What do you think?
Rate this book
王不見王 #5
สองพยัคฆ์ หนึ่งบัลลังก์ เล่ม 5 ตอน สุสานติ้งตง
หลังการจากไปของ "ซูเหวย" คู่หูคนสำคัญ ทำให้ "เสี่นอวี้ซู"ต้องรับมือกับศึกรอบด้านเพียงลำพัง นอกจากต้องเผชิญกับเหล่าผู้ที่หวังจะครอบครองตราพยัคฆ์แล้ว เขายังต้องไขคดีฆาตกรรมนองเลือดในอดีตโดยมีเวลาในชีวิตของตัวเองเป็นเดิมพันกับการถูกตามล่าจาก"หมาป่าทองคำ" มือสังหารที่มีซูเหวยเป็นผู้ว่าจ้าง!? ปริศนาทุกอย่างค่อยๆ ชี้นำเขาไปสู่ "สุสานติ้งตง" และค้นพบถึงความปรารถนาที่แท้จริงของผู้อยู่เบื้องหลัง ซึ่งบงการทุกชีวิตให้ดำเนินไปไม่ต่างจากหมากบนกระดาน แม้กระทั่งชีวิตของ เสิ่นอวี้ซู ซูเหวยและฉางเซิง
333 pages, Paperback
Published November 1, 2022
1 person want to read
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 3 of 3 reviews
March 23, 2023
ในที่สุดทุกอย่างก็คลี่คลายได้ในเล่มนี้ ทางเราเข้าใจผิดเรื่องพล็อตหลัก จริงๆ แล้วการที่ซูเหวยย้อนอดีตกลับมาไม่ได้เป็นพล็อตหลัก แต่พล็อตหลักคือเรื่องสุสานติ้งตงต่างหาก ตัวซูเหวยที่วาร์ปมาก็คือเหมือนทำให้เรื่องราว ณ สุสานติ้งตงมันจบแบบสมบูรณ์ สรุปอิตาสวีนี่วางแผนมานมนานมากจริงๆ ผู้ร่วมมือก็คือต่างคนต่างเหตุผลแต่ทุกคนมีเป้าหมายเดียวกัน คดีก่อนๆ หน้านี่ก็คืออยู่ในแผนนางหมดเลยตั้งแต่เล่มสองถึงเล่มห้า ความเชื่อมโยงพัวพันของตัวละครในแต่ละคดีนี้ต้องให้คะแนนค่ะ ทำได้ดีทีเดียว
แม้เรื่องราวโดยรวมจะเรียกว่าได้รับการคลี่คลาย แต่มีบางจุดเหมือนกันที่รู้สึกคลี่คลายไม่ชัดเจน เช่น เรื่องการวาร์ปมาของซูเหวยว่าเกิดขึ้นได้ยังไง เพราะถ้าอ่านจบก็เหมือนมันต้องมีวงอาคมทำพิธีกรรมใดๆ แต่ตัวซูเหวยร่วงจากตึกแล้ววาร์ปไปตกบนเรือเลย กับสรุปว่านาฬิกาที่ตัวซูเหวยยังจำเป็นกับการวาร์ปอยู่มั้ย ในเมื่อสุดท้ายแล้วนาฬิกาที่ใช้เปิดรูหนอนจริงๆ คือนาฬิการที่อยู่กับสวีกว่างหยวน เป็นต้น
ตัวละครเรื่องนี้เรียกว่าได้รับการเฉลยจนหมดสิ้น ความน่าสงสัยของตวนมู่เหิง ความเป็นมาของน้องฉางเซิง (คนนี้ตอนเฉลยคือแบบ โอ้ เราลืมเหตุการณ์นี้ในเล่มไปเลย แถมเฉลยแล้วก็ยังไม่สิ้นสงสัยนะว่ามันทำไม อะไร ยังไง) และตัวละครที่โผล่มาตอนต้นเรื่องแล้วหายไปเลยกลับมาอีกทีตอนท้ายอย่างเสิ่นเอ้า ตอนท้ายเล่มมีให้ชวนสงสัยอยู่นิดหนึ่งว่าแล้วทำไมเสิ่นเอ้ากับเสิ่นอวี้ซูถึงหน้าตาคล้ายๆ กันจนซูเหวยเข้าใจผิดได้ในครั้งแรกที่เจอ
