Το δέντρο με τις φωλιές

by Ελένη Πριοβόλου

Η Μαρία εγκαταλείπει το πατρικό της σπίτι και εγκαθίσταται στο κτήμα που της κληροδότησε ο πατέρας της καταμεσής του κάμπου. Δημιουργεί εκεί ένα φυτώριο με λουλούδια. Έχει για συντροφιά της τα ενδημικά πουλιά, που έχουν στήσει την αποικία τους πάνω σ' έναν χιλιόχρονο πλάτανο, αλλά και τα αποδημητικά, που γυρνούν κοντά της κάθε χρόνο. Τους αργούς ρυθμούς της μοναχικής ζωής της έρχονται να διαταράξουν «Εκείνοι» -οι μετανάστες που εργάζονται στις καλλιέργειες των αδελφών της σε συνθήκες δουλείας. Ο φόβος για τον ξένο, τον αλλογενή, την κρατάει σε απόσταση ασφαλείας. Μέχρι που ένας από «Εκείνους» διαβαίνει το νοητό σύνορο. Είναι ο Νιζάμ ο Ροχίνγκια. Ισορροπεί στους ώμους του ένα ραβδί, απ' όπου κρέμονται φωλιές
για τα πουλιά του δέντρου. Ο χειμώνας πλησιάζει δριμύς, και ο Νιζάμ νοιάζεται για τα πουλιά όσο και η Μαρία. Μέσα από την αγάπη και τη γνώση τους για τα πετούμενα του ουρανού, θα καταφέρουν να επικοινωνήσουν βαθιά, γκρεμίζοντας όλα τα σύνορα που τους χωρίζουν.
Ένα βιβλίο για τους ενδημικούς και αποδημητικούς ανθρώπους, που σαν τα πουλιά ψάχνουν να βρουν ασφαλές
καταφύγιο, πάντα απάτριδες και πάντα κυνηγημένοι. (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)

208 pages

Published October 1, 2022

About the author

Η Ελένη Πριοβόλου είναι ελληνίδα συγγραφέας. Γράφει βιβλία για όλες τις ηλικίες από το 1986. Γεννήθηκε και μεγάλωσε στο Αγγελοκάστρο Μεσολλογίου. Στα δεκαοκτώ της έτη ξεκίνησε τις σπουδές της στο τμήμα των Πολιτικών Επιστημών του Παντείου Πανεπιστημίου, από το οποίο και αποφοίτησε. Άρχισε να δημιουργεί το συγγραφικό της έργο το 1986, με βιβλία για μικρούς και μεγάλους.

Reviews

[Γρηγόρης · Rating 5 out of 5]

Τον τελευταίο καιρό, μετά από μια σχεδόν εμμονή με το να έχω διαβάσει έργα σημαντικών ξένων συγγραφέων, επιδίωξα -συνειδητά- την επαφή μου με τους μεγάλους Έλληνες και δει με τις γυναίκες συγγραφείς. Ήρθαν λοιπόν στα χέρια μου, ξανά βιβλία της Καρυστιάνη, της Γαλανάκη, της Πριοβόλου κα. Ευτυχώς! Τα χρειαζόμουν. Ένα από αυτά που χρειαζόμουν, με βεβαιότητα, ήταν το συγκεκριμένο. Αυτό το βαθιά ευαίσθητο και ανθρώπινο μυθιστόρημα. Ένα αφήγημα με πολιτικές προεκτάσεις και συντεταγμένες. Η Πριοβόλου, καταφέρνει μέσω του συμβολισμού των μεταναστών με τα αποδημητικά πουλιά, της ταύτισης της αθωότητας με την επιστροφή στη φύση και με τον επαναπροσδιορισμό των ηθικών αξιών μιας παρακμιακής κοινωνίας, να φιλοτεχνήσει το πορτρέτο της σύγχρονης ιστορίας. Όλα αυτά, κάτω από ένα γλωσσικό πέπλο υψηλής αισθητικής που ακουμπά τις «ρίζες» του από την τρυφερότητα στον ρεαλισμό και τον καταγγελτικό λόγο. Ένα βιβλίο για κάθε άπατρη, που θέλει να «πετάξει» ελεύθερος βρίσκοντας τη δική του νέα «φωλιά».

[Ζωή Τσούρα · Rating 5 out of 5]

Τι πένα! Τι βιβλίο! Μου άγγιξε τις ίδιες χορδές όπως το "Όσο οι λεμονιές ανθίζουν" της Zoulfa Katouh και το "Νησί των Χαμένων Δέντρων" της Elif Safak. Αντιρατσιστικό και οικολογικό και φεμινιστικό με έναν βαθύ και ανθρώπινο τρόπο, ένα βιβλίο γεμάτο αγάπη, αγνότητα και τρυφερότητα. Το διαβάζεις ή το ακούς σε audiobook και πραγματικά νιώθεις σαν να σε πλημμυρίζει ένα φως, σαν να σου καθαρίζει το μέσα σου και να σου αφήνει μόνο αγάπη και συμπόνια και θετικά συναισθήματα. Η Μαρία, η πρωταγωνίστρια, είναι ένα αληθινό είδωλο! Εμπνέει σε κάθε κεφάλαιο, με τον τρόπο που επιλέγει να ζει, με την αγάπη της για τη φύση και για τους ανθρώπους, με την αστείρευτη γενναιότητα που δείχνει και το πώς υπερασπίζεται τις επιλογές της. Υπέροχη ιστορία, υπέροχη γραφή, αυτό το βιβλίο θα μείνει στις σκέψεις μου για καιρό.

