What do you think?
Rate this book
Ucichły ptaki, przyszła śmierć
"Szlakiem beskidzkich duchów i upiorów” to wycieczka, która kusi oryginalnością i zapowiedzią przeżycia wspaniałej przygody. Czterech przyjaciół decyduje się skorzystać z tej oferty i spędzić w górach trzy dni w ramach wieczoru kawalerskiego jednego z nich. Beskidzkie opowieści, legendy i podania wiodą ich malowniczymi szlakami, ale gdy zaczynają ożywać, strach zajmuje miejsce radości.
Tajemnicze postacie pojawiające się nocą, bestie szczerzące kły w leśnej gęstwinie, szepty niosące się przez korony drzew, duchy i upiory zdają się istnieć naprawdę. Paranoja rozsiada się w umysłach przyjaciół, podsuwając coraz to nowe wyjaśnienia dziwnych zdarzeń. Gdy wydaje się, że wszystko jest tylko ułudą, nad Beskidami zapada grobowa cisza, cichną nawet ptaki. Przychodzi Śmierć.
Co tak naprawdę wydarzyło się podczas przyjacielskiego wypadu? Czy ocalały z wyprawy przeżył ją naprawdę?
Tajemnicze postacie pojawiające się nocą, bestie szczerzące kły w leśnej gęstwinie, szepty niosące się przez korony drzew, duchy i upiory zdają się istnieć naprawdę. Paranoja rozsiada się w umysłach przyjaciół, podsuwając coraz to nowe wyjaśnienia dziwnych zdarzeń. Gdy wydaje się, że wszystko jest tylko ułudą, nad Beskidami zapada grobowa cisza, cichną nawet ptaki. Przychodzi Śmierć.
Co tak naprawdę wydarzyło się podczas przyjacielskiego wypadu? Czy ocalały z wyprawy przeżył ją naprawdę?
320 pages, Paperback
First published March 8, 2023
5 people are currently reading
359 people want to read
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 30 of 122 reviews
March 20, 2023
Czterech przyjaciół spędza wieczór kawalerski jednego z nich w Beskidach. To nie jest zwyczajna impreza, to ma być przygoda.
Przejadły mi się thrillery i kryminały pisane pod schemat, gdzie wszystko wiadomo od początku. Śmielak jednak nie zawodzi i po raz kolejny udowodnia, że wciąż potrafi zaskoczyć czytelnika.
W tej powieści znalazłam wszystko, czego mi było trzeba: napięcie, dreszczyk niepokoju, pomysłową fabułę, dobrze napisane postaci i wbijające w fotel zakończenie. Muszę przyznać, ze autor wybitnie dobrze potrafi budować klimat. U niego nawet śpiew ptaków potrafi być mrożący krew w żyłach. Nie zabrakło tez humoru - wierzcie mi, autor Śmielak potrafi w dobre teksty 😊
Jeśli szukacie czegoś oryginalnego, to łapcie za ten tytuł i czytajcie. Warto.
Przejadły mi się thrillery i kryminały pisane pod schemat, gdzie wszystko wiadomo od początku. Śmielak jednak nie zawodzi i po raz kolejny udowodnia, że wciąż potrafi zaskoczyć czytelnika.
W tej powieści znalazłam wszystko, czego mi było trzeba: napięcie, dreszczyk niepokoju, pomysłową fabułę, dobrze napisane postaci i wbijające w fotel zakończenie. Muszę przyznać, ze autor wybitnie dobrze potrafi budować klimat. U niego nawet śpiew ptaków potrafi być mrożący krew w żyłach. Nie zabrakło tez humoru - wierzcie mi, autor Śmielak potrafi w dobre teksty 😊
Jeśli szukacie czegoś oryginalnego, to łapcie za ten tytuł i czytajcie. Warto.
April 12, 2024
Fajne, pomysłowe, z przekombinowanym zakończeniem. Slasher z wątkiem kryminalnym, dobrze Śmielakowi wychodzi to mieszanie gatunków w górskim anturażu, jeśli do czegoś miałbym się przyczepić to do stężenia suchych żartów w dialogach między uczestnikami feralnego wieczoru kawalerskiego.
