ซิตี้มาราธอน

by Shion Miura, Fumie Kondō, Atsuko Asano

สามเรื่องราวเกี่ยวกับการวิ่งในสามเมืองใหญ่ จากสามนักเขียนหญิงญี่ปุ่น ที่ชวนให้ตระหนักถึงเส้นชัยที่มองไม่เห็น

ฮิโรคาสุ อาเบะ หนุ่มพนักงานบริษัทอสังหาริมทรัพย์ในโยโกฮามา จำใจต้องไปเข้าร่วมนิวยอร์กซิตี้มาราธอนแบบปุบปับเพราะคำสั่งของประธานบริษัท

ยูโตะ มินามิโนะ และ มินาโตะ คาบุรากิ คู่หูอดีตนักวิ่งที่หวนกลับมาสู่ซุ้มประตูเส้นชัยอีกครั้งจากคนละฟากฝั่ง คนหนึ่งเป็นคนทำรองเท้าวิ่ง อีกคนหนึ่งเป็นนักวิ่ง ในโตเกียวมาราธอน

ยู โคซากะ สาววัยยี่สิบสาม ผู้เคยทุ่มเทให้กับการเต้นบัลเลต์ตั้งแต่เล็ก ตัดสินใจเลือกเส้นทางใหม่ และออกวิ่งเพื่อทำความคุ้นเคยกับปารีส เมืองที่เธอหลงใหลใฝ่ฝัน

216 pages, Paperback

First published October 1, 2010

About the author

Shion Miura (三浦しをん) (1976–) , daughter of a well-known Japanese classics scholar, acquired her love of reading at a very young age. When, as a senior in the Faculty of Letters at Waseda University, she began her job hunt looking for an editorial position, a literary agent recognized her writing talent and hired her to begin writing an online book review column even before she graduated. Miura made her fiction debut a year after finishing college, in 2000, when she published the novel Kakuto suru mono ni maru (A Passing Grade for Those Who Fight), based in part on her own experiences during the job hunt. When she won the Naoki Prize in 2006 for her linked-story collection Mahoro ekimae Tada Benriken (The Handymen in Mahoro Town), she had not yet reached her 30th birthday—an unusually young age for this prize; in fact it was her second nomination. Her novels since then include the 2006 Kaze ga tsuyoku fuiteiru (The Wind Blows Hard), about the annual Ekiden long-distance relay race in which universities compete, and the 2010 Kogure-so monogatari (The Kogure Apartments), depicting the lives of people dwelling in an old rundown wooden-frame apartment house. In 2012 she received the Booksellers Award for the novel Fune o amu (The Great Passage), a tale about compiling a dictionary. A manga aficionado, Miura has declared herself a particular fan of the "boys' love" subgenre about young homosexual encounters.

Source: http://www.booksfromjapan.jp/authors/...

Reviews

[eve · Rating 3 out of 5]

ก็ถ้าหนังสือ 1 เล่มสามารถพูดถึงทั้งเรื่องวิ่งและมี setting อยู่ปารีสได้ ทำไมเราจะไม่ซื้อ

ตอนที่เห็นทาง สนพ ปล่อยภาพพร้อมเรื่องย่อเล่มนี้ออกมา เราใช้เวลานานมากในการตัดสินใจ (1 วัน) แล้วก็กดสั่งจากทาง สนพ อีกไม่กี่วันก็อดใจไม่ไหวอยากเปิดอ่านมันซะตอนนั้นเลย ด้วยความที่เป็นเรื่องสั้นๆ 3 เรื่อง เราเลยสามารถอ่านได้รวดเดียวทีละเรื่อง สลับกับเล่มที่อ่านอยู่ได้โดยไม่ติดขัดอะไร

ทั้ง 3 เรื่องเขียนโดยนักเขียน 3 คน พูดถึงการวิ่งมาราธอนใน 3 เมือง (New York, Tokyo, Paris) แต่ละคนมีพื้นหลังชีวิตแตกต่างกัน มีปัญหาและเป้าหมายที่แตกต่างกัน

ถ้าให้เรียงลำดับ แน่นอนเราชอบเรื่องที่ setting อยู่ที่เมืองปารีสที่สุด รองลงมาคือ NY และโตเกียวตามลำดับ ในส่วนของเนื้อเรื่องเราไม่ได้รู้สึกชอบมากเป็นพิเศษ แต่ก็เป็นเรื่องราว slice of life ตามสไตล์นิยายญี่ปุ่น ปัญหาไม่ได้หนักอึ้งจนแบกไม่ไหว เป็นปัญหาทั่วๆไปที่พบเจอได้ และตอนท้ายก็จบอย่างสวยงาม อ่านได้สบายๆในวันที่ต้องการอะไรเบาๆ