ส่วนเรื่องความสัมพันธ์ของตัวละครก็มีเท่านั้นแหละค่ะ จบลงที่การเป็นคู่หูกัน ไม่มีตอนพิเศษให้จิ้นต่อใดๆ ทั้งสิ้น ตอนพิเศษตอนท้ายเล่มหนึ่งก็ไม่รู้เอาไปเชื่อมเข้ากับช่วงไหนของเนื้อเรื่องเลย เพราะอย่างตอนพิเศษของเล่มสองเรื่องของหมาป่าหางโตกับน้องเล็กยังพอเห็นเส้นเชื่อมโยงกับเนื้อเรื่องในเล่มหลักได้ แต่ว่าในเนื้อเรื่องหลักของเล่มห้านี้ ความรู้สึกของตัวอวี้ซูต่อเหวยเหวยก็ดูจะงอกเงยขึ้นพอสมควร เพราะพอเขาไม่อยู่เห็นอะไรก็คิดถึงแต่เหวยเหวย ตัวเหวยเหวยเองตอนอยู่ในสุสานก็เป็นห่วงเป็นใยอวี้ซูมากทีเดียว เขาก็คงรักกันแหละ ปมที่ทิ้งๆ เอาไว้เรื่องความสัมพันธ์ของสองคนนี้ในตอนจบเล่มสี่และบทนำเล่มห้าก็ไม่ได้น่ากลัวอย่างที่คิด ออกจะเหลือเชื่อด้วยตอนเฉลย ส่วนน้องเล็กกับหมาป่าหางโตก็เดี๋ยวไปอ่านต่อในเล่มพิเศษ
แม้เรื่องราวโดยรวมจะเรียกว่าได้รับการคลี่คลาย แต่มีบางจุดเหมือนกันที่รู้สึกคลี่คลายไม่ชัดเจน เช่น เรื่องการวาร์ปมาของซูเหวยว่าเกิดขึ้นได้ยังไง เพราะถ้าอ่านจบก็เหมือนมันต้องมีวงอาคมทำพิธีกรรมใดๆ แต่ตัวซูเหวยร่วงจากตึกแล้ววาร์ปไปตกบนเรือเลย กับสรุปว่านาฬิกาที่ตัวซูเหวยยังจำเป็นกับการวาร์ปอยู่มั้ย ในเมื่อสุดท้ายแล้วนาฬิกาที่ใช้เปิดรูหนอนจริงๆ คือนาฬิการที่อยู่กับสวีกว่างหยวน เป็นต้น
ตัวละครเรื่องนี้เรียกว่าได้รับการเฉลยจนหมดสิ้น ความน่าสงสัยของตวนมู่เหิง ความเป็นมาของน้องฉางเซิง (คนนี้ตอนเฉลยคือแบบ โอ้ เราลืมเหตุการณ์นี้ในเล่มไปเลย แถมเฉลยแล้วก็ยังไม่สิ้นสงสัยนะว่ามันทำไม อะไร ยังไง) และตัวละครที่โผล่มาตอนต้นเรื่องแล้วหายไปเลยกลับมาอีกทีตอนท้ายอย่างเสิ่นเอ้า ตอนท้ายเล่มมีให้ชวนสงสัยอยู่นิดหนึ่งว่าแล้วทำไมเสิ่นเอ้ากับเสิ่นอวี้ซูถึงหน้าตาคล้ายๆ กันจนซูเหวยเข้าใจผิดได้ในครั้งแรกที่เจอ
ส่วนเรื่องความสัมพันธ์ของตัวละครก็มีเท่านั้นแหละค่ะ จบลงที่การเป็นคู่หูกัน ไม่มีตอนพิเศษให้จิ้นต่อใดๆ ทั้งสิ้น ตอนพิเศษตอนท้ายเล่มหนึ่งก็ไม่รู้เอาไปเชื่อมเข้ากับช่วงไหนของเนื้อเรื่องเลย เพราะอย่างตอนพิเศษของเล่มสองเรื่องของหมาป่าหางโตกับน้องเล็กยังพอเห็นเส้นเชื่อมโยงกับเนื้อเรื่องในเล่มหลักได้ แต่ว่าในเนื้อเรื่องหลักของเล่มห้านี้ ความรู้สึกของตัวอวี้ซูต่อเหวยเหวยก็ดูจะงอกเงยขึ้นพอสมควร เพราะพอเขาไม่อยู่เห็นอะไรก็คิดถึงแต่เหวยเหวย ตัวเหวยเหวยเองตอนอยู่ในสุสานก็เป็นห่วงเป็นใยอวี้ซูมากทีเดียว เขาก็คงรักกันแหละ ปมที่ทิ้งๆ เอาไว้เรื่องความสัมพันธ์ของสองคนนี้ในตอนจบเล่มสี่และบทนำเล่มห้าก็ไม่ได้น่ากลัวอย่างที่คิด ออกจะเหลือเชื่อด้วยตอนเฉลย ส่วนน้องเล็กกับหมาป่าหางโตก็เดี๋ยวไปอ่านต่อในเล่มพิเศษ
April 15, 2023
จบดีแฮะ!! จริงๆ เราไม่ชอบแนวย้อนเวลาเลย เพราะค่านิยมส่วนตัวที่ว่า มันเป็นสิ่งที่ไม่สามารถเกิดขึ้นจริงได้ ไม่ว่าจะในยุคไหนๆ เวลาไม่มีทางหมุนถอยหลัง แต่เรื่องนี้ เขียนให้เป็นการย้อนเวลาแบบวงกลม คือไม่ใช่ย้อนไปแก้ไขอดีตแล้วทำให้เกิด butterfly effect แต่เป็นการย้อนเพื่อทำให้เหตุการณ์ทั้งหมดสมบูรณ์ ทำให้เหตุการณ์ปัจจุบันเป็นความจริงที่ครบถ้วนขึ้นมาและดำเนินต่อเนื่องไป ซึ่งดี ! ดีมากๆๆ ปรบมือออ
เริ่มเล่มสุดท้าย กว่าจะเริ่มสนุกจริงๆ คือครึ่งเล่มไปแล้ว ช่วงแรกๆ อ่านๆ หลับๆ เลย แบบพอตัวละครที่ช่วยสร้างสีสันหายไปแล้ว จากเดิมที่ก็ไม่ได้สนุกอะไรมากอยู่แล้ว มันเบื่อสุดๆ ไปเลย ทำให้ได้เห็นชัดขึ้นว่า ตลอดมาคนที่ฉลาดกว่าคือน้องซู นะ พี่เสิ่นนี้แบบ พอน้องซูไม่อยู่แล้ว เสียทรงหนักมากก แทบจะทำอะไรไม่ได้เลยอ่ะ หลังจากน้องซูกลับมาแล้ว เอ้ออ ค่อยยังชั่วหน่อย เราแอบเดาออกตั้งแต่ช่วงแรกๆ เหมือนกันนะ ว่าซูเหวยไม่ได้ไปไหนไกลหรอก ฮาๆ อีสเตอร์เอ้กที่ดูออกได้ไม่ยากเกินไปก็สนุกดีเหมือนกัน
ตั้งแต่กลางเล่มเป็นต้นไป เดินเรื่องว่องไวอ่านเพลินเลยเชียว ฉากลงสุสานไม่ยืดยาวเท่าไหร่ เหมือนรีบสู้รีบจบ แต่ตอนอยู่ในสุสานทำได้โอเคนะ มีความกดดัน และลุ้นใจหายใจคว่ำใช้ได้เลย ตอนท้ายมีความแฟนตาซีแว้บว้าบอยู่บ้างนิดนึง เราว่าได้อยู่ ใดๆ คือ เราชอบตรงที่ มันไม่มีการเข้าไปแทรกแซงเปลี่ยนเหตุการณ์ในอดีตนี่แหละ ในส่วนรายละเอียดของการทริกเกอร์นาฬิกาให้เดินหน้าหรือถอยหลังนั้น ข้ามๆ ไปบ้างก็ไม่เป็นไร
ย้อนไปกล่าวถึงตอนพิเศษท้ายเล่มหนึ่ง เราคิดว่า ในฝันของซูเหวย อาจจะเป็นเหตุการณ์ต่อจากเล่มห้านี่แหละ ก็คือ รอไปชิมของแซ่บกันต่อในเล่มพิเศษเนอะ xD