June 27, 2023
Bardzo dobre to było!
Ciekawy sposób sugerowania czytelnikowi rozwiązana akcji - na tyle subtelny, żeby nie można było domyślić się, kto jest sprawcą wydarzeń, ale z drugiej strony na tyle sugestywny, aby chciało się zastanawiać nad tym, jak to się rozwiąże.
Klisze wykorzystane w świeży sposób, klimat w punkt - nie ukrywam, że na pewnych scenach przeszły mnie ciarki, rozwiązanie niezwykle satysfakcjonujące, dopięte na ostatni guzik.
Polecam!
Ciekawy sposób sugerowania czytelnikowi rozwiązana akcji - na tyle subtelny, żeby nie można było domyślić się, kto jest sprawcą wydarzeń, ale z drugiej strony na tyle sugestywny, aby chciało się zastanawiać nad tym, jak to się rozwiąże.
Klisze wykorzystane w świeży sposób, klimat w punkt - nie ukrywam, że na pewnych scenach przeszły mnie ciarki, rozwiązanie niezwykle satysfakcjonujące, dopięte na ostatni guzik.
Polecam!
March 12, 2023
Powiało świeżością i synapsami w stanie nadskupienia.
Nie pamiętam już, kiedy ostatnio tak mocno zachwycił mnie styl jak w przypadku Michała Śmielaka. Mam nadzieję, że będzie pisał nie tylko mind-blowing noir, bo potencjał ma wybitny.
Niezrównany, lekki i spontaniczny a jednocześnie niebanalny i zwyczajnie śmieszny, słowem inteligentny ♥️.
Skojarzył mi się z podwórkowym stylem Śledzińskiego (te dialogi są prawdziwsze niż real) i dowcipną (nie) finezją Pilipiuka, okraszony kpiną, blokowiskowym humorem i soczystymi wulgaryzmami, a to wszystko w historii wcale nie straszno-śmiesznej, bo to prawdziwy thriller, a nie komediowy chmielewski.
Minusem jest dla mnie koniec, nie lubię niesprawiedliwych zakończeń w takich pozycjach, no chyba, że to tom I ^^
Treść 8/10
Styl 10/10 - chyba się zakochałam
Okładka 6/10
Korekta 5/10 - kilka literowek, pomylenie imienia Artura z Damianem w jednym ze zdań.
Wersja papierowa > audiobook ( niestety Zadura przeszarżował i zrobił z tego jajcarską przesadę, dlatego polecam papier )
Nie pamiętam już, kiedy ostatnio tak mocno zachwycił mnie styl jak w przypadku Michała Śmielaka. Mam nadzieję, że będzie pisał nie tylko mind-blowing noir, bo potencjał ma wybitny.
Niezrównany, lekki i spontaniczny a jednocześnie niebanalny i zwyczajnie śmieszny, słowem inteligentny ♥️.
Skojarzył mi się z podwórkowym stylem Śledzińskiego (te dialogi są prawdziwsze niż real) i dowcipną (nie) finezją Pilipiuka, okraszony kpiną, blokowiskowym humorem i soczystymi wulgaryzmami, a to wszystko w historii wcale nie straszno-śmiesznej, bo to prawdziwy thriller, a nie komediowy chmielewski.
Minusem jest dla mnie koniec, nie lubię niesprawiedliwych zakończeń w takich pozycjach, no chyba, że to tom I ^^
Treść 8/10
Styl 10/10 - chyba się zakochałam
Okładka 6/10
Korekta 5/10 - kilka literowek, pomylenie imienia Artura z Damianem w jednym ze zdań.