เราขอมาโฟกัสที่เรื่องสุดท้ายที่ setting อยู่ที่ปารีส "สายลมสีทอง"​ — แน่นอนว่าเราลำเอียง (และก็เปิดไปอ่านเรื่องนี้ก่อนเป็นเรื่องที่ 2) เพราะว่าเล่มนี้เหมือนพาเรากลับไปที่เมืองที่เราเคยอาศัยอยู่จนเรียกได้ว่าเป็นบ้านอีกหลังอีกครั้ง เราได้เห็นบ้านเมือง สถานที่ สถานีเมโทรที่เราคุ้นเคยผ่านตัวอักษรที่นักเขียนพาเราไป คร่าวๆคือตัวละครหลักตัดสินใจออกไปใช้ชีวิตที่ปารีสตัวคนเดียว ก่อนที่จะเกิดจุดพลิกผันทำให้ได้ไปวิ่ง Paris Marathon

สำหรับเรา การบรรยายบ้านเมืองของปารีสนั้นมีความสมจริงอยู่บ้าง เพราะมันก็ไม่ได้สวยงามทุกมุมอย่างที่ทุกคนเคยเห็นกันผ่านภาพถ่ายสวยๆ คือสวยมันก็สวยแหละ โรแมนติกเอยใจ แต่มันก็มีมุมที่สวยและมุมที่เหม็นฉี่ แต่สิ่งที่ขัดใจคือความวุ่นวายในการ settle down in France ของตัวละครมันราบรื่นเกินไปมากๆ เพราะความจริงมันวุ่นวายกว่าประมาณพันเท่า (ไม่โม้ เหนื่อย 555555555) แต่ก็นะ มันเป็นเรื่องสั้น จะให้เล่าละเอียดเกินไปก็จะเป็นเรื่องยาวแทน

เสียดายตรงที่ที่พักของตัวละครและรูทการวิ่งไม่ใช่รูทเดียวกันกับที่เราวิ่ง เขตที่เราอยู่มันไม่มีอะไรดึงดูดใจง่ะ แต่ว่าสถานที่อื่นๆที่ตัวละครไปเดินเล่นก็ต่างเป็นสถานที่ที่เราคุ้นเคยทั้งสิ้น ถึงขนาดเปิดแมพดูว่าตัวละครเรียนที่ไหน สถานีเมโทรใกล้ที่พักของตัวละครคือตรงไหน เข้าขั้น stalker 5555555

และอีกอย่างที่เราชอบคือการที่ตัวละครออกไปวิ่ง ถนนหนทางในปารีสนั้นปลอดภัย ทางเท้าไม่มีมอไซค์วิ่ง ไม่มีหาบเร่แผงลอยขายของจนไม่มีทางเดิน กระเบื้องไม่มีน้ำขัง สายไฟระโยงระยางไม่มีให้เห็น ไม่มี PM2.5 ด้วย สิ่งแวดล้อมเอื้อให้เราออกไปเดินเล่นหรือวิ่งมากๆ ผู้คนที่ออกมาวิ่งก็มีให้เห็น อย่างเช่นเราตอนที่ออกไปวิ่ง เราวิ่งไปตามทางเท้า หยุดเมื่อเจอไฟแดงคนข้ามและข้ามทางม้าลายที่ศักดิ์สิทธิ์เมื่อไฟเขียวปรากฏขึ้นมา

เราออกวิ่งจากหน้าบ้านไปตามถนน ข้ามทางม้าลายหลายๆอัน จนกระทั่งไปถึงสวนสาธารณะที่เป็นจุดหมายปลายทางของเรา การออกไปวิ่ง (หรือแม้แต่เดินในชีวิตประจำวันก็ตาม) ทำให้เราได้เห็นสิ่งแวดล้อมต่างๆมากมาย เราได้เห็นร้านขนมมปัง ร้านขายขนม ร้านอาหาร ร้านขายของถูก ซุปเปอร์ หรือแม้แต่เซโฟร่าที่อยู่ที่หัวมุมถนนก่อนถึงบ้าน

อีกทั้งยังได้มีพื้นที่สีเขียวให้ไปพักผ่อนหย่อนใจ รวมไปถึงมิตรภาพและสุขภาพกายใจที่ดี ตัวละครเองก็เช่นกัน การวิ่งพาให้ตัวละครในเรื่องได้ออกไปเจอเพื่อนใหม่ ได้สำรวจเมืองไปในตัว ฮื้ออออ มันดีจังเลย