โดยรวม (ยังไม่นับเล่มพิเศษ) เราให้เรื่องนี้ไว้ที่ สามดาวนะ คือพล็อตอ่ะไม่มีปัญหา แต่ส่วนบทพูดและการเดินเรื่อง ที่เราว่าจังหวะมันไม่ค่อยดี มันไม่ดึงเราเข้าไปในเรื่องเท่าไหร่ อืดอาดยืดยาดหลายช่วง และหลายๆ จังหวะชงตบมุก ที่เราว่ามันแป้กเป็นส่วนใหญ่เลยอ่ะ คาแรคเตอร์ซูเหวยไม่มีปัญหา แต่พี่เสิ่นนี่สิ เราว่าจืดเกินไปหน่อย สำหรับเราคือ จัดว่าไม่ค่อยชอบเท่าไหร่ ด้วยความที่เราใช้เวลานานมากและต้องอดทนค่อนข้างมาก กว่าจะอ่านจบห้าเล่มนี้อ่ะ
เริ่มเล่มสุดท้าย กว่าจะเริ่มสนุกจริงๆ คือครึ่งเล่มไปแล้ว ช่วงแรกๆ อ่านๆ หลับๆ เลย แบบพอตัวละครที่ช่วยสร้างสีสันหายไปแล้ว จากเดิมที่ก็ไม่ได้สนุกอะไรมากอยู่แล้ว มันเบื่อสุดๆ ไปเลย ทำให้ได้เห็นชัดขึ้นว่า ตลอดมาคนที่ฉลาดกว่าคือน้องซู นะ พี่เสิ่นนี้แบบ พอน้องซูไม่อยู่แล้ว เสียทรงหนักมากก แทบจะทำอะไรไม่ได้เลยอ่ะ หลังจากน้องซูกลับมาแล้ว เอ้ออ ค่อยยังชั่วหน่อย เราแอบเดาออกตั้งแต่ช่วงแรกๆ เหมือนกันนะ ว่าซูเหวยไม่ได้ไปไหนไกลหรอก ฮาๆ อีสเตอร์เอ้กที่ดูออกได้ไม่ยากเกินไปก็สนุกดีเหมือนกัน
ตั้งแต่กลางเล่มเป็นต้นไป เดินเรื่องว่องไวอ่านเพลินเลยเชียว ฉากลงสุสานไม่ยืดยาวเท่าไหร่ เหมือนรีบสู้รีบจบ แต่ตอนอยู่ในสุสานทำได้โอเคนะ มีความกดดัน และลุ้นใจหายใจคว่ำใช้ได้เลย ตอนท้ายมีความแฟนตาซีแว้บว้าบอยู่บ้างนิดนึง เราว่าได้อยู่ ใดๆ คือ เราชอบตรงที่ มันไม่มีการเข้าไปแทรกแซงเปลี่ยนเหตุการณ์ในอดีตนี่แหละ ในส่วนรายละเอียดของการทริกเกอร์นาฬิกาให้เดินหน้าหรือถอยหลังนั้น ข้ามๆ ไปบ้างก็ไม่เป็นไร
ย้อนไปกล่าวถึงตอนพิเศษท้ายเล่มหนึ่ง เราคิดว่า ในฝันของซูเหวย อาจจะเป็นเหตุการณ์ต่อจากเล่มห้านี่แหละ ก็คือ รอไปชิมของแซ่บกันต่อในเล่มพิเศษเนอะ xD
โดยรวม (ยังไม่นับเล่มพิเศษ) เราให้เรื่องนี้ไว้ที่ สามดาวนะ คือพล็อตอ่ะไม่มีปัญหา แต่ส่วนบทพูดและการเดินเรื่อง ที่เราว่าจังหวะมันไม่ค่อยดี มันไม่ดึงเราเข้าไปในเรื่องเท่าไหร่ อืดอาดยืดยาดหลายช่วง และหลายๆ จังหวะชงตบมุก ที่เราว่ามันแป้กเป็นส่วนใหญ่เลยอ่ะ คาแรคเตอร์ซูเหวยไม่มีปัญหา แต่พี่เสิ่นนี่สิ เราว่าจืดเกินไปหน่อย สำหรับเราคือ จัดว่าไม่ค่อยชอบเท่าไหร่ ด้วยความที่เราใช้เวลานานมากและต้องอดทนค่อนข้างมาก กว่าจะอ่านจบห้าเล่มนี้อ่ะ
March 21, 2023
I am happy that finally, they can return to the present, but I feel like some mysteries are still unsolved, and I wish they would be explained more.
Displaying 1 - 3 of 3 reviews