Wersja papierowa > audiobook ( niestety Zadura przeszarżował i zrobił z tego jajcarską przesadę, dlatego polecam papier )
October 11, 2025
3.5
bardzo podobał mi się styl pisania autora i ogólny klimat książki, ale mniej więcej w połowie fabuła skręciła w nie do końca satysfakcjonującą mnie stronę, nie wspominając już o zakończeniu (zaskakujące, ale niespójne z całością).
reread:
byłam zdecydowanie zbyt harsh w stosunku do pierwszej polowy ksiazki (chyba wybralam zły moment na lekturę), za to druga bardzo mi sie podobala, takze uczucia kompletnie inne niż dwa lata temu xd ocenę pozostawię bez zmian
bardzo podobał mi się styl pisania autora i ogólny klimat książki, ale mniej więcej w połowie fabuła skręciła w nie do końca satysfakcjonującą mnie stronę, nie wspominając już o zakończeniu (zaskakujące, ale niespójne z całością).
reread:
byłam zdecydowanie zbyt harsh w stosunku do pierwszej polowy ksiazki (chyba wybralam zły moment na lekturę), za to druga bardzo mi sie podobala, takze uczucia kompletnie inne niż dwa lata temu xd ocenę pozostawię bez zmian
August 2, 2024
brzmi jakby wam pijany wujek opowiadał to na weselu i wy słuchacie bo macie do wyboru albo wysłuchanie szalonej napakowanej obrzydliwymi żarcikami i przestarzałym slangiem historyjki między jednym kieliszkiem wódeczki a drugim, albo wujek was sobie posadzi na kolanie powie „ale wyrosłaś” i zacznie się do was przystawiać.
April 23, 2023
Pierwsza połowa fajna, później straciłam zainteresowanie
August 6, 2023
Pierwsza moja książka od autora i nie mam porównania do innych, ale ta jest bardzo spoko choć zapewne niektórzy znajdą wiele „nieporozumień” i innych zgrzytów XD Bawiłam się nawet, nawet.
September 25, 2023
To było absolutnie genialne!!! Jestem fanką twórczości pana Michała. Może śmiałe stwierdzenie, bo to moja trzecia jego książka, ale przy Pomruku poczułam stuprocentowy zachwyt nad rysowaniem postaci, oddaniem osobliwych dialogów i budowaniem nastroju otoczenia.
W tej książce powtórzyło się to samo, do tego doszły duże pokłady strachu. Jestem osobą mocno strachliwą i cholernie mnie bolało, gdy na siłę oderwałam się od lektury, gdy zrobiła się noc, bo demony wyobraźni nie pozwoliłyby mi pójść w razie czego do kibla ;) gdyby nie ta wymuszona przerwa, wciągnęłabym tę książkę na raz. A tak, moja karuzela strachu, napięcia, ciekawości i niesamowitej złowrogiej przygody zagościła na cały weekend. Totalnie przeniosłam się w góry, ciemne lasy, słyszałam ptaki i pomruki burzy. Budowanie nastroju i malowanie przestrzeni wychodzi autorowi cudownie.
Znalazłam 3 literówki i 1 błąd merytoryczny - pomylone imię. Ciekawi mnie też, jak sprawca kamufluje się w pracy i życiu codziennym, skoro nie może. Nie powiem więcej i będzie bez spoilerów. Tego jednego nie rozumiem.
Poza tym podoba mi się przemiana w narratorze. Świetnie oddane, jak człowiek stopniowo traci zmysły i do czego jest zdolny w obliczu tak dramatycznych wydarzeń.
Wspaniały to był HORROR (przez duże H i nie tylko), nie zapomnę go nigdy!
W tej książce powtórzyło się to samo, do tego doszły duże pokłady strachu. Jestem osobą mocno strachliwą i cholernie mnie bolało, gdy na siłę oderwałam się od lektury, gdy zrobiła się noc, bo demony wyobraźni nie pozwoliłyby mi pójść w razie czego do kibla ;) gdyby nie ta wymuszona przerwa, wciągnęłabym tę książkę na raz. A tak, moja karuzela strachu, napięcia, ciekawości i niesamowitej złowrogiej przygody zagościła na cały weekend. Totalnie przeniosłam się w góry, ciemne lasy, słyszałam ptaki i pomruki burzy. Budowanie nastroju i malowanie przestrzeni wychodzi autorowi cudownie.