อวยเรื่องนี้ไว้เยอะ มาพูดถึงเรื่องแรกกันบ้าง "เส้นขาวบริสุทธิ์" ที่ setting อยู่ที่ NY เราชอบบรรยากาศที่นักเขียนบรรยายถึงงานวิ่งมาราธอนมาก เพราะมันเป็นอย่างนั้นจริงๆ ทั้งเสียงเชียร์จากผู้คนรอบข้างและนักวิ่งด้วยกันเอง เราว่าถ้าได้ไปวิ่งที่ต่างประเทศหรือต่างจังหวัดก็ตาม สถานที่ที่เป็นสิ่งแวดล้อมใหม่ๆ ก็มักจะนำพาเอาความตื่นเต้นมาให้เสมอ

ตัวละครที่ชอบที่สุดคือหัวหน้าซาเอกิในเรื่องที่ 2 (Tokyo) "จากซุ้มประตูเส้นชัย" เป็นผู้ใหญ่อายุ 50 เกือบ 60 (รึเปล่านะ?) ที่เรียกว่าตัวตึงได้เลย *ยกนิ้ว*

มีอยู่สิ่งเดียวที่เราคิดว่ามันไม่สมจริงและเอ๊ะมากที่สุดคือการที่ตัวละครคิดอยากจะออกไปวิ่งมาราธอนก็ไปได้เฉยๆ ไม่ได้มั้ง มัน 42.195 กิโลเมตรนะ ให้คิดใหม่ เราว่ามันแอบตลกไปนิดนึงที่จู่ๆก็วิ่งได้เลยโดยไม่ได้ต้องซ้อมอะไรมาก หรือแม้กระทั่งมือใหม่ที่คิดอยากวิ่งก็วิ่งได้ในเวลาเพียงแค่ไม่เท่าไร จริงอยู่ที่ถ้าตั้งใจซ้อมและมีวินัยจริงๆมันทำได้ แต่มันไม่สมจริงไปหน่อยอยู่ดี

[Khattiya Homthong · Rating 4 out of 5]

I want to run Full Marathon again after read 😎

[Cartoon Sutcharee · Rating 3 out of 5]

ตีมหลักเป็นเรื่อง ซิตี้มาราธอนแหละ เราว่าเรื่องแรกดูตรงตีมสุดและน่ารักสุด อ่านแล้วอยากวิ่งนิวยอร์กมาราธอนกับเขาบ้างเลย
ส่วนเรื่องสองและสามเหมือนพยายามผูกให้เข้ากับตีมไปหน่อย
เลยดูฝืนๆ การวิ่งเป็นเพียงส่วนประกอบที่ถูกดึงเข้ามาใส่ให้ครบๆเฉยๆสำหรับในเรื่อง 2 และ 3 ไม่ได้ว้าวอะไรขนาดนั้น

[Anya JP · Rating 3 out of 5]

*3.5/5

[Anness · Rating 4 out of 5]

‘ซิตี้มาราธอน’ รวมเรื่องสั้นว่าด้วยการวิ่งในสามเมืองใหญ่โดยสามนักเขียนหญิงญี่ปุ่น เนื้อหาเบาๆ เหมาะกับอ่านในวันสบายๆ แม้ตัวละครจะทำให้การวิ่งดูเป็นเรื่องง่ายเกินจริงไปนิด แต่อ่านแล้วก็รู้สึกรื่นรมย์ และอยากคว้ารองเท้าไปวิ่งในสวนแถวบ้าน ชอบเรื่องสายลมสีทองที่คุณฟูมิเอะเขียนที่สุด

เซตติ้งเมืองแรกคือนิวยอร์กมาธาธอน ชอบการบรรยายถึงวิวทิวทัศน์ที่ตัวละครวื่งผ่านมากๆ เหมือนได้ไปวิ่งด้วยเลย เอาซะอยากไปเห็นด้วยตาตัวเองแน่ะ แต่ไม่ค่อยซื้อปมความรักเท่าไหร่ รู้สึกว่ามันจู่ๆ ก็ไปหน่อย มีปิดท้ายแบบปลายเปิดให้คิดตามด้วยนะ

เรื่องที่ 2 เซตติ้งคือโตเกียวมาราธอน เรื่องนี้เล่นกับความรักและความทรงจำในอดีตผ่านการวิ่ง ค่อนข้างชอบปมของสองเพื่อนรักที่คนหนึ่งเป็นนักวิ่งและอีกคนทำรองเท้าวิ่ง แม้ตัวละครหลักจะไม่ได้เป็นคนวิ่งเอง แต่อ่านแล้วก็สัมผัสได้ถึงเพซที่เขาก้าวไปข้างหน้าในแบบฉบับของตัวเอง

