Een gesmaakte eerste kennismaking met Alicja Gescinska, deze "Kinderen van Apate". In dit kleinood van amper 70 pagina's analyseert ze de toestand van ons huidige politieke klimaat, niet alleen in België, maar even goed op het Europese en het wereldtoneel. Dat onze open samenleving onder druk komt te staan is één van de uitgangspunten van haar betoog:
"De nobele waarden van verdraagzaamheid en gelijkheid vormen zowel het kloppend hart als de achilleshiel van de open samenleving. In naam van verdraagzaamheid en de gelijkheid en gelijkwaardigheid van mensen moeten we denkbeelden tolereren of accepteren, die grenzen aan het intolerante en onacceptabele. Tolerantie betekent dat we elkaar geestesvrijheid gunnen, ook als met die vrijheid heel wat geestelijke onzinnigheid gepaard gaat. Maar wanneer die houding te ver wordt doorgedreven, eindigen we met het normaliseren van denkbeelden die bestaande normen en waarden ondermijnen. Zo dreigt ook de waarheid zelf als waarde ondermijnd te raken. Misschien was de liberale democratie zelf, veel meer nog dan het postmodernisme, een wegbereider voor het normaliseren van foute denkbeelden en het vertroebelen van het onderscheid tussen wat waar is en wat niet." (p. 23)
Naast het begrip 'waarheid' brengt ze de notie van 'waarachtigheid' binnen in haar tekst, om vervolgens de anatomie van de leugen van dichtbij te analyseren. Het verspreiden van leugens, of valse of misleidende informatie, is op zich niet het meest problematische, maar wel de intenties waarmee dat al dan niet gedaan wordt. Dat brengt haar naadloos bij 'oprechtheid' en 'authenticiteit', om van daaruit de link te leggen naar onze omgangsvormen, het publieke debat, en de actuele politiek. Haar betoog eindigt dan ook met de oproep tot meer waarachtigheid, meer oprechtheid en authenticiteit in de politiek:
"(...) vanuit de overtuiging dat de politiek het algemeen belang moet dienen, niet het eigenbelang. Dat moet de basishouding zijn waarmee we naar politiek kijken én waarmee we aan politiek doen. Ondanks de soms overweldigende hoeveelheid aan bewijsmateriaal voor het tegendeel, moeten we politiek als iets nobels zien en de leugen als de aberratie en niet als de norm beschouwen." (p. 67)