Znalazłam 3 literówki i 1 błąd merytoryczny - pomylone imię. Ciekawi mnie też, jak sprawca kamufluje się w pracy i życiu codziennym, skoro nie może. Nie powiem więcej i będzie bez spoilerów. Tego jednego nie rozumiem.
Poza tym podoba mi się przemiana w narratorze. Świetnie oddane, jak człowiek stopniowo traci zmysły i do czego jest zdolny w obliczu tak dramatycznych wydarzeń.
Wspaniały to był HORROR (przez duże H i nie tylko), nie zapomnę go nigdy!
June 15, 2025
Nie podobało mi się - została mi polecona w taki sposób, że spodziewałam się czegoś lepszego, a połowy plot twistu się domyśliłam, druga połowa na mnie specjalnie wrażenia nie zrobiła. Też narracja, dialogi i sposob przedstawiania wydarzeń były dla mnie jakies takie wymuszone, zazwyczaj tego typu ksiazki połykam na raz a tu się męczyłam i wcale z chęcią do niej nie wracałam.
June 3, 2024
Myślałam, że wiem co mnie czeka na końcu, ale jednak nie. Niestety wolałabym już chyba, żeby moje podejrzenia się potwierdziły, niż dostać to, co dostałam 🤷♀️
June 30, 2023
Mroczny thriller, a może groza? W przypadku Ucichły ptaki, przyszła śmierć Michała Śmielaka odpowiedź na to pytanie nie jest całkiem oczywista.
Michał tuż przed planowanym ślubem wraz ze swymi najlepszymi przyjaciółmi planują męską wyprawę w góry. To miała być wyprawa pozwalająca całkowicie odciąć się od cywilizacji i pośród bieszczadzkich lasów obcować samotnie na łonie natury. Sami organizatorzy wyprawy stawiają mężczyznom dziwny warunek. Otóż nie mogą nikomu zdradzić tego, co widzieli. Nie mogą korzystać z telefonów, a jedynie z GPS. Mogą zachować zdjęcia tylko te, na które wyrazi zgodę organizator. Jednym słowem to, co dzieje się na górskich szlakach, zostaje w górach. To, co miało zapewnić niezapomnianą przygodę, zaczyna przybierać dosyć niepokojący obrót. Aż w końcu dochodzi do koszmaru.
Michał Śmielak doskonale wie i umie zadać istną zagwozdkę. Czytelnik od początku do samiutkiego końca nie ma absolutnie najmniejszej pewności zarówno, jak potoczą się losy bieszczadzkiej eskapady, z pojawiających się szczątkowych wzmianek wiemy tylko, że doszło do śmierci. Nie wiadomo czyjej, ani w jakich okolicznościach. Na te pytania stopniowo, powolutku i niespiesznym tempie poznajemy odpowiedź. Ktoś czai się na szlaku, morderca jest kompletnie długi czas całkowicie niewidoczny, a gdy w końcu daje o sobie znać, czyni to w iście widowiskowy sposób. Nieustanne przypominanie o dokonanym morderstwie może naprowadzać, że mamy do czynienia z kryminałem, później przybiera postać niezwykle dusznego, wręcz klaustrofobicznego dreszczowca. Morderca osacza, atakuje z zaskoku i za każdym razem pozostawia po sobie dość makabryczny widok. Jednak w przypadku Ucichły ptaki, przyszła śmierć klasyfikacja gatunkowa nie jest taka oczywista. Od samego początku nasuwa się skojarzenie, jakbyśmy nie tyle mieli do czynienie z thrillerem, ile grozą. Bądźmy szczerzy, kiedy nieustannie przywoływane są duchy zmarłych w górach, jakieś szepty nakazujące wycofać się, póki jeszcze jest taka możliwość, czy wypatrywanie wilkołaków, wampirów czy wilka, może sugerować właśnie grozę. Przy czym w wykonywaniu Michała Śmielaka to groza leciuchna, nie tyle straszy, ile przez cały czas utrzymuje czytelnika w niepokoju. Sprawia, że z strony na stronę czujemy się coraz bardziej niekomfortowo, w głowie rodzi się milion wątpliwości, a my non stop jesteśmy zaskakiwani i przyprawiani o szybsze bicie serca. Całą opowieść oplata gęsta sieć lokalnych legend i wierzeń, które znakomicie potęgują niepokój. W pewnym momencie okazuje się, że już nie ma drogi ucieczki, jedyne co zostaje, to przetrwać.
