่าเค้ามี ศ. เสิ่นแล้ว
ดีหน่อยที่มาพลิกคาแร็คเตอร์ตอนจบ
อ่านเรื่องนี้จบแล้วทำให้อยากลองอ่านเรื่องอื่นของ
นามปากกานี้อีกค่ะ อ้อ.. เรื่องนี้พิสูจน์อักษรดีมากๆ
ประทับใจเลยค่ะ
This entire review has been hidden because of spoilers.
Displaying 1 - 20 of 20 reviews