[Penelope · Rating 5 out of 5]

Διαβάστε το!

[YourBookvoyager · Rating 5 out of 5]

Από μικρή με συγκινούσαν τα βιβλία που μιλούν για το ρατσισμό και την αδικία που βιώνουν οι άνθρωποι εξαιτίας της καταγωγής ή του χρώματός τους.

Αυτό το βιβλίο, ωστόσο, ανοίγει ένα νέο δρόμο για μένα, πιο κοντά στην ελληνική πραγματικότητα. Δεν μιλά απλώς για το "μακριά" ή το "ξένο"· μιλά για το εδώ, το γύρω μας, για τους ανθρώπους που ζουν δίπλα μας.

Η αφήγηση περιστρέφεται γύρω από τα αποδημητικά πουλιά και από όσους αναγκάζονται να ζήσουν έτσι, τους "Εκείνους", ανθρώπους κατατρεγμένους από το Αφγανιστάν, το Πακιστάν, τη Μιανμάρ. Παράλληλα αγγίζει κάτι βαθύτερο: το δικαίωμα κάθε ανθρώπου να ανήκει κάπου, να αγαπά, να αναπνέει ελεύθερα. Η συγγραφέας, βέβαια, δε διστάζει να φανερώσει και τον πιθανό κίνδυνο, ο οποίος όμως αποτελεί εξαίρεση. Γράφει τελικά με τρυφερότητα αλλά και θάρρος.

Το πιο δυνατό σημείο του βιβλίου, όμως, είναι ότι δεν μένει στη θλίψη. Είναι ένα τραγούδι για την ελπίδα, μια ωδή στην ελευθερία — την πιο πολύτιμη έννοια σε έναν κόσμο που συχνά την ξεχνά.

Ένα βιβλίο που σε κάνει να σκέφτεσαι, να νιώθεις, και τελικά… να θυμάσαι πως όλοι είμαστε ταξιδιώτες κάτω από τον ίδιο ουρανό.

[Amalia · Rating 3 out of 5]

2,5*

[meatbag · Rating 5 out of 5]

εξαιρετικό, ανθρώπινο και γεμάτο με συναισθήματα, εικόνες και μυρωδιές. προτείνεται όσο δεν μπορώ να περιγράψω

[Ioanna Fouski · Rating 5 out of 5]

Ό,τι καλύτερο έχω διαβάσει το τελευταίο διάστημα!

[Ελένη Καραχανίδη · Rating 4 out of 5]

Ένα μικρό βιβλίο που τα έχει όλα. Σχέση μητέρας παιδιού, σχέσεις αδερφών, μετανάστες, κοινωνικά δράματα ανθρώπων κατατρεγμενων, κακοποίηση ..κ μέσα σ όλα το θαύμα της φύσης. Σκέψεις, αποκαλύψεις, κ ένα άνοιγμα ψυχής βάλσαμο. Πορεία ζωής!

[Μαρία Δριμή · Rating 5 out of 5]

Ένα βαθιά ανθρώπινο βιβλίο, μια ιστορία που κρατάει τον αναγνώστη μέχρι τέλους.

[Άννα Τσιαπούρη · Rating 5 out of 5]

my review at https://www.instagram.com/p/CqlCT2YIj...

[Elisa S · Rating 5 out of 5]

Μα τι ωραίο βιβλίο! Χωρίς να είναι φλύαρο ή κλισέ μιλάει για όλα τα θέματα που απασχολούν την εποχή μας, μεταναστευτικό, ξενοφοβία, οικογενειακές σχέσεις..

Απολαυστικό...

[Yulia · Rating 4 out of 5]

Αυτό είναι ένα 'ελαφρύ' βιβλίο όπως και η πτήση των πουλιών για τα οποία διηγείται Πριοβόλου. Σε αυτήν την εξιστόρηση τα πουλιά συνδέονται με ελευθερία: μένουν και μεταναστεύον που και οπότε θέλουν; όλα τα είδη συνυπάρχουν σε ένα δέντρο χωρίς να καβγαδίσουν μεταξύ τους - μια φαντασία για τον ιδανικό αρμονικό κόσμο στον οποίον θέλει να ζήσει η πρωταγωνίστρια, Μαρία. Πολεμοντας με την οικογένειά της για την εσωτερική της ελευθέρια, την αποχωρεί κυριολεκτικά και μεταφορικά και στην πορεία να αποκαλύψει την δική της αλήθεια - απο που προέρχεται, ποια είναι και πού ανήκει - βοηθάει να αποκαλυφθούν οι ταυτότητες και οι ιστορίες των μεταναστών που εργάζονται και συμπεριφέρονται ως δούλα των αδελφών της. Καταφέρει να πραγματοποιήσει την φαντασία της - δημιούργησε ένα μικρό κόσμο - ακόμα μια φωλιά σε αυτό το μαγικό δέντρο - και την δική της οικογένεια στην οποία καθένας δέχεται και έχει την ελευθερία να διαλέξει την δική του θέση. Τελικά, και αυτή είναι μετανάστρια, ένα πουλί που ζει στην αρμονία με την δική του φύση και το εξωτερικό οικοσύστημα.