Za każdym razem powtarzam, że góry są dla mnie bezlitosnym drapieżnikiem, który nie bierze jeńców, bowiem pożera ich w jednym kawałku. Tak też jest w tym przypadku. Góry stają się strażnikiem tego, co niedostępne. Niezbyt gościnnym gospodarzem, nie lubiącym obcych na swym terenie. Jednocześnie ciągle żądne są ofiar i krwi. Symbolizują to, co pierwotne i wywołują najbardziej pierwotny lęk przed tym, co niezrozumiałe, co niewytłumaczalne i to, czego po prostu nie da się zrozumieć zdrowo rozsądkowo. Mało tego otoczą je gęsty i mroczny las, który obserwuje wszystko i nie pozwala, by cokolwiek z niego przedostało się na zewnątrz. To w nim grasuje mityczny wilk, bohater ludowych podań, a którego gdzieś w podświadomości wyglądamy. To w nim pojawiają się kolejne osoby, które potem są niewidoczne na zdjęciach. A przecież z nimi przebywaliśmy i rozmawialiśmy, to z ich ust płynęły ostrzeżenia. Zmarli, a może wytwór umysłu?
Ucichły ptaki, przyszła śmierć to powieść nieoczywista. Nieco przypomina slashery, nieco gore, a miejscami dreszczowiec. Michał Śmielak z niezwykłą umiejętnością przeplata i bawi się gatunkami. Snuje opowieść, która może zaintrygować zarówno miłośników grozy, mrocznych thrillerów ale i tych, którzy nie za bardzo lubią się bać. Nie straszy, a bardziej wywołuje niepewność tego, czego jesteśmy świadkami. Przestajemy ufać zmysłom, a samo zakończenie potrafi wprawić w zdumienie i jest mocno zaskakujący. Bez wątpienia potrafi przyprawić o stan istnej psychozy.
Michał tuż przed planowanym ślubem wraz ze swymi najlepszymi przyjaciółmi planują męską wyprawę w góry. To miała być wyprawa pozwalająca całkowicie odciąć się od cywilizacji i pośród bieszczadzkich lasów obcować samotnie na łonie natury. Sami organizatorzy wyprawy stawiają mężczyznom dziwny warunek. Otóż nie mogą nikomu zdradzić tego, co widzieli. Nie mogą korzystać z telefonów, a jedynie z GPS. Mogą zachować zdjęcia tylko te, na które wyrazi zgodę organizator. Jednym słowem to, co dzieje się na górskich szlakach, zostaje w górach. To, co miało zapewnić niezapomnianą przygodę, zaczyna przybierać dosyć niepokojący obrót. Aż w końcu dochodzi do koszmaru.
Michał Śmielak doskonale wie i umie zadać istną zagwozdkę. Czytelnik od początku do samiutkiego końca nie ma absolutnie najmniejszej pewności zarówno, jak potoczą się losy bieszczadzkiej eskapady, z pojawiających się szczątkowych wzmianek wiemy tylko, że doszło do śmierci. Nie wiadomo czyjej, ani w jakich okolicznościach. Na te pytania stopniowo, powolutku i niespiesznym tempie poznajemy odpowiedź. Ktoś czai się na szlaku, morderca jest kompletnie długi czas całkowicie niewidoczny, a gdy w końcu daje o sobie znać, czyni to w iście widowiskowy sposób. Nieustanne przypominanie o dokonanym morderstwie może naprowadzać, że mamy do czynienia z kryminałem, później przybiera postać niezwykle dusznego, wręcz klaustrofobicznego dreszczowca. Morderca osacza, atakuje z zaskoku i za każdym razem pozostawia po sobie dość makabryczny widok. Jednak w przypadku Ucichły ptaki, przyszła śmierć klasyfikacja gatunkowa nie jest taka oczywista. Od samego początku nasuwa się skojarzenie, jakbyśmy nie tyle mieli do czynienie z thrillerem, ile grozą. Bądźmy szczerzy, kiedy nieustannie przywoływane są duchy zmarłych w górach, jakieś szepty nakazujące wycofać się, póki jeszcze jest taka możliwość, czy wypatrywanie wilkołaków, wampirów czy wilka, może sugerować właśnie grozę. Przy czym w wykonywaniu Michała Śmielaka to groza leciuchna, nie tyle straszy, ile przez cały czas utrzymuje czytelnika w niepokoju. Sprawia, że z strony na stronę czujemy się coraz bardziej niekomfortowo, w głowie rodzi się milion wątpliwości, a my non stop jesteśmy zaskakiwani i przyprawiani o szybsze bicie serca. Całą opowieść oplata gęsta sieć lokalnych legend i wierzeń, które znakomicie potęgują niepokój. W pewnym momencie okazuje się, że już nie ma drogi ucieczki, jedyne co zostaje, to przetrwać.
