Avondlied

by Monique van Roosmalen

Geen Grace Kelly-rol meer en geen oma Leonie nadert haar zelfgekozen einde. Vroeger zong ze anderen het geluk in, nu heeft ze vooral noten op haar zang. Als ze slaapt komen herinneringen tot leven, waarin haar strenge vader, de liefde voor klassieke muziek, en het katholieke geloof een cruciale rol spelen. Soms droomt ze hardop of wordt in paniek wakker. Dat verontrust kleindochter Lieke – ze wil weten wat oma heeft meegemaakt. Samen met haar moeder, die vaak in tranen is, zorgt Lieke voor oma. Tante Margot lijkt voornamelijk voor de Franse cognac langs te komen. Zelf zit Lieke met een dilemma waarover ze niet met haar moeder kan praten. In oma ontdekt ze een bondgenoot. En oma herkent in Liekes probleem iets wat in haar eigen verleden onopgelost is gebleven. Kan ze voorkomen dat de geschiedenis zich herhaalt?

'Avondlied' is een ontroerende roman over loyaliteit en het volgen van je hart.

Genres: Ebooks

244 pages, Kindle Edition

Published July 26, 2023

About the author

Monique van Roosmalen verbleef als kind in een blindeninstituut. Na haar studie werkte zij als dramadocente en coach. Daarnaast trad ze op als jazz-zangeres. Dankbare kinderen huilen niet is haar debuutroman.

Reviews

[Britt · Rating 3 out of 5]

Mooi boek, over de laatste dagen van het leven van Leonie, waarin haar hele leven passeert. Over verhoudingen tussen familieleden, geloof, vroegere tijden en de dood.
Achter elke glimlach en traan schuilt een verhaal.

[Anke · Rating 2 out of 5]

2.5 ster. Het idee van het verhaal sprak me zeer aan, maar vooral de passage die zich in het ‘heden’ afspeelde vond ik, op de een of andere manier, minder interessant. Miste diepgang op sommige onderwerpen, die zich daar wel voor lenen.

[Brechtje · Rating 4 out of 5]

Mooi boek. Het laat je nadenken over de keuzes die je maakt en wat je belangrijk vindt. Het is mooi geschreven en het boekt maakte meerdere emoties bij mij los.

[Veronique Dochy · Rating 3 out of 5]

Oma Leonie zit in de laatste etappe van haar uitzonderlijke reis hier op aarde. Haar dochters Susanne en Margot komen regelmatig op bezoek alsook kleindochter Lieke en haar broer Sjoerd. Leonie heeft een leven achter de rug met vele ups en downs. Haar liefdesleven vertoont ook een zelfde curve van hoge toppen maar vooral ook diepe dalen. De relatie met haar ouders speelt daarin een voorname rol en dat teistert haar nu nog altijd in haar dromen.
Ook Lieke zit in een moeilijke situatie waarmee ze zich geen raad weet. Wanneer ze de verhalen van oma Leonie aanhoort maar ook de jammerende hulpkreten in haar slaap, beseft ze dat ook Leonie met zware dilemma’s te kampen had en misschien haar nog zou kunnen helpen.

Het verhaal is opgebouwd uit enerzijds het verhaal van Leonie vanaf 1933, toen ze 11 jaar was en anderzijds het verhaal van Lieke vanaf 2013 die af en toe haar oma gaat opzoeken en ook helpt verzorgen in haar laatste dagen.
De familiegeschiedenis wordt zo bloot gelegd waarbij het gezinsleven van Leonie met haar ouders en haar broers en zussen stilaan duidelijk wordt. Alledaagse gebeurtenissen, ruzies en kleine onenigheden tussen vader en de zonen, maar ook complexere situaties waaronder heikele toestanden die in die tijd nog taboe waren. Het liefdesleven van Leonie kent ook vele hoogtes en laagtes en telkens komt dezelfde problematiek terug: het grote dilemma om te kiezen voor eigen geluk of toch de familiebanden voorop stellen. Ook het leven van Lieke en de band met haar ouders en broer komen duidelijk naar voor.

“Moeder was in de zevende hemel, een wonder noemde ze het dat een meisje in mijn situatie zo’n nette, rechtschapen man gevonden had. Het luchtte vader op dat ik met een katholiek trouwde, en als vader opgelucht was, had moeder een zorg minder.”

