Η τέχνη του να έχεις πάντα δίκιο

by Arthur Schopenhauer, Γιώργος Παπανικολάου (Foreword), Απόστολος Στραγαλινός (Translator)

«Πρέπει να γίνεται σαφής διαχωρισμός μεταξύ της εξεύρεσης της αντικειμενικής αλήθειας και της τέχνης να επιτυγχάνουμε την αποδοχή των θέσεών μας ως αληθινών».

Σε αυτή την έκδοση περιλαμβάνονται 38 τεχνάσματα που συνηθίζονται στις λεκτικές αντιπαραθέσεις, με απώτερο σκοπό την υπεράσπιση των ισχυρισμών μας και την αντίκρουση των επιχειρημάτων του άλλου, είτε έχουμε δίκιο είτε έχουμε άδικο.

Από τον διαξιφισμό με τον σύντροφό μας, στην κουβεντούλα της παρέας, στην ανταλλαγή απόψεων στα social media, ακόμα και στον διάλογο σε τηλεοπτικά πάνελ ή στη Βουλή.

Αν και η Τέχνη τού να έχεις πάντα δίκιο γράφτηκε τον 19ο αιώνα, το βιβλίο αυτό σήμερα είναι περισσότερο επίκαιρο από ποτέ. Ο Σοπενχάουερ έχει χαρακτηριστεί κυνικός και απαισιόδοξος φιλόσοφος. Κι όμως ο κυνισμός του δεν είναι στείρος και μοιρολατρικός, αλλά περιέχει ένα θετικό μήνυμα: πέρα από όλα τα τεχνάσματα ίσως βρίσκεται η αλήθεια.

Genres: Philosophy

168 pages, Paperback

First published January 1, 1831

About the author

Arthur Schopenhauer was born in the city of Danzig (then part of the Polish–Lithuanian Commonwealth; present day Gdańsk, Poland) and was a German philosopher best known for his work The World as Will and Representation. Schopenhauer attempted to make his career as an academic by correcting and expanding Immanuel Kant's philosophy concerning the way in which we experience the world.

He was the son of author Johanna Schopenhauer and the older brother of Adele Schopenhauer.

Reviews

[Tim Orfanos · Rating 3 out of 5]

Πρόκειται ένα από τα πιο γνωστά και κλασικά βιβλία για τη τέχνη της πειθούς που φαντάζομαι θα έχουν διαβάσει αρκετοί πολιτικοί. Εμπνευσμένος από τους αρχαίους Έλληνες και Ρωμαίους φιλοσόφους, παρουσιάζει την τέχνη της διαλεκτικής εριστικής μέσα από διάφορα σχετικά παραδείγματα και τεχνάσματα που προβάλλουν καί τα πλεονεκτήματα καί τα μειονεκτήματα της με, ίσως, ένα τρόπο κυνικό.

Πέρα από αυτά, όμως, ο μηχανιστικός και αρκετά μαθηματικός τρόπος που προσεγγίσει και αποδεικνύει τα συμπεράσματά του φαίνεται ξεπερασμένος και, ενδεχομένως, κουραστικός για το αναγνωστικό κοινό της εποχής μας. Επιπρόσθετα, αναφέρονται πολλές λεπτομέρειες και το κείμενο είναι αρκετά πυκνό, ώστε χρειάζεται κάποιος/α να ανατρέξει ξανά και ξανά για να εμπεδώσει το νόημα των λεγομένων του συγγραφέα.

Κλασικό και χρήσιμο μεν, ντεμοντέ στην δομή και στον ρυθμό που έχει γραφτεί δε.

[Dimitra · Rating 3 out of 5]

Ειλικρινά, δεν έχω μπερδευτεί ξανά τόσο διαβάζοντας ένα βιβλίο. Και όχι από θέμα κατανόησης του περιεχομένου, όχι όχι. Από το αν μου αρέσει ή όχι εν τέλει. Γιατί έχω έρθει στη δύσκολη θέση όπου αναγνωρίζω το μοτίβο του συνομιλητή που περιγράφει, καθώς το έχω συναντήσει ουκ ολίγες φορές απέναντί μου, αλλά επίσης έχω γίνει και εγώ το άτομο αυτό άλλες τόσες. Καμία από τις δύο περιπτώσεις δε με χαροποιεί ωστόσο.
Παίρνοντας αυτό το βιβλίο στα χέρια μου, πίστευα πως θα ήταν ένα κείμενο που θα προήγαγε τον διάλογο και το πώς να γίνεται πολιτισμένα, αλλά τελικά διάβασα "how to" για ακριβώς το αντίθετο. Αν ανοίξετε την τηλεόρασή σας στο κανάλι της Βουλής ή σε κάποιο δελτίο ειδήσεων με πολιτικούς στο πάνελ ή έχετε βρεθεί ποτέ σε δίκη θα καταλάβετε πολύ καλά τι εννοώ.
Το κείμενο αυτό και τα "τεχνάσματά" του όπως τα αναφέρει, είναι εξαιρετικός οδηγός για όποιον θέλει να παρλάρει ασταμάτητα και δε δέχεται αντίθετη άποψη από τη δική του, είτε είναι σωστή ή όχι, και δε διστάζει να προσβάλλει εμμέσως πλην σαφώς και τον συνομιλητή του προκειμένου να περάσει το δικό του. Από το 30ό "τέχνασμα" και μετά, άρχισε να γίνεται πιο λογικό, κατ' εμέ.
Μου άρεσε η γενική λογική του και το μήνυμα που περνάει; Σίγουρα όχι.
Το σέβομαι σαν λόγο καθώς πατάει στην πραγματικότητα, είτε μου αρέσει είτε όχι; Φυσικά και ναι.
Αξίζει να το διαβάσει κανείς, έστω και "εγκυκλοπαιδικά"; Μεεεχχχ...

[Ελένη Καραχανίδη · Rating 4 out of 5]

In a word.. Awesome!!!