Za każdym razem powtarzam, że góry są dla mnie bezlitosnym drapieżnikiem, który nie bierze jeńców, bowiem pożera ich w jednym kawałku. Tak też jest w tym przypadku. Góry stają się strażnikiem tego, co niedostępne. Niezbyt gościnnym gospodarzem, nie lubiącym obcych na swym terenie. Jednocześnie ciągle żądne są ofiar i krwi. Symbolizują to, co pierwotne i wywołują najbardziej pierwotny lęk przed tym, co niezrozumiałe, co niewytłumaczalne i to, czego po prostu nie da się zrozumieć zdrowo rozsądkowo. Mało tego otoczą je gęsty i mroczny las, który obserwuje wszystko i nie pozwala, by cokolwiek z niego przedostało się na zewnątrz. To w nim grasuje mityczny wilk, bohater ludowych podań, a którego gdzieś w podświadomości wyglądamy. To w nim pojawiają się kolejne osoby, które potem są niewidoczne na zdjęciach. A przecież z nimi przebywaliśmy i rozmawialiśmy, to z ich ust płynęły ostrzeżenia. Zmarli, a może wytwór umysłu?
Ucichły ptaki, przyszła śmierć to powieść nieoczywista. Nieco przypomina slashery, nieco gore, a miejscami dreszczowiec. Michał Śmielak z niezwykłą umiejętnością przeplata i bawi się gatunkami. Snuje opowieść, która może zaintrygować zarówno miłośników grozy, mrocznych thrillerów ale i tych, którzy nie za bardzo lubią się bać. Nie straszy, a bardziej wywołuje niepewność tego, czego jesteśmy świadkami. Przestajemy ufać zmysłom, a samo zakończenie potrafi wprawić w zdumienie i jest mocno zaskakujący. Bez wątpienia potrafi przyprawić o stan istnej psychozy.