De schrijfstijl is verschillend naargelang het vanuit het standpunt van Leonie enerzijds en Lieke anderzijds wordt gebracht. Toch vond ik het wat koel en afstandelijk overkomen en kreeg ik niet echt sympathie voor de personages, waardoor ik me moeilijk kon inleven in de situaties. Leonie vertelt over de vroege jaren dertig en tijdens de oorlogsjaren en de taal is dan ook wat stijver en stroever zoals toen gebruikelijk was. Beide vertellen heel open en recht voor de vuist hoe ze de situaties ervaren en beleven. Ook humor en sarcasme worden niet geschuwd. Daarbij wordt hun visie over de toestanden maar ook hun gevoelens ten opzichte van de andere familieleden direct duidelijk gemaakt. De complexe thuissituaties brengen zo veel roet in het eten en blijken meermaals een grote bron van ongenoegen maar ook verdeeldheid in de familie.

Het is een verhaal die uit het leven gegrepen lijkt, vele situaties die je al gehoord hebt van vroeger of die misschien in de eigen familie gebeurd zijn, er is ook altijd een rare nonkel of tante in de familie, of iemand die niet helemaal binnen de lijntjes kleurt. Naarmate we verder komen in de laatste dagen van oma, komen we op een punt waar je aanvoelt dat de grote finale er aan zit te komen. Het einde vond ik subliem uitgewerkt waarbij beide verhaallijnen mooi samen smelten.
3,5 sterren

[Iris Deetman · Rating 4 out of 5]

Mooie ingetogen maar sprekende roman over de hoop van en verliezen in het leven.

[Joke Derks · Rating 5 out of 5]

Ontroerende roman waar veel muziek in zit, met een oma en haar kleindochter in de hoofdrol. Zware onderwerpen als euthanasie en afscheid worden op een lichtvoetig manier beschreven.

[Helma De Baaij · Rating 5 out of 5]

Een warm, goed geschreven verhaal over echte mensen.

Avondlied is een met compassie geschreven roman over hoe vrouwen binnen een familie gedragspatronen onbewust aan elkaar doorgeven. Het verhaal wordt verteld vanuit twee perspectieven. Zo maken we kennis met Leonie, een hoogbejaarde, zieke vrouw, die de dood verkiest boven de gang naar een verpleeghuis. In de laatste week van haar leven wordt ze thuis verzorgd door haar dochter Susanne en haar kleindochter Lieke. In haar slaap trekken herinneringen voorbij aan haar katholieke opvoeding, haar strenge vader, die ze adoreerde, en aan de klassieke muziek waarvan ze zoveel houdt en die haar in moeilijke tijden op de been hield. Haar verleden wordt getekend door botsende belangen: de behoefte zich aan te passen en gehoorzaam te zijn aan haar opvoeding enerzijds en de drang haar eigen weg te volgen anderzijds. Soms droomt ze hardop of is ze bij het wakker worden in paniek. Dat alarmeert haar kleindochter Lieke, die zelf niet lekker in haar vel zit. Ook Lieke kampt met de vraag of haar verantwoordelijkheid ligt bij de zorg voor anderen of bij haar eigen geluk. Wat opvalt is dat beide vrouwen nogal absoluut zijn in hun keuzes en niet openlijk praten over wat hen bezighoudt. Dat laatste is kenmerkend voor de hele familie; rond Leonies sterfbed wordt geredderd, gekibbeld en gekletst - wat soms humoristisch uitpakt - maar gaat het zelden over dingen die er echt toe doen. Daar komt verandering in wanneer Leonie, op de valreep van haar leven, en haar kleindochter Lieke met elkaar in gesprek raken.