[KONSTANTINOS BILLIAS · Rating 5 out of 5]

ημουν σε νησι , ξεμεινα απο βιβλια και τυχαια επεσε στα χερια μου αυτο το βιβλιο. Ευτυχώς! Το χρειαζόμουν. Πριοβολου ειχα χρονια να διαβασω.Και πεφτω σε ενα βαθιά ευαίσθητο και πανανθρώπινο μυθιστόρημα.Βιβλιο στα ορια του φανταστικου για τον αστο αναγνωστη του σημερα ,κανει χρηση του συμβολισμου των μεταναστών με τα αποδημητικά πουλιά, η επιστροφη στην φυση συμβολιζει επισης την επιστροφη σε παλιες βασικες αξιες που σημερα κινδυνευουν να χαθουν και μας το υπενθυμιζει.
Και ολα αυτα με μια γλωσσα υψηλής αισθητικής που ρεει και γοητευει ταυτοχρονα , χτιζοντας παραλληλα γερους χαρακτηρες σε λιγες σελιδες .
Τι παραπανω να ζητησω απο ενα βιβλιο? 5*

[riri ✰ · Rating 5 out of 5]

Συναισθήματά μου όταν το διάβαζα: ☺️🥺😢😠🥰

Σκέψεις:
- Μου άρεσε πολύ ο τρόπος γραφής και ο τρόπος που μιλούσε η πρωταγωνίστρια για τα συναισθήματά της / τις σκέψεις της
- Με έκανε να ξεφύγω απο την πρα��ματικότητα
- Ήταν 40??
- Νιζάν 🫶🏼
- Ο,τι πέρασε ήταν τόσο στενάχωρο
- Ο λόγος που την μισούσε η μαμά της ήταν πολύ θλιβερός
- Η γλυκούλα σταμάτησε να τους λέει "εκείνους" ❤️

[Anastasia Kay · Rating 5 out of 5]

Εξαιρετικό Συγκινητικό και βαθιά ανθρώπινο.
Ο λυρισμός και η αρμονία του φυσικού περιβάλλοντος,ο αέναος κύκλος της ζωής αποδημητικών και ενδημικών πουλιών σε αντιδιαστολή με το άδικο,τον άνισο αγώνα επιβίωσης,την σκληρότητα και την τραγωδία της ζωής των προσφύγων του καιρού μας.
Θεωρώ το καλύτερο της βιβλίο από όλα όσα έχω διαβάσει!

[Artemis · Rating 5 out of 5]

Το δέντρο με τις φωλιές είναι ένα τρυφερό και συγκινητικό βιβλίο που αναδεικνύει τη σημασία της αποδοχής και της διαφορετικότητας. Μέσα από τη μεταφορά ενός δέντρου που φιλοξενεί φωλιές διαφορετικών πουλιών, προβάλλεται ένα μήνυμα ενότητας, αγάπης και ειρηνικής συνύπαρξης.

[Georgia Oikonomopoulou · Rating 5 out of 5]

Αυτό το βιβλίο ήταν έρωτας με την πρώτη ματιά από το ράφι του βιβλιοπωλείου. Είχα ανάγκη μια τέτοια ιστορία που να αποπνέει εσωτερική ηρεμία μέσα στη μαυρίλα των όσων ζούμε.

[Elektra Alexaki · Rating 4 out of 5]

Τι ωραίος λυρικός λόγος! Πόσο ωραία η ατμόσφαιρα που πλάθεται από την πένα της Πριοβόλου. Βαθιά ανθρώπινο, τρυφερό, επίκαιρο και μαζί διαχρονικό. Φιλοσοφικό και, παράλληλα, αισιόδοξο. Ρεαλιστικό αλλά και με στοιχεία παραμυθιού.

Κάπου σε εναν κάμπο, η προσπάθεια μιας ξεχωριστής νέας γυναίκας να υπερβεί τα στερεότυπα, να μείνει αλώβητη από την κακία του κόσμου, ανυποχώρητη μπροστά στην παρανομία και την εκμετάλλευση. Ανάμεσα σε πουλιά και λουλούδια, ανάμεσα στις εποχές και τις χαρές ή τις δυσκολίες που τις συνοδεύουν, ανάμεσα στην Ιστορία που κυλάει σκληρή όπως πάντοτε, η έννοια της ελευθερίας και της αγάπης θα νικήσουν.