June 14, 2023
Od razu po skończeniu "Pomruku" (a może "Pomruków") zabrałam się za kolejną książkę Michała Śmielaka 📚
Z Bieszczad przenosimy się do Beskidu Niskiego ⛰️ Czwórka przyjaciół postanawia świętować wieczór kawalerski na zorganizowanej wycieczce "Szlakiem Beskidzkich Duchów i Upiorów". Miało być świeże powietrze, morze alkoholu, opowieści przy ognisku a były...👇
... tajemnice, złudzenia, omamy, nadinterpretacje, siły nadprzyrodzone, szepty, duchy, siła sugestii, niepokój, napięcie, zagrożenie, panika 👀
Przez całe 432 strony króluje mrok i niepewność, aż do gęsiej skórki i utraty zmysłów 🤯 Autor zdecydowanie potrafi w nastrój, postaci, zwroty akcji i całościowo niebanalną fabułę z zakończeniem wbijającym w fotel! A do tego jeszcze spora dawka humoru i oryginalnych dialogów 💬
MAJSTERSZTYK- nie mogłam (a nawet nie chciałam) się oderwać aż do ostatniej kropki 👏
Z Bieszczad przenosimy się do Beskidu Niskiego ⛰️ Czwórka przyjaciół postanawia świętować wieczór kawalerski na zorganizowanej wycieczce "Szlakiem Beskidzkich Duchów i Upiorów". Miało być świeże powietrze, morze alkoholu, opowieści przy ognisku a były...👇
... tajemnice, złudzenia, omamy, nadinterpretacje, siły nadprzyrodzone, szepty, duchy, siła sugestii, niepokój, napięcie, zagrożenie, panika 👀
Przez całe 432 strony króluje mrok i niepewność, aż do gęsiej skórki i utraty zmysłów 🤯 Autor zdecydowanie potrafi w nastrój, postaci, zwroty akcji i całościowo niebanalną fabułę z zakończeniem wbijającym w fotel! A do tego jeszcze spora dawka humoru i oryginalnych dialogów 💬
MAJSTERSZTYK- nie mogłam (a nawet nie chciałam) się oderwać aż do ostatniej kropki 👏
February 29, 2024
Pomysł na przebieg akcji ciekawy, miejsce w którym dzieje się fabuła wybrane idealnie. W pewnym momencie myślałam, że Michał - główny bohater wszystko sobie wymyślił. Zakończenie (totalnie nie takie, jakiego się spodziewałam) chyba zbyt mocno uproszczone, jak na takie budowanie nacięcia. Było niespodziewane, ale pozostawiające czytelnika tak bez deseru… Przesłuchałam część w audiobooku i pan Janusz Zadura - WOOOW - jego głos + emocje, jakie w nim przekazywał dodawały jeszcze bardziej grozy i dreszczyku całej historii. Gdyby nie sam koniec - dałabym 4 gwiazdkę.
June 21, 2025
Zupełnie nie podobała mi się forma narracji, a historia mocno naciągana. Meh.
July 28, 2025
Początek trochę przypominał mi twórczość Kariki i przez to miałam trochę za wysokie oczekiwania, końcówka nie w moim guście.
December 9, 2024
Ogólnie interesująca historia. Nie podobał mi się sposób pisania, ani ciągłe zapewnienia, że „coś się wydarzy” – jakby, czytam thriller, jestem tego świadomy. Zakończenie zryte po całości 🙃
January 5, 2025
Byliście kiedyś na jakimś szalonym wieczorze panieńskim albo kawalerskim? Takim naprawdę szalonym, o którym będziecie pamiętać do końca życia. Bohaterowie dzisiejszej książki spędzili niezapomniany wieczór kawalerski. Czy wszyscy wyszli z niego cało?
Czterej przyjaciele – Michał, Piotr, Artur i Damian spędzą wieczór kawalerski Michała w Beskidach na wycieczce „Szlakiem beskidzkich duchów i upiorów”. Spędzą w górach trzy dni, a organizatorzy wycieczki obiecują niezapomnianą i wspaniałą przygodę. Góry, alkohol. Tajemnicze postaci spotykane na ich drodze. Szepty spomiędzy drzew. Kły niebezpiecznych zwierząt. Duchy? Czy upojone alkoholem umysły płatają figle bohaterom? A może to wszystko to tylko część wycieczki i plan organizatorów na niezapomniane wrażenia? Nagle zapada cisza. Cichną nawet ptaki. A gdy ucichły ptaki, przyszła śmierć.
Akcja w tej powieści pędzi jak szalona. Autor rozdziały kończy w taki sposób, że nie da się książki odłożyć. Wszystko wygląda tak nieprawdopodobnie, że nawet czytając zadajemy sobie pytanie – „czy to wszystko jest prawdziwe?”. Mamy do czynienia z bardzo małym gronem bohaterów – każdy z nich jest podejrzany i wydaje się wplątany w całą intrygę. Narracja to z jednej historia opowiadana z perspektywy osoby, która przetrwała te wydarzenia, a z drugiej historia przedstawiona na bieżąco. Czytelnik jednak nie wie, kto to jest i czy to, co mężczyzna opowiada wydarzyło się naprawdę czy jest tylko wytworem jego wyobraźni. Rozdziały przeplatają się ze sobą a zabieg ten dodaje pikanterii i podkręca tempo opowieści. Czy któryś z przyjaciół jest mordercą? Atmosfera jest pełna niepokoju i grozy. Jeśli będziecie czytać tę książkę samotnie wieczorem, gwarantuję, że strzelająca butelka wywoła u Was zawał serca.