[Petra Holla · Rating 3 out of 5]

Ik mocht dit boek lezen voor de boekenreizigersclub. Het boek is verdeelt in hoofdstukken die elk een titel hebben met een datum erachter. De hoofdstukken zijn verder onderverdeelt in heden en verleden, waarbij heden een tijdspanne geeft van de maand december 2013 tot januari 2014 en het verleden begint in 1933 en eindigt in 1973, ongeveer 40 jaar. Het boek begint goed, herkenbaar wat anno 2023 ook met ouders kan gebeuren als ze naar een verpleeghuis gaan. Aansluitend volgt een prachtige wisseling tussen heden en verleden, waarin je meer leert over het leven van oma Leonie en haar ervaringsweg in het leven. Stapje voor stapje kom je verder in hoe de levens van moeder Susanna en Lieke verweven zijn met een mannelijke relatie. En dan kabbelt het verhaal wat voort. Er is geen verbinding tussen het heden en verleden in het boek merkbaar, meer zijn het twee verhalen die om en om vertelt worden. Je blijft als lezers wachten waarop je meer hoort over het verdriet van oma in het verleden. Aan het eind wordt er een tipje van de sluier opgeheven, als de verhalen bij elkaar komen. Voor mij als lezer was dit veel te weinig en blijf ik nog met vraagtekens achter. Ik weet iets meer, alleen de werkelijke reden is voor mij nog steeds onbekend. Ook de mannelijke relatie tussen moeder Susanna en Lieke wordt in amper een halve bladzijde uitgewerkt, terwijl je duidelijk het familiepatroon erin herkent. Voor mij een wat teleurstellend einde.

[Patricia De Boer · Rating 5 out of 5]

Geen idee hoe dit boek op mijn lijst terecht is gekomen. Maar deze had ik er laatst uitgepikt.
Dit is zo'n boek dat aandacht verdiend, omdat het gewoon heel mooi if geschreven.
Het gaat over een familie geschiedenis; namelijk die van een oma en haar kleindochter.
Een pareltje om te lezen, en iedereen die van dit genre houdt raad ik hem zeker aan!

Wanneer oma Leonie na allerlei kwaaltjes en ziekten, niet meer kan lopen en aan een rolstoel gebonden is, in een verzorgingshuis terecht komt, besluit zij dat haar leven voltooit is.
Kleindochter Lieke en haar moeder besluiten oma naar huis te halen zodat zij daar op een menswaardige wijze en in haar eigen omgeving afscheid van het leven kan nemen.
Lieke heeft het daar moeilijk mee. Niet om haar oma te verzorgen, maar wel om dagenlang geconfronteerd te moeten worden met haar fragiele moeder die om het minste geringste in tranen is, en alles op zichzelf betrekt.
Bovendien irriteert zij zich kapot aan de drankzuchtige zus van haar moeder, die alleen zichzelf vooral heel erg belangrijk vindt.
Toch zijn de laatste momenten met haar oma heel waardevol.
En oma blikt terug op haar leven.
Een jeugd die enerzijds heel mooi en warm is geweest, anderzijds een enorme druk op haar heeft gelegd.
Haar streng katholieke ouders hebben het de vrijpostige Leonie niet altijd even gemakkelijk gemaakt.
Maar 1 ding hadden zij allemaal gemeen. De liefde voor muziek

[Ka8leen · Rating 4 out of 5]

Het leven is niet altijd rozengeur en maneschijn of feelgood. Of een boek waarin alles uiteindelijk goed komt. Het leven lijkt voor de ene ook zwaarder dan voor de andere. Het komt erop neer de lichtpuntjes te blijven zien ..

´De hel, het vagevuur, die zijn hier op aarde´, zegt ze, en ik heb er lang genoeg in gezeten om het te kunnen weten. De hemel trouwens ook. Jullie zijn mijn hemel.´

Dit boek zet je aan om het geluk te grijpen als het er is. Of het tenminste te proberen. En het niet te laten wegglippen. Als je het kan.. . Soms doet het leven je alles in het teken zetten van de ander. Belangrijk te beseffen dat voor jezelf kiezen soms ook gewoon oké is. In deze tijden makkelijker dan de tijd waarin oma Leonie leefde. Of niet?

Dit is een heftig boek. Over keuzes in het leven. Over jezelf wegcijferen en waarom. Over spijt. Over liefde. Over muziek. Heel veel muziek die steeds heel mooi verweven is in het verhaal. Een sereen en rauw verhaal ook. Over langzaam fragieler te worden en afscheid nemen. Over het verschil je leven kan maken door de tijdsgeest waarin je leeft. Die tijdsswitch is heel goed voelbaar doorheen dit boek en daardoor heel waardevol om de context te voelen.