และเรื่องสุดท้ายเซตติ้งคือปารีสมาราธอน ชอบที่ใช้ตัวละครหญิงดำเนินเรื่อง และการ coming of age ผ่านการวิ่งในเมืองที่ไม่คุ้นเคย ชอบความ womanhood ของตัวละครหลักกับน้องสาวและเพื่อนใหม่กับน้องหมาสุดๆ อ่านแล้วแอบนึกถึงบรรยากาศฝรั่งเศสๆ ของบิสโทรปามาล และแก่นของเล่ม ‘ในครึ่งที่ยังว่างฯ’

อาจเพราะเป็นเรื่องสั้น นักเขียนถึงต้องย่นระยะเวลาการเล่าเรื่องให้ตัวละครมีภูมิหลังที่เป็นนักกีฬา ทำให้เข้าร่วมงานวิ่งเป็นสิบๆ กิโลเมตรแบบมาราธอนได้ แต่ถึงอย่างนั้นก็ยังรู้สึกว่า มันวิ่งได้ง่ายขนาดนั้นเชียวเหรอ555 btw อยากรู้ว่าถ้าเซตติ้งเป็นกรุงเทพฯ มาราธอน เรื่องจะเป็นยังไงนะ

[Kanyada Kongtrakool · Rating 4 out of 5]

เป็นหนังสือที่มีความเรียบง่าย แต่น่าประทับใจ

ให้แง่คิดเรื่องมุมมองใช้ชีวิตอย่างง่ายๆ ผ่านการวิ่งมาราธอนของตัวละครใน 3 เมืองใหญ่ อย่าง นิวยอร์ก โตเกียว และปารีส ที่ค้นพบความสุขของตัวเองระหว่างการวิ่งมาราธอนครั้งแรก สำหรับคนทีวิ่งน่าจะเข้าใจความสุขนั้นและอินมาก

ตอนแรกสนใจหนังสือเล่มนี้จากชื่ิอของหนึ่งในผู้เขียน คือ ฟูมิเอะ คนโด ที่ติดตามมาหลายเล่ม เพราะชอบสำนวนการเขียนที่อบอุ่นและตรงไปตรงมา ซึ่งที่จริงแล้วในหนังสือเล่มนี้ มีผู้เขียนถึง 3 คน แต่สามารถเขียนเรื่องราวออกมากลมกลืนอยู่ในเล่มเดียวกันได้อย่างลงตัว

สำหรับคนที่ไม่ได้วิ่งไม่ต้องกลัวว่าจะอ่านแล้วไม่เข้าใจหรือไม่ชอบ เพราะคิดว่าหนังสือเล่มนี้ไม่ได้เจาะจงให้คนอ่านเป็นนักวิ่งอย่างเดียว แต่คนทั่วไปก็สามารถอ่านได้สนุก

[Patzh Eaimtrakul · Rating 5 out of 5]

ถ้ามองภาพรวมทั้ง 3 เรื่อง มันโฟกัสไปที่ตัวหลักของแต่ละเรื่องที่จะใช้การวิ่งมาราธอนกระเทาะเปลือกความรู้สึก ความอ่อนแอ และอดีตที่ถูกฝังเอาไว้ ค่อยๆยอมรับความจริงและหลอมรวมสิ่งเหล่านั้นเข้าไปอยู่ในตัว ถือว่าเป็นหนังสืออีกเล่มที่ให้ความรู้สึกอิ่มเอมใจหลังจากที่ได้อ่านมันจนจบ

[pong O · Rating 4 out of 5]

เรื่องสั้น 3 เรื่อง ที่มีฉากหลังเป็นเมือง 3 เมือง โดยธีมหลักจะเป็นเรื่องของการค้นหาตัวเองที่ได้หลงลืมไป เพราะภาระหน้าที่หรือการเวลาที่เปลี่ยนไป

[Ruirui · Rating 3 out of 5]

รวมเรื่องสั้นเกี่ยวกับการวิ่ง แต่รู้สึกฟีลลิ่งมัน cozy นะ ไม่ได้วิ่งกันดุเดือดอะไรมากมาย ออกแนวเบาสบาย อ่านเรื่อยๆ เพลินๆ

[Froggie · Rating 2 out of 5]

3 stars for the Paris's story. The other two were just meh.