Czterej przyjaciele – Michał, Piotr, Artur i Damian spędzą wieczór kawalerski Michała w Beskidach na wycieczce „Szlakiem beskidzkich duchów i upiorów”. Spędzą w górach trzy dni, a organizatorzy wycieczki obiecują niezapomnianą i wspaniałą przygodę. Góry, alkohol. Tajemnicze postaci spotykane na ich drodze. Szepty spomiędzy drzew. Kły niebezpiecznych zwierząt. Duchy? Czy upojone alkoholem umysły płatają figle bohaterom? A może to wszystko to tylko część wycieczki i plan organizatorów na niezapomniane wrażenia? Nagle zapada cisza. Cichną nawet ptaki. A gdy ucichły ptaki, przyszła śmierć.
Akcja w tej powieści pędzi jak szalona. Autor rozdziały kończy w taki sposób, że nie da się książki odłożyć. Wszystko wygląda tak nieprawdopodobnie, że nawet czytając zadajemy sobie pytanie – „czy to wszystko jest prawdziwe?”. Mamy do czynienia z bardzo małym gronem bohaterów – każdy z nich jest podejrzany i wydaje się wplątany w całą intrygę. Narracja to z jednej historia opowiadana z perspektywy osoby, która przetrwała te wydarzenia, a z drugiej historia przedstawiona na bieżąco. Czytelnik jednak nie wie, kto to jest i czy to, co mężczyzna opowiada wydarzyło się naprawdę czy jest tylko wytworem jego wyobraźni. Rozdziały przeplatają się ze sobą a zabieg ten dodaje pikanterii i podkręca tempo opowieści. Czy któryś z przyjaciół jest mordercą? Atmosfera jest pełna niepokoju i grozy. Jeśli będziecie czytać tę książkę samotnie wieczorem, gwarantuję, że strzelająca butelka wywoła u Was zawał serca.
December 25, 2024
Oryginalna mieszanka gatunkowa (thriller, thriller psychologiczny, groza, slasher) z ciekawym zakończeniem. Może nie aż tak niespodziewanym i szokującym jak to niektórzy piszą (przeczucie po usłyszeniu pewnej małej tajemniczej wzmianki z początku audiobooka).
March 11, 2023
3.75
Klimatyczna i niepokojąca lektura...
Klimatyczna i niepokojąca lektura...
July 2, 2023
BOZE JAKIE TO BYLO SWIETNE I JESZCZE TO ZAKONCZENIE 😭
August 1, 2023
Fajny thriller z kiepskim zakończeniem
October 1, 2023
Świetny thriller! Co za emocje! Naprawdę dobrze napisana książka!
May 21, 2024
Dobre to było, nie spodziewałam się
June 13, 2025
Fajnie napisane, momentami trzymało w napięciu. Autor pięknie przygotował puzzle do złożenia samodzielnie.
August 15, 2023
No może max 1.5 *
Mocno ponaciągane.
Mocno ponaciągane.
August 12, 2024
Po tej książce ciężko jest zasnąć
May 1, 2023
Jeśli lubicie książki, w których momentami pojawia się klimat "Szczeliny" J. Kariki, jeśli lubicie ten niepokój, który dopada was podczas oglądania slasherów, to w mojej ocenie, spodoba wam się ta książka.
March 30, 2023
Widzę tu dużą inspirację książką „Szczelina” Josefa Kariki i mi to osobiście przeszkadzało bo miałam ciągle wrażenie że gdzieś to już czytałam.
Sam styl pisania bardzo w stylu Śmielaka więc fanom na pewno przypadnie do gustu.
Sam styl pisania bardzo w stylu Śmielaka więc fanom na pewno przypadnie do gustu.
Displaying 1 - 30 of 122 reviews