[Hermi Van Waas · Rating 4 out of 5]

Via de leesclub van de boekenreizigers heb ik het boek Avondlied, geschreven door Monique van Roosmalen gelezen. In dit boek ontmoeten we oma Leonie. Ze is in haar laatste levensdagen aangeland en wil deze tijd niet in het verpleeghuis, maar thuis doorbrengen. Haar dochter Suzanne en haar kleindochter Lieke gaan haar thuis verzorgen. In deze periode zit Lieke zelf ook met een dilemma, waar ze niet goed over kan praten. Kan haar oma nog helpen om dit dilemma op te lossen?
Het verhaal wisselt op een goede manier tussen het heden en het verleden, waardoor je als lezer Oma Leonie kennen. En begrijp je ook de invloed van haar beslissingen uit het verleden op haar en haar kinderen hebben gehad. Mooi beschreven verhaal, welke ook de tijdgeest in het verleden goed weergeeft.

[Mar · Rating 5 out of 5]

Prachtig geschreven herkenbare familiegeschiedenis. In veel families, zoals ook in deze, worden echte problemen niet met elkaar gedeeld. Monique van Roosmalen weet in haar boek Avondlied een voelbare spanning weer te geven tussen de familieleden waaruit blijkt dat die problemen er wel degelijk zijn. Pas op het eind van het boek wordt duidelijk waar het gedrag van de verschillende familieleden uit voortkomt en gaan we als lezers steeds beter begrijpen hoe gedragspatronen van moeder op dochter worden doorgegeven. Avondlied is kortom een bijzondere en empathische roman over gewone mensen. Ik heb dit boek met veel plezier gelezen. Een echte aanrader!

[Pieter Hoekstra · Rating 5 out of 5]

Monique van Roosmalen komt weer met een verrassend goed boek. Heerlijk om te lezen en je helemaal te verplaatsen in die tijd. Het is soms alsof je bij de mensen in het boek aan tafel zit en meeluistert naar de gesprekken.
Het bijzonder knappe is dat er geen slechte mensen in het boek voorkomen, ze zijn allemaal van goede wil, maar de keuzes, die ze maken, daar zit het hem in.
In Avondlied zitten lagen en vertakkingen die uiteindelijk allemaal prachtig bij elkaar komen. Ik heb van dit boek tot aan de laatste bladzijde genoten en ik raad het iedereen aan om te gaan lezen.

[Patty · Rating 3 out of 5]

Mooi boek over de laatste dagen van het leven van oma Leonie. Over de band tussen haar kinderen en haarzelf. Haar kleindochter. Over liefdesrelaties die niet verder gaan door meningen of gevoelens van anderen.
Ik vind het verhaal mooi, maar hoe het geschreven is minder. Het pakte me niet zo. Ook steeds verder en terug in de tijd vond ik soms verwarrend.

[L4tje🌸 · Rating 3 out of 5]

Bijzonder boek. Verleden en heden komen bij elkaar en worden vanuit het perspectief van oma en kleindochter verteld.
Mooie opbouw, bijzondere gelijkenissen tussen de vrouwen en familiepatronen die zich herhalen.
Vond het erg mooi, maar ik miste een beetje meer dialoog (dat is persoonlijk), maar begrijp dat dit niet paste en dat juist met de stiltes ook veel gezegd werd.

[Annette Guitoneau · Rating 3 out of 5]

Niet mijn type boek helaas. Had wat meer dialoog verwacht tussen de moeder, dochter en oma.

[Dominique · Rating 3 out of 5]

Twee generaties met twee verhaallijnen lopen door elkaar heen met een rode draad. Leest lekker weg.

[Gieneke · Rating 2 out of 5]

Heeft niet heel veel indruk gemaakt. Heb het 3 weken geleden gelezen, maar weet nu al niet meer waar het over gaat.

[Niek Baudoin · Rating 5 out of 5]

Ontroerende roman, over gewone mensen.

[Margreeth · Rating 3 out of 5]

Simpele vertelling over het maken van keuzes

[Marianne Faas · Rating 4 out of 5]

Een aanrader.
Mooi, ontroerend en grappig. Ik heb genoten!

[Marianne]

mooi hoe de verhaallijnen samen komen. ook een mooie inkijk in de tijd van verzuiling in de jaren 50 met al zijn gevolgen